ایمان سلیمانی امیری- IMAN SOLEIMANI AMIRI

💥از ویژگی‌های نگاه سیاسی ما ایرانیان، استفاده از "مقصرسازی"(Blaming) به جای تحلیل است. ما معمولاً به دنبال یافتن مقصر می‌گردیم، نه تحلیل و تبیین وقایع؛ زیرا ممکن است در فرآیند تبیین یک واقعه، خود ما یا افکار، اشخاص و گروه‌هایی که از آنان حمایت می‌کنیم نیز مقصر شناخته شوند. 💥اگر به داستان کربلا نگاه کنیم، می‌بینیم که یک فرد ولایی و شیعه همه تقصیرها را به گردن عمر بن سعد، کوفیان بی‌وفا و بدطینتی شمر، سنان و شبث می‌اندازد. در این میان، کسی رفتار نادرست و حساب‌نشده حسین بن علی را نمی‌بیند و تمایلی نیز به تحلیل چرایی این شکست ندارد. 💥این پدیده فرهنگی امروز هم شایع است. عده‌ای قصد دقت و تحلیل وقایع دی‌ماه را ندارد. رژیم جمهوری اسلامی ارتکاب کشتار را به گردن گرفته است و تکلیفش معلوم است؛ اما یک طرفدار رضا پهلوی نیز قصد ندارد خطاهای فاحش او را مورد تحلیل قرار دهد. 💥خطاهایی که در قالب تبلیغات، دروغ‌گویی و آرزواندیشی به مردم تحمیل شد و نتیجه‌اش آن شد که نباید می‌شد. سخن گفتن از هزاران ریزشی، وجود دستگاه‌های استارلینک برای ارتباط، کمک دولت‌های خارجی به مردم، عقب‌نشینی نیروهای سرکوب، آماده بودن برای آمدن به ایران و ایستادن در کنار مردم، چیزی جز دروغ و فریب نبود. 💥مسئله اینجاست که همان‌گونه که یک آخوند یا مداح، با توسل به گلوی بریده علی‌اصغر، دو دست بریده ابالفضل، سینه شکافته قاسم و سر بریده حسین، از تحلیل شکست و خطاهای حسین پرهیز می‌کند، یک روزنامه‌نگار یا تحلیلگر طرفدار طیف پهلوی نیز چند روز و چند ساعت نام کشته‌شدگان را می‌خواند، اما تمایلی ندارد حتی یک ساعت به تحلیل خطاهای رضا پهلوی بپردازد. 💥خون‌شویان واقعی رژیمی نیست که جنایت را بر عهده گرفته و مسئولیت آن روشن است، بلکه کسانی‌اند که با توسل به احساسات، مقصرسازی دیگران و فرافکنی، مانع از شناسایی نقش و سهم خود در وقوع این فاجعه می‌شوند و خون ریخته‌شده ملت را از قلم‌ها و میکروفون‌هایشان پاک می‌کنند. 💥بدون تحلیل درست و شناسایی درجه تقصیر هر طرف، خطر تکرار دوباره آن وجود دارد. کسی که با "مقصرسازی"(Blaming)، تقصیرش متوجه دیگران شده و مورد شناسایی قرار نگیرد، مستعد تکرار دوباره آن فاجعه خواهد بود. ✍ ایمان سلیمانی امیری @ngiran