703
المشتركون
-224 ساعات
-67 أيام
-2130 أيام
أرشيف المشاركات
703
هی دفن می کنم و دفن میکنم و دفن میکنم؛
امیدهای رفته پیِ روزهای رفته را،
هی قرض میکنم و قرض میکنم و قرض میکنم؛
از فردای خود امید...
📋: #فتحنامهی_کلات
✍️: #بهرام_بیضایی
🎼بیکلام (لیتانی یعنی نیایش به صورت پرسش یا اعلام شکایت یا خواستهای به طور مکرر...)
@jane_shifteham
04 يناير, 13:36
703
...
اثر انتخاب دوست بد
#زهرا_عبدی
در ونزوئلا چه اتفاقی افتاد و نسبت این اتفاق با کشور ما چیست؟
امروز نیکولاس مادورو به طرز خفتباری دستگیر شد.
«نیکلاس مادورو» نامِ یک فرد نیست؛ نامِ یک «منطق» است. جریانی که با نام «چپِ انقلابی» آغاز شده ،با فروپاشی معاش مردم در هر کجای دنیا پایان گرفته است.
جریانی که خود را حق مطلق میداند، بازار و سرمایه را گناه میشمارد و هر نوع شکستی را در اقتصاد و سیاست به «دشمن» حواله میدهد.
نتیجه مثل همه تجربههای مشابه در تاریخ روشن بود: ابرتورم، نابودی پول ملی، فرار سرمایه و مهاجرت میلیونی. فکر کن بالاترین میزان نفت را در جهان داشته باشی و مردمت گرسنه باشند. این تناقض، امضای این نوع اقتصاد ایدئولوژیک است.
ونزوئلا از چاوز تا مادورو دوست دیرینهی جمهوری اسلامی است.
دوستی در سیاست، شراکت در فریاد نیست؛ شراکتِ در «منفعت» است. دوستِ بد، فقط یک همصداست، نه کسی که سودی برایت داشته باشد.
مادورو بهجای پیوند با اقتصاد جهانی و نهادهای حرفهای، به شبکهای از متحدان ایدئولوژیک چسبید که برای ملتش جز تحریم و بدبختی نیاورد.
این الگو برای ایرانیان آشناست.
جمهوری اسلامی و ونزوئلا سیاست خارجی را از «نگرشی خواستار رفاه » به «آیینی ایدئولوژیک» بدل کردند؛ و این آیینها، هرگز سفره را بزرگ نمیکنند.
اگر دلار و سفرهی ما به این وضع افتاده برای این است که جمهوری اسلامی با انتخاب دوستانی که در مسیر هوچیگری یاریگرش باشند، از حزبالله و هنیه تا دولتهایی چون ونزوئلا، نه فقط به دست و پا که به معیشت ما هم شلیک کرد.
با رفتن مادرو، جمهوری اسلامی هم میرود. این را مانوک خدابخشیان خیلی سال قبل گفت.
نسبتِ رفتنِ مادورو با رفتنِ جمهوری اسلامی، نسبتِ «افتادنِ نمونه» با «لرزیدنِ قاعده» است.
این حکومتها با یک روایت در عرصه سیاست زندهاند: «ما تنها نیستیم».
سقوط مادورو شکست بزرگی در این روایت است.
پیشبینی ساده است: سقوط مادورو تضعیف حلقه است. حلقهای که به جمهوری اسلامی وصل است.
سیاست حسابوکتاب دارد.
اثر انتخاب دوستِ بد، فقط در میدانِ شعار بد باقی نمیماند؛ بیشترین بدیاش را در سفرهی بد مردم نشان میدهد.
اما برای ما ملت ایران، رفتن مادورو درست در میانهی اعتراضات دستاوردی بزرگ است. هر شکست در این زنجیره، یک قدم به پایان همان منطقِ هزینهزا نزدیکترشدن است؛ دستاوردی که در حد نماد نمیماند، بلکه به زودی در نان و زندگی ما مردم ایران خودش را نشان خواهد داد.
@simar50
04 يناير, 06:55
703
...
عملیات مادورو؛
وقتی گرفتنِ یک رئیسجمهور ممکن میشود؛ بعد از مادورو نوبت کیست؟
#حمید_آصفی
با تأیید خبر بازداشت مادورو و همسرش، آنچه در ونزوئلا رخ داده صرفاً یک عملیات امنیتی نیست؛ ما با یک نقطه عطف در سیاست مداخله مستقیم آمریکا روبهرو هستیم که پیامدهای آن فراتر از کاراکاس، به کل نظم بینالملل سرایت میکند.
نخست، بازداشت و خارجکردن رئیسجمهور مستقر یک کشور توسط ایالات متحده، عبور آشکار از یکی از قدیمیترین قواعد روابط بینالملل است؛ قاعدهای که میگفت کشورها نباید مستقیماً در سرنوشت دولتهای دیگر دخالت کنند.
حتی در دوران جنگ سرد نیز چنین اقداماتی معمولاً در لفافه، با واسطه یا در قالب کودتاهای نیابتی انجام میشد. آنچه اینبار متفاوت است، اجرای آشکار و اعلام رسمی عملیات است. آمریکا نه فقط عمل کرده، بلکه با صدای بلند گفته «ما گرفتیم».
دوم، این رخداد نشان میدهد که سیاست خارجی آمریکا وارد مرحله تازهای از رفتار شده است که در آن تشخیص اینکه کدام حکومت «قابل تحمل» است، دیگر از مسیر نهادهای بینالمللی نمیگذرد، بلکه به تصمیم قدرت مسلط گره خورده است. یعنی اگر دولتی «نامشروع» یا «سرکوبگر» تشخیص داده شود، مداخله مستقیم نه بهعنوان استثنا، بلکه بهعنوان گزینهای قابل اجرا روی میز میآید. این تغییر، پیام خطرناکی برای بسیاری از حکومتهاست، چون معیار تشخیص مشروعیت دیگر حقوق بینالملل نیست بلکه قضاوت قدرتهای بزرگ است.
سوم، پیام داخلی این اقدام نیز مهم است. ترامپ با این عملیات، تصویر رئیسجمهوری را میسازد که «کار را تمام میکند»، نه کسی که به تحریمهای فرسایشی یا بیانیههای دیپلماتیک بسنده کند. این منطق، سیاست خارجی را به ابزار سیاست داخلی تبدیل میکند؛ جایی که موفقیت بیرونی، سرمایه انتخاباتی است. در این چارچوب، ونزوئلا فقط یک پرونده نیست، یک نمایش قدرت است.
در نهایت، این اتفاق بیش از آنکه «پایان مادورو» باشد، نشانه ورود جهان به مرحلهای جدید است؛ مرحلهای که در آن قدرت، بیواسطهتر، عریانتر و کمپردهتر عمل میکند.
پرسش اصلی دیگر این نیست که آیا این اقدام درست یا غلط بود؛ پرسش این است که وقتی این در بهطور کامل باز شد، چه کسی بعدی خواهد بود و چه نظمی از دل آن بیرون میآید.
03 يناير, 10:16
703
...
ذلت کلمات
#رسول_بهروش
عادل فردوسیپور را میبینم که دو دقیقه تمام مثل مار زخمی روی صندلیاش پیچ و تاب میخورد و با نهایت لکنت و هزار جور مِنمِن، به اعتراضات روزهای اخیر اشاره میکند: «این وضعیت معیشتی حق مردم صبور ایران نیست. امیدواریم این مسایل حل شود تا هفتههای آینده اگر کسی خواست در مورد فوتبال حرف بزند، دغدغه دیگری نداشته باشد.» این آشکارا فروکاستن موج بزرگ نارضایتی در کشور، به مسایل اقتصادی و معیشتی است؛ تلاشی که همزمان و به طور پیوسته در صداوسیما و رسانههای حاکمیتی هم جریان دارد. البته که این روزها از صدقه سر آقایان به کف هرم مازلو رسیدهایم و مردم یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان رسما نگران آب و غذای خود شدهاند، اما همه چیز همین نیست که اگر این باشد، باز با دو تا کالا برگ و چند کیسه مرغ یخ زده و پنج هزار تومان کاهش موقت قیمت دلار، رفع کدورت خواهد شد و همگی میتوانیم با دل خوش بنشینم پای فرمایشات کلاتنبرگ و ببینیم دست به توپ خورده یا توپ به دست!
اساسا یکی از متعفنترین چیزهایی که در تاریخ معاصر ایران ظهور کرد و هنوز به حیات نحس خودش ادامه میدهد، «ادبیات اصلاحطلبی» است؛ گفتمانی که سادهترین و پستترین حقوق انسانی آدمها را صدقه میخواهد و یکسره در حال عز و جز و التماس ذلیلانه به حاکمیت است. آنها هرگز نمیپرسند چرا باید ایران ظرف چهار دهه درگیر دو جنگ بزرگ و پرهزینه شود، همه حرفشان فقط این است که چون مردم «صبور» ما در این دو جنگ بچههای خوبی بودند و اذیت نکردند، یک لقمه نان پرت کنید جلویشان. دغدغه آنها هرگز این نبوده که چرا باید جان و جلال و جوانی ایران و ایرانی تاراج شود و کار این ملت به مذلت و تحقیر روزافزون مقابل همسایگان نوکیسه بکشد، همه حرفشان این است که اجازه بدهید نماینده ملنگ و دست چندم ما به قدرت برسد، بلکه پیامکهای حجاب کمتری به گوشیها ارسال شود. آنها نمیپرسند چرا حبس کردی، فقط مرخصی و ملاقاتی و عفو ملوکانه میخواهند. نمیپرسند چرا میزنی، فقط تقاضا میکنند حتیالمقدور به پا بخورد، نه سر!
مردم ایران با هر سلیقه و عقیدهای مالکان حقیقی این سرزمین هستند. آنها زندانی و گروگان نیستند که اگر تمرد نداشتند و خوب اطاعت کردند، جیره روزانهشان کمی چربتر شود یا از بیگاری و کار اجباری معاف شوند. کاش یک روز برای همیشه جمع شود بساط این گفتمان حقیری که عجز و ذلت و ضلالت از تکتک کلماتش میبارد. حداقل در ذهن خودتان آزاد باشید، نه برده.
@simar50
01 يناير, 11:19
703
🥀موزیك جدید #پارپیرار
🎙باصدای زیبای #یوسف_محسنی
💽تنظیم #رضا_آرمیده
🎼ترانه سرا : #رمضان_قزوینی
♥️کانال رسمی #شمال_آونگ_۲۰۲۰
https://t.me/shomalavang2020
31 ديسمبر 2025, 14:30
