Echoes

در مقابل دنیای پر از وقاحتی که او را در بر می گرفت، ترزا تنها یک سلاح داشت و آن هم کتاب هایی بود که از کتابخانه ی شهرداری به امانت می گرفت. او کتاب های زیادی خوانده بود. از “فیلدینگ” گرفته تا “توماس مان”. کتاب به او فرصت گریختن از نوعی زندگی را می داد که هیچ گونه رضایت خاطری از آن نداشت. کتاب به عنوان یک شی هم برای او معنای خاصی داشت: دوست داشت کتاب زیر بغل در خیابان ها گردش کند. کتاب برای او به منزله ی عصای ظریفی بود که آدم متشخص قرون گذشته، به دست می گرفت. کتاب او را از دیگران به کلی متمایز می ساخت ... بار هستي #ميلان_كوندرا @e_choes

کسانی که احساس خالی بودن می‌کنند، هرگز با یکی شدن با فرد ناکامل دیگری شفا نمی‌یابند. دو پرنده بال‌شکسته که یکی شده‌اند تنها پرواز دست و پا شکسته‌ای خواهند داشت. انتظار پرواز کشیدن بی‌فایده خواهد بود، تا زمانی که افراد، جدای از هم، زخم‌هایشان را درمان کنند. دژخیم عشق #اروین_دیالوم @e_choes

من کسی بودم که در انزوا شکوفا می‌شد، بدون آن شبیه کس دیگری بودم که بی‌آب و غذا مانده. هر روزی که تنها نبودم ضعیف می‌شدم. به تنهایی‌ام افتخار نمی‌کردم؛ اما بهش وابسته بودم. تاریکی اتاق برای من مثل نور خورشید بود. #چارلز_بوکوفسکی هزار پیشه @e_choes

این انتهای کفر نیست ، آغاز تفکر است ، خدا ما را آفرید یا ما خدا را ؟! #فردریش_نیچه @e_choes

چشم تو زینت تاریکی نیست پلک‌ها را بتکان کفش به پا کن و بیا... و بیا تا جایی که پر ماه به انگشت تو هشدار دهد و زمان روی کلوخی بنشیند با تو و مزامیر شب اندام تو را مثل یک قطعه آواز به خود جذب کنند ... #سهراب_سپهری @e_choes

در خانه، منظره رختخواب دونفره، ملافه‌های مستعمل، شب جامه‌های به دقت تا شده، مرا به تهوع می‌اندازد؛ دلم را بهم می‌زند. انگار که تولد من تمام نشده باشد، انگار که من از این زندگی نم گرفته دوباره و دوباره در این اتاق نمور زاده می‌شوم. #فرانتس_کافکا یادداشت ها @e_choes

می‌دانم اگر‌ قضاوت نادرستی در مورد کسی بکنم، دنیا تمام تلاشش را می‌کند تا مرا در شرایط او قرار دهد تا به من ثابت کند در تاریکی، همه‌ی ما شبیه یکدیگریم. تسخیر شدگان #داستایوفسکی @e_choes

به طرز مبهمی به این فکر می کردم که خودم را از سر راه بردارم تا دست کم یکی از هستی های زاید را نابود کنم. اما مرگم هم زیادی بود. جنازه ام، خونم روی این سنگریزه ها، بین این گیاهان، ته این باغ با طراوت زیادی بود. و استخوان هایم نیز، که سرانجام عاری از گوشت و مثل دندان تر و تمیز می شد، زیادی بود. من تا ابد زیادی بودم. تهوع #ژان_پل_سارتر @e_choes

انسان برای خطا کردن و جبران خطا زاییده می‌شود. خطا، دلیل تازگی راه است، دلیل رشد، دلیل باز شدن و دلیل اینکه انسان نمی‌خواهد و نمی‌تواند فقط به تجربه‌شده‌ها قناعت کند. #نادر_ابراهیمی @e_choes

در آن برهوت آنقدر تنها بود كه گاهی برعكس قدم برمی‌داشت، می‌خواست رد پاهايش را ببيند... @e_choes

روباه گفت: کاش سر همان ساعت دیروز آمده بودی. اگر مثلا سر ساعت چهار بعد از ظهر بیایی من از ساعت سه تو دلم قند آب می شود و هر چه ساعت جلوتر برود بیش تر احساس شادی و خوش بختی می کنم. ساعت چهار که شد دلم بنا می کند شور زدن و نگران شدن. آن وقت است که قدر خوشبختی را می فهمم! امّا اگر تو وقت و بی وقت بیایی من از کجا بدانم چه ساعتی باید دلم را برای دیدارت آماده کنم؟! هر چیزی برای خودش رسم و رسومی دارد. شازده کوچولو #آنتوان_دوسنت_اگزوپری @e_choes

ما بر جهان چه افزودیم؟ هیچ. روزگار آمد و رفت؛ و ما بر این شنزاریم. اینک غریبه‌ای آمد و شنزار را تکانی داد؛ غریبه‌ای برتر از اندازه‌های خویش! #بهرام_بیضایی @e_choes

قطره تا دارد نظر بر خویش گرداب فناست از خودی چون رَست بحر بیکرانی می شود #صائب @e_choes

بگذار که بر شاخه ی این صبحِ دلاویز بنشینیم و از عشق سرودی بسراییم آنگاه به صد شوق چو مرغان سبکبال پر گیرم از این بام و به سوی تو بیایم ... #فریدون_مشیری @e_choes

ای که گفتی جان بده تا باشَدت آرام جان جان به غم‌هایش سپردم نیست آرامم هنوز #حافظ @e_choes