خوب زيستن|بابک عباسی

‍ مفهوم بهروزی در سنت تحلیلی معاصر، پارهٔ سوم و پایانی پارفت در آن ضمیمۀ ده صفحه‌ای این سه نظریه را در کمال ایجاز معرفی و نقد می‌کند: 🔹مشکل نظریه‌های لذت‌گرایی در این است که به جهت فرض کردن ذاتی واحد و متمایز برای لذت و درد نمی‌توانند تببینی کافی از تنوع تجربه‌های انسانی بدهند. چه چیز مشترکی میان تجربۀ لذتِ خواندن یک تراژدی (که غم‌انگیز است) و تجربۀ غذای خوشمزه، و حل یک مسئلۀ فکری وجود دارد؟ ممکن است لذت‌گرایان در برابر این انتقاد بخواهند معنای لذت و درد را کش بدهند به‌نحوی که بتواند بر طیف متنوعی از تجربه‌ها  اطلاق شود. اما در این صورت مشکلات تازه‌ای پدید می‌آید. برای مثال، گفته‌اند فروید در اواخر عمرش داروهای مسکن را کنار گذاشت، زیرا ترجیح می‌داد در عین داشتن درد بیندیشد تا اینکه در احوالی خوش گیج و منگ باشد. آیا لذت‌گرایان حاضر خواهند شد بگویند درد برای فروید لذت‌بخش بود و به جهت این لذت زندگی او را بهتر می‌کرد؟! 🔹مشکل مهم نظریه‌های تحقق امیال هم آن است که برخی امیال شخص ممکن است نامعقول باشند (مانند مثال مشهور رالز از کسی که میل دارد زندگی‌اش را صرف شمردن تعداد تیغه‌های چمن در چمن‌زارها کند)، یا تحقق میلی که ربطی به زندگی خود او نداشته باشد (برآورده شدن آرزویم دربارۀ زندگی آدم‌های غریبه بی‌آنکه از برآورده شدن آرزویم خبردار شوم)، یا امیالی ناسالم باشند (میل قربانی سندرم استکهلم به دوست داشتن جلادش یا میل شخص معتاد به مواد مخدر). تحقق چنین امیال و آرزوهایی، یا تاثیری بر زندگی خود شخص ندارد یا زندگی او را نه بهتر بلکه بدتر می‌کند. 🔹نظریه‌های فهرست عینی هم اگرچه مشکلات دو نظریۀ قبلی را ندارد، به مشکلات دیگری مبتلاست. مهم‌تر از همه، این ایراد که چه بسا خود شخص میل و گرایشی به «خوبی‌های عینی» نداشته باشد و لذا زندگی‌اش بهتر نشود. این وضع باعث می‌شود نظریۀ فهرست عینی در معرض اتهام «بیگانه‌سازی» (alienation) قرار بگیرد (بیگانه کردن شخص با زندگی‌ای که برای او خوب است. مانند کسی که والدینش خیر و صلاحش را در داشتن تحصیلات عالی دانسته‌اند. حال او تحصیلات عالی دارد ولی دل در گرو زندگی‌ دیگری دارد). 🔹پارفت با برشمردن مشکلات هر یک از سه قسم نظریه، نتیجه می‌گیرد که هر کدام از این نظریه‌ها فقط بخشی از حقیقت است نه تمام آن، هر یک از این مولفه‌ها (لذت، میل، ارزش‌های عینی) لازم‌اند ولی به‌تنهایی برای تبیین خوبی/ خیر برای شخص کافی نیستند. 🔹او نهایتا پیشنهاد می‌کند که به سوی نظریۀ جامعی برویم که تلفیقی (Hybrid) است، نظریه‌ای که عناصر لازم و مفید هر یک را اخذ کند تا شروط لازم و کافی برای یک زندگی خوب را گرد آورد. بعدها به موازات طرح نظریه‌های تازه و رقیب دربارۀ چیستی بهروزی نقدهای مهم دیگری نیز بر این سه دسته نظریه مطرح شد. 🔹باری، دو سال پس از پارفت، جیمز گریفین (Griffin,1986) که همکار و هم‌بحث او بود، اثر مستقل و مفصلی در این باب منتشر کرد با عنوان بهروزی؛ چیستی، سنجش و جایگاه اخلاقی آن. بدین سان، مفهوم بهروزی وارد ادبیات فلسفۀ تحلیلی شد و جوانه‌ای که پارفت کاشته بود رفته رفته به درختی پر برگ و بار تبدیل شد. 🔹با توجه به آنچه گذشت، در کنار سنت ارسطویی، اکنون سنتی از بحث دربارۀ زندگی خوب و بهروزی وجود دارد که می‌توان نامش را سنت تحلیلی متأخر گذاشت؛ سنتی که با درک پارفت آغاز و با اثر کلاسیک جیمز گریفین تثبیت می‌شود و پس از آن توسط چهره‌های نامداری مانند ال.ام. سامنر[1]، جوزف رَز[2]، تیم اسکنلن[3] ادامه می‌یابد. 🔹اکنون، پا به پای اهمیت یافتن ایدۀ بهروزی در سیاست، اخلاق و روان‌شناسی در دو-سه دهۀ اخیر، فلسفۀ بهروزی نیز بسط و پیچیدگی و غنای بی‌سابقه‌ای یافته است. [1] L. M. Sumner (1941-) [2] Joseph Raz (1939-2022) [3] T. M. Scanlon (1940-) «از بهروزی که سخن می‌گوییم از چه حرف می‌زنیم» بابک عباسی اندیشهٔ پویا، شماره ۱۰۲، مهر ۱۴۰۵ @eudemonia

مفهوم بهروزی در سنت تحلیلی معاصر، پارهٔ دوم 🔹پارفت در یکی از پیوست‌های آن کتاب (عنوان پیوست: «آنچه سبب می‌شود زندگی شخص به بهترین شکل ممکن سپری شود»[1])، و در بحث از دلایل عمل بر اساس آنچه برای شخص بهترین است، ذیل مفهوم «نفع شخصی» (self-interest) از سه دسته نظریه (و اقسام درونی هر کدام) نام می‌برد: نظریه‌های لذت، نظریه‌های میل، نظریه‌های فهرست عینی. (Parfit, p.493) 🔸نظریه‌های لذت[2]: زندگی خوب همانا زندگی خوش است؛ زندگی‌ای که در آن خوشی (pleasure)  بر درد (pain) غلبه دارد (به‌‌اصطلاح، موازنۀ درد و خوشی به نفع خوشی مثبت است: لذت و خوشی را به حداکثر رساندن و درد و رنج را به حداقل رساندن). 🔸نظریه‌های تحقق میل[3]: زندگی خوب تحققِ حداکثری امیال و آرزوهای شخص است. زندگی خوب همانا زندگی کامیابانه و کامروایانه است، و زندگی بد موازنۀ منفی کامیابی و ناکامی است. 🔸نظریه‌های فهرست عینی[4]: فهرستی عینی (ولو یک قلم) از امور خوب برای شخص و فهرستی عینی از امور بد برای او وجود دارد (مثلا معرفت، دوستی، و سلامت در برابر جهل و نادانی، انزوا، و بیماری). زندگی خوب زندگی‌ای است که واجد بیشترین میزان از فهرست خوبی‌های عینی و کم‌ترین میزان از فهرست بد‌ی‌های عینی باشد؛ با قیدی بسیار مهم: خواه خود شخص به خوبی آن امورِ خوب علم و آگاهی داشته باشد خواه نه، خواه به آن امورِ خوب میل داشته باشد خواه نه، و خواه از آن‌ها لذت ببرد خواه نه. (به همین سان، ناظر به آنچه زندگی را بد می‌کند، علم و بی‌میلی و درد شرط نیست). 🔹این سه دسته نظریه (به همراه شقوق و شعبات و تقریرهای مختلف هر یک) می‌توانند با یکدیگر نسبت‌ها و هم‌پوشانی‌های گاه پیچیده‌ای داشته باشند که خود پارفت برخی از این نسبت‌ها را شرح داده است. ناگفته پیداست که دو دسته نظریۀ اول آنچه را که برای شخص خوب است به امری سوبژکتیو و انفسی (لذت بردن یا میل داشتن) ربط می‌دهند و دستۀ سوم به امری عینی و ابژکتیو. [1] Appendix I, “What Makes Someone’s Life Goes Best” [2] Hedonistic Theories [3] Desire-Fulfilment Theories [4] Objective List Theories «از بهروزی که سخن می‌گوییم از چه حرف می‌زنیم» بابک عباسی اندیشهٔ پویا، شماره ۱۰۲، مهر ۱۴۰۵ @eudemonia

‍ مفهوم بهروزی در سنت تحلیلی معاصر، پارهٔ یکم 🔹در دورۀ یونان و روم باستان ایدۀ «فلسفه همچون راه و رسم زندگی» در اوج خود بود و پاسخ دادن به مسئلۀ «زندگی خوب» مهم‌ترین مشغلۀ فیلسوفان را شکل می‌داد. اما با آغاز قرون میانه، به علل و دلایل مختلف از جمله جذب و حل ایدۀ بهروزی و نیکبختی (یودایمونیا) در ایدۀ رستگاری (salvation)، فلسفۀ بهروزی به محاق رفت، تا این‌که مقارن نوزایی (رنسانس) و تولد فلسفۀ عصر جدید، اندیشۀ زندگی خوب نیز در تفکر فیلسوفان احیا شد. از متفکرانی که در عصر جدید به چیستی زندگی خوب اندیشیده‌اند می‌توان میشل دو مونتنی، باروخ اسپینوزا، جان لاک، توماس هابز، دیوید هیوم، ژان‌ژاک روسو، جرمی بنتام، جان استورات میل، آدام اسمیت، ایمانوئل کانت، و فردریش نیچه را نام برد. 🔹ایدهٔ بهروزی در قرن بیستم مجددا به صحنه، و این بار به صحنۀ فلسفه‌ورزی تحلیلی بازگشت و دقیق‌تر و منسجم‌تر شد. اگرچه دو فیلسوف مهم اوایل قرن بیستم یعنی جورج ادوارد مور (1903) و دیوید راس (1930) مشارکت‌های مهمی در تأمل فلسفی دربارۀ مفهوم خیر/ خوبی و دیگر مفاهیم مرتبط با اندیشۀ بهروزی داشته‌اند، اما دستگاه مفهومی و طبقه‌بندی‌ای که امروزه در تحلیل‌های فلسفی از بهروزی سراغ داریم، به دِرِک پارفِت و کتاب مهم او دلایل و اشخاص (Parfit,1984) بازمی‌گردد. پارفت در آنجا و در بافتار کلی «دلایل عمل» (Reasons for Action)، در بحث از دلایل عقلانی یا اخلاقی که برای اَعمال‌مان داریم، چارچوبی طرح کرد که تا به امروز بر مباحث فلسفۀ بهروزی حاکم بوده است و حتی منتقدانش نیز با آغاز از طبقه‌بندی او می‌کوشند از آن فراتر بروند. هرچند در نیمۀ دوم قرن بیستم و قبل از پارفت نیز بحث‌هایی درباره وجوهی از زندگی خوب یا دفاع از برخی نظریه‌های خاص وجود داشت (برای نمونه: رالز در نظریه‌ای در باب عدالت (1971) یا نوزیک در بی‌دولتی، دولت، آرمانشهر (1974)، اما جلب توجه به این بحث در فلسفۀ تحلیلی معاصر و خصوصا طبقه‌بندی نظریه‌های بهروزی عمدتاً مدیون پارفت است. لذا کار او را می‌توان مبدأ تاریخ اخیر فلسفۀ بهروزی دانست. «از بهروزی که سخن می‌گوییم از چه حرف می‌زنیم» بابک عباسی اندیشهٔ پویا، شماره ۱۰۲، مهر ۱۴۰۵ @eudemonia

🎊🎊 تجدید چاپ شد بلندپروازی اخلاقی استعدادت را هدر نده و تغییر ایجاد کن روتگر برگمن ترجمۀ رضا یعقوبی مجموعۀ «خوب زیستن» / دبیر مجموعه: بابک عباسی ۲۷۶ صفحه / ۸۰۰۰۰۰ تومان بازدید و خرید از سایت نشر کرگدن: www.kargadanpub.com 🔸 شاید شما، با فرصت محدودتان در این سیاره، رؤیای انجام دادن کاری بیش از یافتن شادیِ شخصیِ خود داشته باشید. شاید نخواهید در بستر مرگ حسرت بخورید که ظرفیت بیشتری در وجودتان بوده است. در این صورت، به کتابی نیاز دارید که فراتر از راهنمای یافتنِ خوشبختیِ فردی باشد. به کتابی نیاز دارید که زندگی را آسان‌تر نکند، بلکه دشوارترش سازد. به کتابی که آرامش ندهد، بلکه اصطکاک ایجاد کند. به کتابی که گاه آرزو کنید ای کاش هرگز آن را برنداشته بودید، چون شاید مجبورتان کند زندگی‌تان را تغییر دهید. 🔸 بلندپروازی اخلاقی فراخوانی است قدرتمند برای دور ریختن وسواس‌های درون‌نگرانۀ امروزی، مثل خودشناسی، و همۀ آن هدف‌ها و برنامه‌های خودمحور کوچینگ که وعده‌های خوشبختی می‌دهند، اما پوچ‌اند. این کتاب، درعوض، ما را دعوت می‌کند به اندیشیدن به آن بخش از وجودمان که می‌تواند تغییری در جهان ایجاد کند. این مسیری است که به احتمال زیاد شادی و رضایت واقعی به بار می‌آورد. 🔸 روتگر برگمن به ما کمک می‌کند بلندپروازی‌های اخلاقی‌مان را گسترش دهیم و دریابیم که چطور می‌توان به ساختن جهانی بهتر کمک کرد. کتاب او راهنمای عملی کسانی است که آماده‌اند زندگی‌شان را وقف تغییرات واقعی کنند. #نشر_کرگدن، #تجدید_چاپ، #بلندپروازی_اخلاقی، #تغییر_سبک_زندگی، #روان‌شناسی

🎊🎊 تجدید چاپ شد بازدید و خرید از سایت ناشر: www.kargadanpub.com

🔰زیستن‌های ارزشمند انسانی در گفت‌وگو با مهدی رضایی؛ قطب‌نمای عملیاتی برای انسان معاصر چگونه جامه متناسب با قامت وجودی خودمان را انتخاب یا حتی خیاطی کنیم 🔸به گفته مهدی رضایی: «این کتاب دست روی مفهوم «فلسفه زندگی» می‌گذارد و ۱۵ سنت بزرگ فکری، فلسفی و دینی تاریخ بشر (از ادیان تا آیینهای بودا، دائو و رواقی‌گری و تا مکاتب اگزیستانسیالیسم، پراگماتیسم و انسان‌گرایی سکولار ) را بررسی می‌کند تا به خواننده کمک کند «فلسفه شخصی خودش» را انتخاب یا بازسازی کند یا دست‌کم سنت‌های دیگر را بفهمد.» 🔸تمام ۱۵ فصل بر اساس یک اسکلت و الگوی مشخص نوشته شده‌اند که اغلب شامل پیشینه تاریخی، مابعدالطبیعه (دیدگاه درباره جهان و انسان)، اصول اخلاقی، نحوه مواجهه با بحران‌ها (مثل مرگ، اضطراب و اندوه)، و نیز اجمالاً آیین‌های عملی است. این انضباط ساختاری به خواننده اجازه می‌دهد بتواند مکاتب ناهمگون را کنار هم بنشاند و بسنجد. و سومین نکته‌ای که به نظرم می‌رسد این است که کتاب به دنبال فرمول‌های سریع برای شادکامی نیست. فلسفه را به عنوان تلاشی جدی، عقلانی و گاهی دشوار برای مواجهه با رنج، مرگ و فقدان معنا می‌بیند و تعارف‌های رایج کتاب‌های زرد را کنار می‌گذارد 🔸️مسئله کتاب یک پرسش اگزیستانسیال و حیاتی است: «چگونه باید یک زندگی خوب را سپری کرد؟» وقتی انسان در بحران‌های زندگی، مواجهه با رنج، مرگ، معنا و روابط اخلاقی قرار می‌گیرد، فرقی نمی‌کند پاسخش را از انجیل و قرآن گرفته باشد یا از رواقی‌گری و اگزیستانسیالیسم. 🔸کتاب عامدانه نخواسته یک داوری نهایی صادر کند یا یک سنت را برنده اعلام کند؛ کتاب به شکل یک «دادگاه سقراطی» طراحی شده است. وقتی نویسنده فصل اپیکوری از لذت‌های معقول و دوری از جاه‌طلبی می‌گوید، و چند فصل بعد پیتر سینگر در «دیگرگزینی مؤثر» از شما می‌خواهد بخش اعظم ثروت‌تان را برای کاهش رنج گرسنگان جهان ببخشید، این شوک و تنش به جان خواننده می‌افتد: «من کدام‌یک از این دو مسیر را انتخاب خواهم کرد؟ آیا آرامش رواقی و اپیکوری را می‌خواهم یا تعهد رادیکال دیگرگزینانه را؟» بنابراین، کتاب یک صلح کلی ساده‌لوحانه برقرار نکرده است. هرچند سبک کتاب همدلانه است تا ابتدا زیبایی هر فلسفه چشیده شود، اما وقتی خواننده این ۱۵ صدا را کنار هم می‌شنود، عمق ناهماهنگی معرفتی و اخلاقی مکاتب آشکار می‌شود و دقیقاً همین جاست که نوبت به کاربست «عقل نقاد خواننده» برای انتخاب می‌رسد و این مهم را به خواننده می‌سپارد. 🔸️کتاب مدعی نیست که هر راهی که کسی برگزیند لزوماً خوب است. معیار داوری که ویراستاران در تمام طول کتاب بر آن پافشاری می‌کنند، همان «تاب‌آوری در برابر بررسی دقیق» است. یک فلسفه زندگی ممکن است در عمل شکست بخورد؛ مثلاً اگر مابعدالطبیعه آن با حقایق علمی اثبات‌شده در تضاد آشتی‌ناپذیر باشد (مانند انکار واقعیت رنج یا انکار علیت)، یا اگر اخلاق آن منجر به فروپاشی روان‌شناختی فرد یا ویرانی اجتماعی شود، آن فلسفه «خوب» نیست. بنابراین، معیار، انسجام درونی و کارآمدی بیرونی است. بنابراین، کتاب به خواننده نمی‌گوید «همه این‌ها به یک اندازه درست‌اند» (که این نسبی‌گرایی است)؛ بلکه می‌گوید «حقیقت زندگی خوب، جامه یک‌شکلی نیست که بر تن همه انسان‌ها برازنده باشد». کتاب به ما یاد می‌دهد که چگونه جامه متناسب با قامت وجودی خودمان را با استفاده از الگوهای آزموده تاریخ بشر، انتخاب یا حتی خیاطی کنیم». ibna.ir/x6Kxx @ibna_official

فایل‌های صوتی جلسه 👇👇👇

آیین رونمایی و معرفی کتابِ "فلسفه‌ای برای خوب زیستن" ترجمه مهدی رضایی نشر کرگدن روز پنجشنبه ۹ مهرماه ساعت ۱۷ با سخنرانی مصطفی ملکیان امیرحسین خداپرست جواد حیدری شرکت در این برنامه برای عموم علاقه‌مندان آزاد است. جهت کسب اطلاعات بیشتر با آیدی و شماره تماس زیر در ارتباط باشید: @Khaneashena ۰۹۲۱۳۰۱۹۰۱۹ 📌 آدرس: میرداماد، مصدق جنوبی، کوچه تابان، پلاک ۱۱ موسسه فرهنگی خانه آشنا

«شایسته‌سالاری چگونه نابرابری را تقویت می‌کند» ✍️ #مایکل_سندل ترجمه و توضیح: #منوچهر_ذاکر ما معمولاً «شایسته‌سالاری» را نقطهٔ مقابل پارتی‌بازی، تبعیض و امتیازهای موروثی می‌دانیم: اگر زمین بازی برابر باشد و هرکس به اندازهٔ استعداد و تلاشش پیش برود، چه چیزی عادلانه‌تر از این؟ مایکل سَندل، استاد فلسفهٔ سیاسی دانشگاه هاروارد، درست همین تصورِ به‌ظاهر بدیهی را به چالش می‌کشد. استعدادمان را خودمان انتخاب نکرده‌ایم؛ حتی اینکه جامعه در زمانه‌ای که زندگی می‌کنیم برای استعداد ما چه ارزشی قائل باشد، تا حد زیادی بیرون از اختیار ماست. بااین‌حال، وقتی موفقیت را کاملاً حاصل کوشش و شایستگی خود بدانیم، وسوسهٔ خطرناکی پدید می‌آید: اگر من موفق شده‌ام، پس سزاوار موفقیتم؛ و اگر دیگری شکست خورده، لابد سزاوار شکستش بوده است. سندل این وضعیت را «غرور شایسته‌سالارانه» می‌نامد؛ نگرشی که می‌تواند فاصلهٔ میان «برندگان» و «بازندگان» جامعه را عمیق‌تر کند. نقد سندل فقط متوجه ثروت نیست. او سراغ دانشگاه، مدرک‌گرایی و منزلت اجتماعی نیز می‌رود: چرا مدرک دانشگاهی تا این اندازه به نشانهٔ ارزش و شایستگی انسان تبدیل شده است؟ آیا درآمد بیشتر الزاماً یعنی سهم بیشتر در خیر عمومی؟ آیا کار یک معامله‌گر مالی واقعاً می‌تواند صدها برابر کار یک پرستار برای جامعه ارزشمند باشد؟ پیشنهاد او نیز صرفاً «فرصت برابر برای بالا رفتن از نردبان» نیست. شاید لازم باشد دربارهٔ خودِ نردبان دوباره فکر کنیم؛ دربارهٔ کرامت کار، معنای موفقیت، خیر عمومی و جامعه‌ای که در آن احترام انسان‌ها به برنده یا بازنده بودنشان وابسته نباشد. 🌐 مطالعه متن کامل 🌾 @Sedanet 🌾 @zaker_notes

🔰تقابل بلندپروازی و واقع‌گرایی در گفت‌وگو با رضا یعقوبی؛ بحران، فرصتی برای مسئولیت‌پذیری می‌توان واقع‌گرا بود اما تسلیم نشد 🔸به گفته مترجم: «شگرد روتگر برگمن این است که بحران را دلیلی برای تسلیم شدن نمی‌بیند؛ آن را فرصتی برای دعوت ما به مسئولیت‌پذیری می‌داند. می‌خواهد بگوید هرچه بحران بزرگ‌تر باشد، ما نیز باید دقیق‌تر، جدی‌تر و بلندپروازتر باشیم.» 🔸مخاطب کتاب، در سطح کلی، عموم مردم‌اند و کتاب اثری تخصصی نیست. اما اگر دقیق‌تر بخواهیم بگوییم چه کسانی احتمالاً این کتاب را بیشتر دوست خواهند داشت، می‌توان گفت مخاطبان اصلی آن کسانی هستند که زندگی‌شان از بیرون موفق به نظر می‌رسد، اما خودشان احساس می‌کنند چیزی در آن کم است. منظور، افرادی است که تحصیل کرده‌اند، مهارت، امکانات و استعداد دارند، اما در مقطعی از خود می‌پرسند این توانایی‌ها دقیقاً صرف چه چیزی می‌شود: فقط درآمد، جایگاه یا امنیت فردی؟ یا می‌توان این مهارت‌ها و توانایی‌ها را در خدمت کاری قرار داد که واقعاً جهان را اندکی به جای بهتری تبدیل کند؟ برگمن در کتاب مثال جالبی می‌آورد و می‌گوید بخش بزرگی از استعدادهای برتر قرن ما صرف این می‌شود که چگونه کاری کنند فرد روی یک لینک یا یک تبلیغ کلیک کند. طبیعی است کسی که توان و تخصص زیادی دارد، ممکن است احساس کند همه آن تلاش‌ها و تخصص‌ها در چنین مسیری هدر می‌رود. 🔸امیدی که برگمن در این کتاب مطرح می‌کند، شعار یا امری تزئینی نیست. امید نزد او بیشتر نوعی انضباط است: باید مسئله را درست انتخاب کرد، ائتلاف مناسب ساخت، دانش جمع کرد، سازمان ایجاد کرد، از شکست‌ها آموخت و دوام آورد. او برای نمونه از رالف نادر سخن می‌گوید که ائتلاف ساخت، دانش گرد آورد، سازمان ایجاد کرد، از شکست‌ها یاد گرفت و ادامه داد. پس منظور برگمن رؤیاپردازی بی‌هزینه نیست. می‌گوید اگر قرار است بلندپرواز باشیم، باید بلندپروازی را از موفقیت شخصی به سمت اثرگذاری ببریم. 🔸برگمن در ابتدای کتاب متیو ریکارد را به نوعی نماد تبدیل می‌کند تا نشان دهد چه چیزی در جهان جدید به یک ارزش محوری تبدیل شده است: نوعی کمال‌گرایی درونی. این نگاه را در بسیاری از کتاب‌های خودیاری می‌بینیم؛ کتاب‌هایی که همه‌چیز را به آرامش درونی و آرامش ذهنی بازمی‌گردانند و انسان را دعوت می‌کنند به این تصور که اگر ذهن و درون خود را آرام کند، گویی دیگر مسئله‌ای وجود ندارد. ibna.ir/x6K6w @ibna_official

🔰یادداشتی بر کتاب «فلسفه‌هایی برای خوب زیستن» زندگی خوب، انتخاب ماست؟ 🔸کتاب «فلسفه‌هایی برای خوب زیستن» با گردآوردن پانزده روایت از سنت‌های فلسفی، دینی و فکری، خواننده را با پرسشی قدیمی اما همچنان بی‌پاسخ روبه‌رو می‌کند: وقتی از «فلسفه زندگی» حرف می‌زنیم، به‌واقع از چیزی سخن می‌گوییم که خودمان انتخاب کرده‌ایم؟ 🔸فلسفه در این کتاب از دانشگاه فاصله می‌گیرد. خبری از بحث طولانی درباره تاریخ مفاهیم یا نزاع‌های تخصصی فلسفی نیست. هر فصل خواننده را با یک سنت یا شیوه خاص زندگی روبه‌رو می‌کند و می‌پرسد اگر قرار باشد بر اساس این نگاه زندگی کنیم، زندگی روزمره ما چه شکلی پیدا خواهد کرد. به نظر من همین تغییر زاویه، نقطه قوت اصلی کتاب است. فلسفه برای نویسندگان فقط مجموعه‌ای از نظریه‌ها درباره حقیقت، معرفت یا هستی نیست؛ می‌تواند به تصمیم‌های کوچک و بزرگ زندگی هم راه پیدا کند. اینکه با رنج چه کنیم، با میل و خواسته‌های خود چه نسبتی داشته باشیم، موفقیت را چگونه تعریف کنیم، در برابر مرگ چه موضعی بگیریم یا در واقع چه چیزی ارزش خواستن دارد. 🔸یکی از بخش‌های قابل توجه کتاب، حضور سنت‌های دینی در کنار مکاتب فلسفی است. این انتخاب، بحث قدیمی درباره مرز میان فلسفه و دین را دوباره پیش می‌کشد. وقتی بودیسم یا تائوئیسم را در کنار رواقی‌گری و اگزیستانسیالیسم قرار می‌دهیم، چه چیزی را معیار قرار داده‌ایم؟ اگر معیار، توانایی یک سنت برای پیشنهاد شیوه‌ای از زندگی باشد، این هم‌نشینی قابل فهم است. اما اگر بخواهیم تفاوت مبانی معرفتی و تاریخی آنها را جدی بگیریم، مسئله پیچیده‌تر می‌شود. همین شاید یکی از نقاطی باشد که کتاب می‌توانست مکث بیشتری در آن داشته باشد. 🔸نقطه قوت دیگر کتاب، دسترسی‌پذیری آن است. خواننده برای ورود به بحث‌ها لازم نیست پیشاپیش تاریخ فلسفه یا فلسفه دین را بداند. فصل‌ها مستقل‌اند و می‌توان آنها را جداگانه خواند. همین ویژگی کتاب را برای دانشجویان، علاقه‌مندان تازه‌وارد به فلسفه و کسانی که به دنبال نسبت میان اندیشه و زندگی روزمره‌اند، مناسب می‌کند. اما این سادگی هزینه خودش را هم دارد. برخی سنت‌ها در چند صفحه معرفی می‌شوند، در حالی که هر کدام پشتوانه‌ای چندصدساله و مجموعه‌ای از اختلاف‌های درونی دارند. بنابراین کتاب را نباید جایگزین مطالعه آثار اصلی یا پژوهش‌های تخصصی درباره این مکاتب دانست. ibna.ir/x6JWg @ibna_official

🎊🎊 منتشر شد فلسفه‌هایی برای خوب زیستن راهنمایی برای انتخاب فلسفۀ شخصی‌تان ماسیمو پیلیوچی، اسکای سیو کلیری، دانیل اِی. کافمن ترجمۀ مهدی رضایی مجموعۀ «فکر و زندگی» / دبیر مجموعه: مالک حسینی ۳۱۲ صفحه / ۱۰۰۰۰۰۰ تومان بازدید و خرید از سایت ناشر: www.kargadanpub.com 🔸 فلسفه‌هایی برای خوب زیستن از زیستن‌های ارزشمند انسانی سخن می‌گوید و چکیده‌ای از فلسفه‌های زندگی بشر را پیش روی خواننده می‌گذارد. فصول کتاب دستاوردهای بشر و تب‌وتاب او را برای یافتن قطب‌نمای زندگیِ خوب و سعادتمندانه، طی عمری کوتاه، زودگذر و یگانه، عرضه می‌کنند. 🔸 هر کدام از فصول کتاب را یکی از پیشکسوتانِ دین، آیین، فلسفه یا مکتبی که موضوع آن فصل است نگاشته و در انتهای هر فصل، با ارائۀ مراجع مهم و اصلی، سرآغازی برای مطالعۀ بیشتر دربارۀ آن فلسفۀ زندگی فراهم آورده است. 🔸 فصـول کتـاب دربردارنـدۀ رهیافت‌های شـرقیِ باسـتانی (آیین‌هـای بودایی، کنفوسیوس، و دائـو)، رهیافت‌هـای غربـیِ باستانی (فلسـفۀ ارسطو، اپیکوری‌اندیشی و رواقی‌گری)، سـنت‌های دینی (دین هندو، یهودیت، مسیحیت، اسلام و فرهنگ اخلاقـی) و سرانجام سنت‌های امـروزی (اگزیستانسیالیسم، عمل‌گرایی، دیگرگزینی مؤثر و انسان‌گرایی دنیوی‌اندیش) اسـت. #نشر_کرگدن، #تازه‌های_کتاب، #فلسفه‌هایی_برای_خوب_زیستن، #فلسفه_شخصی، #معنای_زندگی

🎊🎊 منتشر شد بازدید و خرید از سایت ناشر: www.kargadanpub.com

🎊🎊 منتشر شد بازدید و خرید از سایت ناشر: www.kargadanpub.com

🔰خوانشی از کتاب «بلندپروازی اخلاقی» نوشته روتگر برگمن؛ جاه‌طلبی برای خیر عمومی آرمان‌گرایی بدون نتیجه، فضیلت نیست 🔸«بلندپروازی اخلاقی» تازه‌ترین اثر روتگر برگمن، این پرسش را پیش می‌کشد که آیا موفقیت را باید با میزان ثروت و موقعیت سنجید یا با اثری که انسان بر جهان پیرامون خود می‌گذارد؛ پرسشی که در روزگار بحران‌های جهانی، بیش از هر زمان دیگری به مسئله‌ای عمومی تبدیل شده است. 🔸برگمن در این کتاب نه نسخه‌ای برای خوشبختی فردی می‌پیچد و نه وعده آرامش روان می‌دهد. دغدغه او چیز دیگری است: بازگرداندن مفهوم «وظیفه اخلاقی» به مرکز زندگی حرفه‌ای انسان معاصر. به زعم او استعداد، دانش، سرمایه و زمان، هنگامی معنا پیدا می‌کنند که در خدمت کاهش رنج انسان‌ها و حل مسائل واقعی جهان قرار گیرند. همین جابه‌جایی نقطه تمرکز، کتاب را از انبوه آثار موفقیت فردی و خودیاری جدا می‌کند و آن را به مانیفستی درباره مسئولیت اجتماعی نخبگان تبدیل می‌سازد. 🔸️یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های کتاب، نقطه عزیمت متفاوت آن است. برگمن آگاهانه در برابر موج کتاب‌هایی قرار می‌گیرد که خوشبختی را در مراقبه، افزایش اعتمادبه‌نفس، مدیریت ذهن یا رشد فردی خلاصه می‌کنند. نماد این نقد، همان داستان آغازین کتاب است؛ روایت مشهور «متیو ریکار»، راهب بودایی که رسانه‌ها او را «شادترین مرد جهان» نامیدند. برگمن با اشاره به ده‌ها هزار ساعت مراقبه او، پرسشی غیرمنتظره مطرح می‌کند: اگر تمام این زمان صرف حل یکی از مشکلات جهان می‌شد، آیا نتیجه ارزشمندتری به دست نمی‌آمد؟ 🔸یکی از بحث‌برانگیزترین ایده‌های کتاب، حمله به چیزی است که برگمن آن را «اسطوره بازنده شریف» می‌نامد؛ این تصور که نیت خوب، خود به‌تنهایی ارزش اخلاقی کافی دارد، حتی اگر هیچ تغییری در جهان ایجاد نکند. او استدلال می‌کند که اخلاق را باید با نتایج نیز سنجید. اگر هدف کاهش رنج انسان‌هاست، کارآمدی، برنامه‌ریزی، سازمان‌دهی و حتی پیروزی، بخشی از مسئولیت اخلاقی به شمار می‌روند. به همین دلیل، برگمن از بسیاری از جنبش‌های اجتماعی موفق، از جنبش لغو برده‌داری گرفته تا تحریم اتوبوس‌های مونتگمری، به‌عنوان نمونه‌هایی یاد می‌کند که میان آرمان و عمل تعادل برقرار کردند. 🔸یکی از نقاط قوت بلندپروازی اخلاقی این است که حتی خواننده مخالف را نیز وادار به فکر کردن می‌کند. بسیاری از استدلال‌های کتاب قانع‌کننده‌اند، اما برخی ادعاهای آن نیز محل بحث باقی می‌مانند. نخست آنکه برگمن مخاطب اصلی خود را عمدتاً از میان تحصیل‌کردگان، متخصصان و افرادی انتخاب می‌کند که امکان انتخاب مسیر شغلی دارند. این فرض، در بسیاری از جوامع توسعه‌یافته شاید واقع‌بینانه باشد، اما در کشورهایی که بخش بزرگی از نیروی کار برای تأمین معیشت با محدودیت‌های جدی روبه‌رو هستند، دامنه کاربرد این توصیه‌ها محدودتر می‌شود. اخلاق، هرچند جهانی است، همیشه در شرایط نابرابر اقتصادی تجربه می‌شود. ibna.ir/x6Jbr @ibna_official

📚 توضیحات استاد مصطفی ملکیان درباره پویش «به‌دانی»؛ دورهٔ دوم دورهٔ دوم پویش «به‌دانی» با انتخاب شش کتاب ادامه پیدا می‌کند؛ شش کتاب که هرکدام از زاویه‌ای متفاوت ما را به تأمل دربارهٔ زندگی، اخلاق، شکست، هدف، خواسته‌ها و شیوهٔ زیستن دعوت می‌کنند. کتاب‌های دورهٔ دوم پویش به‌دانی: ۱. در ستایش شکست نویسنده: کاستیکا براداتان ناشر: اطراف ۲. تأملات نویسنده: فرانسوا دِ لاروشفوکو ترجمه: سعید عربلوی مقدم ویراستار: مصطفی ملکیان ناشر: نیک‌مان ۳. به استقبال ناخوانده‌ها نویسنده: پما چودرون ناشر: بیدگل ۴. شتابان زیستن نویسنده: بریژیت ژیرو ترجمه: آسوله مرادی ناشر: نیلوفر ۵. بلندپروازی اخلاقی نویسنده: روتگر برگمن ترجمه: رضا یعقوبی ناشر: کرگدن ۶. تقویم بی‌هدفی نویسنده: تام لاتس ترجمه: حمیدرضا کیانی ویراستار: پژمان واسعی ناشر: اطراف برای دسترسی به ویدیوهای کامل به دانی به صفحه یوتیوب نیک‌مان YouTube.com/@neekman و برای تهیه کتاب‌ها به وبسایت نیک‌مان neekman.ir مراجعه کنید. لطفاً نظرتان درباره این پویش را کامنت کنید.

📚 معرفی و پیشنهاد کتاب 🔸 موهبت‌های بخشودن داستان‌هایی الهام‌بخش از بخشش نابخشودنی‌ها کاترین شوارتزنگر پرت مترجمان: ترانه خداویردی، آزاده رهبر همکاری نشر کرگدن و نشر فرهنگ سیادت ۱۸۸ صفحه/ قیمت: ۳۷۵۰۰۰ تومان بازدید و خرید از سایت نشر: www.kargadanpub.com #نشر_کرگدن، #نشر_فرهنگ_سیادت، #موهبت‌های_بخشودن، #خودیاری، #کتاب_روان‌شناسی

آب کم جو تشنگی آور به دست (نه برای اینکه آب از بالا و پستم بجوشد) فقط برای امروز می‌کوشم با پرسشها [هم] زندگی کنم. و به سمت پاسخها یورش نبرم. @mashghesiah

معرفی کتاب بلندپروازی اخلاقی (از مجموعهٔ خوب زیستن نشر کرگدن) در صفحه اینستاگرام کتابسرای مهرگان https://www.instagram.com/reel/DbWFHLGNKlF/?igsh=MThkNXNld2FlMHNjNQ== @eudemonia