SevenHells

امروز روز توست و من امروز بیشتر از هر روزی عاشق تو هستم و این را از علاقه‌ام به کوچک‌ترین چیزهای مربوط به تو میفهمم. من عاشق لذت بردنت از طعم عسل، از بوی دارچین و زنجبیل، عاشق علاقه‌ات به بلند بودن ناخن‌های کوچکم هستم. من شکل تکان‌ خوردن لب‌هات موقع صحبت را میپرستم، من لغزش نوک انگشت‌هات روی پوست گردنم را میپرستم و رنگ چشم‌هات وقتی نور بعد از ظهر روی صورتت مینشیند را میپرستم. من شکل مژه‌هات و تن صدای اول صبحت را حفظم؛ خط به خط، موهات را حفظم و ذره به ذره دست‌هات را حفظم. سلول به سلول، فکر به فکر، گوشه به گوشه تو را دوست دارم و این‌ها همان چیزیهایی است که امروز تکه تکه، گوشه و کنار قلب من میتپد. 3>

خب فلسفه علم خیلی قضیه‌ش طولانیه. دارم سرجمع میکنم یک متن نسبتا کوتاه بشه پی‌دی‌افش رو میذارم. امروزتون چطور بود؟ آفتاب امروز چقدر باهاتون مهربون بود؟ ☕️

اگزیستانسیالیست‌ها میگن زندگی آدم‌ها معنایی نداره مگر اینکه خودت براش خلق معنا کنی. و من به این جمله ایمان دارم.

دلم کنار دل تو خوشحال تر میتپد.

یک روز جدید، یک حمله عصبی جدید. زندگی قشنگیاشو داره.

چیزی که باز مسئله رو روی دوش من و شما سنگین تر میکنه اینه که خیلی از افرادی که قصد خودکشی دارن در موردش صحبت میکنن. چه جدی و چه شوخی. برای همین گوشتون رو تیز کنید و تا مطمئن نشدید شخصی که نزدیکتونه و بهتون چنین حرفی زده حالش خوبه، رهاش نکنید. نوبتی هم شده نگهبانی بدید براش ولی تنهاش نذارید... اگر زبونم لال، تصمیم داشتید زمین رو از روی ماهتون محروم کنید که با التماس ازتون میخوام نکنید و دنبال کمک برید میتونید با خط های زیر تماس بگیرید: 123 که اورژانس اجتماعی بهزیستیه و 24 ساعته فعاله 1480 که 6 صبح تا 9 شب، مشاوره رایگان در اختیارتون میذاره. لطفا و خواهشا برای شوخی این خط ها رو نگیرید چون یک نفر هست که به معنی واقعی کلمه، جونش به وصل شدن بنده... اگر این صحبت ها بنظرتون مفید بود و کمکتون کرد، لطفا با بقیه به اشتراک بذاریدشون. بذارید همه کنار هم یک کاری برای هم بکنیم... من میتونم مقاله های طولانی تر و علمی تر رو پیدا کنم و بررسی کوتاهش رو برای شما هم بذارم. اگر خواستید بهم بگید حتما. این هم دو تا سایتی که یادداشت ها رو از روشون نوشتم، چون خلاصه ترین و کامل ترین بودن: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/suicide https://www.cdc.gov/suicide/factors/index.html

از CDC هم یک سری فاکتور حفاظتی رو نقل میکنم که تکمیل کننده حرف های WHO هست، اگرچه تحقیقات توی این مورد به اندازه ریسک فاکتور ها نیست ولی مهمه که حساس باشیم و به همین داده ها هم اهمیت بدیم: - مهارت های کوپینگ و حل مسئله - باورهای فرهنگی و مذهبی که خودکشی رو منع میکنن و نادرست میدونن. - ارتباط صمیمانه با دوستان، خانواده و اطرافیان. - ارتباط حمایتگرانه با کسانی که از ما مراقبت میکنن. - دسترس پذیری خدمات سلامت روانی و جسمانی. - دسترسی کم به وسایل کشنده، مخصوصا بین کسانی که در خطر بیشتری قرار دارن.

خوشبختانه... میتونیم از خودکشی جلوگیری کنیم... در ادامه از سازمان بهداشت جهانی نقل قول میکنم دوباره که چند تا مداخله مهم و موثر جمعی رو معرفی کرده: - دسترسی به ابزار مناسب خودکشی رو کاهش بدیم (بعضی داروها، اسلحه ها و مواد سمی کشنده). - با رسانه ها تعامل متقابل داشته باشیم تا خودکشی ها رو دقیق و درست گزارش بدن. - مهارت های اجتماعی-هیجانی رو توی جوانان کم سن و نوجوانان پرورش بدیم. - تشخیص زودهنگام بدیم، ارزیابی کنیم و تمام کسانی که تحت تاثیر خودکشی اطرافیان بودن رو مدیریت کنیم و جویای حالشون باشیم. این موارد باید با ارکان بنیادی زیر همگام بشن: تجزیه و تحلیل وضعیت، همکاری چند بخشی، افزایش آگاهی، ظرفیت سازی، تأمین مالی، نظارت و پیگیری و ارزیابی. اجرای این ها تنها در دست یک ارگان خاص مثل وزارت بهداشت نیست. بلکه همه ما در تمام بخش های جامعه باید سعی کنیم بهشون عمل کنیم و این گام باید یک گام همه جانبه و فراگیر باشه که در همه سطوح بره جلو. با این وجود، از عدم همکاری ها هم دلسرد نشید و به این کار ادامه بدید چون آدم ها بهتون نیاز دارن. حداقلش اینه که هوای اطرافیانتون رو داشته باشید و دست کمک به سمتشون دراز کنید.

ریسک فاکتور های متعددی برای اقدام به خودکشی پیدا شده که من از سایت CDC (مراکز کنترل و پیشگیری بیماری ها) که بطور خلاصه سرجمعشون کرده نقل میکنم. اگر خواستید میتونم کمک کنم مقاله های مربوط به هرکدوم رو پیدا کنید: الف) ریسک فاکتور های فردی: - اقدام به خودکشی قبلی - بیماری های روانی - انزوای اجتماعی - مشکلات مجرمانه - مشکلات مالی - گرایش به رفتارهای تکانشی یا پرخاشگرانه - مشکلات شغلی یا سوگ - مشکلات قانونی - بیماری خطرناک - اختلالات مصرف مواد ب) مشکلات ارتباطی - تجربیات مختلف در کودکی (مثل غفلت یا بدرفتاری با کودک) - قلدری - سابقه خانوادگی خودکشی - مشکلات رابطه ها مثل قطع رابطه کردن، خشونت یا سوگ - خشونت جنسی ج) مشکلات مربوط به جامعه کوچک نزدیک - سختی برای دسترسی به مراقبت های بهداشتی - باورهای اجتماعی یا مذهبی خاص که باعث میشه خودکشی یک روش عالی برای ختم مشکلات شخصی دیده بشه. - تراکم خودکشی در اطراف د) مشکلات اجتماعی -باورهای رایج غلط درباره بیماری های ذهنی و کمک خواستن -دسترسی ساده به وسایل کشنده مثل تفنگ، دارو و... - تصویر ناسالم ارائه شده توسط مدیا از خودکشی.

طبق آمار سازمان جهانی بهداشت هر سال حدود هفتصد هزار نفر بخاطر خودکشی میمیرن و جمعیت خیلی بیشتری از این عدد هم خوشبختانه نجات پیدا میکنن. چهارمین دلیل مرگ بین افراد 15-19 ساله خودکشیه و 77 درصد خودکشی های جهان هم توی کشور های کم درآمد یا با درآمد متوسط اتفاق میفته. ارتباط بین احتمال خودکشی و بیماری های روانی (بطور خاص افسردگی و بیماری های مربوط به مصرف الکل) در کشورهای پردرآمد اثبات شده است اما با این وجود خودکشی های زیادی بطور تکانشی در لحظات بحرانی در هم شکستن توانایی سر و کله زدن با استرس های زندگی، مثل مشکلات مالی، عاطفی و دردهای جسمی مزمن و بیماری های مزمن اتفاق میفته. تجربه تعارض، فاجعه، خشونت، سوء استفاده و سوگ از دست دادن و احساس انزوا با رفتارهای خودکشی ارتباط دارن. برای همین گروه های اقلیت احتمال بالاتری برای خودکشی دارن. تا به حال قوی ترین فاکتور پیش بینی کننده، اقدام به خودکشی قبلی شناخته شده...

برای احترام به کسی که جونش رو از دست داده فقط داستان این چند روزش رو میگم چون هدف اصلیم احترام به ایشونه و نمیخوام صرفا یک حاشیه، یک اسم کوتاه و یک خط صحبت کنار یک رشته صحبت مجزا باشه. شخصی که در موردش صحبت میکنیم دانشجوی پسادکتری فیزیک دانشگاه فردوسی بود که جون خودش رو توی سالگرد روز دفاع پایان نامه دکتری ش گرفت. طبق گفته اطرافیانش، توی یک هفته اخیر دو تا خودکشی ناموفق داشته و شب قبل از خودکشی موفقش هم به بیمارستان مراجعه کرده و روانپزشک ویزیتش کرده. روانپزشک هم نمیدونم با کدوم عقلی و کدوم شرافتی، با وجود سابقه خودکشی، افکار خودکشی و اینکه به تازگی از بیمارستان بخاطر مسمومیت دارویی ترخیص شده بوده بهش گفته چیزیت نیست، امشب رو استراحت کن و فردا بیا برات قرص بنویسم و مشاوره برو. با اینکه پروتکل ها همه تاکید میکنن که اصلا شخص مشکوک به خودکشی رو تنها نذارید، به همین سادگی دوباره روانه خوابگاهی کردتش که توش تنهاست و هیچکس دورش نیست. ایشون هم شنبه، پنجم تیر، جون خودشون رو با طنابی که از همون خوابگاه گرفتن میگیرن متاسفانه... امیدوارم روحش شاد باشه و خانواده ش بتونن بعد از این فاجعه کمرشون رو صاف کنن. قلبم میگیره که بخوام اسمشون رو بیارم چون نمیدونم راضی بودن که بگمش یا نه. ولی اگر دوست دارید احتمالا با سرچ یا پرسیدن از دانشجوهای فردوسی بتونید اسمش رو بفهمید. این پست رو برای خرید ترحم برای ایشون نذاشتم، ایشون طبق صحبت دوستاشون آدم بسیار مهربان و از خودگذشته ای بودن و مطمئنم شخصیت خیلی فرهیخته و پیچیده ای داشتن که من متاسفانه نتونستم بشناسمش... از علت های فردی و شخصی و اجتماعی و سیاسی دقیق ایشونم خبر ندارم... فقط در سوگ ایشون و برای ادای احترام به زندگی پر بارشون این پست رو گذاشتم. اگر مایل بودید، فاتحه، صلوات، هرچیزی که میتونید رو برای روح بی قرارش بفرستید.

امروز آخرین امتحانمه، تموم که شد، قبل از فلسفه علم و هرچیز دیگه ای، میخوام در مورد جلوگیری از خودکشی صحبت کنم. دیروز یکی از دانشجوهای نخبه پسادکتری دانشگاه خودکشی کرده و خدا میدونه غمش چجوری داره دلمو آتیش میزنه. هیچ هم نمیشناختمش، ولی آتیش میگیرم، آتیش میگیرم، آتیش میگیرم... اگر حساسید، پستای امروزو نخونید... اگرچه بنظرم دونستنشون واجبه...

ابتهاج میگه: «خوش آن زمان که سرم در پناه بال تو بود» و بدون هیچ کلمه ی واضحی یک دفعه احساس میکنی توی این دنیا هیچ کسو نداری.

کاشکی میشد رفت. نه مهاجرت، نه مسافرت. بلکه رفت. در کمدو باز کرد و وارد یک فضای نیمه تاریک شد که توی این دنیا و روی این نقشه‌ها نیست. دیگه از دست و پا بسته بودن خسته‌م. دوست دارم حداقل اگر دست و پا بسته هستم، نبینمش.

شهر ما وسط کویره و تنها چیزی که تابستونو قابل تحمل میکنه، هندونه ست. پارادوکس زیبای این مسئله اینه که کویر اصلا بارون نداره که هندونه های زیادی به بار بیاد. عملا اگه سیستم حمل و نقل توی این خشکسالی پیشرفت نکرده بود باید فقط تلف میشدیم.

بحثی که دیشب داشتم واقعا باعث شد نگران بشم. در مورد فلسفه علم صحبت کنیم؟ علم چه بود و چرا؟🚶🏻‍♀

کویین اظهار نظر جدید داشتن و در اظهار نظر جدیدشون فرمودن مقاله نمیخونن چون معتقدن مقاله بعد از کتاب میاد. I rest my case.

صبح زیبای همه بخیر بجز من که اضطراب امتحان دارم! 🥸

تا اینجایید توجهتون رو به زیبایی تماس نوک انگشت با پوست جلب میکنم. دفعه بعدی که قرار داشتید نوک انگشتتونو بی‌دلیل بکشید روی کف دستش، صورتش، موهاش، بازوش، نوک انگشتاش و دقت کنید. به بافت پوستش دقت کنید. تازه متوجه میشید اگر نمیتونستید ببینیدش هم باز زیبا بود. وقتی صحبت میکنه انگشتتون رو بذارید روی لبش تا متوجه بشید اگر نمیتونستید صداشو بشنوید بازم عاشقش بودید. و این زیباییا چقدر قشنگ توی دل آدم لونه میکنه.