Papooole(په پووله)

با سپاس از خانم حسینی از مربیان شهرستان سقز برای ارسال مطلب بالا

💢وقتی كودك قلدری می کند ... @papooole 🔵«شایا و مادرش به مهمانی رفته اند و شایا مشغول بازی با بچه هاست که صدای بقیه بچه ها در می آید. آن ها می گویند شایا آن ها را اذیت می کند و با نیشگون و کتک اسباب بازی های شان را می گیرد. والدین شایا چه برخوردی با او باید بکنند ؟» 👈این ها را بگویید : 🔶به کودک یاد بدهیم که در زمان مناسب بگوید ، « الان عصبانی هستم ! » وقتی کودک بتواند احساسات خود را مستقیما و مانند افراد بالغ بیان کند ، کتک زدن به تدریج متوقف می شود. مثلا به او بگویید ، « حتما از این که به تو اجازه نداده ام این کار را بکنی خیلی ناراحت هستی ! » با این جمله به او نشان می دهید که احساس او را درک کرده اید و به او حق می دهید که احساس عصبانیت کند و این طبیعی است. اگر در مهمانی کودکی را کتک زد او را کنار خودتان نگه دارید و هر قدر خواست از دست شما خارج شود ، نگذارید. به او بگویید ، «هر وقت آرام شدی ولت می کنم.» حتی اگر بلافاصله کودک گفت که آرام شده ، کمی تامل کنید و محرومیت به او بدهید تا متوجه شود. بعد که آرام شد به او بگویید، «اگر هنوز می خوای توی مهمونی باشیم و تو با دوستات بازی کنی باید بهشون بگی ببخشید.» اگر این کار را نکرد باز از محرومیت استفاده کنید و او را از محل دور کنید. @papooole ✖️این ها را نگویید : 🔶از رشوه دادن خود داری کنید. وقتی به کودک بگویید که « اگه این کار رو نکنی بهت اینو می دم » کودک را شرط می کند. اگر کودک کار خوب کرد همان موقع تشویقش کنید و اگر کار نادرستی انجام داد همان لحظه تنبیه را انجام دهید زیرا کودک نگهداری ذهنی ندارد. او را از پدرش نترسانید و نگویید ، « بذار بابا بیاد بهش می گم چی کار کردی ! » ترساندن غریزه صیانت از ذات را در کودک تحریک می کند. در برخی کودکان همین باعث اختلالات روانی می شود. اصلا نگویید « نزن ! » چون بیشتر ترغیب می شود. 👈در صورت شما چه باید ببیند ؟ @papooole 🔶اگر تشویق کارهای خوب به اندازه کافی نباشد و کودک مورد بی توجهی قرار گیرد ، برای او توجه منفی بهتر از بی توجهی است. بهتر است او را نادیده بگیرید خودتان را بی تفاوت نشان دهید

باتشکر از خانم بهرام رضایی بخاطر ارسال گیف بالا

خلاقیت جا و مکان نمی شناسد.ببینید این کودک چقدر خلاق هستند که با محدودیت ها به بازی مورد علاقه ی خود می پردازد. @papooole

باتشکر از خانم شیرانی برای ارسال مطلب بالا

@papooole 💕ﺩﺭ ﯾﮏ ﺩﻫﮑﺪﻩ ﯼ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﻌﻠﻢ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺗﺼﻮﯾﺮﯼ ﺍﺯ ﭼﯿﺰﯾﮑﻪ ﺑﺮﺍﯾﺸﺎﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﺎ ﺍﺭﺯﺵ ﺍﺳﺖ ﺭﺍ ﺑﮑﺸﻨﺪ. ﺍﻭﺑﺎﺧﻮﺩ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﻓﻘﯿﺮ ﺣﺘﻤﺎ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺑﻮﻗﻠﻤﻮﻥ ﻭ ﻣﯿﺰ ﭘﺮ ﺍﺯ ﻏﺬﺍ ﺭﺍ ﻣﯿﮑﺸﻨﺪ . ﻭﻟﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻧﻘﺎﺷﯽ ﺳﺎﺩﻩ ﻭ ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺤﻮﯾﻞ ﺩﺍﺩ , ﻣﻌﻠﻢ ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪ. @papooole ﺍﻭ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﯾﮏ ﺩﺳﺖ ﺭﺍ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭﻟﯽ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺖ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻮﺩ؟ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﮔﻔﺖ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻤﺎ ﻏﺬﺍ ﻣﯿﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺩﯾﮕﺮﯼ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺖ ﮐﺸﺎﻭﺭﺯﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻨﺪﻡ ﻣﯿﮑﺎﺭﺩ . ﻣﻌﻠﻢ ﺑﺎﻻﯼ ﺳﺮ ﺁﻥ ﮐﻮﺩﮎ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺖ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺍﺳﺖ؟ﮐﻮﺩﮎ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﯿﮑﺸﯿﺪ گفت:خانم این دست شماست. ﻣﻌﻠﻢ ﺑﯿﺎﺩ ﺁﻭﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﯾﻦ ﮐﻮﺩﮎ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﭘﯿﺶ ﺍﻭ ﻣﯿﺎﻣﺪ ﺗﺎ ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻌﻠﻢ ﺩﺳﺖ ﻧﻮﺍﺯﺷﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺍﻭ ﺑﮑﺸﺪ .. @papooole ویکتور هوگو میگوید: ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ ﮐﻪ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﻣﺤﺒﺘﻬﺎ ﺍﺯ ﺿﻌﯿﻔﺘﺮﯾﻦ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﮎ ﻧﻤﯿﺸﻮﺩ ... محبت خود را از کودکان دریغ نکنیم .

با سپاس فراوان از خانم مرادی از مربیان خوش فکر و توانمند براى ارسال دو کلیپ آخر

👨‍👩‍👧‍👧فرزندان مان را زیر بار اضطراب های مان، له نکنیم. حتما به والدین بچه ها بگویم که استرس و اضطراب درست کردن برای بچه ها و خودشان سم است. @papooole

انیمیشن کودک بیش فعال کودکان بیش فعال را می توان با توجه به توانایی هاش در راه پیشرفت و ترقی بگذاریم لطفا به آنها برچسب نزنیم که...... @papooole

🔳⭕️داستان های مدیریتی(طوفان فکری @papooole ⭕️▪️مهندسی در بازدید از کارخانه ای در ژاپن در داخل یكی از کارخانه ها بر روی یكی از دیوارهای داخل سالن تولید و در "معرض دید همه کارکنان" تعدادی کاغذ و نوشته می بیند که به دیوار چسبانده اند. از مترجم خود دلیل این دیوار و نوشته های کاغذ های موجود بر روی آن را می پرسد و متوجه می شود که آن یک دیوار پیشنهادات است. یعنی هر کدام از کارگران و مهندسین و مدیران هر پیشنهادی را برای انجام بهتر کارها سراغ دارد و به ذهنش خطور می کند همراه با تاریخ و نام و نشان خود بر روی کاغذی می نویسد و بر روی سطح این دیوار می چسباند. همه کارکنان و مدیران و مهندسین دیگر سازمان، در زمان های دلخواه از این دیوار بازدید می کنند و نظرات و پیشنهادات نصب شده بر روی آن را مطالعه می کنند و اگر آنها هم نظر بهتری دارند نوشته و بر آن دیوار می چسبانند. @papooole نمیتوانید تصور کنید که چه هم افزایی مثبت و سینرژی از برخورد آرا و پیشنهادات مختلف در این بخش حاصل می شود و چقدر طوفان فكری و الهام جدید و ابتكار بهتر، در پی وجود داشتن چنین دیواری بوجود می آید؟؟ شاید نظرات و پیشنهادات ارائه شده در زمان کنونی قابل انجام نباشد ولی با گذشت زمان و فراهم شدن شرایط، پیشنهاد مناسب و آماده اجرا، از دیوار برداشته شده و به پیشنهاد دهنده جوایزی تعلق می گیرد؛ بنابراین انگیزه کافی برای خلق و ابداع بهبود های بیشتر همیشه وجود خواهد داشت. 🔆دیوار پیشنهادات، یعنی سیستم طوفان فكری مداوم‼️ به یاد داشته باشیم که یک سیستم قوی مهم تر از تکیه بر افراد قوی می باشد. @papopple #مقاله #طوفان_فکری

آینده حمل و نقل : آینده متعلق به کسانی است که متفاوت نگاه میکنند!؟ به بچه های کلاسمان اجازه بدهیم متفاوت فکر کنند و متفاوت ببینند. @papooole

💢ایده اصلی پشت آموزش این است که به انسانها چیزی را بیاموزید که نیاز دارند بیاموزند نه آنچه را که میل دارند بیاموزند🤔 کارل راجرز @papooole

رایج ترین و بدترین نوع نشستن در کودکان حالت W است☝️☝️☝️ که موجب بروز مشکلات جدی ارتوپدی و دررفتگی استخوان لگن میشود وروی وضعیت بدنی کودکان و رشد مهارتهای حرکتی آنان تاثیر منفی دارد. @papooole

کار گروهی، مبنای آموزش و پرورش ژاپن. در ژاپن، آموزش مهارت های زندگی بخش مهمی از برنامه های آموزش و پرورش برای دانش آموزان است. 👌 @papooole ببینیم تا کمی بیشتر یاد بگیریم و ماهم عمل گرا بشیم

باتشکر از خانم قدرشناس برای ارسال مطلب بالا

فرزندان شما به حقيقت فرزندان شما نيستند؛ آنها دختران و پسران زندگی اند در سودای خويش... آنها از كوچه وجود شما گذر میكنند، اما از شما نيستند، اگرچه با شمايند، به شما تعلق ندارند... @papooole عشق خود را بر آنها نثار كنيد، اما انديشه هايتان را برای خود نگه داريد؛ زيرا آنها را نيز برای خود انديشه ای ديگر است. جسم آنها را در خانهٔ خود مسكن دهيد اما روح آنان را آزاد گذاريد زيرا روح آنان در خانهٔ فردا زيست خواهد كرد كه شما حتی در رويا نمی توانيد به ديدار آن فردا برويد، ممكن است تلاش كنيد كه شبيه آنها باشيد، اما مكوشيد كه آنان را مانند خود بار بياوريد؛ @papooole زيرا زمان به عقب باز نخواهد گشت و با ديروز درنگ نخواهد كرد.

باتشکر از مهندس امامی طراحی فضاهای آموزشی بخاطر مطلب بالا

مطلب زیر در مورد ویژگی های گفت و گو در جهان امروز که افراد در آن گرایش شدید به استفاده از گوشی های هوشمند دارد، پرداخته است. @papooole هوارد گاردنر و کتی دیویس که هردو روانشناس هستند در مورد فقدان گفتگو در جهان امروز؛ راجع به افرادی که به نسل اپ (application) ازشون یاد می کنن، سخن می گویند، که موبایل در دست بزرگ شده و همیشه اپ ها در خدمتش بوده اند. این نسل به ناشکیبایی گرایش دارد و انتظار دارد جهان مثل یک اپ، سریع و کارآمد به آن واکنش نشان بدهد. طرز فکر اپی با این ایده شروع می شود؛ که کنش های ما در جهان مثل الگوریتم عمل خواهند کرد، یعنی کنش‌ها به نتایج پیش‌بینی‌پذیر منتهی می شوند. این نگرش در رابطه دوستانه به صورت فقدان همدلی بروز پیدا می‌کند دوستی ها به چیزهایی تبدیل می‌شوند که می شود همیشه آن ها را مدیریت کرد، یعنی تعداد زیادی رابطه دوستی دارید و با ابزارها به سراغ آن ها می روید. بنابراین در اینجا گام اول برخورد با این مشکل ارائه می شود، یعنی تاکید دوباره بر گفت و گو برای خودتان، دوستی های تان و جامعه؛ و عقب نشستن از این دیدگاه که جهان یک اپ غول آساست. به بیان دیگر، گفت و گو نقطه مقابل الگوریتمی دیدن زندگی است، چون به شما سیالیت، احتمالی بودند و شخصی بودن مسائل را آموزش می دهد. اینجا است که باید به پیامدهای ناخواسته تکنولوژی‌هایی که نسبت به آنها آسیب پذیر هستیم اذعان کنیم. اما باید به اصلاح پذیر بودن خودمان که همیشه از خصیصه های ما بوده توجه کنیم، فرصت داریم که چیزهایی را تصحیح کنیم و به یاد بیاوریم که کی هستیم. @papooole امیدوارم امروزه در مقاطع پایه و سنین کم که گرایش به تکنولوژی را شاهد هستیم، از بروز این مشکل جلوگیری شود.

بانشکر از خانم محمدی مربی تلاشگر شهرستان دیواندره بخاطر مطلب خوب بالا

@papooole بچه ها به دنیا نیامده اند که در آموزشگاهها، پاساژها، شهر بازیهای لوکس، مقابل تلویزیون و در مطب روانپزشکان کودکی شان را تلف کنند. کمی به تخیلاتشان و به خوابهایی که می بینند توجه کنیم. کی دیده اید که کودکی با هیجان از لباسهای شیک و مارک داری که تخیل کرده است برایتان بگوید؟ کجا دیده اید کودکی وقتی صبح بیدار شد بگوید من دیشب خواب ریاضی دیده ام؟ خط تخیلات و خوابها و رویاهاشان را بگیریم و برویم تا ببینیم به کجا می رسیم: «دشت هایی چه فراخ، کوههایی چه بلند...». به پروانه می رسیم، به زنبورهایی که از ترس نیش زدنشان در خواب فریاد می زنند. به بچه گربه هایی می رسیم که هرگز در پارکینگ خانه وجود خارجی نداشته اند اما آنها رنگ خال پشتشان را هم با جزییات برایمان شرح می دهند. کی دیده اید کودکی از مبل و میز ناهارخوری و تابلوهای دیوار با خودش و دوستش حرف بزند؟ کجا دیده اید کودکی از اینکه می تواند شبیه آمریکایی ها و با لهجه آنها درختی که هنوز تنه اش را لمس نکرده tree بخواند، احساس شادمانی کند؟ عاقلانه رفتار کنیم...کودکان بایدکودکی کنند