I sing myself

حکومت پرستی رو با وطن پرستی اشتباه نگیرید لطفا.

نوه های عزیزم حروم زاده، حروم زاده‌ست.

تو زندگی بعدیم قطعا یه سنگ میشم تو رودخونه.

آن‌ها رفتند و ما هنوز نفس می‌کشیم… اما زندگی، دیگر در ما نفس نمی‌کشد. ما نماندیم تا زنده بمانیم؛ ما ماندیم، تا فقط ادامه پیدا کنیم…

درود بر هر آن‌که زیر بار اینترنت پرو نرفت.

نوه های عزیزم یه بار پیامکا قطع شد؟ تلفن ها قطع سد، اینترنت ها قطع شد، و حمام خون راه افتاد. آدم یادش نمیره که.

اگه یه دولت واقعا به اقتصاد دیجیتال، آموزش، نوآوری و رشد جهانی اهمیت بده محدود کردن پلتفرمایی مثل instagram و youtube و open ai منطقی به نظر نمیاد! چون اینا فقط ابزار سرگرمی نیستن؛ برای آموزش، کار، ارتباطات، کسب و کار و حتی یادگیری زبان و مهارت هم استفاده میشن. نتیجتا محدودیت اینترنت بیشتر به کنترل اطلاعات مربوطه تا پیشرفت و در بلندمدت میتونه به اقتصاد و خلاقیت آسیب بزنه. هر چند دولت هایی مثل دولت ایران اعتقادات تخمی تخیلی خودشون رو دارن (در واقع فریب میدن) مثل امنیت و حفظ ساختار سیاسی ، این درحالیه که ملت هرگز قانع نمیشن که این راه درست و منطقی باشه. در واقعا اولش ترامپ تهدید کرد به عصر حجر برمیگردونتمون ولی اینا ما رو از قرن ۲۱ شوت کردن بیرون.

درمورد قطعی دسترسی اینترنت جهانی که کم‌کم داره به ما خورونده میشه درواقع این دید رو میده که ایران دیگه هرگز نمیتونه پیشرفت واقعی رو تجربه کنه اگر پضع به همین منوال پیش بره؛ اگه مردم نتونن آزادانه حرف بزنن، به اطلاعات دسترسی داشته باشن یا بدون ترس ارتباط برقرار کنن، حتی وجود برج‌های مدرن و تکنولوژی پیشرفته هم حس توسعه کامل نمیده. یعنی حتی اگر ایران کشوری ثروتمند ومدرن هم بشه ولی از نظر آزادی های مدنی محدود باشه مثل این چند ماه اخیر باز هم به نظر من هیچ پیشرفت واقعی نمیشه دید. ولی ازونجایی که تعریف پیشرفت همه جا یکسان نیست و بعضی ها بهای بیشتری به ارزش های سنتی یا ثبات امنیت میدن و نگاه متفاوتی به آزادی بیان دارن فعلا زور اونور بیشتر میچربه و ما رو تو تنگنای وحشتناکی گذاشته و یه جوریه که اون دختر پتیارهه انگار همچینم بیراه نمیگفت، نمیپسندی جمع کن برو طور دارن ما رو به یه ورشون میگیرن هر روز هم یه بیانیه میدن معتقدن ممنون هم باید باشیم.

آقای ج.ا یهو تصمیم گرفت به همه sms بده خشخاش نکارید ممنوعه. تو رو خدا.

تنها دست آورد این روزهام این بود که فکر میکردم ایرپادم رو گم کردم ولی افتاده بود پشت تختم.

واقعا اینکه ما دیگه اون آدمای پاییز ۴۰۴ نیستیم هنوز برام عجیبه.

«بله، درست است. کشور آرام است. آرام همچون سردخانهٔ مردگان یا گورستان. مگر نه؟» • واتسلاف هاول / من طرف حقیقت می‌ایستم؛ برگردانِ آزاده کامیار @letterssto

سیستمی که برای ساختن آینده‌اش رتبه یک تربیت می‌کند، اما همان آینده را اعدام میکند.

الهی هر بار که بخوان یه ویدیو باز کنن، تا ۹۹٪ لود بشه بعد ارور بده. الهی وسط هر کار مهمی اینترنتشون بشه E و حتی گوگل هم براشون باز نشه. الهی هر فایلی که آپلود می‌کنن تا آخر بره بعد بنویسه “connection lost”. الهی عمرشون اندازه دانلود یه فایل ۲ مگی با نت قطع‌ شده‌ ی ایران طولانی و عذاب‌ آور بگذره. الهی هر شب موقع خواب صدای “connecting…” تو مغزشون پلی بشه و هیچ‌وقت وصل نشن. آمین

شب ها چه قیافه هایی میبینم گوشه کنار خیابون اسماعیل.. وای بر این جماعت خون‌شور هرزه اسماعیل.

دلم لک زده برای داشتن به زندگی نرمال در یک جامعه نرمال.

فرق اون ویروس تا این ویروس چقدر زیاده.

حالا شما نبودید و ندیدید، ما که دیدیم. ما دیدیم یه عده توی کشتار دی ماه صداشون درنیومد، توی بازه‌ی جنگ و بمبارون هر روز به اینترنت وصل بودن و استوری آی زیرساخت وای جنگ می‌ذاشتن، و الان که هرروز کرور کرور بچه‌های مردم اعدام می‌شن باز دوباره سرشون رو فرو برده‌ن تو همون باسنی که تا الان بود. ما هم دیدیم، هم یادمون موند. ببینیم فردای آزادی قیمت اون نونی که زدید که تو خون بچه‌های مردم و خوردید چقدره.

کاش لااقل تو دشمنی شرافتمند بودید، شما که ادعای دین داری دارید.