SevenHells

کلا حتی دنبال فروش و برنامهٔ جدی هم نیستم ها. بحثش پیش می‌آد و منم صادقانه می‌گم پول می‌خواد که ندارم. هربار هم که این حرف رو می‌زنم خودم دردم می‌گیره. بعد باز دوباره تکرار می‌شه. انگار من یهو وقت و پول و سرمایهٔ نداشته‌م رشد کرده تو این مدت. خب چرا هی زخم‌ها و کبودی‌های آدم رو فشار می‌دید؟ :)))

بعد مثلا بحث این می‌شه که تولید و فروش سرمایه می‌خواد. مشتری هم محتوا و بازاریابی می‌خواد که اون هم خودش سرمایه می‌خواد. یهو بحث عوض می‌شه و می‌گن ولی خیلی خوشمزه شده. :))) در بحث بعدی: چقد زمین/طلا/نقره بخریم تا ارزش پولمان حفظ شود؟

باز ما یه تاغار تیرامیسو درست کردیم، همه گفتن خیلی خوب شده، بزن تو کار فروش. می‌گم مشتری ندارم. می‌گن پیدا کن. خیلی دوس دارم بگم خب شما ازم بخرید ولی می‌دونم چیز می‌شه. 😔🙏

بعد این غرفه‌های چینی‌ها رو می‌دیدی، واقعا احساس شرم می‌کردی. طرف دکمه و خازن و مقاومت و اینا می‌فروخت. حتی برد و قطعات پیشرفته هم نه. خازن، مقاومت، دکمه. 😭 یعنی می‌خواهی به من بگویی ما دکمهٔ مناسب تولید ملی نداریم؟ چقدر متعجب شدم (اصلا نشدم).

امروز رفتیم الکامپ. چه پول‌هایی اسماعیل. چه پول‌هایی در این مملکت به کس گاو زده می‌شه. حدودا بیست‌تا غرفهٔ هوش مصنوعی بومی دیدیم و تازه همهٔ سالنا رو هم نرفتیم. اینقد با مردی قدقد خندیدیم دلم درد گرفت. از اون‌طرف هم چه پول‌هایی واقعا. غرفه‌ها رو می‌دیدی محو می‌شدی. همراه اول دیگه حتی غرفه هم نداشت. یه سالن داشت برا خودش. من خیلی حسودم. اونجا که رسیدیم ترکیدم. 😔🙏

دلم ریاضی، هندسه، فیزیک، شیمی و تاریخ می‌خواد. اون‌جوری که تو مدرسه‌مون بود هم نه. واقعی، با یک نفر که وقت و حوصلهٔ درس‌دادن داره. نصف مفاهیم ریاضی رو یادم رفته. مساحت ذوزنقه یادم نمی‌آد. هیچ‌وقت فرمول‌های سرعت رو نفهمیدم. دلم برای موازنهٔ جرمی و چرندهای مربوط به پیوند کووالانسی تنگ شده. دلم تاریخ می‌خواد. معلم‌هام نه شوق درس‌دادن داشتن، نه وقتش رو، نه پولش رو، نه امکاناتش رو. این بچه‌های الان رو می‌بینم که می‌تونن از اول این چیزا رو یاد بگیرن، وجودم آتیش می‌گیره. تمام نوجوانی من صرف تراما و بیماری روانی شد. تو رو خدا بذارید من برگردم و دوباره بی‌دغدغه چرت‌وپرت‌های متفرقه یاد بگیرم. :( این قضایای وام و مالیات و درصد سود و حاشیهٔ سود و تصمیم‌های سیاسی خیلی هم جالب نیستن. :((((((

من خیلی از آینه بدم می‌آد و سعی می‌کنم اصلا با ریخت خودم آشنا نباشم. امشب توی آینه خودم رو خوب نگاه کردم و تمام وجودم پر از حسرت شد. کاش یک مرد قدبلند چارشونهٔ کچل بودم. از اینکه یک شانس در این دنیا داشتم و مجبورم با زنانگی، کوتوله‌بودن و مو این شانس رو ذبح کنم متنفرم.

رفتم خرید، بچه‌گربهٔ لاغرمردنی رو براش غذا گذاشته بودن، هی می‌رفت قایم می‌شد و هرکی رد می‌شد براش میو می‌کرد. رفتم ببینم شاید دردی چیزی داره، آقایی که براش غذا ریخته بود گفت اینجا یه گربهٔ قلدر هست، هی می‌آد سر غذای این کتکش می‌زنه؛ الان همه‌ش می‌ترسه اون بیاد بالاسرش. خلاصه نشستم کنارش تا دلش آروم شد و اومد غذاش رو خورد. وسط خوردن برگشت نگام کرد، کله‌ش رو به دستم کشید و برگشت سر غذاش. در همون تماس کوتاه، فهمیدم اینقدر شدید داره خرخر می‌کنه که بالای سرش هم داشت می‌لرزید. وقتی مطمئن شدم شکمش پر شده ازش خداحافظی کردم و الان تو خونه دارم یه دل سیر براش گریه می‌کنم. :(((((

بنده و پاییز:

عمیقا معتقدم بچه‌های مردم لوس، ننر، زشت، ایکبیری و کثیف هستن. اصلا نمی‌دونم چه اصراریه هی فیلمشون رو پخش می‌کنن. الان چی اون توپ گوشت بی‌اختیار قشنگه؟ بعد اصلا گیریم به‌نظرت قشنگه. مگه مال منه؟ من چرا باید از یه آدم رندم، که بزرگ‌ترین دغدغه‌ش عن توی پوشکشه، خوشم بیاد؟ چون دستاش کوچیکه و سرش بزرگه و چشماش درشته؟ همه تو این سن اینجورین. هرموقع بزرگ شد، فرصت کرد شخصیت داشته باشه، نشونش بدین، شاید خوشم اومد. نینی مسخرهٔ مردم رو می‌خوام چیکار؟ فقط بوی پس کلهٔ بعد حمومش خوبه که اونم تو فیلم پخش نمی‌کنن. بقیه‌ش فقط تف و آروغ و شیر دلمه‌بسته و عن و شاش و استفراغه. این فامیل ما هم هی پستای نینی می‌فرستن که بگن ببین چقد خوبه! ولی من فقط با دیدنشون چندشم می‌شه. دوست دارم بهشون بگم ویدئوی نینی پروپاگاندایی‌ست که خامش نخواهم شد و هرگز چشمم را به روی کثافت بچه‌داری نخواهم بست، ولی مطمئنم چهل تا کلاغ بعدی یهو نازا درمی‌آم تو غیبتای پای سبزی و حوصله‌ش رو ندارم. :)))))

کمر برام نموند 🙏 حالا پنج‌شنبه هم فامیلمون مهمون داره، گفتم فردا می‌رم کمکش. جمعه هم خودمون دعوتیم و باید برم کوزت بشم. شنبه هم باید کوکی بپزم تا پوره‌م خراب نشه. مرا بکشید. 😭

بهای تاغاررررررررررررر :(

ناظر کیفی

تاغاررررررررررررر

فقط یک‌ونیم کیلو پنیر ماسکارپونه ریختم. چه رویاهای پوچی اسماعیل.

تاغار باشه 🙏

خانومی به این خوشگلی رو نگاه چیکار کردن آخه! حتی تو عکسای کت‌شلواری معمولی‌شم باز زن‌تره. :(

از اینکه زن‌ها رو توی فیلم‌ها راه می‌دن و بهشون نقش‌های متنوع می‌دن خوشم می‌آد. چیزی که خیلی ازش بدم می‌آد اینه که وقتی یک نقشی رو، که عموما مردها بازی می‌کنن، می‌دن به یک زن، زنه رو به مردانه‌ترین شکل ممکن درست می‌کنن. ببینین من عاشق مردانگی‌ام، قبلا هم گفتم. به‌نظرم کلا بدن مردونه و لباس‌های مردونه خوشگل‌ترن. ولی برمی‌داری رئیس مافیا رو یک زن قدبلند موکوتاه کت‌شلواری عضله‌ای با کفش‌های چرمی می‌ذاری اصلا قشنگ نیست. انگار به‌زور مجبورت کردن زنه رو بذاری توی اون نقش و تو هم حاضر نشدی از تصویر ایدئالت برای اون کاراکتر کوتاه بیای. یک زن قدکوتاه موبلند با شلواردامنی و آرایش فلان و خط چشم بهمان بذار اگه راس می‌گی و خیلی هنر داری. 😒

انگشتام لیترالی خشک شدن و دارن می‌افتن :))))) تازه اینو کلی کرم و بتامتازون زدم و این بهبودشه. ☺️🙏