احسان‌نامه

✅ و آخرین وصیت حضرتش در عصر عاشورا چنین بود: بترسید از ستم بر کسی که جز خدا فریادرسی ندارد. 🔹عدة من اصحابنا عن احمد بن ابی‌عبدالله عن اسماعیل بن مهران عن درست بن ابی‌منصور عن عبسی بن بشیر عن ابی‌حمزه الثمالی عن ابی‌جعفر ع قال: لَمّا حَضَرَ عَلِیّ بنَ الحُسَین ع‏ اَلْوَفاةُ ضَمَّنِی إلی صَدرِهِ ثُمَّ قالَ یا بُنَیّ أوصیکَ بِما أوصانِی بِهِ‏ أَبِی حینَ حَضَرَتهُ الْوَفاةُ وَ بِما ذَکَرَ أنَ أباهُ‏ أوصاهُ بِهِ قالَ یا بُنَیَّ إیّاکَ وَ ظُلمَ مَنْ لا یَجِدُ عَلَیکَ ناصراً إلّا الله. 📌الکافی، کتاب الإیمان و الکفر‌‏، بابُ الظّلم‏، حدیث ۵ 🔸شیخ کلینیِ رازی در کتابش این حدیث را با سند آن روایت کرد از امام باقر(ع) که فرمود: «چون لحظات آخر پدرم على بن الحسین(ع) رسید، مرا به خود نزدیک کرد و فرمود که: پسرم! تو را وصیت مى‏‌کنم به آنچه پدرم(ع) مرا به آن وصیت کرد، در هنگامى که شهادتش رسیده بود، و آن چیزی بود که پدرش امیرالمؤمنین(ع) او را به آن وصیت کرده بود. فرمود که: پسرم! مبادا ستم کنی بر کسى كه پیش تو پناهی ندارد، جز خدا». 📌اصول کافی، ترجمه‌ محمدباقر کمره‌ای، جلد ۵، صفحه ۲۷۱ - ترجمه سیدجواد مصطفوى، جلد ۴، صفحه ۲۴ - ترجمه محمدعلى اردکانی (با نام «تحفة الاولیاء»)، جلد ۴، صفحه ۲۳ @ehsanname

🎬«چگونه سنگی بر بتان مرده بیاندازم، حال آن که بت‌های زنده بر روی زمین‌اند؟» دیالوگی از فیلم «روز واقعه» (شهرام اسدی، ۱۳۷۳) با متنی از بهرام بیضایی @ehsanname

🔺کتابخانه ملی سامانه حافظه ملی ایرانیان را راه انداخته است. در این سامانه چهار پایگاه کتاب، نشریات، اسناد و نسخ خطی وجود دارد که امکان جستجو و پیدا کردن مدارک مختلف و محل نگهداری آنها را به دست می‌دهد. جالبترین بخش به نظرم سامانه نشریات این مجموعه است که با یک ثبت‌نام ساده، به ۲۳۰ عنوان نشریه دسترسی پیدا می‌کنید (اینجا: sana.nlai.ir) مثلاً هر ۳۲ شماره نشریه معروف «صوراسرافیل» در عصر مشروطه یا ۵ شماره از مجلهٔ «اندیشه و هنر»، معروفترین جُنگ هنری-ادبی دههٔ چهل در این مجموعه هست @ehsanname

🗓 چهارم شهریور، سالروز خاموشی راوی قصه‌های از یاد رفته و آرزوهای بر باد رفته #مهدی_اخوان_ثالث است. یادش گرامی باد @ehsanname 📸 مراسم چهلم اخوان، مهر ۱۳۶۹ - از وبلاگ رضا افضلی

🗓 روز پزشک بر همۀ مدافعان سلامت، بخصوص آن ۱۵۰ نفر از کادر درمان که در ایام مبارزه با کرونا جان‌های پاک و روشن‌شان را از دست دادند، مبارک باشد. شعر و صدای #شمس_لنگرودی با موسیقی آریل چرمچی تقدیم به همۀ پزشکان عزیز @ehsannnme

🔹مرسده بارچا، همسر و منبع الهام گابریل گارسیا مارکز در ۸۷سالگی درگذشت. مرسده نیم قرن با مارکز زندگی کرد و در مواقعی مثل آن ۱۸ ماهی که برای نگارش «صد سال تنهایی» صرف شد، او چرخ زندگی را می‌چرخاند. داستان معروفی است که وقتی مارکز در ۱۹۶۶ به پستخانه رفت تا دستنویس ۴۹۰صفحه‌ای «صد سال تنهایی» را برای ناشری در پایتخت آرژانتین بفرستد، دید هزینۀ ارسال ۸۳ پزو می‌شود، درحالی که فقط ۴۵ پزو داشت، پس فقط نصف رمان را فرستاد. بعداً مرسده وسایل خانه را فروخت و باقی کتاب را برای ناشر فرستاد تا ما امروز این شاهکار را بخوانیم @ehsanname

🔺نجف دریابندری از محمد مصدق خیلی نقاشی می‌کرده. حدود سی پرتره. بیش‌ترشون هم در سال‌های دهه‌ شصت کشیده. چند نمونه از آنها. (علاوه بر ۴ طرحی که علی بزرگیان منتشر کرده، دو طرح هم از کتابهای «خواب آشفته نفت» موحد و «مصدق و مسائل حقوق و سیاست» گردآوردۀ ایرج افشار اضافه کردم.) @ehsanname

📚ترجمه‌های مکرر و همزمان: کتاب خاطرات جان بولتون از همان اول مورد توجه رسانه‌های ایران بود و برخی سایتها ترجمۀ آن را به صورت سریالی منتشر می‌کردند. به تازگی ۴ ترجمه از آن به شکل کتاب منتشر شده و طبق اطلاعات سایت کتابخانه ملی، ۵ ناشر دیگر هم برای ترجمه‌شان فیپا گرفته‌اند @ehsanname

خلیل‌خان ثقفی اعلم‌الدوله، پزشک معروف عصر قاجار، در نشریه «عصر جدید» شماره ۹۴ (۱۶ رجب ۱۳۳۵ قمری) نوشته امانت دادن کتاب، بچه‌های کنجکاو و آتش، بزرگترین دشمنان کتاب هستند @ehsannane

➖ماجرای آلبوم عکس گم‌شدۀ کاخ گلستان ظاهراً ختم به خیر شد. اما این ماجرا، ضرورت دقت در حفظ میراث فرهنگی و موارد آسیب یا سرقت از موزه‌های ایران را به یاد آورد. مهمترین مورد سرقت آثار تاریخی ایران، ماجرای سرقت لوح زرین کاخ آپاداناست. 🔹ماجر از این قرار است که عملیات ساخت کاخ آپادانا در مجموعۀ تخت جمشید، سال ۵۱۵ پیش از میلاد به دستور داریوش اول هخامنشی شروع شد. این، کاخی بود که برای برگزاری مراسم نوروز استفاده می‌شد و در سنگ‌نگاره‌های پلکانش اقوام مختلف دارند هدایایی برای شاه می‌آورند. موقع کلنگ زدن پروژه، بنا به سنتی که هنوز هم رایج است، متن یادبود ساخت کاخ را نوشتند و آن را روی چهار لوح طلایی و چهار لوح نقره‌ای، به سه زبان و خط پارسی باستان، بابلی و ایلامی حک کردند و هر کدام را در یک جعبه سنگی در چهار گوشۀ کاخ خاک کردند. در دوهزار و چهارصد سال بعدی، دو جفت از این الواح به سرقت رفتند. تا اینکه فردریک کرفترِ آلمانی، از اعضای هیات حفاری در تخت جمشیددر شهریور ۱۳۱۲، چهار لوح دیگر را از زیر ستون‌های اصلی کاخ آپادانا پیدا کرد. این چهار لوح طلایی و نقره‌ای بلافاصله به کاخ مرمر تهران (دفتر کار رضا شاه) و از آنجا به موزۀ ملی انتقال یافت. یک جفت از آنها در سال ۱۳۵۰ و موقع افتتاح موزه برج شهیاد (آزادی فعلی) به این مکان انتقال یافت. زمستان ۱۳۵۷ و در اوضاع انقلابی، تمام اشیای موزۀ برج به موزه ملی منتقل شد و یکی از این الواح هم ناپدید شد. ماجرا ۲۰ سال مسکوت ماند، چون اصلاً کسی متوجه مفقود شدن لوح نشد. تازه در میانۀ دهه هفتاد و زمان مراجعه یک باستان‌شناس به موزه بود که فهمیدند لوح نقره‌ای موزۀ برج آزادی هست، اما لوح طلایی نه! 🔸طبق اطلاعات شماره سوم ماهنامه «سرزمین من» (خرداد ۸۸) سال ۱۳۷۷ باستان‌شناسی به اسم ن.م راهی کاوش‌های باستان‌شناسی تپه زیویه در کردستان شده بود که مسئولان وقت سازمان میراث فرهنگی ماجرای لوح طلایی را می‌فهمند. ن.م سال ۱۳۵۹ امین اموال موزه بود. پس او را به تهران برگرداندند. در جریان بازجویی‌ها، ن.م اعتراف کرد لوح زرین هخامنشی را تکه تکه و با کمک برادرزنش آب کرده و به طلافروش‌ها به قیمت یک میلیون تومان(!) فروخته تا با پولش پیکان بخرد. «ن.م، باستان‌شناس باسابقه‌ای بود که کاوش‌های بسیاری در محوطه‌های باستانی داشت. برای همین هم به خاطر شناختی که روی موضوع میراث فرهنگی داشت کسی باور نمی‌کرد این بلا را سر یکی از مهم ترین اسناد تاریخی ایران بیاورد. به گفتۀ میرعابدین کابلی، از پیشکسوتان باستان‌شناسی که از همدوره‌ای های ن.م است، او در سال ۱۳۷۷ به جرم تخریب اموال ملی به پرداخت عین‌المال محکوم و برای همیشه راهی زندان می‌شود.» @ehsanname 🔻متن روی این لوح را با ترجمۀ سهیل دلشاد، متخصص زبان‌های باستانی ایران (+) بخوانید: «داریوش، شاهِ بزرگ، شاهِ شاهان، شاهِ سرزمین‌ها، فرزند ویشتاسپ، (یک) هخامنشی. گوید داریوش شاه: این شاهی، که من دارم، از سکاهایی که آن سوی سغد (هستند)، تا حبشه؛ از هند تا لودیه (است) و اهورامزدا، که بزرگترین خدایان (است)، آن را به من ارزانی داشت. اهورامزدا مرا و خاندانم را بپایاد!»

🔸آلبوم عکس گم‌شدۀ کاخ گلستان پیدا شد. طبق اعلام خانم آفرین امامی، مدیر مجموعه کاخ گلستان، آلبومی که پنج ماه پیش مفقودی آن مشخص شده و اعلام خبرش موجی از نگرانی را در بین دوستداران میراث فرهنگی باعث شد، صبح امروز (۲۸ مرداد) در یکی از قفسه‌های آلبوم‌خانه پیدا شده و هر ۱۰۰ قطعه عکس آن هم سر جایش است. این آلبوم شامل عکس‌هایی از زنان ناصرالدین‌شاه و برخی خدمه دربار اوست. خبرگزاری میراث آریا تصویر بالا را به عنوان نمونه‌ای از صفحات این آلبوم منتشر کرده است @ehsanname