Deep dreams💙

شب‌های شیراز 🥰✨

اشک منم دراومد 😢 "گفتم این شرط آدمیت نیست مرغ تسبیح گوی و من خاموش" Lidia @kafiha

دستکاری روانی یعنی اینکه تورو بخاطر واکنشی که نشون میدی سرزنش می کنن در حالی که هیچ وقت نمی پذیرن چیکار باهات کردن که تو به این نقطه رسیدی! +بهتاش اونشب همچین حالی داشت 💬mohamad.vzs 1991 @kafiha

یه روز دوتایی فرار می‌کنیم.

اگر نگاهی به پشت سر اندازیم، خواهیم دید که «بله»هایی که گفته‌ایم بیشتر بر دوش ما بار شده است تا «نه»هایی که به زبان آورده‌ایم. ما با هر قبول و هر بله، بخشی از «اراده» خود را خرج می‌کنیم و سهم ما از اراده بی‌انتها نیست. به همین سبب برای خودم نوشته‌ام: از نه‌هایی که نگفته‌ایم بیشتر از نه‌هایی که گفته‌ایم پشیمان خواهیم شد #حسام_ایپکچی @Ensanak 🌕🌊

اگه یه روز من نبودم، آسمون که قشنگ بود یاد من بیوفت. 💬Sayna 1991 @kafiha

منِ عزیزم، متأسفم که دنیا همیشه با قلب تو مهربان نبود. متأسفم که لطافتت را در دستان کسانی گذاشتی که قادر به نگه داشتن آن نبودند. متأسفم که بخش زیادی از خودت را به افرادی دادی که باعث شدند احساس کنی دوست‌داشتنی نیستی. متأسفم که امیدت را در قلب کسانی گذاشتی که باعث شدند برای احساست عذرخواهی کنی. متأسفم که چیزهایی را در قالب عشق تجربه کردی که باعث شد به مهربانی‌اش شک کنی. متأسفم که انسان‌هایی را دوست داشتی که خودشان را دوست نداشتند. متأسفم که کسانی را دوست داشتی که رفتنشان آرام و نرم نبود. متأسفم که عشق همیشه پناهگاه امن تو نبود، همیشه پر از شفقت نبود، همیشه روشن و نورانی نبود. متأسفم که دنیا گاهی در محافظت از روحت شکست خورد. متأسفم که گاهی اوقات سرنوشت، انسان‌هایی را سر راهت قرار داد که زخمی بودند و به نوبه‌ی خود تو را زخمی کردند. متأسفم که مجبور شدی این همه بار را در خودت حمل کنی. متأسفم برای تمام چیزهایی که باید از سر می‌گذراندی، برای دردهایی که دنیا در زندگی‌ات جا داد، برای چیزهایی که در مواجهه با آن‌ها آمادگی نداشتی، برای شرایطی که امیدت تاب تحملشان را نداشت. متأسفم که مجبور شدی قلبی را التیام ببخشی که شکسته نشده بود، متأسفم که مجبور شدی همه‌ی این مسیر را تنها طی کنی. متأسفم که دنیا همیشه با تو مهربان نبود. اما از تو افتخار می‌کنم که اینجایی. افتخار می‌کنم که سعی کردی در میان سیلی از بی‌عدالتی و بی‌رحمی، خودت را التیام بدهی. افتخار می‌کنم که در دنیایی که گاهی فاصله را به عمق ترجیح می‌دهد، همچنان لطیف و مهربان باقی ماندی. افتخار می‌کنم برای شخصی که بودی، برای شخصی که شدی، برای راهی که خودت را از تاریکی بیرون کشیدی، برای اینکه باوجود همه‌ی دردها، ادامه دادی. افتخار می‌کنم که هنوز امید داری، که هنوز به خوبی‌ها باور داری، که هنوز به آن‌ها تمرکز می‌کنی، حتی وقتی بسیاری از جنبه‌های زندگی‌ات سعی داشتند تو را متقاعد کنند که خوبی‌ای وجود ندارد. افتخار می‌کنم که مسیر بهبودی را انتخاب کردی. تو شایسته‌ی یک خداحافظی مهربان‌تر بودی. تو مستحق آنچه بر سرت آمد نبودی. و با این حال—تو اینجایی.

اینجوری دوس داشته باشین.

ممکن است بدانید چه گفته‌اید اما هرگز نمی‌دانید دیگری چه شنیده است. • ژاک لاکان

و در نهایت قلب گفته‌های مغر را می‌پذیرد و بازی برای همیشه به پایان می‌رسد.

ارزش آدم‌ها به حرف‌هاشون نیست، به حضورشونه. به اینکه توی سخت‌ترین لحظه‌ها کنارت موندن یا رفتن. توی تاریک‌ترین روزهات، دستت رو گرفتن یا فقط تماشا کردن. وقتی به اینا فکر کنی، پذیرش یه سری چیزها برات راحت‌تر می‌شه.

need.