Flèche

شراب من کو؟ البته وودکا. یا حتی کنیاک!

- 25.

- 25.

- دروازه‌ی مرمرین باشکوه رویاهام رو سرم خراب شده و من حتی فرصت نکردم ازش رد بشم.

- از معشوق عزیزم می‌خوام که دست از این کاراش برداره وگرنه با دستای خودم می‌کشمش و این آهنگ رو هم تقدیمش می‌کنم:

- شما نمی‌ترسید که شبی از این پنجره بیفتید پایین آقا؟ - عمدی بود! ساختن این خونه با پنجره‌های قدی که رو به بیرون باز بشن عمدی بود. اما تو چی؟ تو اینجا ایستادی و عاشق چنین مردی شدی؟

Hello Scorpios!

یا جام‌م رو پر می‌کنی یا تو سرت میشکنم‌ش.

یه خنجر نقره‌ای نیاز دارم به اندازه‌ای که بتونم همه جا با خودم بذارمش و گلوی هر‌کسی آزارم داد رو ببرم.

Footfalls echo in the memory, down the passage we did not take, towards the door we never opened, into the rose garden. T.S. Eliot, Four Quartets_

Nam Sibyllam quidem Cumis ego ipse oculis meis - vidi in ampulla - pendere, et cum illi pueri dicerent: Σίβυλλα τί θέλεις; respondebat illa: ἀποθανεîν θέλω. For Ezra Pound, il miglior fabbro. Introduction to The Waste Land, By T. S. Eliot

از دست این زن هم دیوونه میشم آخر سر. زن ستایش برانگیز!

- این سینه و لب‌های سرخ و کش‌وقوس اومدن زیر سر اون زنیکه‌ی کاباره‌ایه‌. وگرنه من هر روز مرده‌تر از دیروزم و قسم می‌خورم که پوستم رنگ پریده‌تر و خون‌م سردتر شده.