روانشناسی-احساس خوب

بعد از پاسخ دادن به تست ، در کامنت ها بنویسید که چند الف ، چند ب و چند،،،، تا ببینیم نوع فرزند پروری شما چگونه است و برایتان پاسخ ارسال کنیم ☺️☺️☺️

6.اگر فرزندتان یک رفتار بد را چند بار تکرار کند،… الف) با هم درباره دلیلش و راه‌حل صحبت می‌کنیم. ب) سریعاً تنبیه می‌کنم تا دیگر تکرار نشود. ج) بی‌خیال می‌شوم، بالاخره درست می‌شود. 7. برنامه روزانه کودک را چگونه مدیریت می‌کنید؟ الف) برنامه کلی داریم، ولی انعطاف وجود دارد و فرزندم هم نظر می‌دهد. ب) برنامه دقیق و سفت و سخت دارم، باید بدون تغییر اجرا شود. ج) برنامه خاصی نداریم، هر جور شد همان. 8. وقتی فرزندتان سؤال یا نظر مخالف دارد: الف) به حرفش گوش می‌دهم و با هم بحث می‌کنیم. ب) به او می‌گویم “چون من گفتم، همین است!” ج) به‌کل بی‌توجهی می‌کنم یا اصلاً اجازه‌ی صحبت نمی‌دهم. 9. در موقعیت‌های جدید یا استرس‌زا: الف) تلاش می‌کنم مدل حل مسئله را به او یاد بدهم و حمایت کنم. ب) به او می‌گویم باید خودش حل کند یا فشار می‌آورم. ج) کنار می‌کشم، هیچ کمکی نمی‌کنم. 10. برای استقلال و مسئولیت کودک: الف) فرصت می‌دهم خودش کارهایش را انجام دهد و حمایت می‌کنم. ب) همه کارها را خودم انجام می‌دهم چون فکر می‌کنم نمی‌تواند. ج) هیچ آموزشی نمی‌دهم و رهایش می‌کنم.

1: وقتی فرزندتان اشتباه می‌کند، معمولاً: الف) آرام توضیح می‌دهم که چرا کار اشتباه است و کمکش می‌کنم اصلاح کند. ب) ناراحت یا عصبی می‌شوم و تنبیه می‌کنم. ج) واکنش خاصی نشان نمی‌دهم یا کاملاً بی‌اهمیت می‌گذرم. 2. اگر فرزندتان درباره احساساتش حرف بزند،… الف) به حرف‌هایش به دقت گوش می‌کنم و احساسش را می‌پذیرم. ب) می‌گویم این حرف‌ها بی‌معنی است یا به او اخطار می‌دهم که نباید احساساتش را نشان دهد. ج) اصلاً به حرفش توجهی نمی‌کنم. 3. درباره قانون‌گذاری در خانه: الف) قوانین مشخص و واضح داریم، دلیل هر قانون را هم توضیح می‌دهم. ب) قوانین فقط باید اجرا شوند، سوال کردن ممنوع است. ج) قانونی نداریم یا هر کاری دلش بخواهد می‌تواند انجام دهد. 4. اگر فرزندتان عصبانی یا ناراحت شد،… الف) با او صحبت می‌کنم و کمک می‌کنم احساسش را کنترل کند. ب) به او سخت می‌گیرم یا سرزنش می‌کنم که این کارها درست نیست. ج) بی‌توجهی می‌کنم و او را به حال خودش می‌گذارم. 5. موقع تشویق یا پاداش دادن: الف) تلاش و پیشرفت حتی کوچک را هم تحسین می‌کنم. ب) فقط موفقیت‌های خیلی بزرگ را تحسین می‌کنم، معمولاً نه. ج) اصلاً تشویق یا پاداش نمی‌دهم

سلام به روی ماهتون این تستها رو بزنید ببینید نوع فرزندپرویتون نزدیک به چه سبکیه..خیلی مهمه🌺

⭕️فضای بی‌ در و پیکر مجازی، هیولایی که روان نوجوان را می‌بلعد ✅فضای مجازی به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی نوجوانان امروز بدل شده،فضایی که در عین فرصت‌آفرینی، تهدیدهای پنهان و آشکاری در دل خود دارد. نبود قوانین مشخص و سواد رسانه‌ای کافی، این بستر را به محیطی بی‌در و پیکر بدل کرده که همانند هیولایی بی‌مهار، سلامت روانی نوجوانان را نشانه گرفته از اختلالات اضطرابی و افسردگی گرفته تا بحران هویت و ... اینترنت، همگی از پیامدهای حضور بی‌ضابطه در این فضا هستند. 🔷به گزارش آوای هگمتان؛ به دلیلی اهمیت  موضوع فضای مجازی و استفاده روزافزون از این فضا در میان نوجوانان، نگرانی‌ها درباره تأثیرات بر سلامت روانی و اجتماعی نسل جوان افزایش یافته است. دکترای تخصصی روانشناسی کودک و نوجوان در گفت و گو با آوای هگمتان؛ نسبت به پیامدهای روانی و اجتماعی فضای مجازی هشدار داد و با اشاره به نبود نظارت کافی در فضای مجازی گفت: ما با دنیایی آنلاین و بدون کنترل مواجه هستیم که نوجوانان در آن محافظت اندکی دارند. ↙️متن کامل خبر؛ https://avayehegmatan.ir/?p=15004

✨  ⁉️ تاثیر تجربیات کودکی بر بزرگسالی ما چیست؟ #ملانی_كلاين، يكى از پیشگامان روان تحليل كودك، معتقد بود كه كيفيت تجربه هاى هيجانى ما در بزرگسالی، بازتابى مستقيم از روابط اوليه و تجربه هاى عاطفى ما در سال هاى نخست زندگی است. ترس از طرد شدن احساس دائمى بى ارزشى اضطراب جدايى روابط ناكارآمد در بزرگسالی اين زخم هاى روانى در سطح ناهشيار باقى مى مانند و در بزرگسالی به شكل افسردكى, اضطراب، وابستگی هاى ناسالم، يا ناتوانى در برقرارى رابطه اى پايدار و آرام بروز پيدا مى كنند. اما سوال مهم: ⁉️ چرا “رنج كودكى” در بزرگسالی ادامه مى يابد؟ در روان تحليل گری, باور بر اين است كه ذهن كودک توانايى تحمل وپردازش هیجانات دشوار را ندارد. وقتى كودکى با رنجى روبه رو مى شود كه فراتر از ظرفيت هيجانى اوست، اين رنجها بدون اينكه پردازش شوند، به ساختار روانى او نفوذ مى كنند و بعدها در روابط، انتخابها، ترسها و هيجاناتش خود را نشان مى دهند. در واقع, بسيارى از الگوهای فكرى واحساسى كه امروز با آنها زندگی مى كنيم، واكنش هاى ناتمام كودک درون ما به رنج هايى هستندكه هرگز فرصت تجربه، بيان و التيام نيافته اند. • اما اين پايان ماجرا نيست!: آگاهی ازاين الگوها مواجهه با دردهاى قديمى وحضور دريك فرآيند درمانى ايمن و حمايتگر مى تواند زخم هاى قديمى را به مرور التيام دهد و فرد را از چرخه تكرار رنجها ازاد كند. #ملانی_کلاین

🧬 تاثیر عجیب کرونا روی اسپرم و بچه‌های آینده! تا حالا فکر کردین کرونا فقط برای آدمای اون زمان خطرناک بود؟ یه تحقیق جدید نشون داده که موش‌هایی که کرونا گرفتن، اسپرمشون تغییر کرده و بچه‌هاشون اضطراب بیشتری داشتن! 😟 دانشمندان میگن حتی ممکنه مغز و احساسات نسل بعدی تحت تاثیر قرار بگیره! 😳 . اگه این موضوع تو انسان هم باشه، شاید خیلی از بچه‌ها و خانواده‌ها در آینده تاثیرشو حس کنن... برای اطلاعات بیشتر مقاله رو بخونید 👇 https://www.sciencealert.com/covids-surprising-effect-on-sperm-may-impact-future-generations

Video from N.ohadi

❃ باد می آید و از قافیه ها می گذرد ❃ اجرا: مهناز حسینی یلدایتان مبارک❄️🌨

🕸درباره غیبت کردن دکتر طهماسب یک کتاب کوچک درباره حرف مفت یا چرندیات bullshit معرفی کرد، داشتم مطالعه میکردم و دوست داشتم کلیات آن را باهاتون به اشتراک بذارم، مثلا این توییت را دیدم حس کردم این توییت مصداق حرف مفته: پرسید: اعتیاد به پو.رن آسیب‌رسان‌تر است یا اعتیاد به غیبت؟! گفتم: مطمئنا غیبت، غیبت خودارضایی با روان دیگریست و پو.رن خودارضایی با تن خویشتن  از اونجایی که بعضی از پیامهای افراد معروف ممکمه تاثیرات بدی داشته باشه (مثل این پیام از یک روانپزشک معروف) بهتره به چند نکته مهم توجه کنیم 🔹منظور از اینکه غیبت، خودارضایی با روان دیگریست را متوجه نمیشم حتی پورن، خودارضایی با تن خویش را هم خوب متوجه نشدم چون پورن با خودارضایی متفاوت هست 🔹اینکه شدت اعتیاد به غیبت از پورن بیشتر هست یک ادعایی هست که قابل بررسی هست، اصلا آیا غیبت کردن اعتیاد آور هست؟ بعید میدونم 🔅در فرهنگ ما که نسبت به جاهای دیگر دنیا تعارف و روداری افراطی بیشتر هست و احتمالا میزان قاطعیت در روابط بین فردی کمتر می‌شود قابل درک هم هست که آدما بعضاً پشت سر هم صحبت کنند. 🔹آیا پرخاش و حسادت را میشه مستقیم به خود طرف ابراز کرد؟ پرخاش را ابراز کنیم ممکن رابطه خراب بشه و در چشم دیگران بد به نظر برسیم، حسادت هم از اون سخت‌تر حتی اعتراف کردن آن در خلوت خودمان هم عذاب آور هست چه برسد ابراز مستقیم به خود فرد 🔹از طرف دیگه ما انسان‌ها به شکل تکاملی موجودات گروهی بودیم و هستیم و برای اینکه از گروه طرد نشویم همیشه مجبور بوده‌ایم تا حدودی صداقت کاملی نداشته باشیم، احساساتمان را سرکوب کنیم و بعضا به روشهای غیر مستقیمی این احساسات را ابراز کنیم پس لزوما غییت چیز تماماً بدی هست؟ و هیچ کارکردی برای انسان ها نداشته؟ قطعا که داشته ما وقتی متوجه بشیم که تحت نظارت آشکار و پنهانی گروه هستیم با دقت بیشتری مراقب اعمالمون میشیم، سعی میکنیم شبیه اونی که داره ازش بدگویی میشه نشیم و بیشتر مراعات کنیم 🔹اگر دقت کنید امروزه هم نگرانی جدی از قضاوت دیگران یا به اصطلاح «حرف مردم» مربوط به همین مساله هست، خیلی از مردم و بلاگرها دارند داد میزنند که گور پدر حرف مردم و نظر دیگران چه اهمیتی داره؟ ولی متاسفانه یا خوشبختانه سیستم مغزی انسان ها اونقدر قدیمی و قوی هست که این حرفها براش چیزی شبیه به جوکه و اتفاقا هرکسی بیشتر درباره بی اهمیتی حرف مردم درگیری داره احتمالا از درون بیشتر به قضاوت دیگران حساسیت داره و اگر این مسأله اختلالی در زندگی اش به وجود آورده بهتره در اتاق درمان بررسی بشه 🔹احتمالا جنبه دیگر تکاملی غیبت هم حس نزدیکی و اتحاد با دوستان در مقابل دیگران بد و آسیب‌رسان هست و باعث کاهش اضطراب و افزایش حس مثبت به خود و خودی‌ها هم می‌شود 🔹حالا اینها را برای این گفتم که بگم هر پدیده انسانی لزوما چیز تماماً بد و قبیحی نیست، همانطور که گفتیم دروغ هم شرایط خودش را داره و قابل بررسی هست، غیبت هم همینطور، چون اگر اینها را پدیده‌های کاملآ بد و منفی در نظر بگیریم بعد از انجامشان حس خیلی بدی به خودمان میگیریم چون فکر می‌کنیم نباید اصلا غیبت کنیم یا دروغ بگوییم و اگر این رعایت نکنیم آدم بدی هستیم یا در حال انجام عمل کثیف خودارضایی با روان دیگران هستیم به جای اینها میشه: 🔹تلاش کنیم که به احساساتمان در روابط بیشتر توجه کنیم، آنها را انکار نکنیم و از این احساسات به شکل سالمتری برای تنظیم روابط استفاده کنیم و تا حد امکان تعارفات غیر ضرروی را کنار بگذاریم و به جای عملی کردن سریع احساسات منفی، درباره آنها با دوستان نزدیک یا در دفترچه شخصی صحبت کنیم و حواسمون باشه این میل به تخریب و حمله و آسیب به دیگران ختم نشه هر چند به همه این تفاسیر باز هم امکان نداره میل به غیبت را کاملا کنار بگذاریم فقط میتوانیم آن را به شکل سالمتری مدیریت کنیم

💥پس وقتی در کسی دیدید که یک رفتاری مثل اخلاقی بودن، مقدس مآبی، آدم خوب بودن، شدیدا مودب بودن شدید و افراطی هست،اول به این شک کنید که برعکس این ویژگی‌ها شدیدا داره در درونش آزارش میده

🔹چرا بعضی از افراد اینقدر دورو و متناقض رفتار میکنند، مثلا یکی خیلی آدم اخلاق‌مدار و مومنی هست ولی یهو اخبار تجاوزش بیرون میاد؟ اگر احساسات و نیازهای ترسناکی داشته باشی و حس کنی که کنترلشون خیلی سخته و از داشتنشون شرم و گناه عمیق داشته باشی ممکنه چکار می‌کنی؟ یکی از راه ها اینه که عمیقاً جلوی تجربه هشیار امیال را بگیری و حتی مثلا باهاشون مبارزه کنی که اضطراب درونیت را کم کنی، چطور؟ مثلا یکی بود که دائما درگیر مسایل و رابطه جنسی و تجاوز و این فانتزی ها بود، تا حالا هم نتونسته بود با کسی رابطه انسانی و واقعی برقرار کنه ✨ چکار کرد؟ رفت سراغ تقدس مآبی و مبارزه با هرزگی و بی عفتی 🔅خودش را کجا و چطور گرفتند؟ در حال تجاوز به زنانی که مثلا داشتند عفت عمومی را خدشه دار می‌کردند 🔹اکثر کسانی که با پرخاش و عصبانیت غیر معمول می‌خوان به اصطلاح با بی حیایی و فساد اخلاقی مبارزه کنند دارند ترس و وحشت از روبرویی با امیال و فانتزی‌های مرضی خودشون را به بیرون می‌ریزند و میخوان در بیرون با آن مبارزه کنند و اکثرا هم به بهانه مبارزه خودشون بیشترین فساد را مرتکب میشن البته حساب کسانی که آگاهانه و از روی فریبکاری و با پوشش اخلاقی سراغ این کارها میرن، جدا هست

🔹 در مینی سریال all her fault و چند سریال آمریکایی دیگه یک نکته مهم ولی غریبی توجهم را جلب کرد: والدین در هر شرایطی با کودک حرف میزدند احساساتشان را توضیح میدادنند و اکثرا با لبخند و اعتماد، حس امنیت را منتقل می‌کردند و اگر خسته یا کلافه بودند می‌توانستند آن را با نشان دادن در صورتشان(به شکل کنترل شده) شفاف به کودک توضیح دهند که جای هیچ ابهام و نشخوار و اضطرابی نباشه 🔅یکی از مهمترین کارهایی که والدین باید بکنند همینه و والدین باید تا حد خیلی زیادی قابل پیش‌بینی باشند، یعنی هر گونه ابهام در شناسایی احساسات درونی و رفتارهای والد باعث ایجاد اضطراب و حس ناامنی و نشخوار فکری زودرس می‌کند(بخاطر خستگی و قهر و درونگرایی و ...) 🔅این مسأله ممکنه در پدر ها به خصوص در پدر های ایرانی که خسته تر و درمانده تر و تودارتر هستند بیشتر اتفاق بیفته، کودک مدام باید حالات و حرکات او را اسکن کند و درنظر بگیرد که نکنه یهو عصبانی بشه نکنه حوصله نداشته باشه و صد تا نکند دیگه طبیعتاً وقتی خودمان هنوز احساساتمان را خوب نمیشناسیم و ممکنه با پرخاش و اضطراب و انکار از آنها فرار کنیم سخت میتونیم به شکل سالم آن را به کودکانمان منتقل کنیم و این نیازمند درمان و تمرین هست ✨و حواسمون باشه این کار نباید به شکل مصنوعی و نقش بازی کردن باشه چون بچه ها از طریق زبان بدن سریع متوجه می‌شوند که دروغ میگید و این تناقض و ابهام ها را با آسیب پذیری های خودشان پر می‌کنند مثلا حتما کسی داره بابا را اذیت می‌کنه، نکنه مامان را ازم بگیرند نکنه کسی بهمون حمله کنه و .... ✨کارهایی نظیر گریه و شیون های وحشتناک در سوگواری، از کنترل خارج شدن ها، رفتارهای هیستریک و نمایشی در برابر اتفاقات بد، به حس امنیت کودک آسیب جدی میزند 🔹پس والدین هم باید قوی و پناهگاه باقی بمانند هم شفاف و قابل پیش‌بینی که بچه بتونه در سایه این امنیت روانی رشد کند و دنیا و روابطش را بسازد https://t.me/+4zX5QEtbKds1NDE0