تفکر، یادگیری، مشاهده‌(تیم)

#مدل_ذهني چپ: واقعی راست: آنچه کودکان می بینند مادران عزیز! خسته نباشید، اما در خانه تکانی های شب عید، مراقب کودکان باشید. آنها دنیا را طور دیگری می بینند. ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ @THINKINGandLEARNING

#ظرف_ها 🔸یکی از دندان هایم ده روز پيش شکست. خوب شد قبل از عيد شکست. فرصت كردم درستش كنم. عيد، دندان هايم را لازم دارم. از دوست عزيزم دكتر همايون زاده پرسیدم:"چرا شكست؟" گفت: شكست ديگر كاريش نمي توانستي بكني. پنهان بود. تو كه نمي ديدي خالي شدنش را. مسواك يادت نرود." اما من كه مي دانم بايد براي حفظ اين امانت چه بايد بكنم و چه نكنم. چه بايد بخورم و چه نبايد بخورم. خدايي كه همه اندازه ها دست اوست، حتما حساب و كتابي در كارش هست. نيست؟ بگذريم. داشتم از پنهان هایی مي گفتم كه نمي بينم شان. ظرف هایی که دارند پر يا خالي مي شوند و حواسم نيست. آخرِ سالي زياد شده اند اين ظرف ها. مثلا جريمه هاي ماشينم. چربي خونم. وزنم. كارهاي تلنبار شده ام. مشکلات درسي بچه هايم. آرامش به هم ريخته ي همسرم و خیلی چیزهای دیگر. چند روز ديگر مسافريم به اميد خدا. دم دستي ماشينم را سرويس كردم. تعویض روغن و فيلترها و حتي پر کردن باك و گاز و....با این همه باز مي دانم كه برخي ظرف ها از نظرم پنهانند. اما از همه مهمتر اضطراب این پرو خالی شدن هاست که ظرف اصلي زندگيم يعني آرامش را سوراخ کرده و دارد خالي اش مي كند و حواسم نيست. چند روز پیش دوستي روان شناس و اهل مولانا تشرم زد كه:" چه خبره بابا؟! كمي آرام باش. بعضي چيزها را واگذار كن به صاحب همه ي ما." گفتم:" بايد حواسم باشد. پس تعهد چه مي شود؟" گفت:" تعهد جاي خود. منظورم ذهن شلوغته. خاليش كن. پر است از اطلاعات بي خودي و فكرهاي مانده. حواست به همين يكي باشد بقيه درست مي شود." راست مي گفت بنده ي خدا. "ابليس كي گذاشت كه ما بندگي كنيم؟! " به قول قران، در خلوتم هم با شياطينم مانوسم. لابد همين فكر هاي ريز و درشت را مي گويد ديگر. در سوره ي "ناس" هم مي فرمايد:" اي رسول ما! بگو پناه مي برم به پروردگار عالميان از وسوسه ی آشكار و پنهان." مگر نه اینکه معنای جن همان پنهان است؟ حتما كه نبايد يك سر و دوگوش قصه ها باشد یا موجود غير ارگانيكي كه تنش در زمين و سرش در آسمان است. نه بابا، همين ذهن وراج نهان من است ديگر . ول نمي كند، هي مي گويد."يادته قبلا چي گفت؟ حتما بعد مي خواهد اين را بگويد. ديدي چي شد؟ واي فلان نشود، بهمان نشود." نمي گذارد الانم را دريابم. همين حالايم را. اما خدا را شكر. من شاهد ذهنم هستم. آگاه به غوغاي او هستم. حضور دارم. بايد ساكتش كنم. بي ذهني هم عالمي دارد. همه ي دنيا كه به من ربط ندارد. بايد اين ذهن، اين نفس بد را آرام كنم. اين روزها بسته بسته فکرهاي به درد نخورم را توي نايلون كرده ام و يكي يكي دور مي ريزم. چه خبره اينجا! چقدر شلوغ پلوغ شده. بايد شتاب كنم. مهمان دارم. دلم را بايد آب و جارو كنم. خدا كند مثل خاله پيرزن قصه ها، خوابم نبرد. پرستوها خبر آورده اند. مهمان دارم. محمد حسن حسینی ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ کانال تفکر و یادگیری @THINKINGandLARNING

کانال تفکر و یادگیری @THINKINGandLEARNING

☝☝☝☝☝☝☝☝☝☝☝☝ #تغییر  🔸ديشب در مسجد جوادالائمه(ع)، مراسم كتاب سال شهيد غني پور بود. جايزه ها را پدران شهيد مي دادند. امسال سه پدر شهيد بين ما نبودند. با چشم هاي اشكبار از زبان آنها براي فرزندان شهيدشان زمزمه كردم:  تنم سرد است در اين خاك اما  دلم داغ تو دارد تا قيامت پدر شهيد مهرداد رحيمي نمي توانست بايستد. افتخار همراهي او نصيبم شد و اين طوري شد كه من هم  مشهور شدم و عكسم در جشنواره ي حبيب ثبت شد. خدا را شكر، پدر مهرداد عزيز- نوجوان خندان كتابخانه ي مسجد- دستم را گرفت و مرا بالا برد و گرنه:     " من به سرچشمه ي خورشيد نه خود بردم راه" به پدران شهيد هم قران، هديه دادند. صفحه ي اول، عكس شهدا بود. دستم را روي صورت مهرداد كشيدم و سخت گريستم. امروز صبح هم شعري از اوحدي را دوستي برايم فرستاد كه اشاره داشت به دو هفته مانده تا بهار. الان كه اين جملات را مي نويسم، با خودم فكر مي كنم لحظه به لحظه ي اين نزديك شدن به رستاخيز -يعني عيد - را چگونه حس خواهم كرد؟ شهدا ره صد ساله را يك شبه طي كردند و پل زدند بر هستي خود و گذشتند. من بايد چه كنم؟  يادم مي آيد چند وقت پيش داستان يكي از نويسندگان كودك (خانم طاقديس)را براي استادم دكتر مشايخي مي خواندم كه با رويكرد تفكر سيستمي نوشته شده بود. داستان درباره ي جوجه اي منتظر بود كه دائم به مادرش  مي گفت: «مي خوام مي خوام» و  مادر جواب می داد:« صبر كن، هنوز وقتش نشده» و هي سئوال و هي پاسخ كه چند روز، دو روز، يك روز، يك ساعت و بالاخره وقتش رسيد و غوره، انگورِ شيرين شد و مادر آن را به جوجه اش داد. استاد بزرگ گفت:« براي بچه هاي كوچك خوب است و مفهوم تفكر در طول زمان و تغيير ذره ذره را دارد. اما براي بزرگترها بايد فرايند شيرين شدن غوره تشريح شود. تفكر سيستمي نگاهي فرايندي به تغييرات دارد.» هنوز حرف استاد در گوشم هست و لحظه لحظه به دنبال آگاهي و مشاهده گري تغييرات وجودم براي رسيدن به عيد هستم.  به راستي چه در من رخ خواهد داد در اين دو هفته؟  بايد لايق #حضور و آگاهي اين تغيير باشم. اين شادماني آگاهانه كه راز جاودانگي ست به تعبير فيلسوفي بزرگ.  شك ندارم كه خداوند تغيير دهنده ي احوال، كمكم خواهد كرد. يونسم در شكم ماهي كه به ذكر "لا اله الا انت سبحانك اني كنت من الظالمين"  به روشنايي خواهم رسيد.  بايد روحم را از تن درآورم ، در دريا بشويم و از بند بياويزم تا باد بهار خشكش كند و دوباره آن را به تن كنم. همان نسیم نوروزی که چراغ دل را برمی افروزد. عيد نزديك است. سفري در راه دارم در اين مجال. سفري در مستی چون قیصر امین پور که گفت: من همسفر شراب از زرد به سرخ         يا همره اضطراب از زرد به سرخ يک روز به شوق هجرتی خواهم کرد چون هجرت آفتاب از زرد به سرخ  محمد حسن حسینی ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳  کانال تفکر و یادگیری @THINKINGandLEARNING        

#تغییر #شعر_اوحدی ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ @THINKINGandLEARNING

سلام دوستان ممنون از اظهار لطفتان درباره ی یادداشت هایم. از شما انرژی می گیرم برای ادامه. خواستم در پاسخ به اینکه در پست قبلی کلمه ی "بازی گوشی" باید "بازیگوشی" نوشته می شد، عرض کنم که این نوشتن عمدی بوده و خواستم معنای بازی با گوشی موبایل را هم در ذهن تداعی کنم. ارادت

☝☝☝☝☝☝☝☝☝☝ #خانواده #تفکر_کمی 🔸پسر پيش دبستاني ام ارميا، تكاليف چرتكه اش را به موقع انجام نمي دهد. بازي گوشي مي كند. براي يك محاسبه ی سرانگشتي كوچك، كلي زمان صرف مي كند. يك جا بند نمي شود. تمركز ندارد.  معلم به مادرش توصيه كرده:" كرنومتر بگيريد و براي هر محاسبه به او زمان بدهيد. وقتش تمام شد هشدار بدهيد تا بتوانداتلاف زمان را درك كند." اما کرنومتر براي ارميا مفهومي ندارد. "تفكر كمي" او با اين وسيله ي پيش رفته سازگار نيست. برادر بزرگترش امير حسين، يك ساعت شني دارد. مثلا با نگاه سيستمي مي خواهم درك درستي از زمانِ رفته و زمانِ باقي مانده به او بدهم. با ساعت شني، او را سر ميز محاسبه مي نشانم و مي گویم: " ببينم با يك بار خالي شدن شن هاي ساعت چند تا حساب چرتكه انجام مي دهي." اما ناگهان ارميا همه ي ما را غافلگير مي كند. می دود و چراغ خواب ذرات معلق ( اسم تجاري اش را نمي دانم) را از اتاق خواب مي آورد و لامپ خاموش آن را جلوي چشمش مي گذارد و مي گويد:" هر وقت اين دونه دونه ها ( منظورش ذرات معلق است) تمام شدند و نشستند، من چند تا حل مي كنم." آنجا بود كه ياد مطلبي در یک مجله ی مدیریتی افتادم که : "برای کامروایی بهتر، یادگیری را با سرزندگی و نشاط تلفیق کنید." با خودم فکر می کردم بچه ها واقعا عجيبند. خودشان در دنياي جذاب شان، راه حل ها را پيدا مي كنند. مثل ارمياي ما كه "تفكر كمي" اش خیلی شاد است و حرف ندارد. ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ کانال تفکر و یادگیری @THINKINGandLEARNING        

#تفکر_کمی 👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇

#ظرف_ها چرچیل: «هرکس تو را ببیند فکر میکند بریتانیا را فقر غذایی فرا گرفته است.!!!» برناردشاو:« هر کس هم تو را ببینید علتش را می فهمد.» ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ @THINKINGandLEARNING

# مدل_ ذهني # تغییرات_کوچک 🔸 يكي دو روز پيش، مهمان "همايش ملي تعالي سازماني" در سالن اجتماعات صدا و سيما بودم. يعني بالاترين و معتبر ترين جايزه در حوزه ي كيفيت كشور. از همان اول صبح، نسيم كيفيت را مي شد در فضاي همايش استشمام كرد. نيم ساعت قبل از شروع همايش، از ترس ترافيك خودم را به درب ورودي رساندم و خواستم سوار ميني بوس هاي مخصوص مهمانان شوم كه متوجه شدم رانندگان محترم هنوز نيامده اند و درب ميني بوس ها قفل است. با چند نفري كه زود آمده بودند، مجبور شديم پياده تا سالن برويم. در شروع مراسم، كتابي درباره ي تعالي و سازمان هاي متعالي دست مان دادند كه در تورق اوليه آن، با غلط هاي ويرايشي و چاپي فاحشي مواجه شدم . مثلا همان صفحات اول، كلمه "اكتر" يا چيزي شبيه به آن به جاي "دكتر" توجهم را جلب كرد. گمانم در اسامي هيئت علمي بود و راستش خيلي سعي كردم "مدل ذهني" كج شده ام را صاف كنم و بقيه ي كتابچه را با اعتماد بخوانم. بعد ارائه هاي شتابزده ي برخي از سخنرانان معتبر نظرم را جلب كرد كه گويا فرصت نكرده بودند آن ها را بعد از تهيه توسط دانشجويان يا كارمندان زير دست شان، يك بار مرور كنند. باز مدل ذهني ام كج شد. سخنان تكراري مسئولين هم -كه جاي خود دارد و قابل استفاده در همه ي دوره هاست- با كلي تعريف و تمجيد از دوستان دور و نزديك، زينت بخش مجلس بود. موقع اهداي جوايز حالم از بقيه ي موارد بدتر بود. مجري محترم، تا نفر برنده از جايي دور در سالن برنمي خاست و با قدم هاي شمرده و آرام بالاي سكو نمي آمد و جايزه اش را همراه با گپ و گفتي با مسئولين اهدا كننده دريافت نمي كرد و پايين نمي رفت، نفر بعدي را صدا نمي كرد. معلوم نبود چرا بايد حضار اين همه معطل دريافت جوايز مي شدند و اصلا چرا دريافت كنندگان جوايز در رديف هاي جلو ننشسته بودند. ترتيب اهداي جوايز هم هيچ آداب و ترتيبي نداشت. معلوم نبود از تقديري هاي كم ارزش تر به با ارزش ترها حركت مي كرد يا تابع نظامي اتفاقي بود. بعدتر فهميدم كه گويا زمان را كش مي دهند تا وزير محترم از راه برسند و جوايز تنديس با حضور ايشان اهدا شوند كه ايشان هم نيامدند. جالب تر از همه، نشست برگزيدگان بود. ميزها گويا از ميزهاي يك طرفه ي رو به ديوار انتخاب شده بودند و بي رنگي و پريده رنگي پشت آن ها دقيقا رو به حضار دندان نشان مي داد و كسي هم فكر نكرده بود دست كم نوشته اي، تابلويي روي آن ها بچسباند و بعد هم ماجرا بدون پذيرايي ميان وعده تا ناهار طول كشيد و "كيفيت" ناهار هم كه بماند. چندي پيش، دوستي اهل فن در يوگا مي گفت: « اگر جايي ديدي تابلويي روي ديوار كج نصب شده و تو در اولين برخورد آن را ديدي، بدان كه مشكل آرامش داري.» من به دوستم گفتم:« نه عزيز گرامي! اگر ما همين ناترازي هاي كوچك را نبينيم و متوجه تغييرات نشويم، كم كم جمع مي شوند و خيلي مي شوند و سيلي مي شوند و نتيجه اش همين مي شود كه اين روزها در جامعه مي بينيم.» اين همان خلاصه ي حرف دمينگ در طراحي كيفيت و تحول بنيادين ژاپن است كه گفت: REDUCE VARIATION "نوسانات و تغييرات را كم كنيد". اما كدام تغييرات. اول بايد تغييرات را ببينيم تا كم شان كنيم. اصلا مگر چيزي تغيير كرده است. همه چيز طبق معمول و باري به هر جهت است . همه چيز خوب است . بي خودي گير مي دهيد كه چه بشود. اين قدر به تاريكي لعنت نفرستيد. شما سيستمي ها كارتان گير دادن به جزييات بي اهميت است. ما مشكلات بزرگتري داريم. بودجه. ما بودجه نداريم، مي فهميد.... بودجه. لطفا چراغي روشن كنيد...... در سرويس بهداشتي دوستان زيادي كه حالشان بد شده بود، جمع شده بودند. به يكي از آن ها گفتم:« شاعري فقيد كه از قضا هم نام بنده هم هست- يعني مرحوم سيد حسن حسيني- روزي سرود : خوشا نو به نو، تازه گفتن خوشا دگرگون، دگرگون شكفتن خوشا خوشا گفتن اما به نرماي آب سرودن ولي گرم چون آفتاب در اين راه تكرار غول آمده ست چراغ سخن را افول آمده ست من از فتنه ي غول ها خسته ام من از "طبق معمول ها" خسته ام محمدحسن حسینی ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ کانال تفکر و یادگیری @THINKINGandLEARNING

☝☝☝☝☝☝☝☝☝ #اصلاح_موقت 🔸حال بینیم چه راه حل های دیگری وجود دارد؟ ۱‌. همه ی بچه هایی که دوچرخه ندارند و پول دوچرخه هم ندارند، از این نامه ها بنویسند؟ ۲. بچه های مذکور دوچرخه کرایه کنند. ۳. هرکس توانست یک دوچرخه برای این بچه ها بخرد. ۴. مردم دوچرخه های کهنه ی گوشه های انبارشان را تعمیر کنند و به این بچه ها هدیه کنند. ۵. امسال عید، شرکت ها و سازمان ها به جای سررسید دوچرخه اهدا کنند. و...... پس راه برای یک متفکر سیستمی باز است. راه های زیادی در ذهن او جوانه می زند، اما برخی از آنها همان اول کار رد می شوند، برخی هم نه. قطعا او برای دوچرخه دار شدن این بچه ها، به دنبال ریشه کن کردن فقر نیست. شاید هم باشد. خدا را چه دیده اید!!! ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ کانال تفکر و یادگیری @THINKINGandLEARNING

🔺پسر بچه شش ساله هرمزی با نوشتن نامه به وزیر کشور به آرزوی خود رسید(منبع:استانداری هرمزگان)/ایسنا @sharghdaily

همین چند پرنده را نبینید. جای پاها را روی برف نگاه کنید. خیلی ها آمده اند. خیلی ها هم خواهند آمد. نان های باقی مانده از صبحانه ی یک آدم و روزی این همه پرنده؟!!! ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ @THINKINGandLEARNING

نجفی شهردار تهران از جوانان و دانش‌آموزان دبیرستانی خواست در کنار ماموران شهرداری بارشاخه‌های درختان را کم کنند @Farsna

این درخت را نتکانده اند و این طوری شده، عوضش پشه ی سپید بالک نخواهد داشت.

#تفکر_کمی 🔸دوست خوبم جناب حسین توحیدی، اظهار نظر زیر را از یک گیاه شناس به نام دکتر آخانی نقل کرده است: "درختان را از شر برف خلاص نکنید؛ چون برف برای درختان نه تنها شر نیست که سبب تنظیم جمعیت حشراتی چون سفیدبالک ها شده و از طغیان آنها در سال آینده جلوگیری می کند. بنابراین، جز در موارد ضروری که خطر جانی یا مالی متوجه اموال عمومی است، اجازه دهید درختان سنگینی برف را در زمستان تحمل کنند. البته این شیوه نامه به موارد استثنایی رخداد برف در اوایل پاییز که هنوز برگ درختان خزان نکرده، ربطی ندارد و در آن هنگام، همه باید بکوشیم تا با کمترین آسیب به درختان، برف ها را بتکانیم." اما تفکر سیستمی به من آموخته است که بین صفر و یک، کلی عدد وجود دارد. پس بین تکاندن کامل برف درخت ها و نتکاندن آن ها، به اندازه تکاندن و سبک کردن شاخه ها با دقت و بدون زخمی کردن شان هم هست. مهم پیدا کردن اندازه ی تکاندن است که بستگی به سن، شکل و نوع درخت و نیز مقدار برف روی شاخه های آن و احتمالا متغیرهای دیگر دارد. ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ کانال تفکر و یادگیری @THINKINGandLEARNING

🔸یک دانه برف خیلی سبک است و زورش کم است، اما دانه های برف، آرام آرام که جمع می شوند... ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ @THINKINGandLEARNING

پرنده ها عکس: کانالِ دل پاک ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳ @THINKINGandLEARNING