☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

السلامُ‌علیکَ یاطِفلِ‌الرّضیع‌الصّغیـــر…

خدایا شکرت، برایِ اشک‌‌هایِ هدف‌مند.

خدایا شکرت، برایِ این اشک‌‌هایِ هدف‌مند.

مقام معظم رهبری فرموده بودند رویش‌ها از ریزش‌ها خیلی بیشتره؛ خوب نگاه کنید، این اشک‌های رویش‌های جدید انقلابه که قراره خانه‌ی دشمنان این مرز و بومو ویران کنه.

یک ویدیو می‌دیدم از روایتِ فرزند حاج‌آقا بهجت که می‌گفت روزی دیدم حاج‌آقا می‌زنه رو دستش و می‌گفت «چه باید کرد؟ چه باید کرد؟ خدایا رحم کن» ترسیدم فکر کردم اتفاقی افتاده، پرسیدم چی‌شده؟ گفت «سُفیانی از حتمیاته، همه‌ی علائم ظهور بداء حاصل بشه، سفیانی بداء نداره، اونو باید چطور تحمل کنیم؟نمی‌دانیم مُردَدیم که دعا کنیم بمانیم تا زمانِ ظهور؟» می‌خوام بگم این فتنه‌ها رو می‌بینی مثلاً طرف دیشب رفته پرچم و کتیبه‌هایِ عزای امام‌حسین(ع) تو هیئت اصفهان رو آتیش زده و باز یه سری‌ها براش ماله می‌کِشن و دنبالِ امان‌نامه‌ان؟ یا توی مجازی با تصاویرِ برهنه به محرّم توهین می‌کنن؟ تهدیدت می‌کنن از حسین(ع) بگی بلاک‌ت می‌کنیم؟ یا مثلاً قرآن‌سوزی می‌شه یکی توئیت می‌زنه چرا خُرده می‌گیرید؟ اسلام دینِ آزادیه، این سیاسته که پرچمِ رنگین‌کمونی توش جا نمی‌شه و فلان؛ ولی باز یه عده‌مون گُمیم. ما فتنه‌هایِ سختی در پیش داریم، و جهان تحوّلاتِ پیچیده‌ای رو قراره بگذرونه و دارم به این فکر می‌کنم که اگر تا زمانِ سُفیانی بمونیم- زمان‌ش رو خدا می‌دونه- چندتامون تو فتنه‌هایِ سختِ بعدی - به معنیِ واقعی- رنگ نمی‌بازیم و دنباله‌رویِ توجیهاتِ اهالیِ کوفه نمی‌شیم برایِ حفظِ جان؟ وقتی الان حفظِ فالوور و ممبِر هم برامون اولویته. وقتی یکی مثل حاج‌آقا بهجت می‌گن نمی‌دانیم چه باید کرد! من می‌ترسم از عاقبتِ خودم. ولی اینو می‌دونم که گردِ پرچمِ اباعبدالله‌(ع) باید جمع شد، اباعبدالله(ع) همیشه مرزِ حق و باطله؛ مثلِ امروز! مثلِ همیشه! اباعبدالله(ع) دست‌گیر و پناهه؛ مثل سکانسِ آخرِ فیلم رُسوایی..

یک ویدیو می‌دیدم از روایتِ فرزند حاج‌آقا بهجت که می‌گفت روزی دیدم حاج‌آقا می‌زنه رو دستش و می‌گفت «چه باید کرد؟ چه باید کرد؟ خدایا رحم کن» ترسیدم فکر کردم اتفاقی افتاده، پرسیدم چی‌شده؟ گفت «سُفیانی از حتمیاته، همه‌ی علائم ظهور بداء حاصل بشه، سفیانی بداء نداره، اونو باید چطور تحمل کنیم؟نمی‌دانیم مُردَدیم که دعا کنیم بمانیم تا زمانِ ظهور؟» می‌خوام بگم این فتنه‌ها رو می‌بینی مثلاً طرف دیشب رفته پرچم و کتیبه‌هایِ عزای امام‌حسین(ع) تو هیئت اصفهان رو آتیش زده و باز یه سری‌ها براش ماله می‌کِشن و دنبالِ امان‌نامه‌ان؟ یا توی مجازی با تصاویرِ برهنه به محرّم توهین می‌کنن؟ تهدیدت می‌کنن از حسین(ع) بگی بلاک‌ت می‌کنیم؟ یا مثلاً قرآن‌سوزی می‌شه یکی توئیت می‌زنه چرا خُرده می‌گیرید؟ اسلام دینِ آزادیه، این سیاسته که پرچمِ رنگین‌کمونی توش جا نمی‌شه و فلان؛ ولی باز یه عده‌مون گُمیم. ما فتنه‌هایِ سختی در پیش داریم، و جهان تحوّلاتِ پیچیده‌ای رو قراره بگذرونه و دارم به این فکر می‌کنم که اگر تا زمانِ سُفیانی بمونیم- زمان‌ش رو خدا می‌دونه- چندتامون تو فتنه‌هایِ سختِ بعدی - به معنیِ واقعی- رنگ نمی‌بازیم و دنباله‌رویِ توجیهاتِ اهالیِ کوفه نمی‌شیم برایِ حفظِ جان؟ وقتی الان حفظِ فالوور و ممبِر هم برامون اولویته. وقتی یکی مثل حاج‌آقا بهجت می‌گن نمی‌دانیم چه باید کرد! من می‌ترسم از عاقبتِ خودم. ولی اینو می‌دونم که گردِ پرچمِ اباعبدالله‌(ع) باید جمع شد، اباعبدالله(ع) همیشه مرزِ حق و باطله؛ مثلِ امروز! مثلِ همیشه! اباعبدالله(ع) دست‌گیر و پناهه؛ مثل سکانسِ آخرِ فیلم رُسوایی..

زینبِ‌ کُبریٰ گنجینه‌دارِ عالَمِ رنج است. او را این‌چنین بشناس! او محمل گران‌بارترین رنج‌هایی است كه در این مباركه نهفته؛ «لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسانَ فی كَبَدٍ.» او وارثِ بیتُ‌الاحزانِ فاطمه است، و بیت‌ُالاحزانْ قبلۀ رنجِ آدمی است.. •شهیدسیّدمرتضی‌آوینی •فتحِ‌خون

-شما هرچقدر تلاش کنی از امام‌حسین(ع) قهرمانِ سکولاریسم و لیبرالیسم بسازی، جور درنمیاد. امام حسین قهرمانِ اسلامه! •بخونید.

در دوره‌ای نام حسین بن علی ممنوع بود، و در دوره‌ای قبر او نامعلوم بود، و در دوره‌ای عزا برای او نامشروع شمرده می‌شد، ولی سرانجام مخالفان آن حضرت به فراموشخانه‌‌ی تاریخ رفتند و نام حسین جاودانه شد. تاریخ نام همه‌ی بزرگان را ثبت نمی‌کند، بلکه از افرادی بسیار استثنایی یاد می‌کند که چون خورشید می‌درخشند و این خاکدان را روشنایی و گرمی می‌بخشند. این چنین است که از میان رجال عصر امام حسین، فقط نام او و همراهانش در تاریخ ثبت شده است. البتّه در حافظه‌ی تاریخ نام دشمنان و قاتلان امام حسین نیز آمده است، اما به زشتی. 📚حقیقت عاشورا~محمد اسفندیاری

این روزها چقدر هیئت‌ها و مجالس قشنگ شدن، این قرآن بدست گرفتن‌ها، این ذکر حسین حسین‌ها، دمِ یابن‌الحسن و نوای العجل‌ها.. جمعیتِ یکدست سیاه‌پوش، اشک‌ها، غم‌ها، بغض‌ و کینه‌های واحد و یکْ‌جنس، مهر و محبت‌ها.. حس می‌کنم همه‌ی شرایط دست بدست هم میدن هرسال، تا ما این ایام خودمون رو بهتر به خدا نشون بدیم.. خدایا ببین مارو.. قرآن و یادِ اهل‌بیت اینجا چقدر محترمه، تو این ایرانِ اسلامیِ ما قرآن و اهل‌بیتِ نبی کنار همن.. حُب و علاقه‌ی ما از بچگی گره خورده به دو امانتِ پیغمبرت.. تو دنیای قانونی شدنِ لواط و دنیای اهانت به قرآن، اینجا، ما هم برای سوزوندنِ خیمه‌ها گریه می‌کنیم و هم برای سوزوندنِ قرآن، هم برای اهانت به حسین علیه‌السلام و هم اهانت به قرآن..