منِ گذشته امضا

Der Tod und das Mädchen 1. Hans Baldung Grien (1517) 2. Hans Sebald Beham (1548) 3. Adolf Hering (1900) 4. Egon Schiele (1915) 5. Nicole Eisenman (2009) @about_clair

It's not easy to hide, all this damage inside.

نیآمده، جوانی‌ها @about_clair ۱۶ تیر، زادروز بیژن الهی

تو را با غیر می‌بینم، صدایم در نمی‌آید دلم می‌سوزد و کاری ز دستم بر نمی‌آید نشستم، باده خوردم، خون گریستم، کنجی افتادم تحمل می‌رود اما شب غم سر نمی آید توانم وصف جور مرگ و صد دشوارتر زان لیک چه گویم جور هجرت چون به گفتن در نمی‌آید چه سود از شرح این دیوانگی‌ها، بی‌قراری‌ها؟ تو مه، بی‌مهری و حرف منت باور نمی‌آید ز دست‌وپای دل برگیر این زنجیر جور ای زلف که این دیوانه گر عاقل شود، دیگر نمی‌آید دلم در دوریت خون شد، بیا در اشک چشمم بین خدا را از چه بر من رحمت ای کافر نمی‌آید  @negahann مهدی اخوان ثالث

سپیده‌دم زنبق‌ها بیدار می‌شوند غوطه‌ور در شبنم و بوی آویشن و بابونه از آغوشم خواهد گریخت کجای این دره‌ی پُرسایه خوابیده بودیم که جز صدای تیهوها و بوی آویشن بر شانه‌هایم چیزی را به یاد نمی‌آورم؟ منوچهر آتشی

I know I don't show it and it doesn't look like that but every fucking single day, I'm in a battlefield, being attacked from many sides, losing a lot of blood by just breathing and wondering:"Will I survive today?" and I really don't know the answer and I'm really scared.

وقتی نمی‌نویسم، به زمین می‌افتم، به درد این می‌خورم که جارویم کنند و دورم بریزند. خب، نیروهایم از همان اول به طرز رقت‌باری کم بودند. ناچار شدم از هر نظر صرفه‌جویی کنم، از هر نظر کمی از دست بدهم تا برای آنچه که به نظرم می‌آمد هدف اصلی‌ام است، نیروی کافی به وقت نیاز را حفظ کنم‌. یک‌بار دانه به دانه از چیزهایی که فدای نوشتن کرده بودم یا به خاطر نوشتن از من گرفته شده بود و به بیان دقیق‌تر چیزهایی که فقدان‌شان را فقط با چنین توضیحی می‌شد تحمل کرد، صورت‌برداری کردم، روش زندگی من تنها برای نوشتن طرح شده است و اگر دست‌خوش تغییری شود، تنها به این خاطر است که احتمالا بهتر با نوشتن منطبق شود.

به دنبال مرگی از نور. @about_clair لورکا.