SevenHells

نمی‌دونم درسته یا نه ولی خوشم نمی‌آد سلفی می‌ذارن می‌گن اینم فلان مکان. مثلاً می‌ره جنگل، می‌گه اینم جنگل فلان‌جا. بعد عکس رو نگاه می‌کنی سلفی است در آینهٔ ماشین. تو به من قول جنگل داده بودی. به من قول تصویر بیرون داده بودی. قیافه‌ت در آینه رو هزار بار دیدم. قیافه‌ت در منظره رو نشون بده لامصب. 😔🙏

بابام می‌گه بچگیم بشقاب نداشتیم. یه سینی داشتیم مامانم غذا رو می‌ریخت اون تو می‌آورد همه‌مون با هم بخوریم. منم فکر نمی‌کردم چیز عجیبیه. فکر می‌کردم اینجوری غذامون بیشتره و بیشتر به من می‌چسبید. امروز اون سینی به من رسید. از ته دلم خوشحال شدم و می‌خوام قابش کنم بزنمش دیوار اصلا. درود بر عتیقه‌ها. درود بر ظروف ماندگار. زنده باد خاطرات شادی که قند تلخی‌های زیاد بچگی‌ها هستن.

گل بخرید بچه‌ها. گل و گیاه ادایی و سوسول بخرید. اینقدر دغدغه دارن و مسئله دارن آدم یادش می‌ره نشخوار فکری بکنه. گرونم که باشن دیگه بدتر. از ترس خشک‌شدنشون یادتون می‌ره خودتون کی هستید اصلا. یکی دیگه از چیزای مناسب کاشت هم گوجه گیلاسیه. بوته‌ش رو همه‌جا می‌شه کاشت ولی روانی می‌شین تا به ثمر بشینه. نشخوار فکری دربارهٔ تراما ❌ نشخوار فکری دربارهٔ سلامت گل‌های سوسول ✅

این دنیا واقعا کثافته. با یارو داری صحبت می‌کنی یهو لاس می‌زنه. اه. حالم بد. حلقه دستمه نکبت. حلقه.

اون قضیهٔ لاغری چیزه. کنسله. من گشنه‌تر از این حرفام. (برای کله‌پاچه و حلوا و کشک بادمجان چرب ضعف می‌کند)‌.

پای لوبیاشاه در یک بعدازظهر پاییزی. ۴۰۳ به گوش ایشان دقت کنید. آنچنان در خواب ناز فرو رفته بودند که اهمیتی برایشان نداشت.

این تاکید روی کشته‌های زن رو نمی‌فهمم. تاکید روی کودک؟ بله قطعا. تاکید روی بیمار؟ بله قطعا. تاکید روی کسانی که حامله بودن؟ بله قطعا. ولی زن، به خودی خودش، یک آدم کامل و بالغه. اون هم داره زیست اجتماعی خودش رو می‌کنه. اگر در یک مکان عمومی، در یک حملهٔ تروریستی، در یک حملهٔ موشکی، در یک حادثهٔ ناگوار، از دنیا رفته خب رفته. قطعا جونش ارزشمند بوده و هست. ولی چرا موقع آمار دادن هی می‌گن وای در بین این کشته‌ها زن و کودک هم بوده؟ چرا زن باید در ردهٔ کودک قرار بگیره، انگار که از خودش عقل و صلاحیت و قدرتی نداره؟ از اون‌طرف، اگر یک مرد که یک شهروند ساده‌ست در همین حوادث از دنیا بره، جونش چی کم از جون اون زن داشته؟ طرف نه نظامی بوده، نه آموزش نظامی دیده، نه در خط مبارزه کشته شده. یک مرد مظلوم بدبخت بوده که حین زیستن عادی‌ش کشته شده. جونش کمتر از زن‌هاییه که درحال انجام همین کارها بودن مگه؟ این کودک‌انگاری زن‌ها و جداکردنشون، نه از نقطه‌نظر کسایی که می‌گن ارج‌وقرب مرد بیشتره معنا داره، نه از نقطه‌نظر کسایی که می‌گن ارج‌وقرب زن بیشتره معنا داره، نه از نقطه‌نظر کسایی که می‌گن دو گروه اول مغز ندارن. شاید در گذشته، در جنگ‌هایی که به تمام مردها به زور آموزش نظامی می‌دادن و بعد هم می‌فرستادنشون به جنگ تن‌به‌تن چنین حرف‌هایی معنی داشت؛ چون معنی ضمنی‌ش این بود که دشمن اینقدر کثیفه که از میدون جنگ تجاوز کرده، وارد منطقهٔ مسکونی شده و مخصوصا زن‌ها رو کشته چون قطعا قدرت بدنی و آمادگی رزمی‌ش بیشتر بوده و این‌طوری ضعیف‌کشی کرده. در همین سناریو، مرد شهروند عادی نداریم. همه آموزش جنگی دیده‌ن، یا حداقل از نظر قدرت بدنی شانسشون بیشتره. برای همین منطقیه. ولی الان؟ الان که نه جنگ تن‌به‌تنی هست، نه موشک براش میدون جنگ و منطقهٔ مسکونی فرق داره، نه تمام مردها رو به زور جنگنده بار می‌آرن و نه زن‌ها مجبور می‌شن که بمونن خونه و هیچ آموزش رزمی‌ای نبینن. الان، با این شرایط، دیگه جداکردن زن شهروند ساده از مرد شهروند ساده برای فریاد وااسفا سردادن و توبیخ‌کردن دشمن بابت «ضعیف‌کشی» هیچ معنایی نداره. زنی که موشک می‌خوره سرش و می‌میره ضعیف‌تر از مردی نیست که همین سرنوشت رو داشته. برای همین این آمار کشته‌های زن و افسوس‌ها و دریغ‌ها، فقط یک عبارت تحقیرآمیز توخالی شده‌ن که خیلی زیرپوستی به زن می‌گن حتی توی قربانی‌شدن هم باید باهات متفاوت رفتار بشه.

Anyways, منتظر باشید تا به جمع لاغرها بپیوندم. بعدش هم می‌رم دماغم رو صاف می‌کنم. پایینش رو نگه می‌دارم برای حفظ ظواهر نچرال بودن ولی بالاش رو صاف می‌کنم. بعد به همه می‌گم من ذاتی اینقد خوشگلم. دیگه اینقد خوشگل می‌شم که می‌تونید من رو هم بندازید تو دریا. با تشکر ☺️

رفتم دکتر تغذیه و بهم گفت تغییری نکردی از سه سال پیش. بعد رفتم رو ترازو گفت وا ۱۳ کیلو رو کجات اضافه کردی؟ روزم روشن شد ولی شبم تیره و تار 😔🙏

عصرا خونه انگار خوشگل‌تره.

به نظرم این جنگای خاورمیانه زیاد جالب نیست. بیاید جنگ زیبایی رو راه بندازیم و خوشگلایی که می‌گن وای خوشگلی همه‌ش دردسره رو بندازیم تو دریا.

بچا کسی بلده از بنت قنسول چجوری باید نگهداری کرد؟ برام کادو آوردن. گفتن خود طرف همون موقع گلدونش رو عوض کرده. خاکش زهکشی خوبی داره. زیاد آب ندادم. پنجرهٔ شرقی نور غیرمستقیم می‌خوره. دمای خونه معتدله. آفت‌کش هم بهش دادم که اگه آفت داره بمیرن. ولی همچنان برگاشش پژژژمرده‌ن. دیگه نمی‌دونم چه غلطی بکنم گل بیچاره‌م داره می‌میره 😭😭😭

خسته شدم. به من درس بدید بخونم. درررس. امتحان. استاد. دانشگاه. رشد. دانشگاه می‌خوام. 😭

این آنا کارنینا اینقدر قشنگه که هر دفعه یادم میاد داستایوفسکی ننوشته‌ش دوباره تعجب می‌کنم. منظورت چیه که کتاب اول لیستم داستایوفسکی نیست؟ 🧌

کاش یک مرد میانسال بودم. یک مرد میانسال در اوهایو. مشغول به سیب‌زمینی کاشتن و تماشای فرزندان کسمغزم که یک روز هم تو عمرشون کار نکردن، چون من قربونشون بشم خودم کار می‌کنم که اونا برن یه کار راحت‌تر گیرشون بیاد. ولی ته دلم بدونم خاک نمک‌گیرشون می‌کنه و یک روز، یک جایی، دلشون می‌خواد یک مرد میانسال مزرعه‌دار بشن؛ درست مثل من. کاش یک روز که مطمئن می‌شدم خانواده‌م تأمین شده‌ن، یک آبجو به دست، درحالی‌که دارم منظره رو تماشا می‌کنم در خوشحالی کامل می‌مردم. کاش یک مرد میانسال بودم. مظلوم و تنها و رنج‌کشیده. شاید بگید چرا زن نمی‌خوای باشی. چون رنج زن مهم نیست. برای هیچ‌کس. زن رو انگار آفریده‌ن که زجر بکشه و دم نزنه. زن رنج‌کشیده همه‌چیز وظیفه‌شه و مرد رنج‌کشیده هر چیزی رو لطف کرده انجام داده. من یک زنم. رنج من رو کسی نمی‌بینه. کاش یک مرد میانسال بودم...

برای فرار از کارم اینقد کارای دیگه کردم که خسته شدم. آیا طبیعیه که آدم اینقدر از کارش فرار کنه؟ آیا مشکل از من است یا کلاً طبیعت و ماهیت کار این است؟ با ما همراه باشید تا مثل همممممهٔ سؤالای دیگه، جواب اینم نفهمیم.

لوبیا تو چشات نگاه می‌کنه و کونشو لیس می‌زنه. بعد میاد که تو رو لیس بزنه و وقتی نمی‌ذاری ناراحت می‌شه و قهر می‌کنه. بابت بهداشت هم هزینهٔ عاطفی باید بدم. 😔🙏

خیلی حالم بده. می‌خوام برم به سوی پشت‌بام. هیچی حالم رو خوب نمی‌کنه. یه جور عمیقی از خودم نفرت دارم و واقعا دوست دارم بمیرم. علت؟ هیچی. همین که وجود دارم دلیل کافی‌ایه به نظرم.