احسان‌نامه

رادیو کرگدن • پرونده شخصیت/ موش • «تاریخ ادبیات موش‌ها» به قلم احسان رضایی روایت فرهود وثوقی شماره۱۱۲ 👇 @kargadanmagazine

🔖اعلانات: دیدار با هوشنگ مرادی کرمانی و جشن امضای مجموعه داستانِ «قاشق چای‌خوری»، پنج‌شنبه (۹ خرداد) ساعت ۱۸ تا ۲۰، کتابفروشی نشر رود @ehsanname

🔹از بین همۀ حرفها، شوخی‌ها، تحلیل‌ها و تفسیرهایی که از خبر حیرت‌آور دیروز خوانده و شنیده‌ام، این یکی به نظرم قابل تأمل‌تر بود. به این دلیل که بیشتر از آن که بر جنبۀ بیرونی اتفاق تمرکز کند، به ماجرایی که خودمان باید از آن بفهمیم متمرکز شده است. مطلب دقیق و عبرت‌انگیزی است: @ehsanname ✍️مجتبی شکوری: دکتر نجفی استاد ما در شریف بود. اگر یک ساعت قبل به من می‌گفتید تنها قاتلی که از نزدیک می‌شناسم، دکتر نجفی است؛ حتماً شماره ساقی‌تان را می‌پرسیدم. اتاق نجفی برای منِ بریده از مکانیک و شریف، یک پناهگاه بود. ساعت‌ها سخاوتمندانه می‌گفت و تحلیل می‌کرد و من هربار از هوش و قدرت منطقش حیران می‌شدم. نجفی باهوش‌ترین استادی‌ست که دیده‌ام. سر جلسۀ امتحانِ میان‌ترم، جای بچه‌ها را برای این که تقلب نکنند خودش می‌چید؛ و در پایان ترم می‌گفت مثل امتحان قبلی بنشینید و در یک سالن دویست نفره اگر حتی یک نفر در جای قبلی ننشسته بود، نجفی می‌فهمید. استاد ما می‌توانست در آن واحد تلفن حرف بزند، همزمان چیزی بخواند و در همان حال چیزی را کامل گوش کند. می‌دانید، ریاضی خواندن در MIT شوخی نیست. این روزها شدیداً درگیر خواندن در مورد ماهیت روان و ذهن و تصمیمات انسانم. حیرت کرده‌ام از پیچیدگی و پیش‌بینی‌ناپذیری انسان. فرض انسان خردمندِ عاقل با تصمیمات منطقی برایم فروریخته و میترسم از «خودم»، از خودمان. در کنار ده‌ها دلیل پیدا و پنهان این تراژدی، و فقط با نگاه انسان‌شناسانه، از من اگر بپرسید استادمان چگونه تا انتهای تباهی رفت؟؛ پاسخ من «اعتماد به نفس بیش از حد» است. نجفی باهوش بود و متاسفانه اين را «می‌دانست». همیشه حس عجیبی از کنترلِ کامل بر اوضاع داشت. همیشه همۀ جواب‌ها را می‌دانست. بر قلۀ هوش و منطق نشسته بود و فکر می‌کرد آن‌جا جایش امن است. «ولی در این جهان، هیچ‌جا برای فرزندان آدم امن نیست.» دکتر نجفی بیماری آدم‌های مطمئن را داشت: مطمئن به خودشان، به هوششان، مطمئن به این که این‌بار هم حلش خواهند کرد، مطمئن به شانسشان. من از آدم‌های مطمئن می‌ترسم. هیچ چیز، از هیچ انسانی بعید نیست؛ و ما همه انسانیم.داستان استاد ما را که می‌شنوید، بدانید:«شاید برای شما هم اتفاق بیفتد».و این‌قدر از خودمان مطمئن نباشیم. ارسطو تراژدی را قصۀ کسی می‌داند با همۀ خوبی‌ها و فضائل، که فقط «یک» عیب و رذیلت اخلاقی دارد و همان یک عیب لعنتی باعث سقوطش می‌شود.هر کس با چیزی از پا درمی‌آید و استاد مرا هوشش و اعتماد بیش ‌از حد به نبوغش ویران کرد. اما من و‌شما چه‌طور ممکن است خودمان را نابود کنیم؟ فکر کنیم، آن «یک» رذیلت اخلاقی که شاید زندگی «ما» را تراژدی کند چیست؟ بترسیم از خودمان. و بشناسیم بزرگ‌ترین دشمنمان را، «خودمان» را بشناسیم، ضعف‌هایمان را، نقاط قوت ترسناکمان را بشناسیم و این‌طوری «مواظب» خودمان باشیم. از وقتی خبر را شنیدم هزار بار با خودم خوانده‌ام: «تا جنون فاصله‌ای نیست از این‌جا که منم...» @drmojtabashakoori

افسوس که غم چهره من کاهی کرد فریاد که روز عمر کوتاهی کرد ما را غم بی عنایتی‌های تو کُشت وقت است اگر عنایتی خواهی کرد @ehsanname 🙏در حال و هوای شب قدر: رباعی خواجه عبدالله مروارید با خط میرعماد

🗞در فرانسه انتشارات گالیمار اعلام کرده که انتشار ماهنامه «عصر مدرن» (Les Temps modernes) را که ژان پل سارتر و سیمون دوبووار در ۱۹۴۵ به راه انداخته بودند متوقف خواهد کرد. این خبر با اعتراض‌های فراوانی مواجه شده و مطبوعات مختلف در تفسیرهایشان، تعطیلی این مجله را پایان دوران فلسفه فرانسوی و حتی پایان عصر مدرنیته خوانده‌اند. این مجله در ۷۴سال فعالیتش آثار مهمی را منتشر کرد، مثلاً مقالات «جنس دوم» دوبووار اینجا منتشر می‌شد، یا ساموئل بکت، ژان ژنه و ناتالی ساروت، اولین نوشته‌هایشان را به این مجله دادند. مهمترین دیدگاه‌های سیاسی این مجله هم حمایت از جنبش دانشجویی می ۱۹۶۸‎ و نیز نوشتن مقالاتی به نفع جبهه آزادی‌بخش الجزایر در جریان نبرد الجزایر بود @ehsanname

🔺محمود دولت‌آبادی، نویسندۀ نامدار، هفته گذشته مقاله‌ای برای روزنامه آلمانی زوددویچه نوشت و در آن ضمن ارایه تاریخچه‌ای از آثار خودش و اینکه در دولت فعلی دو کتابش بدون یک کلمه تغییر منتشر شده، نوشت مشکل فعلی نویسندگان ایرانی، تورم و از جمله گرانی وحشتناک کاغذ است که اگر همین‌طوری ادامه پیدا کند دیگر کمتر کسی کتاب می‌خرد و "سانسور اقتصادی" اتفاق می‌افتد. دولت‌آبادی تأثیر تحریم‌ها بر صنعت نشر و بنگاه‌های فرهنگی را نشان داده است. @ehsanname 📌امروز، خبرگزاری مهر متن فارسی آن مقاله را منتشر کرده. اگر خواستید اینجا بخوانید: mehrnews.com/news/4627705/

📸 ایندیگو، بزرگترین کتابفروشی زنجیره‌ای در کانادا، علاوه بر کتاب وسایلی نظیر بالش و لباس راحتی هم می‌فروشد. علتش ماجرای جالبی است. یک دهه پیش مدیر اجرایی این فروشگاه دیداری با مارگارت اتوود، نویسنده مشهور کانادایی و خالق «سرگذشت ندیمه» داشت و از او نظر خواست. اتوود هم گفت: برای کتاب خواندن بیشتر از هر چیزی لباس و بالش راحتی لازم است. (ایبنا به نقل از نیویورک تایمز) @ehsanname

🗞ماهنامه «فیلم» در شماره ۵۵۸ خود نتایج نظرسنجی از ۱۴۰ منتقد دربارۀ بهترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران را منتشر کرد: «گوزن‌ها»ی کیمیایی محبوبترین است و مهرجویی هم سه فیلم از ۱۰تای اول را دارد. «فیلم» هر ۱۰ سال چنین نظرسنجی انجام می‌دهد که نتایج چهار دورۀ آن را در جدول می‌بینید. «گاو» و «گوزن‌ها» در هر ۴ دوره جزو ۱۰تای اول بودند @ehsanname

چند رباعی از نیما یوشیج در منقبت امیرالمؤمنین(ع) به خط خود نیما @ehsanname