𝐞𝐯𝐞𝐫𝐰𝐫𝐢𝐭𝐞… ⚯
الذهاب إلى القناة على Telegram
دیروز تویِ اتوبوس، یک نفر عطر زده بود. من گاهی بوی کسی را که قبل از من رویِ صندلی نشسته حس میکنم. ما دانسته یا ندانسته هرجا میرویم تکههایی از خودمان را جا میگذاریم. 😮💨 — سايمون ون بوی / وهم جدایی ART: A Real Talent
إظهار المزيد2 007
المشتركون
-124 ساعات
-57 أيام
-3030 أيام
أرشيف المشاركات
2 006
تنها چیزی که در زندگی به آن نیاز دارم، این است که یک نفر مرا درک کند…
_ گابریل گارسیا مارکز
2 006
اوایل تنها دیدمون مثبت بود به زندگی. همش فک میکردیم اوضاع بهتر میشه. زندگی میکنیم، دنیا رنگی میشه…
از یه جایی به بعد خوشبختی شبیه یه توهم و رویا شد. خیلی سعی کردیم، تلاش کردیم ولی هرچی بیشتر زور زدیم سختتر شد...
از یه جایی به بعد دیگه سِر شدیم...
2 006
چیزی که بین همه بیشعورها مشترک است، بیملاحظه بودن و ندیدن دیگران است.
در همه کارها فقط به خودشان نگاه میکنند و در رسیدن به خواستهها و منافعشان هیچگاه ملاحظه دیگران را نمیکنند.
اگر این بیملاحظه بودن عمدی باشد، وخامت بیماری بیشعوری بیشتر است.
کتاب بیشعوری – خاویر کردمنت
2 006
آنجا یک قهوهخانه بود، اما ننشستیم به نوشیدن دوتا استکان چای. چرا؟
دنیا خراب میشد اگر دقایقی آنجا مینشستیم و نفری یک استکان چای میخوردیم؟
عجله، همیشه عجله!
کدام گوری میخواستم بروم؟
من به بهانه رسیدن به زندگی، همیشه زندگی را کشتهام...
— محمود دولتآبادی
2 006
خداوند شماها که عاشقید را برای هم حفظ کند. دنیا قشنگیِ بیشتری ندارد برای پیشکشی به آدمها.
سیر تکوین و تکامل روزگار انگار متوقف شده و تمام دلخوشیها ته کشیده و فقط عشق باقیمانده. عشق! این آخرین پناهگاهِ آدمها.
خداوند شماها که عاشقید را برای هم حفظ کند. خوب میکنید که عاشقید و خوب میکنید که مؤمنید به دوست داشتنِ کسی!
در این آشفتهبازار بلاتکلیفیها و دویدنها و به هیچ مقصدی نرسیدنها، لااقل شماها دلیل محکم و ارزشمندی برای زیستن دارید هنوز...
2 006
"داوینچی" موقع کشیدن تابلو "شام آخر" دچار مشکل بزرگی شد: میبایست "نیکی" را به شکل "عیسی" و "بدی" را به شکل "یهودا" یکی از یاران عیسی که هنگام شام تصمیم گرفت به او خیانت کند، تصویر میکرد. کــار را نیمه تمام رها کرد تا مدلهای آرمانیاش را پیدا کند.
روزی در یک مراسم هم سُرایی، تصویر کامل مسیح را در چهره یکی از جوانان هم سُرا یافت. جـوان را به کـارگاهش دعوت کرد و از چهرهاش اتودها و طرحهایی برداشت. سه سال گذشت. تابــلو شام آخر تقریباً تمام شده بود،اما داوینچی هنوز برای یهودا مدل مناسبی پیدا نکرده بود…
کاردینال مسئول کلیسا کمکم به او فشار میآورد که نقاشی دیواری را زودتر تمام کند. نقاش پس از روزها جست و جو، جوان شکسته و ژندهپوش مستی را در جوی آبی یافت. به زحمت از دستیارانش خواست او را تا کلیسا بیاورند، چون دیگر فرصتی برای طرح برداشتن از او نداشت. گدا را که درست نمیفهمید چه خبر است به کلیسا آوردند، دستیاران سرپا نگهاش داشتند و در همان وضع داوینچی از خطوط بیتقوایی، گناه و خودپرستی که به خوبی بر آن چهره نقش بسته بودند، نسخه برداری کرد.
2 006
این که هرروز صبح از تختخواب بیرون بیای تا با همون چیزایِ همیشگی روبرو بشی، هربار و هربار واقعاً شجاعت بزرگی میطلبه!
– چارلز بوكفسکی
2 006
قبل از آنکه گاز وارد خانهمان شود...
بخاری نفتی داشتیم که مدام خاموش میشد. مادرم تمام چوبهای کبریت را خرج این بخاری لعنتی میکرد تا روشن شود. چشمانش میسوخت، اشکهایش در میآمد تا کانون خانه را گرم نگه دارد.
و اما تو...
مرا یاد آن بخاری لعنتی میاندازی. خاموش شدهایی. اشکم را در آوردهایی. با نیامدنت چشمانم میسوزد.
میشود روشن شوی و این دل سرد را گرم کنی.
2 006
کاشکی توی مدرسه در کنار یاد گرفتن مشتق و انتگرال، گرفتن و پیدا کردن سرعت ماشین بدون اصطکاک، جای عربی و قواعدش که به درد هیشکی نمیخوره، به جای اون همه اصول دینی که فقط شبای امتحان حفظ میکردیم، و زنگای پرورشی که الکی وقت میگذرونیدیم،
• دوست داشتن،
• کمک کردن به همدیگه،
• ترک نکردن،
• جا نزدن،
• خسته نشدن،
• قوی بودن،
• پشت هم بودن توی شرایط سخت،
• جنبه بالا داشتن،
و دنبال علاقه و هدف رفتن رو یاد میگرفتیم! که الان آدمای بهتر و قویتری بودیم...
2 006
زندگی خودش انقدر سخت هست که رابطه عاشقانه یا دوستانه، نباید سختترش کنه.
اونا باید باشن تا از زندگیت لذت ببری و شاید کمی آرومشی!
همینقدر درست و قشنگ...
