🔊 کانـــال دوقلعه🔰

مراقب حرف زدنت باش... طرز حرف زدن، پنجره‌ای رو به دنیای درون ماست. کلمات، فقط صدا نیستند؛ ردِ احساسات، باورها و کیفیت رابطه‌ی ما با خودمان را با خود حمل می‌کنند. گاهی یک لحنِ آرام، از قلبی آرام خبر می‌دهد، و گاهی چند واژه‌ی تند، از زخمی که هنوز التیام نیافته است. گاهی زخمِ یک کلمه، دیده نمی‌شود؛ اما می‌تواند عمیق‌تر از زخمی باشد که بر جسم می‌نشیند. دردِ تن ممکن است با گذر زمان آرام شود، اما زخمی که بر روح و دلِ انسان می‌ماند، گاهی مدت‌ها با او همراه است. کسی که از سلامت روان بیشتری برخوردار است، احساساتش را با احترام بیان می‌کند و مسئولیت کلماتش را می‌پذیرد. در مقابل، ذهنِ خسته و روانِ آشفته، گاهی پیش از هر چیز در زبان آشکار می‌شود؛ در قضاوت‌های شتاب‌زده، در بدبینیِ همیشگی و در انتقادهای بی‌پایان، شاید هر شب بد نباشد از خودمان بپرسیم: امروز با کلماتم، آرامش آفریدم یا رنج؟ زیرا شیوه‌ی سخن گفتن و هر جمله‌ای که بر زبان می‌آوریم، پیش از آنکه به گوش دیگری برسد، از قلبِ خودمان عبور می‌کند. و زبانِ ما، هر روز، بی‌صدا داستانِ دنیای درونمان را روایت می‌کند. 💯 @Doghaleh