ناگفته‌های تاریخ معاصر ایران-ناتاما

به لیستِ بلند بالای اعمالِ شرم آورِ این حزب باید به تجاوز به جسدِ پیشمرگِ زنِ کومله(آزیتا شریفی) را هم اضافه کرد. 📚کتاب فرمانده سرخ، نوشته کمیته‌ی مطالعات تاریخ جنبش کارگری و کمونیستی ایران(گروه پروسه)، صفحه ۳۶، سال ۱۳۹۱ خورشیدی

مسئولین و فرماندهان کومله در جنوب کردستان، در برنامه‌های لایو و زنده در فیسبوک، در طی مباحثات و سخنرانیهای خود درباره جنگ داخلی به نمونه‌هایی از تجاوز پیشمرگان حزب دموکرات به دختران پیشمرگ کومله اشاره می‌کنند... کمیته ‌ی مطالعات تاریخ جنبش کارگری و کمونیستی ایران-گروه پروسه، در نوشته‌ای تحت عنوان فرمانده سرخ، زندگی و مبارزات رفیق شهید شکر الله خیر آبادی(شوکی)، در صفحه ۳۶، زیر نویس و توضیحات چنین آورده است: به لیست بلند بالای اعمال شرم آور این حزب باید به تجاوز به جسدِ پیشمرگِ زنِ کومله(آزیتا شریفی) را هم اضافه کرد. 📚 کتاب جنگ داخلی و فاجعه گردان ۲۲ در مرگور، نوشته اسماعیل عجم، صفحه ۶۷

موارد و نمونه‌های زیادی از تجاوز پیشمرگان حزب دموکرات کردستان به اجساد پیشمرگان زن و دختر کومله موجود است...محمد فتاحی در مصاحبه با روزنامه و وبسایت روژنامه که در وبسایت پژواک ایران هم منتشر شد، درباره جنگ مرگور می‌گوید: در پایان جنگ آن روز (۲۲ آبان) به دنبال اعدام زخمی‌ها به جنازه‌های زنان هم بی‌حرمتی به سبک حزب دموکرات شده بود. یکی از محافظین سابق دفتر سیاسی حزب دموکرات که اکنون از دوستان من است بعدها برای من تعریف کرد که کسانی از پیشمرگان دموکرات در متن تعریف از نقش خودشان در آن جنگ، آشکار کرده‌اند که به جنازه دو نفر از رفقای زن گردان ۲۲ تجاوز کرده بودند. 📚 کتاب جنگ داخلی و فاجعه گردان ۲۲ در مرگور، نوشته اسماعیل عجم، صفحه ۶۷

ما هرگز تصور نمی‌کردیم که روزی افراد حزب دموکرات گستاخانه و بی‌شرمانه به اجساد و جنازه پیشمرگان زن تجاوز کنند. تجاوزها و تعرضات جنسی پیشمرگان حزب دموکرات کردستان به اجساد خونین و بی جان پیشمرگان زن و دختر، نه تنها از وحشتناک ترین و فجیع ترین جنایات در طول تاریخ جنگ‌ها و مبارزات مردم کردستان می‌باشند بلکه از شرم‌آور ترین و هولناک‌ترین تجاوز‌های تاریخ بشری می‌باشند. 📚 کتاب جنگ داخلی و فاجعه گردان ۲۲ در مرگور، نوشته اسماعیل عجم، صفحه ۶۸

در درون تشکیلات حزب دموکرات کردستان، بی‌اخلاقی، لمپنیسم، افکار و فرهنگ ضد انسانی و ضد زن بسیار ریشه‌دار و نیرومند است و افراد حزب به راحتی به خود اجازه تجاوز و هتک حرمت به زنان را می‌دهند. پیشمرگان کومله ده‌ها بار از تجاوز مسئولین و پیشمرگان حزب دموکرات به زنان و دختران کردستان و حتی تجاوز به پسران جوان کرد در داخل این حزب اطلاع داشتند. 📚 کتاب جنگ داخلی و فاجعه گردان ۲۲ در مرگور، نوشته اسماعیل عجم، صفحه ۶۷

خلیل ورمزیاری و رفاقیش صحنه‌هایی از اقدامات پست و شنیع پیشمرگان حزب[دموکرات]را شاهد بودند. خلیل ورمرزیاری همیشه در صحبت‌ها و در نوشته‌هایش در مورد فاجعه مرگور به تجاوز پیشمرگان حزب دموکرات به جسد پیشمرگان زن و زنان زخمی کومله اشاره کرده است. او در این باره می‌نویسد: ...ما می‌توانستیم صحنه جنگ و رفقای کشته و زخمی را در میدان جنگ ببینیم. افراد مسلح حزب دموکرات به سمت اجساد پیشمرگان و زخمی‌ها رفتند. در روی تپه‌ای دو تن از افراد حزب به سوی دو تن از رفقای زخمی و کشته شده رفتند و بیشرمانه به آنان تجاوز کردند. ما با دوربین صحنه را به خوبی می‌دیدیم. رفیق م.م(مقصودش منیره مدرسی) یکی از آنها بود. آنها پس از تجاوز به دو تن از رفقای پیشمرگ زن، لباس زیر آنها را در آورده و به عنوان پرچم پیروزی بالای سر خود می‌چرخاندند. آنها بعد از این حرکت حیوانی، آنان را دوباره به رگبار بستند. 📚 کتاب جنگ داخلی و فاجعه گردان ۲۲ در مرگور، نوشته اسماعیل عجم، صفحه ۶۷

بعد از چند ساعت پیاده‌روی در زیر آفتاب گرم، یواش یواش خستگی در چهره بعضی از رفقا دیده می‌شد. غذایی برای خوردن نمانده بود و بخاطر خستگی و گرسنگی در صف منظم گردان فاصله افتاده بود...عطا مریوانی پیشمرگ جوان مریوانی که برای اولین بار به منطقه آمده بود، توان راه رفتن نداشت. او مثل بقیه پیشمرگان نبود و ضعف زیادی از خود نشان می‌داد. خستگی او را به گریه انداخته بود. به طوری که می‌خواست در همانجا بخوابد و هیچگاه برنخیزد و اگر هم برخیزد، هیچ وقت دیگر پیشمرگ نشود. 📚 کتاب جنگ داخلی و فاجعه گردان ۲۲ در مرگور، نوشته اسماعیل عجم، صفحه ۴۵ و ۴۶

در طول جنگ، حزب دموکرات کردستان ایران ضربات سختی از کومله خورده بود و تعداد کشته و زخمی‌هایش زیاد بودند. این حزب مناطق وسیعی از فعالیت خود را در جنوب کردستان از دست داده بود. 📚 کتاب جنگ داخلی و فاجعه گردان ۲۲ در مرگور، نوشته اسماعیل عجم، صفحه ۳۷

تعدادی از پیشمرگه‌های کومله به اهمیت گسترش جبهه جنگ، پراکنده ساختن نیروهای حزب دموکرات و جمهوری اسلامی و گسترش منطقه فعالیت کومله در کردستان اشاره کردند و از تصمیم کمیته مرکزی حمایت کردند....آنچه که بخشی از پیشمرگان از حرکت و تصمیم رهبری حزب کمونیست و کومله در رابطه با حزب دموکرات دریافته بودند این بود که آنها اهداف و سیاست‌های نظامی را....بر اساس قدرت نمایی و رقابت با حزب دموکرات تعیین می کردند. رهبران حزب کمونیست و کومله....تصور می کردند که حزب دموکرات در سراسر کردستان تضعیف شده است و نمی تواند به کومله ضربه بزند. رهبری کومله بعد از چندین نبرد پیروزمندانه در جنوب بر این باور بود که کومله می‌تواند در سراسر کردستان بدون ترس و واهمه حضور داشته باشد و در هر نقطه ای که بخواهد به حزب دموکرات ضربه بزند. 📚 کتاب جنگ داخلی و فاجعه گردان ۲۲ در مرگور، نوشته اسماعیل عجم، صفحه ۳۵

در اواسط مهر ماه ۱۳۶۴...در رابطه با مسیر حرکت، گفته شد که به خاطر احتمال تمرکز جمهوری اسلامی و حزب دموکرات، از مناطق عمقی ..عبور نمی کنیم...در چنین وضعی نمی‌توانند در برابر دو دشمن سر سخت (جمهوری اسلامی و دموکرات) مقاومت کنند....اکثر پیشمرگان درباره اشغالی بودن کامل منتطقه، عدم وجود روستای آزاد برای استراحت و تامین مواد غذایی...زمستان سخت و سرد، تغییر معادلات و توازن قوا، برتری قدرت تعرضی جمهوری اسلامی و حزب دموکرات بر علیه کومله، برتری چشمگیر تعداد پیشمرگان حزب دموکرات و رژیم در مقایسه با تعداد نفرات کومله،..... 📚 کتاب جنگ داخلی و فاجعه گردان ۲۲ در مرگور، نوشته اسماعیل عجم، صفحه ۳۴

ما کومله و دموکرات، دو حزب اصلی در کردستان ایران، همیشه خواستار این بودیم که از راه گفت‌و‌گو و راه حل سیاسی، مسئله کردستان را با دولت مرکزی حل کنیم.

سعید کویستانی (کاوه) از رهبران سابق حزب دمکرات کردستان، رهبری کومله را از آمادگی حزب برای درهم شکستن گردان ۲۲ مطلع کرده بود. آقای سعید مخالف جنگ داخلی و جنگ احزاب کردستانی بخصوص در کردستان جنوبی بود و به این موضوع در کتابش بنام "ئاوریک"(نگاهی) اشاره می کند. او برای جلوگیری از خونریزی، برادر کشی" یا "کرد کشی" تلاش کرده و سکوت نمی کرد. او از شهرک کهریزه در نزدیکی اردوگاههای حزب دمکرات کومه له، خبر طرح و برنامه جنگ طلبانه رهبری حزب دمکرات را، جهت نابودی گردان ۲۲ را توسط یکی از هواداران دلسوز و نزدیک کومه له بنام ملا عمر عصری، مضمون پیام سعید کویستانی به کومه له از این بود که رهبری حزب دمکرات از تصمیم و برنامه حرکت نیروهای کومه له به صومای برادوست اطلاع دارد و نیروی بزرگی برای جنگ را جلوگیری و نابودی نیروهای کومه له در منطقه سازمان داده است. لذا برای ممانعت از جنگ و خونریزی و جلوگیری از کشتار جوانان کورد، لطفا از رفتن به منطقه امتناع کنید. در همان روز ملا عمر عصری که از شهرک کهریزه در نزدیکی اردوگاههای حزب دمکرات و کومه له بود، براه افتاده و پیام سعید کویستانی را به رهبری کومه له و شخص عمر ایلخانی زاده رساند. تاکنون عمر عصری بدون هیچ ملاحظه شخصی و سیاسی، همیشه با جسارت از این واقعیت پرده برداشته است. رهبران حزب کمونیست ایران و کومه له قبل از حرکت گردان، بخوبی از طرح و برنامه حزب دمکرات کردستان اطلاع داشتند ولی این اطلاعات را در اختیار فرماندهان و پیشمرگان قرار ندادند... عمر ایلخانی زاده و بقیه رهبران حزب کمونیست ایران و کومه له به پیامها و درخواستهای سعید کویستانی (کاوه)، عمر عصری، فرماندهان جنوب کردستان، مسئولین بوکان و سقز و دیگر دوستداران کومه له توجه نکردند. آنها تصمیم قطعی روانه کردن گردان به حوالی غرب ارومیه را در غیاب موافقت یا مخالفت فرماندهان، اعضا و پیشمرگان گرفته بودند... پیشمرگان از اخبار و گزارشاتی که به رهبری می رسید، اطلاع نداشتند. هیچکدام از رهبران حزب کمونیست و کومه له طرح، آمادگی و تجمع نیروهای حزب دموکرات کردستان برای نابودی گردان ۲۲ را به پیشمرگان و بخصوص فرماندهان اطلاع ندادند و آنها را از خطر تحرکات و اقدامات دشمن مطلع نکردند و معمولا این برخلاف اصول نظامی در یک سازمان نظامی می باشد. در آن موقع عمر ایلخانی زاده تنها یکی از تصمیم گیرندگان و مسئولین اجرایی سیاستهای حزب کمونیست و کومه له در بخش نظامی کومه له بود اما او به تنهایی تصمیم نمی گرفت. همه اعضا کمیته رهبری بویژه عبدالله مهتدی، منصور حکمت، سید ابراهیم علیزاده، حمید تقوایی، ماموستا ابراهیم، ایرج آذرین و غیره هم با سیاستها و تصمیمات سیاسی و نظامی را اتخاذ می کردند. هیچ اقدامی در حزب و کومه له، بدون نظر و تصمیم آنها نمی توانست اجرا و یا انجام بشود. آنها مسئول همه فعالیتهای نظامی و سیاسی بودند. از اینرو مسئول هر کار و عمل اشتباهی در رهبری حزب، نه تنها عمر ایلخانی زاده بلکه همه رهبران بودند. رهبری حزب و کومه له می خواستند تصمیم خود را به هر بهایی به مرحله عمل و اجرا درآورند. در کار سیاسی و نظامی، برای بعضی از رهبران و فرماندهان جان انسانها در مقایسه با امیال و سیاستهای جاه طلبانه آنها خیلی بی ارزش و ناچیز است. در جنگهای کردستان، همیشه بخاطر طرحها، نقشه ها و تصمیمات نادرست و همچنین بخاطر بی دقتی ها، اشتباهات، ناتوانی و کم تجربگی رهبری و فرماندهان، پیشمرگان زیادی زخمی و کشته شده اند. 📚 کتاب جنگ داخلی و فاجعه گردان ۲۲ در مرگور، نوشته اسماعیل عجم، صفحه ۳۹ و ۴۰