خانه امن

🟣 #بیدارزنی: «قابل تکثیر در خیابان» #زن_زندگی_آزادی محدود شده در ایستادگی علیه حجاب اجباری نیست، بلکه قیامی برای رهایی و برابری است. زن، زندگی، آزادی یعنی: ▪️از خانه تا خیابان، امنیتْ حق زنان ▪️همبسته تا رهایی ▪️شرایط کار منصفانه و برابر ▪️نه به خشونت علیه زنان از خانه تا خیابان ▪️نه به زن‌کشی ▪️نه به ازدواج کودکان زن، زندگی، آزادی، یعنی تلاش جهت تحقق حق تعیین سرنوشت و ارتقای یک قیام به #شرایط_انقلابی. یعنی فضایی برای گسترش تمامی مطالبات برابری‌طلبانه‌ی زنان از خانه تا خیابان. از این‌رو، شابلون‌های این مهم جهت تکثیر در خیابان‌ها در دسترس است #ژن_ژیان_ئازادی #اعتراضات_سراسری #همبستگی_علیه_نابرابری_فقر_و_خشونت @bidarzani

🟣 افزایش خودکشی زنان در افغانستان، با شدت گرفتن سیاست‌های محرومیت و ممنوعیت توسط طالبان به گزارش گاردین، بر اساس داده‌های مراکز درمانی در افغانستان، پس از روی کار آمدن طالبان تعداد زنانی که خودکشی کرده‌اند یا قصد آن را دارند، افزایش یافته است. مقامات طالبان اطلاعات و آمار مربوط به خودکشی‌ها را منتشر نکرده‌اند و کارکنان مراکز درمانی و بیمارستان‌های چند ولایت را نیز از اطلاع‌رسانی درباره آمارهای خودکشی منع کرده‌اند. دستورهای طالبان برای محدودیت حضور زنان در جامعه از ممنوعیت تحصیل دختران گرفته تا منع ورود به پارک‌ها، حمام‌ها و سایر اماکن عمومی، وضعیت زنان افغانستان را هر روز دشوارتر از قبل کرده است. نماینده این کشور در سازمان ملل گفته است که افغانستان در بحبوحه یک بحران سلامت روانی قرار دارد که ناشی از بحران حقوق زنان است. او گفته است: «ما شاهدیم که تعداد فزاینده‌ای از زنان و دختران، مرگ را بر زندگی در شرایط کنونی ترجیح می‌دهند.» این گزارش افزوده که اغلب، بر این خودکشی‌ها سرپوش گذاشته می‌شود، به‌طوری که برخی از زنانی که اقدام به خودکشی می‌کنند، برای معالجه پذیرفته نمی‌شوند و آن‌هایی هم که می‌میرند، ممکن است بدون نام و مشخصات دفن شوند. داده‌های این گزارش حاکی از آن است که افغانستان به یکی از معدود کشورهای جهان تبدیل شده که در آن زنان بیشتر از مردان خودکشی می‌کنند. خشونت‌های خانوادگی و اجتماعی، فقر، از دست دادن آزادی و امید، افزایش ازدواج‌ اجباری و زیر سن قانونی، زنان افغانستانی را در دو سال اخیر آسیب‌پذیرتر کرده است. چند روز پیش، جمعی از فعالان حقوق زنان در شهر کابل گرد هم آمدند و شعارهای«طالبان خشونت علیه زنان را بس کنید» و«حمایت از طالبان نقض حقوق زنان» را سر دادند. #ژن_ژیان_ئازادی #زنان_افغانستان #ارتجاع_طالبان #خشونت_سیستماتیک_علیه_زنان @bidarzani

ما به سالگرد ژینا نزدیک می‌شویم و #الهه_محمدی و‌ #نیلوفر_حامدی به یک‌سالگی بازداشت موقت خود. #الهه_نیلوفر از سوی همکارانشان در مطبوعات، «آبروی روزنامه‌نگاری ایران» لقب گرفته‌اند. در روزهایی که حقوق باوری بیش از هر زمانی مورد هجمه قرار گرفته و زندگی و جان زنان را نشانه رفته، مروری بر دو گزارش تاثیرگذار نیلوفر حامدی و الهه محمدی در این زمینه اهمیتی دوچندان دارد. «این گزارش تنش درد می‌کند»، نوشته نیلوفر حامدی و منتشرشده در روزنامه شرق در آبان ۱۴۰۱: https://www.sharghdaily.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-232/843055-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D8%AA%D9%86-%D8%AF%D8%B1%D8%AF-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D8%AF «تحولات باروری، زنان و شرایط متعارض» نوشته الهه محمدی و منتشرشده در مجله زنان امروز در آبان ۱۴۰۰: https://zananemrooz.com/article/%D8%AA%D8%AD%D9%88%D9%84%D8%A7%D8%AA-%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%88%D8%B1%DB%8C

آی‌کیو (Intelligence Quotient) یا بهره هوشی عددی است که از طریق آزمون‌هایی مثل مقیاس بهره هوشی وکسلر به دست می‌آیند. آخرین نسخه این تست (ویراست ۴) در سال ۲۰۰۸ منتشر شده است و چهار بعد را ارزیابی می‌کند: درک مطلب کلامی سرعت پردازش حافظه فعال استدلال ادراکی این ۴ بعد با مجموعه‌ای از آزمون‌های اصلی و فرعی سنجیده می‌شوند و جزییات آن را می‌توانید در اینترنت با سرچ مقیاس بهره هوشی وکسلر پیدا کنید. مشکل آی‌کیو چیست؟ ۱. معیار انسانیت و حقوق انسانی بهره هوشی نیست، اما معمولاً از بهره هوشی برای دسته‌بندی، داوری و دادن فرصت‌ها به افراد استفاده می‌شود. اگر بهره هوشی صرفاً کاربردی در استعدادسنجی داشت، ایرادی نداشت، اما می‌دانیم که این طور نیست و مثلاً در روان‌شناسی صنعتی از آن به عنوان ابزاری استفاده می‌شود که بر سرنوشت شغلی افراد اثر گذار است. ۲. بهره هوشی شامل همه استعدادها و ابعاد ذهن انسانی نمی‌شنود. مثلاً بسیاری از مهارت‌های خلاق، تفکر انتقادی و تفکر واگرا یا هنری با این آزمون‌ها قابل سنجش نیستند. اما آی‌کیو تبدیل به یک معیار مهم شده است. ۳. روانشناسی از رواج درک عوام‌زده از آی‌کیو برای خود کاسبی راه انداخته است. سر والدین را شیره می‌مالند که ما با برگزاری فلان کلاس بهره هوشی فرزند شما را بالا می‌بریم و این کار هم فشارهایی را به کودک تحمیل می‌کند و هم والدین را جایگاه مداوم مقایسه بچه خود با سایر بچه‌ها می‌گذارد. ۴. حتی جدیدترین تست آی‌کیو نمی‌تواند بر اساس معیارهای خود، بهره هوشی کودکان و افراد اتیستیک یا دارای نقص توجه را تعیین کند. بسیاری از افراد اتیستیک ممکن توانایی‌های کلامی نداشته باشند اما در سرعت پردازش نمره بالایی به دست آورند. داشتن توانایی کلامی بالا برای هرکاری لازم و ضروری نیست، همان‌طور که بالا بودن سرعت پردازش. اما چنین آزمونی با این معیارها، دنبال نیروی کار متوسط الحالی است که بیشترین بازده را دارد. به عبارتی این آزمون‌ها بیشتر برای دسته‌بندی نیروی کار در جهان سرمایه‌داری طراحی شده‌اند و کاربرد دارند. ۵. تغذیه، پایگاه طبقاتی، بهداشت و درمان، دسترسی به تکنولوژی،تبعیض‌ها یا امتیازات مبتنی بر جنس و جنسیت یا قومیت و ... ، محل زندگی، مدرسه و آموزش، شغل پدر و مادر، فاکتورهای خانوادگی، فرهنگ و ... تاثیر زیادی بر عملکرد افراد در آزمون‌های مربوط به بهره هوشی دارند.  بنابراین ممکن است بتوان از این آزمون‌ها گاهی برای یافتن ابعاد و حوزه‌هایی که بهتر است آن‌ها را در افراد تقویت کرد استفاده کنیم، اما داوری بر مبنای آن بسیار طبقاتی، جنس‌پرستانه، معلولیت‌ستیز و استعماری است. علاوه بر این باید به اثر فلین هم توجه داشت. اثر فلین به افزایش میانگین نمرات بهره هوشی اشاره دارد که در طول دوره‌های زمانی چندین ساله، قابل مشاهده است. تحت تاثیر تکنولوژی، پیشرفت آموزشی، توسعه ابزارها و مفاهیم، عمومی شدن دانش و ... تغییراتی در بهره هوشی ایجاد می‌شود. یک مثال ساده می‌زنم. درک قوانین ۳گانه نیوتن یا نظریه نسبیت انیشتن در زمانه خود مستلزم هوشمندی بالایی بودند اما امروزه بسیاری از مردم می‌توانند آن‌ها را درک کنند. با آی‌کیو تو سر کسی نزنید. نه رفتید تست گرفتید، نه صلاحیت تست گرفتن دارید، نه این تست چیز خاصی درباره پستتر یا بالاتر بودن افراد می‌گه، نه تستی بی‌طرفه. با ارجاع به آی‌کیو برای تحقیر افراد در یک پکیج شیک بر تمام رذایل مردسالاری، تواناسالاری، سرمایه‌داری و ... صحه می‌ذارید. @CriticalDisabilityStudies @Blackfishvoice1

🔹نبرد جنسی-جنسیتی در عرصه خصوصی؛ بی‌فرزندی داوطلبانه نویسنده: دریا موسوی از ابتدای رابطه‌مان، به صراحت گفتم که هرگز نمی‌خواهم بچه‌دار شوم. معتقد بودم که بیان صادقانه اصول و خط‌قرمزهایم پایه و اساس یک رابطه معنادار و سالم را ایجاد می‌کند. اما نمی‌دانستم که انتخاب من به میدان نبردی تبدیل خواهد شد که خودمختاری و هویت من را در معرض خطر قرار خواهد داد. در چند ماه اول رابطه که معمولا به «ماه عسل» معروف است، من را غرق عشق و محبت می‌کرد و سعی داشت با تاکتیکی به نام «بمباران عشق» تصمیم من را تحت‌تاثیر قرار دهد. یک‌بار وقتی با او در مورد سختی‌های بارداری و زایمان و اینکه چقدر به بدن زن آسیب می‌رساند حرف می‌زدم، با خنده گفت «باید با زن جوری رفتار کرد که حاضر بشه بچه‌دار بشه و باز هم این کار را تکرار کنه.» من متوجه این نکته بودم که این حرف‌ها و رفتار فریبکارانه است، اما باور داشتم که اینها تاثیری در من نخواهند داشت و او توانایی دستکاری در اعتقادات و اصول من را ندارد، چرا که خودم را زنی قوی و مستقل و با اصولی مستحکم می‌دیدم. در طول رابطه‌مان، صحبت در مورد بچه چندین‌بار به میان آمد و من هربار دلایل‌ام را برای انتخاب یک زندگی بدون فرزند به اشتراک گذاشتم. مادر‌بودن را از نقطه‌نظر تقاطعی (اینترسکشنالیتی) برایش توصیف کردم. اینکه چگونه هویت من به عنوان یک زن مهاجر و طبقه فرودست، که همواره دو تا سه شیفت کار می‌کردم و در کنارش درس می‌خواندم، دیدگاه من نسبت به فرزندآوری را شکل داده است. چگونه اصول اعتقادی من اعم از فمینیسم و وگانیسم، و سبک زندگی‌ای که برای خودم برگزیدم این تصمیم را هدایت می‌کند و چقدر این اصول و اعتقادات برای من ارزشمند هستند. برایش از مسئولیت عظیم و سنگین فرزندآوری گفتم و این حقیقت که من حاضر نیستم انسان دیگری را به این دنیا اضافه کنم. حتی برایش توضیح دادم که این تصمیم بسیار شخصی هم هست. اینکه سلامتی بدنم چقدر برایم اهمیت دارد، و با علم به اینکه بارداری و زایمان به بدن زن به‌شدت آسیب می‌زند، حاضر نیستم بدنم را مورد این حجم از آسیب قرار دهم، چرا که با این بدن است که جهان را تجربه می‌کنم و می‌خواهم سال‌ها از این بدن و این جهان لذت ببرم. با تمام وجود می‌خواستم که عمق اهمیت مسئله و تصمیم آگاهانه من را درک کند. اما هر چقدر سعی کردم به او کمک کنم، او نتوانست دیدگاه و موقعیت اجتماعی من را درک کند. به باور من، امتیازات مادی و اجتماعی‌اش این توانایی را از او گرفته بود تا با موقعیت اجتماعی و تصمیم من همدلی کند. او امتناع من از بچه‌دارشدن را به‌منزله رد خواسته‌هایش و به قول خودش «میل ذاتی انسان به تولیدمثل» می‌دید، امتناع از ایفای نقشی که معتقد بود من به‌عنوان یک زن باید ایفا کنم. نقطه گسست زمانی بود که او «زنانگی» و «حس مادرانگی» در من را زیر سوال برد. او با گفتن اینکه حس «مراقبت و نگهداری» و «ازخودگذشتگی» در من وجود ندارد و این باعث می‌شود که به مادر‌شدن تمایلی نداشته باشم، به من این برچسب را زد که به‌عنوان یک زن «ناقص و ناکافی» هستم. او انتخاب آگاهانه‌ام را ندیده گرفت و تصمیم من برای بی‌فرزند‌بودن را علیه من و در راستای تخریب شخصیت و «انسان‌زدایی» از من استفاده کرد. با آنکه در تمام طول آن چند ماه به مسموم‌بودن حرف‌ها و رفتارهایش آگاه بودم، اما شنیدن این حرف‌ها ضربه بسیار شدید و عمیقی بر ارزش‌ها و عزت‌نفس‌ام وارد کرد. می‌دانستم که صحبت‌های او پژواک زن‌ستیزی‌ای است که در طول تاریخ هنوز ادامه دارد- این تصور که ارزش یک زن به‌طور ذاتی به توانایی او برای بچه‌دار‌شدن وابسته است. من از پذیرش این دیدگاه واپس‌گرایانه که استقلال، اصول، و سلامت شخصی‌‌ام را نادیده می‌گرفت، خودداری کردم. سعی کردم برایش توضیح دهم که شنیدن چنین حرف‌های زن‌ستیزانه‌ای در میانه قیام «زن، زندگی، آزادی» چقدر دردآور است. مسیرهای ما در نهایت از هم جدا شد. با اینکه جدایی دردناک بود، اما در عین حال رهایی‌بخش نیز بود. من توانستم خودم را از سنگینی توقعات دیگری رها کنم، خودم، اصول و ارزش‌هایم را بازیابی کنم، و در حقیقت خودم به آرامش برسم. من از درونی‌کردن باورهای زن‌ستیزانه او امتناع کردم. این تصور را که مادربودن غایت یک زن است را رد کردم. خودم را از هجمه‌های جامعه برای انطباق با ایده‌آل مادری که عمیقاً در ساختارهای مردسالارانه ریشه دارد و سعی در کنترل و محدود‌کردن انتخاب‌ها و خودمختاری زنان دارد، رها کردم. و توانستم قدرتم را در استقلالم، عشقی که به خودم دارم و تعهد تزلزل‌ناپذیرم به اصول و ارزش‌هایم بازیابی کنم.

🟣 #بیدارزنی: چرایی شکل‌گیری جنش سراسری زن، زندگی، آزادی تحلیل جنبش سراسری ژینا (بخش اول) از متن: «طی ماه‌های گذشته شاهد قیام کم‌نظیر ژینا با شعار محوری زن زندگی آزادی در تاریخ مبارزات اجتماعی-سیاسی ایران بودیم. قیامی که مشابه آن در تاریخ مبارزات مردمی در سراسر جهان نیز به لحاظ عاملیت و موضوعیت، کم‌تر مشاهده شده است. به طوری‌که از همان روزهای آغازین، بسیاری از کنشگران اجتماعی-سیاسی و اندیشمندان علوم اجتماعی به تحلیل این جنبش اجتماعی پرداختند و کوشیدند چرایی و چگونگی آن را در این برهه‌ی زمانی دریابند و توضیح دهند. اکنون که نه ماه از این قیام گذشته است و به نظر می‌رسد برخی خصلت‌های آن وضوح بیشتری یافته است، ما نیز در تحریریه‌ی بیدارزنی به عنوان یک تریبون فمینیستی بر آن شدیم که طی یک گفتگوی جمعی و با پاسخ به چند پرسش محوری به تحلیل جنبش سراسری ژینا از نظرگاه خود برآییم. در مسیر پاسخ به این پرسش‌ها تردیدهایی نیز از سوی ما مطرح بود؛ به نظرمان آمد که نیاز به مجال و ابزار بررسی بیشتر و دقیق‌تری داریم و از خود پرسیدیم که هر کدام از ما چقدر این بستر را می‌شناسیم یا چقدر حضور میدانی داشتیم. با این وجود با همین شناختی که نسبت به شرایط پیش رویمان داریم لازم دیدیم که پاسخ‌‌هایمان را در لحظه‌ی کنونی ثبت کنیم. چرا که در حال بررسی یک جنبش اجتماعی سراسری در جامعه‌ای هستیم که سال‌ها ستم جنسیتی در آن برقرار و نهادینه شده است. اما پاسخ‌های ما صرفاً رویکرد ما در این مقطع زمانی است که می‌تواند توسط دیگران و یا خود ما حتی در آینده‌ای نزدیک به چالش کشیده یا تکمیل شود. این متن پاسخ گروه بیدارزنی به پرسش آغازینی است که به گفتگو گذاشتیم؛ چه شد که ستم جنسیتی علیه یک زن کُرد قیام سراسری ژینا را رقم زد؟» #ژن_ژیان_ئازادی #جنبش_زنان #انقلاب ادامه‌ی متن را در وبسایت بیدارزنی بخوانید: https://bidarzani.com/46188/ @bidarzani

🟣 #بیدارزنی: #سپیده_فرهان زندانی سیاسی سابق و از‌ بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۹۶ درگذشت. پیکر بی‌جان سپیده فرهان (فرح‌آبادی)، زندانی سیاسی سابق، فعال مدنی و از معترضان دی‌ماه ۱۳۹۶، روز جمعه ۱۹ خرداد در منزل شخصی‌اش در کرج پیدا شد علت مرگ هنوز مشخص نیست. @bidarzani

🟣 #بیدارزنی: بیانیه‌ی جمعی از فعالان حقوق زنان علیه قتل‌های ناموسی هشت‌ماه از شروع قیام ژینا، قیام زن، زندگی، آزادی می‌گذرد و در این مدت، شاهد موارد بسیاری از زن‌کشی در شهرهای مختلف ایران بوده‌ایم. بسیاری از آنان تحت عناوینی ارتجاعی همچون ناموس و غیرت به قتل رسیده‌اند. در حالی‌که در این مدت، مردم برای آزادی و برابری و مبارزه با تمامی قوانین واپسگرای مذهبی و استثمارگرانه، خیابان‌ها را تسخیر کردند و زنان، به‌عنوان پیشروان این جنبش در همه زمینه‌ها خاصه مخالفت با حجاب اجباری، همچنان ایستادگی می‌کنند، زنان زیادی کشته می‌شوند. علاوه بر زنانی که به بهانه‌هایی چون دفاع از ناموس و غیرت توسط مردان خانواده کشته می‌شوند، در سال‌های اخیر هم مواردی از کشته شدن افرادی از جامعه اقلیت‌های جنسی (LGBT*I*Q+) بخصوص افراد ترنس گزارش شده است. با تسلط فرهنگی عام مبنی بر اهمیت غیرت محوری و ناموس‌پرستی در سطوح مختلف جامعه و همچنین در غیاب قوانین بازدارنده زن‌کشی٬ بسیاری از خانواده‌ها دست خود را در اعمال چنین جرایمی باز می‌بینند و به خوبی آگاهند که مجازاتی سنگین (مقصود، رویه‌ی ضد انسانی اعدام نیست)، در انتظارشان نخواهد بود. سه سال پیش، قتل رومینا اشرفی توسط پدرش همه‌ی ما را شوکه کرد، درحالی‌که ما هنوز عزادار بی‌شمار افراد‌ِ قربانی خشونت جنسیتی و آپارتایدِ جنسیِ عظیم در جامعه‌ی پیش از آن بودیم. قتل‌های ناموسی و زن‌کشی، بعد از قتل رومینا همچنان ادامه دارند؛ فاطمه برهی در آبادان و فقط یک ماه پس از رومینا؛ کتایون امینیان، کمتر از دو سال بعد در سنندج؛ مونا حیدری در اهواز؛ و قتل علیرضا منفرد جوان ‌همجنسگرا در اهواز...این جان‌های از دست‌رفته، قربانی همین ساختار مردسالار و قوانین ناکارآمد شدند و این داستان همچنان ادامه دارد. طی این سال‌ها، با وجود فریاد و اعتراض‌های مکررِ فعالان حقوق زنان، به‌خصوص اعتراضات فعالان کردستان، و تلاش های فعالان +LGBTQ، حاکمیت ذره‌ای از مواضع خود عقب ننشسته و با تأیید و توجیه این قتل‌ها از منظر ناموس، آبرو و مذهب، و با اعمال همان قانون، دست در دست قاتلان، به تولید و بازتولید چنین جنایاتی دامن زده است. همچنین حکومت چند سال قبل با عدم برخورد با اسیدپاشی‌های اصفهان و دیگر اقدامات افراد موسوم به خودسر (که در واقع بازوهای غیررسمی ارتجاع‌اند)، حمایت خود را از حذف و آزار زنان و افرادی از جامعه رنگین‌کمانی به بهانه غیرت نشان داده است. ▪️ما معتقدیم که زن‌کشی و قتل‌های ناموسی نه خشونت فردی و نه پدیده‌ای فرهنگی، بلکه خشونتی سیستماتیک و مسئله‌ای سیاسی است؛ و در گره‌گاه مردسالاری و سنت، بخش درهم‌تنیده‌ای از نظام سرمایه‌داری‌ست. همان خشونتی که روزمره از خانه و مدرسه تا خیابان و جامعه، به‌صورت برنامه‌ریزی شده و سیستماتیک، دامن‌گیر بخش عظیمی از جامعه زنان و دیگر گروه‌های به حاشیه‌رانده‌شده می‌شود. پس مبارزه با این مهم بر عهده‌ی همه‌ی انسان‌هایی است که با قتل، کشتار، بی‌عدالتی و تبعیض مخالف‌اند. 🔵 ما فعالان زنان، هم‌پا با مخالفت با رویه‌ی ارتجاعی اعدام (این قتل عمد حکومتی و توحش سیستماتیک دولتی)، خواهان برچیده شدن این رویه و از سویی وضع قوانین برابر و بازدارنده هستیم. قوانینی لازم‌الاجرا و بر پایه‌ی عدالت و همچنین جرم‌انگاری هر نوع خشونت جنسیتی تا بدین‌وسیله، زن‌کشی و اقسام خشونت جنسیتی، ملغی شود. ما معتقدیم که هر حکومتی می‌بایست در آینده، با تصویب قوانین و سیاست‌های حمایتی جامع و تأسیس خانه‌های امن و ایجاد امکانات حمایتی از قبیل مشاوره‌ی رایگان و آموزش عمومی مردم به‌منظور حمایت از همه گروه‌های در خطرِ خشونت جنسیتی و همچنین تصویب قوانین بازدارنده، برای پیشگیری از وقوع چنین قتل‌هایی اقدام کند. ▪️امروز، ما بر مزار رومینا، با ادای احترام به وی و تمامی قربانیان قتل‌های ناموسی در سراسر دنیا، پیمان می‌بندیم تا در مقابل هرگونه قتل و جنایت و بی‌عدالتی و هرگونه تبعیض و آپارتایدی ایستادگی کنیم و تا رسیدن به جامعه‌ای عاری از ظلم و نابرابری از پای ننشینیم. مسلماً تا زمانی که تضاد کار و سرمایه، چرخه‌ی تولید نابرابری و تبعیض و اصل ناگسستنی سرمایه برپا باشد، وقوع چنین تراژدی و جنایاتی اجتناب‌ناپذیر و دور از ذهن نیست، پس، می‌بایست برای ریشه‌کن کردن چنین جنایاتِ سازمان‌یافته‌ای تمام توان خود را برای مبارزه با این ساختار ضدانسانی به‌کار بگیریم و با آگاهی خود و دیگران علیه هر نوع ستمی بایستیم و برای برپایی دنیایی بهتر و جهانی عاری از خشونت، از تمامی ابزارهای خود برای سازماندهی همه ستمدیدگان و محذوفان بهره بگیریم. و این اصل و قاعده‌ی انکارناشدنی را، که رهاییِ جامعه در گرو رهاییِ زنان و همه گروه‌های به حاشیه‌رانده‌شده دیگر است، سرلوحه‌ی کار خود قرار دهیم. 🔵 گروه بیدارزنی جمعی از فعالین زنان گیلان (ارغوان‌ها) جمعی از فعالین زنان مریوان @bidarzani

توفان توییتری، امشب، ۱۸ اردیبهشت، ساعت ۲۱ در اعتراض به وضعیت اسفناک نظام آموزشی و سرکوب سیستماتیک دانش‌آموزان و در حمایت از اعتراضات معلمان

دوشنبه ۱۱ اردیبهشت روز جهانی کارگر به خیابان ها خواهیم آمد! https://is.gd/jLvbGJ زنان مبارز و انقلابی کردستان  جمعی از فعالین حقوق زنان  هسته جوانان انقلابی زاهدان کمیته انقلابی قزوین هسته دانشجویان کمونیست تهران و تبریز جوانان انقلابی ژاورود شورای جوانان انقلابی دزلی جوانان انقلابی محلات کامیاران جوانان انقلابی پیرانشهر جوانان انقلابی محلات سنندج

جهت اطلاعات بیشتر به شماره ذکر شده در آگهی پیام دهید. 👆🏼👆🏼👆🏼

روز جمعه ١٨ فروردین ماه ١٤٠٢ کارو پشابادی، کودک ١٦ ساله اهل روستای #پَشاوه# از توابع شهرستان #کامیاران و ساکن تهران، پس از حدود سه هفته بستری ناشی از حمله شیمیایی، در بیمارستان میلاد تهران جانباخت. #کارو_پشابادی روز ٢٤چهارشنبه اسفند ماه ١٤٠١ در مدرسه محل تحصیل خود در تهران، بر اثر استشاق گاز به کار رفته در یک حمله شیمیایی، جهت مداوا به بیمارستان میلاد منتقل شده بود. پیکر کارو پشابادی شامگاه روز گذشته ١٩ فروردین ماه ١٤٠٢، در روستای پشاوه شهرستان کامیاران به خاک سپرده شد. همچنین مراسم ختم این کودک قربانی حملات شیمایی به مدارس، روز یکشنبه ٢٠ فروردین برگزار می‌شود. منبع گزارش: هه‌نگاو #حمله_شیمیایی_به_مدارس #حکومت_کودک_کش #علیه_بی_تفاوتی @Blackfishvoice1

🔴کارو پشابادی کودک دانش‌آموز اهل #کامیاران در استان #کوردستان و ساکن #تهران، که بر اثر حمله شیمیایی به مدرسه مسموم شده بود، روز جمعه ١٨ فروردین ۱۴۰٢ در بیمارستان میلاد تهران جانباخت. پیکر این کودک جانباخته روز شنبه ١٩ فروردین ماه ۱۴۰٢ در روستای “پشاباد” از توابع کامیاران به خاک سپرده شد. #مسمومیت_دانش‌آموزان #ژن_ژیان_ئازادی #دانش‌آموزان_خطوط_قرمز_ما_هستند 🔹🔹🔹 🆔 @kashowra دریافت اخبار از طریق آیدی زیر 👇👇👇 @kashowranews

◽️به یاد زنان شجاع، مبارز و آزادی‌خواهی که جانشان را در همراهی با خیزش زن، زندگی، آزادی از دست دادند. زنانی که در برابر خشونت سینه سپر کردند، در برابر گلوله و کشتار ایستادند و جان در ره آزادی گذاشتند. زنانی که عاشق‌ترین زندگان این سال بودند. ◽️خواهران ما که یاد و نامشان تا ابد گرامی است و آتش خشم و قهر علیه مردسالاری را تا ابد در سینه‌های ما روشن نگه می‌دارند. 🔸️هشت مارس گرامی باد🔸️ #مهسا_امینی #ژینا_امینی #زن_زندگی_آزادی

🟣 مجموعه «زن، زندگی، آزادی، تا هشت مارس...»، تراکت‌هایی با محوریت اهم حقوق زنان در زمینه‌های معیشت برابر، دسترسی به بهداشت و درمان فراگیر، آموزش برابر، رایگان و باکیفیت، پایان تبعیض و خشونت سیستماتیک قضایی، سیاسی، اجتماعی و...، به‌رسمیت شناختن حقوق اعضای جامعه‌ی +LGBTQ و...است که پیش‌تر توسط #زنان_گیلان در سطح استان، پخش شده است. ⚪️ فایل پی‌دی‌اف تراکت‌ها جهت پرینت، در دسترس است. #ژن_ژیان_ئازادی #تا_هشت‌مارس @bidarzani

🟣 فراخوان به‌مناسبت روز جهانی زنان در اعتراض به حمله‌ی بیوتروریستی علیه دختران دانش‌آموز و دانشجو ⚪️ #تهران، میدان فردوسی،  ابتدای خیابان شهیدسپهبد قرنی، ساختمان شهید رجایی (مرکزی)، یکشنبه ۱۴ اسفند، ساعت ۱۱ صبح «گروهی از زنان مبارز داخل کشور» (تهران) «جمعی از فعالین زنان داخل کشور» (کرج) گروه «بیدارزنی» #ژن_ژیان_ئازادی #تا_هشت‌مارس @bidarzani