شاید در جهانی دگر.

تو دلم مونده یک‌بار یکی خودمحوریش رو رها کنه، بشینه رو به‌ روی من و فقط ازم در مورد روز‌هایی که گذروندم بپرسه و مچمو موقع پیچوندنام بگیره. اشکم رو پاک کنه و پناه شه که هیچ دردی بزرگتر‌ از بی‌پناهی نبوده واسم و نیست...

چطوری تونستی از همه‌چیز گذر کنی؟ مخصوصا از من.

خیلی دور و خیلی تنهام. خیلی دور و خیلی بی‌اهمیتی...

«فکر کردم از تو درمان شدم. گمانم اشتباه کردم، نه؟» احتمالاً تابستان۱۳۵۵ ، نامه از گلاویژ به حسین دریابندی

یه عزیزی هم می‌گفت جدی جدی هفت میلیارد آدم روی زمینه و یکیش هم سهم ما نیست.

صدسالم که بگذره و خفن‌ترین آدمِ زندگی خودم باشم بازم حسرت اون چندنفری رو میخورم که از دستاورد‌های کوچیکشون به عنوان بزرگترین دستاورد‌ها یاد میکنند و از کاه، کوه میسازن.

صدسالم که بگذره و خفن‌ترین آدمِ زندگی خودم باشم بازم حسرت اون چندنفری رو میخورم که از دستاورد‌های کوچیکشون به عنوان بزرگترین دستاورد‌ها یاد میکنند و از کاه کوه میسازن.

صدسالم که بگذره و خفن‌ترین آدمِ زندگی خودم باشم بازم حسرت اون چندنفری رو میخورم که از دستاورد‌های کوچیکشون به عنوان بزرگترین دستاورد‌ها یاد میکنند و از کاه و کوه میسازن.

صدسالم که بگذره و خفن‌ترین آدمِ زندگی خودو باشم، بازم حسرت اون چندنفری رو میخورم که از دستاورد‌های کوچیکشون به عنوان بزرگترین دستاورد‌ها یاد میکنند و از کاه و کوه میسازن.

متاسفانه اونقدر معمولی هستم که هیچوقت دوست داشته نشم.

از هیچ‌چیز به اندازه‌ی فراموش شدن نمی‌ترسم.

دیدی چطور عشق به وطن رو توی ما کشتن؟

-2:22

تو اولین پناهگاهی نبودی که بر سرم آوار شدی اما اولین پناهگاهی بودی که با تمام وجود امید داشتم امن و استوار بمانی.

یه جایی خیلی قشنگ نوشته بود که: کسی که تورو واقعا دوستت داره، از تو یه آدم معتاد به محبتش نمی‌سازه.

یه جایی خیلی قشنگ نوشته بود: کسی که تورو واقعا دوستت داره، از تو یه آدم معتادِ به محبتش نمی‌سازه. و من چقدر این جمله رو این چندوقت زندگی کردم‌...

فرصت روان‌درمانی رایگان برای اختلال آنورکسیا @Sarabehzadir

:))))))) گربه‌های شیراز واقعا عجیب بودن.

اشتباهی سر راهم سبز شو.