𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'
الذهاب إلى القناة على Telegram
-وجود کلماتی اما، خودت وجود نداری. Gl & Bl novels☀️ - چنل دیلی؛ @el6hell
إظهار المزيد2 692
المشتركون
+424 ساعات
-97 أيام
-3230 أيام
أرشيف المشاركات
2 693
چنل vip, پارت 50.
هزینه ورود:35T (فقط ار طریق کارت به کارت.)
برای گرفتن شماره کارت و ارسال رسید به ایدی زیر پیام بدید.
@Vipadmind
04 يوليو 2023, 18:00
07 مارس 2024, ~17:05
2 693
#part12
سرشو با تاسف تکون داد و نفس عمیقی کشید.
حور_ولش کن.
میدونستم موضوع چیه.
عمو وحید خرجشون رو میداد و هیوا هم طور دیگه ای براش جبران میکرد.
فقط نمیدونم اون دیگه چه ادم داغون و عوضی ای بود که با برادر زادش به خاطر دو قرون پول رابطه داشت.
حور_غزل.
درحالی که با بسته ادامسم ور میرفتم و به این فکر میکردم که کاش از اونا که ادامس بیشتری داشتن کش میرفتم سرمو تکون دادم.
حور_میتونی بیای مدرسه کارنامم رو بگیری؟
مامانم که نمیتونه هیوا هم که عمرا اینکار رو نمیکنه.
البته به شرطی که اونجا دعوا درست نکنی اخراجم کنن.
به چشمای درشت و مژه های فرش خیره شدم.
چقدر دلم برای حور میسوخت.
توی این سن هیچکسو نداشت که ازش حمایت کنه.
البته هرچی که بود حداقل خانواده داشت، یه خانواده واقعی.
هرچقدر هم که وضعیتشون خراب و داغون بود.
_از ابوهادی بپرسم ببینم چی میگه.
لبخندی زد و نونی که دستش بود رو تیکه تیکه کرد و انداخت توی کاسه عدسیش.
نفس عمیقی کشیدم و به هیوا که از اتاق میومد بیرون خیره شدم.
لبای ژل زده و دماغ عملیش همیشه متعجبم میکرد چون شوهرش هم مال و منال زیادی نداشت.
کنارم نشست و سیگاری روشن کرد که اخمام رفت توی هم.
_یکم برو اونور تر بو نگیرم.
خندید و چشمای ریزش رو ریز تر کرد.
هیوا_چیه میترسی باز کتک بخوری از بابابزرگ سگ پیرت؟
_نه ولی اگه بو بگیرم احتمالا تورو بزنم پاره کنم.
خندید.
هیوا_اوهوم.
نه که خیلی هم میتونی.
من خودم همرو میزنم.
_این از بیشعوریته که دست روی مادرت بلند میکنی احمق.
دودش رو فوت کرد سمتم و گفت؛
_حداقل همجنسباز نیستم.
حور_خفه شو هیوا.
هیوا نگاهی به حور کرد و گفت؛
_بیا جلو.
حور نیم نگاهی به من انداخت و کمی خودشو کشید جلو که هیوا یکی زد توی گوشش.
هیوا_دفعه اخرت باشه با من اینطوری صحبت میکنی حمال.
اخمام رفت توی هم و دست لاغرشو گرفتم.
از روی زمین بلند شدم و گفتم؛
_چه گوهی خوردی؟
هیوا_ولم کن احمق.
دستش رو پیچوندم و گفتم؛
_بگو گوه خوردم.
دادی زد و سعی کرد دستش رو بکشه عقب اما نتونست.
دستش رو محکم تر پیچوندم که صدای بدی داد.
با اینکه مطمئن بودم خیلی دردش اومده و احتمالا مچش در رفته تاب دیگه ای بهش دادم که جیغش رفت هوا و دستشو کشید بیرون.
جمع شد توی خودش و مچشو با دستش فشرد.
موهای سوخته و بلوندش ریختن توی صورت افتاب سوختش و دونه های مشکی رنگ ریمل زیر چشماش پخش شد.
با چشمای سرخش زل زد بهم و فوحش خیلی بدی بهم داد و از روی زمین بلند شد و رفت توی اتاقش و درو محکم بست.
میدونستم اینکارم بعدا برام دردسر میشه اما خب نمیتونستم تحمل کنم ببینم همینطور الکی حور رو میزنه.
حور_حالا به ابوهادی میگه..
نگاه چپی به در اتاق انداختم و گفتم؛
_حداقلش یاد میگیره مثل ادم رفتار کنه.
البته بعید میدونم.
بعد از چند دقیقه صدای در خونه اومد.
متوجه شدم که ابوهادی برگشته..
وسایلم رو جمع کردم و بعد از خدافظی رفتم طبقه پایین.
یه گوسفند مشکی صندلی عقب ماشین بود و سرشو از پنجره اورده بود بیرون.
نگاهی بهش انداختم و خواستم برم تو که ابوهادی گفت؛
_غزل.
برگشتم و پشت سرم رو نگاه کردم.
_هوم؟
به داخل ماشین اشاره کرد و بعد سوییچ رو داد دستم.
ابوهادی_گوسفندو در بیار ببندش به درخت.
طناب توی صندوق عقبه، راستی یچیزی هم بده بخوره.
با اخم نگاهش کردم و نفس عمیقی کشیدم.
خریدارو از روی زمین برداشت و رفت تو.
به پراید ابوهادی و بعد گوسفندی که زل زده بود بهم خیره شدم.
پوفی کشیدم و رفتم سمت ماشین و درشو باز کردم که از بوی گند گوسفند گیج شدم.
بیش از حد بزرگ و بوگندو بود و از سر و صورتش چرک میریخت.
سعی کردم از ماشین بیارمش بیرون اما انگار ترسیده بود چون قصد تکون خوردن نداشت.
با اخم بهش خیره شدم.
_موجود زشت بوگندو بیا بیرون تا همینجا کبابت نکردم.
نگاه بیخیالی بهم انداخت و روشو کرد اونور.
نوچی کردم و اونیکی در رو هم باز کردم و یه چوب برداشتم و گوسفند رو هول دادم بیرون.
بعد از اینکه پرید پایین رفت سمت باغچه و شروع کرد به خوردن سبزی ها.
آنسه اگه میفهمید اجازه دادم این گوسفند سبزی هایی که کاشته بود رو بخوره میکشتم.
خیلی سریع طناب رو از توی صندوق عقب در اوردم و به زور بستم دور گردنش.
انقدر بو میداد که نزدیک بود از حال برم.
دنبال خودم کشیدمش و طناب رو بستم به راهپله تا از باغچه دور باشه و گیاه هارو نخوره.
گونی بزرگ یونجه رو هم برداشتم و گذاشتم جلوش.
بلاخره وظیفه خیلی مهمی که بهم سپرده شده بود رو به نحو احسنت انجام دادم.
کفشام رو در اوردم و رفتم توی خونه که ابوهادی گفت؛
_بستیش؟
سرمو تکون دادم و رفتم روی مبل نشستم.
ابوهادی_چرا عنبرنسا نخریدی؟
نگاهم رو ازش دزدیدم و به جای اینکه بگم حوصلم نکشید تا عطاری برم گفتم؛
_نداشت.
چیزی نگفت و رفت سمت اتاقش.
آنسه داشت خریدارو میچید توی یخچال و انگار بلاخره منم بیکار شده بودم.
03 يوليو 2023, 14:49
2 693
#part11
تا یه مدت هیچوقت چیزی بلند نمیکردم اما جدیدا متوجه شده بودم چه بخوام چه نخوام چیزهایی هستن که خریدنشون به صرفه نیست و باید یواشکی برشون دارم.
از سمتی هم واقعا استفاده از چیزهایی که هیچ پولی بابتشون ندادی یه کیف دیگه داشت.
فقط امیدوار بودم ابوهادی هیچوقت نفهمه.
نه که خیلی به اخلاق و رفتار و تربیت من اهمیت بده، فقط چون اینجا همه میشناختنش میترسید من ابروشو ببرم..
سرمو بلند کردم و نفس عمیقی کشیدم.
بوی یه مواد مخدر توی هوا پراکنده بود و باعث میشد دلم نخواد نفس بکشم.
کوچه خلوت و تاریک بود و هیچکس توش دیده نمیشد.
جلوی در ایستادم و زنگ خونه رو زدم اما هیچ خبری نشد.
دوباره چند بار پشت سر هم دکمه رو فشردم و خریدام رو توی دستم جابه جا کردم.
زنگ خونه حور رو زدم که در با صدای تیکی باز شد.
رفتم داخل و نگاهی به خونه کردم.
چراغاش خاموش بود و بنظر میرسید که ابوهادی و آنسه خونه نباشن.
پوفی کشیدم و رفتم سمت پله ها.
همیشه از پله های اینجا متنفر بودم، خیلی غیر استاندارد و بلند بودن و چندباری از روشون پرت شده بودم پایین.
درو باز کردم و رفتم تو که حور رو دیدم که روی زمین نشسته بود و من رو نگاه میکرد.
لبخندی روی لب های برجستش نشست و گفت؛
_اومدی خواستگاری؟
پوزخندی زدم و بعد از در اوردن کفشام و وارد شدن در رو بستم.
_من قصد ادامه تحصیل دارم.
خندید و اومد پلاستیک خریدارو ازم گرفت که با حرص گفتم؛
_نمیدونم دوباره کجا رفتن کلید نزاشتن واسه من.
حور خریدام رو گذاشت روی اپن و خودشم کنارشون نشست.
حور_چه بهتر.
پهن شدم روی زمین و پیرهن و شالم رو از تنم در اوردم.
نمیدونم چرا ابوهادی اجازه نمیداد توی خونه تاپ بپوشم.
هیچوقت دلیلش رو نفهمیدم.
ادم مذهبی ای هم نبود که بگم خجالت میکشید ازم یا چیز دیگه ای..
به اتاقی که کنار اشپزخونه قرار داشت خیره شدم.
درش بسته بود.
_مامانت خوابه؟
با چشمای درشت مشکیش بهم زل زد و سرش رو اروم تکون داد.
حور رو خیلی دوست داشتم، تنها دوستی بود که برام مونده بود و تقریبا همه چیز زندگی من رو میدونست.
با اینکه فقط 14 سالش بود اما خیلی بیشتر از سنش همه چیز رو درک میکرد.
اگه یکم بزرگ تر بود حتما باهاش ازدواج میکردم چون خیلی خوشگل بود.
بیش از حد سفید بود و موهای لخت و براق مشکی داشت.
نسبتا لاغر بود و واسه همین مامانش همیشه میترسید بفرستتش تو کوچه و پسرای دیگه اذیتش کنن.
البته با وجود تمام اینا خیلی خوب از پس خودش برمیومد.
مامانش معمولا توی اتاق زندانی بود.
به خاطر قند یکی از پاهاش رو قطع کرده بودن و احتمالا هنوز هم مثل چندسال پیش شیشه میکشید.
همیشه نگران بودم حور هم معتاد کنه.
_هیوا کجاست؟
شونشو انداخت بالا و درحالی که زل زده بود بهم گفت؛
_حتما با شوهرش رفتن بیرون.
_دوباره میخوان اشتی کنن؟
حور_کاش اشتی کنن بره گم بشه خونه شوهرش انقدر مامان رو اذیت نکنه.
تا بیکار میشه میخواد بزنتش.
نفس عمیقی کشیدم و چیزی نگفتم.
کاش میومد ابوهادی و آنسه رو هم میزد.
هیوا دوست بچگیم بود و با هم بزرگ شده بودیم.
درواقع اولین کراش بچگیم بود و تازه از اون طریق فهمیدم به دخترا حس دارم.
قبلا خیلی باحال و خوب بود ولی الان حالم ازش به هم میخورد.
کسی نبود توی کوچه که هیوا باهاش نباشه.
از اون گذشته توی ترک بود و هرموقع درد داشت مامانش رو میزد و اذیتش میکرد.
چندوقتی بود که با شوهرش دعواش شده بود و با اون زندگی نمیکرد.
از وقتی اومده بود اینجا همش صدای داد و فریادش میومد پایین.
ابوهادی اصلا دوست نداشت من باهاش بگردم چون میترسید من رو هم مثل خودش بکنه.
حور رفت توی اشپزخونه و گفت؛
_گشنت نیست؟
_چی دارین؟
در قابلمه رو باز کرد و گفت؛
_عدسی.
از روی زمین بلند شدم و رفتم توی اشپزخونه و نگاهی به غذا انداختم.
بنظر کم میومد و بس خودشون نبود، بهتر بود من دیگه ازش نخورم.
_نه.
نمیخورم.
دست کردم توی جیبم و یکی از بسته های ادامس رو در اوردم و گرفتم سمتش.
_ببین چی برات دزدیدم.
با لبخند به ادامس خیره شد و گفت؛
_از کجا دزدیدیش؟
_از شورت فروشی.
ادامسو از کجا میدزدن؟
بسته رو ازم گرفت و درحالی که نگاهش میکرد گفت؛
_منظورم اینکه از کی دزدیدیش.
_چمیدونم همین فروشگاه بزرگه سر نبش.
همون که یه صاحب احمق و عوضی ای داره هیچوقتم تخفیف نمیده.
حور_خوبش کردی.
خواستم چیزی بگم که صدای باز شدن در خونه اومد و بعد تونستم هیوا رو توی چهارچوب در ببینم.
موهای بلوند سوخته شدش دورش ریخته بودن و شال سبزش دور گردنش افتاده بود.
یه پیراهن بلند نارنجی و سبز هم زیر مانتوی مشکیش پوشیده بود.
از چشمای سرخ و ریمل ریختش معلوم بود که گریه کرده.
یجوری عجیبی راه میرفت، انگار که درد داشت.
درو محکم بست و یه راست رفت سمت اتاقش که با خنده گفتم؛
_چرا اینطوری راه میری؟
نکنه کتک خوردی؟
هیوا_به تو ربطی نداره.
در اتاق رو که بست حور گفت؛
_فکر کنم پیش عمو وحید بوده.
با تعجب نگاهش کردم.
_پیش عموش بوده و اینطور راه میره؟
03 يوليو 2023, 10:38
2 693
کاش میتونستم بفهمم چطور اینهمه غم و نگرانی واسه تو توی تن نحیفم جا شده.
تو سرتاسر این وجود پراکندهای، کاش همین باعث میشد هیچوقت قلبت از چشمات بیرون نریزه.
02 يوليو 2023, 13:48
2 693
چنل vip. پارت 46
هزینه ورود؛ 35t
ایدی ادمین برای گرفتن شماره کارت؛
@vipadmind
02 يوليو 2023, 10:11
07 مارس 2024, ~17:05
2 693
مثل درد اویخته به تک تک بوسه هایم روی صورت از اشک سبز شدهات.
کاش بگذاری جایی میان لبهایت جوانه بزنم و از نو متولد شوم.
01 يوليو 2023, 07:59
2 693
#part10
انقدر از اتفاقات امروز کلافه بودم که دلم میخواست سر این خالیش کنم.
پوفی کشیدم و نشستم روی تخت و چشمام رو بستم.
_غزل.
با شنیدن صدای پسر بچه سرم رو بلند کردم.
دستش رو گذاشت روی دستم که کمی چندشم شد اما خب سعی کردم ری اکشن بدی نشون ندم.
نگاه خیرش رو به چشمام دوخت و گفت؛
_مامانمو میخوام.
چیزی نگفتم و به موهای کثیفش خیره شدم.
دلم میخواست موهاش رو نوازش کنم اما اینکارو نکردم.
من موهای بچه های عادی و تمیز رو تاحالا نوازش نکرده بودم، حالا چه اصراریه این شپشو رو ناز کنم.
دستم رو از لای دستش کشیدم بیرون و با اینکه دلم براش سوخته بود از روی تخت بلند شدم.
نمیدونستم باید چی بهش بگم.
_میریم پیشش.
از اتاق خارج شدم و درش رو بستم.
لامپای خونه خاموش بود و خبری از آنسه و ابوهادی نبود.
احتمالا ناهارشون رو خورده بودن و کپه مرگشون رو گذاشته بودن.
دراز کشیدم روی مبل تا کمی بخوابم و استراحت کنم.
نمیدونم چقدر گذشته بود و بین خواب و بیداری بودم که صدای جیغ و داد و غرش باعث شد از خواب بپرم.
آنسه داشت منو صدا میکرد.
از روی مبل پریدم پایین و رفتم سمت اتاق.
پسر بچه چسبیده بود به پنجره و با غرش سعی میکرد بپره بیرون و آنسه محکم گرفته بودش.
با تعجب به کشمکششون خیره شدم که آنسه با فریاد گفت؛
_چرا وایسادی؟
یه کاری کن.
این رو که گفت پسر بچه یکی محکم زد توی دهنش که خندم گرفت.
رفتم سمت در و هول هولکی گفتم؛
_من میرم ابوهادی رو بیارم.
بچه رو کشید پایین و پنجره رو بست و پرده هارو کشید.
بچه خر خر میکرد و خودشو به فرش اتاق میمالید.
صورتم رو جمع کردم و اب دهنم رو قورت دادم.
کل رو تختیم و فرش نه چندان تمیز اتاقم خونی شده بود.
همه جا خیس بود و چندتا از وسیله ها یا شکسته بودن و یا افتاده بودن وسط اتاق.
آنسه بدو بدو رفت بیرون و گفت؛
_مراقبش باش تا بیام.
خواستم دنبالش برم که در رو بست و قفلش کرد.
چندبار دستگیره رو کشیدم پایین و محکم در زدم اما فایده ای نداشت.
همیشه من باید اینجور وقتا خودم رو فدا میکردم.
الان خودش رفت بیرون که تلاش نکنه این بچه جنی رو نگه داره.
خوبش شد اون تو دهنی ای که خورد.
با اخم به پسربچه که روی زمین جون میکند خیره شدم.
_خدا لعنتت کنه چه مرگته!؟
ریدی تو کل اتاق!
با اینکه میترسیدم بلند شه و یه بلایی سرم بیاره و از ترس به در چسبیده بودم اینارو گفتم.
خوشبختانه انگار داشت درد میکشید یا با خودش درگیر بود چون هیچ توجهی به من نمیکرد.
انگار نمیتونست داد بزنه و زبونش گرفته بود چون تلاش میکرد اما فقط یه صدای غرش مانند ازش خارج میشد.
پوست شکمش رو گرفته بود و با ناخن های بلند و کثیفش سعی میکرد از هم بازش کنه و روش خش بندازه.
کاراش خیلی حس بدی بهم میداد و هول شده بودم و نمیدونستم باید چیکار کنم.
از طرفی دلم نمیخواست به خودش اسیب بزنه و از سمت دیگه نگران خودم بودم.
بلاخره در اتاق باز شد و ابوهادی اومد تو و من رو بیرون کرد.
خودم رو انداختم روی مبل و نفس عمیقی کشیدم.
از توی اتاق صدای غرش و داد و فریاد میومد و دوباره انگار چیزی شکست.
با حرص به در بسته خیره شدم و غریدم؛
_با این رفتاراش انداختینش توی اتاق من؟
باید میزاشتینش توی انباری.
آنسه چیزی نگفت و رفت توی اشپزخونه.
بلاخره همهمه اروم گرفت و ابوهادی به همراه پسر بچه از اتاق خارج شد.
دور گردنش و دستش یه پارچه سبز رنگ با کلمات عربی پیچیده شده بود و به زور راه میرفت.
احتمالا میبردش تا جنگیریش کنه چون آنسه هم بلند شد و همراه هم رفتن سمت در پشتی..
...
نگاهی به لیست خرید ها انداختم و از کوچه زدم بیرون.
هوا امروز نسبت به روزهای دیگه یکم خنک تر بود و حس خوبی بهم میداد.
واسه همین راضی شدم بیام خرید.
البته یکی از دلایل دیگش هم این بود که میخواستم از خونه فرار کنم.
وارد فروشگاه شدم و رفتم سمت یخچال و یه سوسیس بزرگ و دوغ برداشتم که نگاهم به قفسه ادامس ها خورد.
از بچگی عاشق ادامس بودم و اگر هرروز نمیخوردم میمردم.
الانم پولی که خودم داشتم اونقدری نبود که ادامس بخرم چون نیازش داشتم پس بیخیال شدم و رفتم تا بقیه خریدامو بکنم.
لیست خرید خیلی طولانی بود و نمیدونستم باید چطور ببرمش تا خونه.
بعد از برداشتن چیزهایی که آنسه توی لیست نوشته بود رفتم سمت قفسه ادامس ها و جلوش ایستادم.
نگاهی به دور و برم کردم تا مطمئن بشم کسی اطرافم نیست که نگاهم کنه.
دو بسته بایودنت برداشتم و درحالی که راه میرفتم اروم کردمشون توی جیبم.
وقتی به صندوق رسیدم مرد پشت میز خیلی عادی نگاهم میکرد و این یعنی چیزی نفهمیده بود.
پوزخندی روی لبم نشست و بعد از حساب کردن از فروشگاه زدم بیرون.
بسته ادامسم رو باز کردم و دوتا انداختم بالا.
وقتی بچه بودم چندباری از اشناهای ابوهادی چرت و پرت دزدیده بودم اما آنسه اون وسایل رو پیدا کرد و به ابوهادی گفت و اونم حسابی منو تنبیه کرد به همین دلیل همیشه میترسیدم دستم کج بره و ابوهادی بفهمه.
01 يوليو 2023, 06:01
2 693
#part9
پوفی کشیدم و از روی زمین بلند شدم و رفتم توی خونه.
خبری از ابوهادی نبود و آنسه نشسته بود روی مبل و با تلفن صحبت میکرد.
کلا ابوهادی زیاد این قسمت خونه پیداش نمیشد و بیشتر توی خونه پشتی میموند.
قسمت عقب خونه یه در بزرگ داشت که به یه راهروی کاشی کاری شده منتهی میشد.
اونطرف راهرو میرسید به یه اتاق خیلی بزرگ که ابوهادی تقریبا بیشتر وقتش رو اونجا میگذروند و تموم کارهای مخصوص به جنگیریش رو هم اونجا انجام میداد و من به هیچ عنوان اجازه نداشتم برم اون قسمت، مگر اینکه خودش من رو میبرد.
آنسه هم فقط با کسب اجازه میتونست وارد بشه.
بدون حرف رفتم توی اتاقم و درو بستم.
پسربچه هنوز هم روی تخت خواب بود و صدای خس خس نفساش شنیده میشد.
سعی کردم نگاهم به سر و بدنش نیوفته تا حالم بد نشه.
من از بچه ها بدم میومد و حالا مجبور بودم یکی از نوع شپشو و جن زدش رو توی اتاقم تحمل کنم.
نمیخواستم لامپارو روشن کنم تا مبادا بیدار بشه و دوباره بهم حمله کنه پس پرده هارو کشیدم و پنجره هارو باز کردم تا هوا یکم عوض بشه.
همش حواسم بود سروصدا نکنم چون اصلا حوصله یه المشنگه دیگه رو نداشتم.
رفتم سمت کمدم و لباسامو از تنم در اوردم و پرت کردم توش.
شلوارمو پوشیدم و خواستم تیشرتمو بکنم تنم که نگاهم از توی اینه خورد به دوتا چشم که روم میخ شده بود.
یه لحظه ترسیدم و رفتم عقب که خوردم به میز.
اینه تکونی خورد و یکی از شیشه های خالی ادکلن افتاد روی زمین و با صدای بدی شکست.
خیلی سریع لباسم رو پوشیدم و نیم نگاهی به شیشه خورده ها انداختم.
خداروشکر زیاد ریز نشده بود و میشد جمعش کرد.
دوباره زوم شدم روی پسر بچه که داشت نگاهم میکرد.
هنوز هم روی پهلوش خواب بود و پاهاش رو توی بغلش گرفته بود.
چند ثانیه بدون حرف نگاهش کردم تا مطمئن بشم قرار نیست بهم اسیب بزنه.
وقتی مطمئن شدم حالتاش کاملا عادیه و هیچ اثری از چیز مشکوکی توش وجود نداره لباسامو برداشتم و گذاشتمشون توی کمد و درشو خیلی سریع بستم.
از کنار تخت سطل زباله رو بلند کردم و رفتم تا شیشه خورده هارو جمع کنم.
همزمان که نگاهم به شیشه ها بود زیر چشمی پسر بچه رو میپاییدم تا یهو یه چیزی برنداره بزنه توی سرم.
بدون حرف نگاهم میکرد و هیچ تکونی نمیخورد.
با احساس سوزش بدی توی دستم نگاهم رو ازش گرفتم.
دستم بریده بود و به خاطر الکلی بودن شیشه ها میسوخت.
صورتم جمع شد و چند ثانیه به خون قرمز رنگ دستم خیره شدم.
زخم روی انگشتم هر لحظه سرخ تر میشد و خون راهشو روی پوستم باز کرده بود و اروم روی سرامیک میچکید.
به خودم اومدم و شال مشکی کنار میز رو برداشتم و به دستم فشارش دادم.
یه فوحش به همه اموات ابوهادی دادم و از روی زمین بلند شدم و از اتاق زدم بیرون.
نه که دستام خیلی صاف و صیقلی بودن، حالا باید یه زخم دیگه هم روشون تحمل میکردم.
دستمو شستم و یه چسب زخم زدم روش که آنسه وارد اشپزخونه شد.
اومد سمتم و خیلی بی تفاوت نگاهی به دستم انداخت.
نه از سر دلسوزی، بلکه به خاطر رفع فضولیش پرسید؛
_دستت چیشده؟
نکنه دوباره داری کارای الکی میکنی.
چند ثانیه با چشمای چپ شده نگاهش کردم و درحالی که چند ورق دستمال کاغذی برمیداشتم تا کف زمین رو پاک کنم گفتم؛
_اره حوصلم سر رفته میخوام ببینم خونم چه رنگه.
چون حرومزادم مشکیه یا قرمزه اما خب متاسفانه قرمز بود.
مثل خون خودت و شوهرت.
با حرص نگاهم کرد که پوزخندی زدم و رفتم سمت اتاقم و درشو باز کردم.
زانو زدم روی زمین تا سرامیک قرمز رنگو تمیز کنم اما دیدم که هیچ خونی روی زمین نیست.
با تعجب کل زمین رو نگاه کردم و موکت رو زدم بالا اما بازم چیزی نبود.
با شنیدن صدای خر خر برگشتم و پشت سرمو نگاه کردم.
پسر بچه روی تخت نشسته بود و دستاش رو اهرم کرده بود دوطرفش تا نیوفته.
میتونستم رگ های کبودش رو از زیر پوست سفید و پر از زخمش ببینم.
چشمای خمار و گردش رو دوخته بود بهم و خیلی محکم و متقاطع نفس میکشید.
فکش اومده بود جلو و دهنش کمی باز بود.
نمیدونم چرا اما نفس هاش صدای خر خر میداد.
از روی زمین بلند شدم و جلوش ایستادم.
دوتا چشمای درشتش زوم شده بودن روی من.
دهنش هنوز باز بود و فکش توی حالت عادی قرار نداشت و همین باعث میشد حس کنم میخواد چیزی بهم بگه.
_چیه؟
چته؟
چرا اینطوری نشستی؟
چی تو دهنته؟
سرشو برد پایین اما چشماش هنوز هم به من خیره بودن و حالت ترسناکی ایجاد میکردن.
زبونش رو اروم اورد بیرون که مقداری خون همراه با اب از دهنش خارج شد و ریخت روی بدنش.
یه قدم رفتم عقب و سر جام سیخ ایستادم.
صحنه خیلی منزجر کننده و حال به هم زنی بود.
دندونامو روی هم فشردم و به زور گفتم؛
_تو خون من رو خوردی؟
چیزی نگفت و دوباره دراز کشید سر جاش که رو تختیم خونی شد.
صورتم رو جمع کردم و با تنفر نگاهش کردم.
انگار نه انگار کسی که مقابلم بود فقط یه بچه بود که اجنه اذیتش میکردن.
01 يوليو 2023, 06:01
2 693
امیدوارم هیچوقت تجربش نکرده باشید.پارت اخر رو-
بنظر میرسه غزل ی روحیه جنگجو داشته باشه تا الان با خیلی چیزا کنار اومده و کسی چه میدونه قراره چه بلاهایی قراره سرش بیاری..
#kid
29 يونيو 2023, 19:16
29 يونيو 2023, ~19:17
2 693
قلم من، مجنون تر از اونیه که به این سادگیا بدون نوشتن نقش دوباره لبخندت بمیره.
29 يونيو 2023, 19:10
2 693
#part8
چندبار پشت سر هم نفس کشیدم و دندون هامو روی هم فشردم تا اشکم نریزه.
اصلا دلم نمیخواست به خاطر اون مردک پیر پاتال گریه کنم.
فقط دوست داشتم هرکی اومد دم دستم رو با چاقو بکشم.
اولیش هم تینا بود.
انقدر سیگار کشید که اخر بو گرفتم.
البته من اگه خودم ادم بودم و دلم دردسر نمیخواست باهاش سوار ماشین نمیشدم.
پوفی کشیدم و رفتم سمت تختم و پتو رو زدم کنار که سر جام خشک شدم.
با دیدن پسربچه چرک با موهای چربش چند قدم رفتم عقب و به زور خودم رو کنترل کردم تا داد نزنم.
پاهاشو توی بغلش گرفته بود و چشماش بسته بودن.
نفسش صدای خس خس میداد و میتونستم بوی خیلی بدی رو ازش استشمام کنم.
علاوه بر اون موهاش پر از دونه های سفید کوچیک بود که بنظر میرسید تخم شپش باشن و زخم ها و سوختگی های چندشی داشت که صبح به خاطر لباس های تنش نتونسته بودم ببینمشون.
اما حالا چیزی جز یه شورت سورمه ای تنش نبود.
با اینکه دلم برای بچه سوخته بود اما واقعا عصبی شده بودم.
این پسر بچه درحالی که شپش داشت روی تخت من خوابیده بود و درضمن چندساعت پیش هم میخواست بکشتم.
و خیلی راحت اورده بودنش توی اتاق من!؟
اخمام رفت توی هم و از اتاق رفتم بیرون و با صدای بلند گفتم؛
_چرا این بچه شپشو رو روی تخت من گذاشتین؟
آنسه قندون رو گرفت سمت ابوهادی و گفت؛
_رو تخت من که نمیتونست بخوابه.
نگاه بدی به ابوهادی انداختم.
_اگه من شپش گرفتم باید چیکار کنم؟
ابوهادی_کچل میکنی.
صدامو بردم بالا تر و داد زدم؛
_اصلا چرا اینجا مونده؟
مگه انباری نداری؟
مگه منو همیشه پرت نمیکنی اونجا؟
اینم میزاشتی همونجا بمونه.
اخماش رفت توی هم و گفت؛
_بچه مردم رو با خودت یکی میکنی؟
این بچه رو جنا اذیت میکنن چطور باید بندازمش توی انباری؟
حس میکردم اگه یکم دیگه توی این خونه نحس بمونم و صدای نکره مرد عوضی روبه روم رو بشنوم سکته میکنم، پس در خونه رو باز کردم و رفتم توی حیاط.
حیاط خونه ما خیلی بزرگ بود و دوتا نخل بزرگ به همراه یه درخت کنار توش وجود داشت.
دیوارای خونه اجری و کوتاه بود و برای همین همیشه پر بودن از گربه..
روی سکوی جلوی در نشستم و زانوهامو بغل کردم.
باد خنکی میوزید و شاخ و برگ درخت هارو تکون میداد.
صدای بلبل ها با هوهوی باد ترکیب میشد و توی گوشام میپیچید.
داشتم فکر میکردم که کاش میتونستم برم یتیمخونه ای چیزی.
البته همیشه به همین چیزا فکر میکردم و بعد از چندساعت همه چیز رو یادم میرفت چون ادمی بودم که خیلی زود به سخت ترین شرایط عادت میکردم و همه چیز برام عادی میشد.
علاوه بر اون هیچوقت مدت زیادی رو غمگین و ناراحت نمیموندم و بلاخره یه کاری برای سرگرم کردن خودم پیدا میکردم.
ابوهادی و آنسه درواقع پدر و مادربزرگ ناتنی من بودن.
بابام درواقع برادرزاده ابوهادی میشد و پیش اونا بزرگ شده بود.
از سمتی هم پدرو مادرم هیچوقت با هم ازدواج نکرده بودن و یواشکی رابطه داشتن پس مطمئنا نمیومدن من رو به عنوان نوشون به همه معرفی کنن و ابروی خودشونو ببرن.
البته که هیچ رابطه نزدیکی هم با هیچکدومشون نداشتم و دلیل نمیشد اونقدر صمیمی صداشون بکنم.
اونا از من و من از اونا متنفر بودم اما خب همیشه براشون سود داشتم.
شاید واسه همین بود که با وجود تمام ابروریزی هایی که براشون داشتم و دردسرهایی که درست میکردم هیچوقت ندادنم به پرورشگاه یا پدربزرگ و مادربزرگ واقعیم.
البته که اوناهم مثل پدرومادرم سالها بود که مرده بودن.
ابوهادی معروف ترین جنگیر اهواز بود و از کل شهر ها براش مشتری میومد.
همیشه خونمون پر بود از ادم های دیوانه و جن زده که میخواستن همرو بکشن و همیشه هم مناسب ترین گزینشون من بودم.
نمیدونم چرا نه ادما ازم خوششون میومد و نه جنا.
درکل ادم نحس و غیر دوست داشتنی ای بودم و فکر کنم فقط خودم خودم رو دوست داشتم.
حس میکردم اگر فقط چندماه دیگه از عمرم به این صورت بگذره به طور کامل دیوانه میشم.
نه دوستی، نه سرگرمیای و نه کار و درسی..
هیچی نداشتم.
بعد از گرفتن دیپلمم دیگه هیچ اقدامی برای دانشگاه رفتن نکردم چون ابوهادی گفته بود که اجازه نمیده برم دانشگاه.
نمیدونم چرا فکر میکرد من به وجود پسرا اهمیت میدم و از اینکه نکنه با کسی دوست بشم میترسید.
بعضی وقت ها به سرم میزد بهش بگم الکی فکر این چیزا نباش من از دخترا خوشم میاد ولی اونموقع ممکن بود اجازه نداشته باشم با دختراهم بگردم.
هرچند که همین الانشم تقریبا همینطوری بود.
در حیاط باز شد و پسر همسایه با دوچرخش اومد تو.
نیم نگاهی به من انداخت و گفت؛
_غزل اگه حوصلت سر رفته بیا خونه ما.
لبخندی روی لبم نشست و بهش خیره شدم.
چندوقتی بود داشتم حس میکردم که خودم تنهایی خودم رو دوست ندارم و حور هم یکم دوستم داره.
_نه تو برو.
من یکم کار دارم.
سرشو تکون داد و دوچرخش رو گذاشت کنار سکو و بدو بدو از پله ها بالا رفت.
29 يونيو 2023, 19:00
2 693
تو مثل صلح دوتا کشور دورِ همیشه در جنگ و کشمکش توی مغزم میمونی.
دیکتاتوری هردو جمهوری بدون دموکراسی و مردم خواهی که سر مرز تن تو خون میلیونها تن زنده و حسمند رو میریزن.
تو مثل لالههای بی وطن، شقایق های وحشی و الاله های واژگونی هستی که همه جا روییدن.
از بین بردن تو فقط با سوزوندن مغز و تن من امکان پذیره.
29 يونيو 2023, 17:31
2 693
تو مثل صلح دوتا کشور دورِ همیشه در جنگ و کشمکش توی مغزم میمونی.
دیکتاتوری هردو جمهوری بدون دموکراسی و مردم خواهی که سر مرز تن تو خون میلیونها تن زنده و حسمند رو میریزن.
تو مثل لالههای بی وطن، شقایق های وحشی و الاله های واژگونی هستی که همه جا روییدن.
از بین بردن تو فقط با سوزوندن مغز و تن من امکان پذیره.
29 يونيو 2023, 17:30
29 يونيو 2023, ~17:31
