مصدع اوقات

استادی که اعتراض رو حتی سین هم نمیکنه مادرش رو دوست نداره.

آدم گاهی از خودش میپرسه پس این خر ما از کی پل رد میشه؟ یکم که بیشتر فکر میکنه میبینه خودش اون خره‌ست.

بزرگترین مشکلی که با نصیحت آدم‌ها در مورد کنکور داشتم این بود که میگفتن نگران نباش حداقل میدونی همه‌ی تلاشت رو کردی. نه کسکش نه. من همه‌ی تلاشم رو نکردم. من حتی نصف همه‌ش رو هم نکردم. اصلا مشکلم همینه که تلاش نمیکنم ابله. اگه همه‌ی تلاشم رو میکردم که نگران نبودم. ولم کن کسکش نمیخوام دلگرمی بدی‌.

دارم اسم معلم‌ها‌م رو از ابتدا مرور میکنم و ‌تنها افرادی که تو به یاد آوردن اسامیشون دچار مشکل شدم و یادم نیومد، دبیرهای سال دوازدهمم هستن. با اینکه فاصله‌ی زمانی کمتری دارن، اما صرفا چون مجازی بودن به یادم نمیان. واقعا گویا مجازی فقط یک خوابه و در نهایتِ واقعی بودن، واقعیت نداره. شگفت‌انگیزه.

‏به نظرم آدما لیاقت یک شانس دوباره رو دارن، ما نمی‌دونیم چه چیزها رو پشت سر گذاشتن و با چه مشکلاتی درگیرن الان، صرفا برخورد و داستانشون با خودمون رو می‌دونیم و این نمی‌تونه یک قضاوت عادلانه باشه. این خشم و تو نقش قاضی فرو رفتن در روابط انسانی برام سنگین تموم شده و نمی‌خوامش دیگه. _قمر در عقرب_ ✅️@uttweet

یکی از مهم‌ترین اثرات پساخوابگاهی‌ای که دارم، "چرا انقدر ظرف کثیف می‌کنید؟"ایشوئه. به این صورت که نمی‌فهمم چرا مادرم به هر نفر یک پیش دستی، یک کاسه و یک لیوان جدا اختصاص می‌ده‌. عزیزم واقعا لازم نیست انقدر ظرف کثیف کنی؛ نفری یک قاشق بر می‌داریم و توی یک ظرف مثل چهار انسان متمدن که نمی‌خوان آب و انرژی کشور رو هدر بدن غذا می‌خوریم. لیوان هم حداکثر یکی برای هر دو نفر کافیه؛ که البته بنظرم راه بهتر همون استفاده مستقیم از تنگ یا بطری حاوی نوشیدنی مدنظره. چه اشکالی داره مگه؟ حداقل از این اعمال مصرف گرایانه تلف کننده وقت و انرژی بهتره‌. واقعا که هر لحظه از خوابگاه یک درس بزرگ برای تمام زندگیه‌.

.

کاشکی با سام درخشانی رفیق بودم و الان بهش پیام می‌دادم و ازش می‌خواستم که واسم جوک تعریف کنه و تا ایزتایپینگ می‌شد بهش می‌گفتم خفه شو دلقک مادرجنده و بلاکش می‌کردم

وقتی ازم میپرسن خوبی؟ میخوام بگم «راستش دیگه نمیتونم تشخیص بدم که غمگینم یا صرفا فقدان خوب بودنه. فرقی هم نمیکنه. مهم اینه که دیگه عادت کردم و یادم نمیاد قبلا چه شکلی بودم. حتی تعریف خوب بودن هم از ذهنم پاک شده. چی با «حال خوب» تعریف میشه؟ حتی همون هم حالم رو خوب نمیکنه.» ولی به یک «بله خوبم» اکتفا میکنم چون چاره‌ای نیست به جز تظاهر کردن. منتظر می‌مونم، شاید یک روز من هم باورم شد.

این اینترنت از ریحانه‌ پارسا هم خراب‌تره

من: رابطه ما در حال حاضر به پایان رسیده و فعلا هم قصد ندارم فرصت دوباره‌ای بهت بدم. مراقب خودت باش عزیزم. همچنین من، وقتی بعد همه این حرف‌ها ۳۰ ثانیه پیامم رو دیر جواب می‌ده:

‏۱/۴ جهان دیشب عروسی بودن علیمز @zhazhkha

چک کردن گلستان برای بار دوازدهم و دیدن اینکه هنوز نمره نیومده:

بنابراین وقتی تا خود مترو تجریش از هر 10 نفر 7 نفرشون افغانی‌اند، همه‌شون هم از دم بوی گوه می‌‌دن و هی پا می‌ذارن رو کفش این و اون و خودشونو می‌مالونن به دخترا، حق مسلم خودت بدون که بدون توجه به کسشرای رسانه به‌شون بگی افغانی مادرجنده از کشور کیری ما برو بیرون. اون مالیاتی که می‌دی برای اینه که تو مکان‌های شلوغ بوی گوه نزنه تو دماغت و اموال عمومی همیشه سالم و مناسب مصرفت باشن. نه این که از سنگفرش خیابون گرفته تا پله‌برقی مترو و... به خاطر استفاده کسانی که مالیات نمی‌دن مستهلک بشه و دولت از توی بدبخت مالیات بیشتری بگیره.

همه کسایی که تو چنلاتون دیسلایک میدن منم اگه براتون سوال شده بود کیه دیسلایک میده

چشم