احسان‌نامه

📹 غزل مولانا با صدای محمد معتمدی و موسیقی ستار اورکی، تیتراژ میانیِ سریال «جلال‌الدین» (شهرام اسدی و آرش معیریان، ۹۳) @ehsannsme

این بار من یک‌بارگی در عاشقی پیچیده‌ام (تابلویی از ربابه حسین‌پور) @ehsnname 🔻چند اجرای مختلف بشنویم از غزل زیبای مولانا:

🗓 صد و اندی سال پیش، روز ۲۸ سپتامبر ۱۸۹۱، آقای هرمان ملویل در حالی این دنیا را ترک کرد که ۴۰سال از انتشار شاهکارش «موبی‌دیک» گذشته بود. در طول این ۴۰ سال، کل فروش این رمان در انگلستان ۵۰۰ نسخه و در آمریکا ۳۲۱۵ نسخه بود و کل درآمد ملویل از این کتاب ۱۲۶۰ دلار (یعنی سالی ۳۱.۵ دلار). عددی که حتی با دلار ۳۰هزار تومانی هم خنده‌دار از آب درمی‌آید. بعد از فوت ملویل و در چاپهای ۱۸۹۲ و ۱۸۹۸ هم بیوۀ ملویل ۸۱ دلار دیگر دریافت کرد. حالا را نگاه نکنید که «موبی‌دیک» یکی از کلاسیک‌ها شده و هرساله چند ده‌هزار نسخه از آن فروش می‌رود. ملویل خودش هیچ خیری از این کتاب ندید و انتشار آن برایش یک شکست بزرگ بود. البته ملویل کلاً در زمان خودش پرفروش نبود، اما «موبی دیک» وضعش از بقیه هم خرابتر بود. برای مقایسه، کتاب اول ملویل، یعنی «تایپه» و داستان زندگی در جزیرۀ آدمخوارها (توسط پرویز داریوش ترجمه شده) در انگلستان ۶۷۲۲ نسخه و در آمریکا ۹۵۹۸ نسخه فروخته بود. (آمارها از اینجا +) با این حال «موبی دیک» یک نمونه از پایان خوشِ کلاسیک است. اقبال و توجه به این کتاب از دهۀ ۱۹۲۰ شروع شد و ماجرا طوری پیش رفت که ویلیام فاکنر گفت آرزو داشته این کتاب را او نوشته بود، دی‌اچ لارنس آن را بهترین کتاب در مورد دریا لقب داد، خوزه مورینیو آن را الهام‌بخش زندگی‌اش دانست ... شانس، موجود خیلی خیلی تنبلی است! @ehsanname 🔻لوگو گوگل برای سالگرد نشر «موبی دیک» در ۲۰۱۲

☕️اگر دوستدار قهوه هستید، باید بدانید که متأسفانه فقط چند دهه دیگر این نوشیدنی لذیذ را داریم. دانشمندها می‌گویند احتمالاً ظرف ۲-۳ دهه گیاه قهوه‌ منقرض می‌شود. ماجرا به تغییرات آب‌وهوایی برمی‌گردد و اینکه قهوه، فقط در یک نوار باریک جغرافیایی نزدیک به استوا رشد می‌کند. منطقه‌ای که از تغییرات آب و هوایی دارد آسیب می‌بیند. (منبع + ترجمه +) قهوه نوشیدنی محبوب نویسندگان هم هست و خیلی‌ها نوشتن را با کافئین شروع می‌کنند. از بین ادیبان معروف، مارسل پروست عاشق قهوه بود و اغلب هم اسپرسو می‌خورد. پروست رکورد ۱۶ فنجان اسپرسو پشت سر هم را دارد. والت ویتمن، نه فقط قهوه می‌نوشید بلکه خوراکی محبوبش هم کیک قهوه بود. ویکتور هوگو همان یک فنجان صبح را می‌خورد، منتها به این شکل که قبل از بالا انداختن قهوه، دوتا تخم‌مرغ خام داخلش می‌ریخت. رژیم جان اشتاین‌بک از این هم عجیبتر بود: نان تست بیات و قهوۀ مانده. اما قهوه‌بازترین نویسندۀ تاریخ کسی نبود جز اونوره دو بالزاک که معتقد بود قهوه باعث فوران خلاقیت می‌شود. او تا روزی ۵۰ فنجان قهوه می‌نوشید و در فواصلش هم دانه‌های قهوه می‌خورد. علت مرگ بالزاک مسمومیت با کافئین بود (+) @ehsanname

🔸روایت احسان عبدی‌پور از درگذشت مادر داریوش غریب‌زاده داستان نویس، کتاب‌بازترین پیرزن دنیا (+): @EhsanAbdipourStories ننه‌ی داریوش رفت؛ به قول ما. به قول خودش: امضا کرد. الان که مو دارم اینا رو تایپ میکنم، او امضا کرده رفته یه گوشه‌ی نشسته. ما فعلا باید پُر کنیم... تایپ کنیم... تا بینُم کی پاش امضا بزنیم. امضایی که نشه زیرش بزنی. داریوش میگفت بچه بودیم ننه‌م به یه والذاریاتی خرجی خونه از پدرم میگرفت میرفت بازار خرید یومیه؛ ماچِله. هیچ سواد نداشت، اما تو خرید دقت میکرد، به خودش سخت میگرفت، کوچیکترا میخرید، پلاسیده‌ترا میخرید، کم میخرید... باقی پولش برمیداشت میرفت کتابفروشی، میگفت: ننه والله هَفدَه قرون کتاب سی بچه‌ی هفت ساله و نُه ساله و ده ساله بدُم! کتابا میذاشت تو زنبیل و پا تند میکرد سمت خونه. داریوش میگه مو جک لندنا رو با بو ادویه خوندم، تام سایر با طعم تماته، گرگ دریا با بو ریحون.... داستان، سی مو یعنی زنبیل سُرخِ ننه‌م. امشو، ادبیات کلاسیک یکی از بنگاه‌های نشرش تو خاورمیانه رو از دست داد. بنگاه کوچیکی که حتی از وجودش خبر هم نداشت... پنجاه سال پیش، زنی پا رو دلش گذاشت و تماته های گُل‌زده و پیازای پلاسیده خرید، تا پنجاه سال بعد، ما قصه‌های بی‌مانندی بشنویم از پسر لاغر و محجوبش. ادبیات کلاسیک یه دسته گلی ورداره ببره گوشه‌ی قبرستون شکری، رو خاکِ تر یه پیرزنی بذاره، که سواد نداشت ولی احترامشو داشت... زنی که روز آخر زندگی جون نداد، بلکه پای "داستانش" رو امضا کرد، کتابو بست و رفت. صاحب زنبیل سرخ، سرانجام کتاب شد. @ehsanname

❗️کار به جلد کتابها رسیده! به زودی در کتابها می‌خوانیم: «امین ب اکرم گفت بیا بریم کوه ولی ب بابات نگو. ی روز بریم که خلوت باشِ!!!» این مسئله همچنان غلطِ «هـ کسره» است. (منبع +) @ehsanname

🔹سیدعباس حسینی نیک، مدیر مسئول انجمن فرهنگی ناشران دانشگاهی، دربارۀ حجم تخلفات در فضای مجازی و نشر غیرقانونی کتاب‌ها: در برخی موارد دانلود غیرقانونی یک کتاب به بالای دومیلیون می‌رسد و تقریباً از نظر قانونی کاری صورت نمی‌گیرد. برداشت از قانون در این حوزه دقیق نیست تا در دادسرای فرهنگ و رسانه بررسی و پیگیری شود. (منبع +) @ehsanname

📺 روایت قاسمعلی فراست از علاقۀ مسعود کیمیایی برای اقتباس از رمان «نخل‌های بی‌سر» و ساخت فیلمی برای دفاع مقدس. «نخل‌های بی‌سر» فراست در کنار «زمین سوخته» احمد محمود، قدیمی‌ترین رمان با موضوع جنگ تحمیلی است @ehsanname

📚 خبر خوب برای دوستداران ادبیات علمی-تخیلی: سه‌گانه «بنیاد» آیزاک آسیموف، با ترجمۀ حسین شهرابی منتشر شد (نشر کتابسرای تندیس). از این مجموعه البته ترجمۀ دیگری در ابتدای دهه ۷۰ منتشر شده که سالهاست نایاب است و به علاوه شهرابی از مترجم‌های خوب و شناخته‌شدۀ این ژانر است. مجموعه «بنیاد» دربارۀ سقوط یک امپراتوری کهکشانی است، ظهور امپراتوری جدید با دیکتاتوری نابغه، و دانشمندانی که در پروژۀ بنياد، در سيارۀ كوچكى در لبۀ ديگر كهكشان، دارند دایرةالمعارفی می‌نویسند تا دانش و خرد بشری در این دوران تاریک حفظ شود، ... این مجموعه، یکی از کلاسیک‌های ادبیات علمی-تخیلی است و توسط یکی از سه غول بزرگِ این ژانر نوشته شده. حتی اگر به ژانر علمی-تخیلی علاقه ندارید، باز هم خواندن این مجموعه پیشنهاد هیجان‌انگیزی است. @ehsanname