دغدغه‌های فرهنگی

✅ هفتاد و یکمین شب شاهنامه(۷۱) خون سیاوش دوشنبه‌شب: ساعت ۲۰ تهران، مجتمع ستارخان 📡 *پخش به صورت زنده از کانال ایران فرهنگی در پیام‌رسان ایتا و صفحه اینستاگرام:* 👇👇👇 https://eitaa.com/mjmohammadzadeh 👇👇👇 https://www.instagram.com/m.j.mohamadzadeh @mjmohammadzadeh

شهریار تداوم هزار سال شعر فارسی https://share.google/dwgzfqSrwhYG8JfFe @mjmohammadzadeh

[🎥گفتگوی دکتر محمدزاده با همراهان کانون رسالت بمناسبت روز شعر و ادب فارسی✨](ble.ir/join/F6qBNE6Zgz) *فارسی؛ زبانِ پیوندِ هزارساله ی ماست. شکوفایی این جریانِ ادبی، حاصل قلمِ شاعرانی است که از زاگرس تا طبرستان و گیلان و حتی فراتر از مرزها در هند و کشمیر، با این زبانِ دلنشین سرودند؛ از فرخی سیستانی و منوچهری دامغانی تا اقبال لاهوری، امیرخسرو دهلوی و بیدل دهلوی. زبان فارسی، پیوند دهنده ی ایرانیان در طول تاریخ است؛ امروز ما را به گذشته ی کهنمان متصل میکند و در همین حال، حس و عاطفه ی مشترک مردم ایران را به هم پیوند میزند. در کنار گویشهای شیرین مادری، فارسی همان ریسمانِ مشترکِ هویت ملی ماست،* [با سپاس از استاد بزرگوار، جناب دکتر محمدزاده، که در گسترش و پاسداشت این زبان و فرهنگ متعالی تلاش کرده اند، روز ملی شعر و ادب فارسی و بزرگداشت استاد شهریار را گرامی میداریم.](ble.ir/join/F6qBNE6Zgz) *«روابط عمومی کانون رسالت»* 📡@resalatccc

✅ هفتادمین شب شاهنامه(۷۰) تیغ کینه بر گردن سیاوش دوشنبه‌شب: ساعت ۲۰:۳۰ تالار اجتماعات مجتمع ستارخان 📡 پخش به صورت زنده از کانال ایران فرهنگی در پیام‌رسان ایتا و صفحه اینستاگرام: 👇👇👇 https://eitaa.com/mjmohammadzadeh 👇👇👇 https://www.instagram.com/m.j.mohamadzadeh @mjmohammadzadeh

*ایوار از ایستگاه دهم گذشت* ایوار در مجموعه انجمن لرستان‌شناسی و موسسه مطالعات فرهنگ و رسانه نشستی صمیمی است که به کوشش جمعی از دوستان همدل و همراه هر ازگاهی در دفتر دانشنامه مطبوعات ایران تشکیل می‌شود. وجهه همت ایوار ایران‌شناسی است و تا کنون کوشیده است به شناخت زاگرس و لرستان در ذیل گفتمان ایران‌شناسی بپردازد. در این مسیر کَسان و کتاب‌ها جایگاه ممتازی دارند. ایوار دهم با چند رویداد فرخنده برپاشد. نخست تجلیل از سیدفرید قاسمی پژوهشگر گرانمایه‌ای که عمری را در پژوهش در احوال مطبوعات ایران و نیز لرستان‌شناسی سپری کرده است. انتشار دو کتاب یکی کتاب ایوار(۱) که مجموعه‌ای از مقالات لرستان‌پژوهی به قلم فرزانگان ارجمندی که نامشان در فهرست آمده و همراه با گزارشی از نشست‌های ایوار از آغاز که به کوشش نشر هاویر به زیور طبع آراسته است. کتاب دیگری که رونمایی شد ارج‌نامه و فرید‌شناخت بود که به کوشش ساسان والی‌زاده و از سوی نشر فیار منتشر شده است. خبر خوش دیگر تولد فصلنامه الکترونیکی بافه به مدیریت آقای صالح سوری است که همزمان با این روز از آن رونمایی شد که امید می‌رود با کوشش مدیر با انگیزه و دیگر همراهان منشأ ارتقای فرهنگ در حوزه زاگرس باشد. در دهمین نشست ایوار آقایان عبدالمجید مبلغی، مهیار رشیدیان، رضا ساکی، محمدحنیف، ساسان والی‌زاده، سیدفرید قاسمی و بنده کمترین هر کدام دقایقی سخن گفتیم. پ.ن: گزیده‌ای از تصاویر دهمین نشست ایوار را ملاحظه می‌کنید. محمدجعفر محمدزاده #ایوار @mjmohammadzadeh

کوهدشت؛ و تو چه می‌دانی کوهدشت کجاست؟ دو گروه کوهدشت را نمی‌شناسند: آنان که به بهانه بزهکاری چند جوان، نام شهر و دیاری را به بدی می‌پراکنند و آنان که قدر عزت و سربلندی شهر خود را نشناختند و آن را به بهای اندک فروختند. کوهدشت آن شهری نیست که شما در فضای مجازی شنیده‌اید! درست است که کوهدشت امروز با دشواری‌های بسیاری دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ مهاجرت بی‌رویه، چه از روستا به شهر و چه از شهر به شهرهای بزرگ، بیکاری، بی‌آبی، توسعه‌نیافتگی و... . هرچه هست، امروز روزگار خوشی ندارد؛ اما برای شناختن یک شهر، نمی‌توان تنها به آنچه امروز بر سر زبان‌هاست بسنده کرد. اگر کسی می‌خواهد کوهدشت را بشناسد، باید زمان و زمین این شهر را بشناسد؛ باید در تاریخ دست‌کم یکصد سال گذشته آن بنگرد و نقش مردم این دیار را در روزهای پرحادثه تاریخ ایران مطالعه کند. در دوران جنگ تحمیلی هشت‌ساله، جوانان کوهدشت برای ایران و آرمان‌های دینی و میهنی خود، جان‌های بسیاری فدا کردند. شرح هر جبهه، هر شهید و هر ماجرا، خود مثنوی خونرنگی است. برادرم، علی‌زمان محمدزاده، در مثنوی بلند «لاله‌های واژگون کوهدشت»، در حدود دویست بیت، بخشی از تاریخ دلاوری‌های مؤمنانه مردان این شهر را در دوران جنگ تحمیلی به نظم کشیده است. خوب است آنان که کوهدشت را نمی‌شناسند، این مثنوی را بخوانند؛ مثنوی بلندی که این‌گونه آغاز می‌شود: سرفرازان محبین‌السلام عشق‌بازان محبین‌السلام سروهای سربلند و سرفراز شاهدان میمک و بازی‌دراز ای شهیدان جوان کوهدشت لاله‌های پرپر والفجر هشت ای شقایق‌های خونرنگ بهار نخل‌های بی‌سر والفجر چار کشته‌های غرق خون کوهدشت لاله‌های واژگون کوهدشت قله‌های سربلند و پایدار مردهای عرصه‌های کارزار کوه‌های حاج‌عمران خاکتان دشت‌ها تسخیر جان پاکتان یاد باد از لحظه پیکارتان از گذشت و همت و ایثارتان... کوهدشت را باید در تمامیت تاریخی و انسانی‌اش دید؛ با همه رنج‌های امروز و همه سربلندی‌های دیروز. نمی‌توان شهری را با خطاهای چند نفر تعریف کرد، همان‌گونه که نمی‌توان گذشته پرافتخار یک شهر را به‌تنهایی جایگزین مسائل و مشکلات امروز آن کرد. کوهدشت، هم زخم امروز را دارد و هم خاطره دیروز را؛ و شناخت درست آن، جز با دیدن هر دو، ممکن نیست. محمدجعفر محمدزاده منبع: «لاله‌های واژگون کوهدشت»، سروده علی‌زمان محمدزاده، انتشارات طهورا، تهران، ۱۳۹۱. @mjmohammadzadeh

شصت و نهمین شب شاهنامه(۶۹) @mjmohammadzadeh

#کتاب چند روزی است که اوقاتی را با کتاب (poetice) یا "فن شاعری" ارسطو سرگرم شده‌ام. کتابی که حدود ۲۵۰۰ سال از تألیف آن به اندیشه‌ ارسطو(۳۸۴ ق.م.) فیلسوف و دانشمند بزرگ یونانی می‌گذرد. هفتادسال از نخستین ترجمه آن به قلم استاد دکتر فتح‌الله مجتبایی گذشته و در سالیان اخیر یکبار دیگر همین ترجمه با اضافاتی تجدید چاپ شده است. با گذشت این همه سال، نه تنها ارزشمندی محتوای این کتاب برای علاقه‌مندان جهان کم نشده بلکه هنوز هم الهام‌بخش و پیش‌برنده است. و این دلیلی بر ارزش خردمندی است. خرد چون از جنس معناست کهنگی به آن راه ندارد. اندیشه‌ و خرد روشن اگر در زبان به ظهور برسد کلمه‌‌ی طیبه‌ای می‌شود که انتها ندارد و سر به کهکشان‌ها می‌گذارد. به تعبیر حکیم ابوالقاسم فردوسی: چو دیدار یابی به شاخ سخن بدانی که دانش نیاید به بن علاقه‌مندان به شعر و ادبیات را به خواندن این کتاب دعوت می‌کنم. خواندن چاپ نخست استاد مجتبایی از منظر صورت و محتوا حلاوت خاصی دارد. #محمدجعفر_محمدزاده @mjmohammadzadeh

*شاهنامه از دیروز تا امروز* ✍ محمدجعفر محمدزاده گاهی می‌پرسند از آنچه فردوسی از روزگاران کهن روایت کرده است، امروز چه می‌توان آموخت؟ داستان‌هایی که هزار سال پیش سروده شده‌اند، چه نسبتی با مسائل انسان امروز دارند؟ پاسخ به این پرسش، پیش از هر چیز، نیازمند یک مقدمه است: برای بهره گرفتن از شاهنامه، نخست باید شاهنامه را درست شناخت. شاهنامه فقط یک کتاب ادبی نیست؛ اگرچه یکی از بلندترین قله‌های ادب فارسی است. تنها روایت اسطوره‌ها و داستان‌های پهلوانی و بخشی از تاریخ ایران نیست و فقط «نامه شاهان» و شرح سلسله‌های پادشاهی نیز نیست. شاهنامه همه اینهاست، اما در هیچ‌یک از آنها خلاصه نمی‌شود. فردوسی نیز صرفاً ناقل داستان‌های کهن نیست. او روایت‌های پیشین را در نظام فکری و اندیشه‌ای خود بازآفرینی کرده است. از همین روست که شاهنامه فردوسی با منابعی که پیش از او وجود داشته، یکسان نیست. فردوسی داستان ملی ایران را از نو دیده، انتخاب کرده، پرورده و به زبان و اندیشه خود بازآفریده است. بنابراین پیش از شناخت شاهنامه، باید فردوسی را شناخت؛ اندیشه او، نگاه او به ایران، انسان، دین، اخلاق، خرد و قدرت را باید دریافت. پس از آن باید خود شاهنامه را شناخت؛ آن هم بر پایه متن‌های معتبر و تصحیح‌های علمی. شناخت ابیات الحاقی و تمایز آنها از متن اصیل نیز اهمیت دارد؛ زیرا نمی‌توان اندیشه‌ای را که متعلق به فردوسی نیست، به او نسبت داد. مرحله بعد، شناخت داستان‌ها و شخصیت‌هاست. شاهنامه را نمی‌توان با چند بیت مشهور شناخت. برای مثال، در داستان سیاوش، تنها شناخت سیاوش کافی نیست. باید کاووس، سودابه، رستم، زال، افراسیاب، پیران ویسه، گرسیوز، فرنگیس و دیگر شخصیت‌ها را شناخت و روابط و رفتار آنان را تحلیل کرد. در همین تحلیل است که لایه‌های اخلاقی و اجتماعی شاهنامه آشکار می‌شود. پس از شناخت داستان‌ها، نوبت به استخراج ارزش‌های اخلاقی شاهنامه می‌رسد و آنگاه می‌توان به مفاهیم سیاسی و اجتماعی آن پرداخت. شاهنامه از سیاسی‌ترین متون تاریخ ایران است، اما سیاست در آن از اخلاق جدا نیست. خرد، داد، پیمان، راستی، وفاداری و پرهیز از آز و بی‌خردی، در کنار ایران‌دوستی، دین‌داری و دشمن‌شناسی، بخش مهمی از نظام فکری فردوسی را شکل می‌دهند. یکی از آموزه‌های مهم شاهنامه برای امروز، چگونگی مواجهه با «دشمن» است. فردوسی دشمن را یک مفهوم یکدست نمی‌بیند. در داستان‌های شاهنامه، میان افراد و رفتارهای آنان تفاوت وجود دارد. افراسیاب دشمن سرسخت ایران است، اما در میان تورانیان، اغریرث و پیران ویسه را می‌بینیم که خردمند و نیک‌اندیش‌اند. بنابراین نمی‌توان دشمنی یک حکومت یا فرمانروا را به دشمنی با همه مردم یک سرزمین تعمیم داد. این تفکیک برای جهان امروز نیز درس‌آموز است. ایران در جنگ هشت‌ساله با رژیم صدام و حزب بعث عراق جنگید، اما مردم عراق دشمن ایران نبودند. امروز نیز پیوندهای عمیق تاریخی و فرهنگی دو ملت ایران و عراق را می‌بینیم. اختلاف دولت‌ها نباید الزاماً به دشمنی ملت‌ها تبدیل شود. شاهنامه در عین حال، ما را به ساده‌اندیشی در برابر دشمن دعوت نمی‌کند. می‌توان گفت‌وگو کرد، مذاکره کرد و برای صلح کوشید؛ اما گفت‌وگو را نباید با اعتماد یکی گرفت. اعتماد باید بر اساس کردار سنجیده شود. در منطق شاهنامه، معیار شناخت انسان‌ها بیش از آنکه تبار آنان باشد، کردار و منش آنان است. این آموزه‌ها را البته نباید به‌صورت شعارهای امروزی به شاهنامه تحمیل کرد. نخست باید متن را درست خواند، شخصیت‌ها را شناخت و مفاهیم اخلاقی و سیاسی را از دل خود شاهنامه استخراج کرد؛ سپس آنها را با مسائل امروز سنجید. شاهنامه برای امروز ما نسخه آماده نمی‌پیچد؛ اما معیار اندیشیدن به ما می‌دهد: چگونه با دوست رفتار کنیم، چگونه دشمن را بشناسیم، چگونه میان حکومت و ملت تفاوت بگذاریم، چگونه گفت‌وگو کنیم بی‌آنکه ساده‌اندیش شویم و چگونه کردار ر‌ا بر ادعا مقدم بدانیم. شاهنامه از دیروز به امروز آمده است، اما نه برای آنکه گذشته را تکرار کنیم؛ آمده است تا با بهره‌گیری از خرد نهفته در آن، امروز را بهتر بفهمیم. به شرط آنکه پیش از سخن گفتن از «کاربرد شاهنامه»، خود شاهنامه را درست خوانده باشیم. 👇👇 https://jamejamonline.ir/fa/news/1564681

https://jamejamonline.ir/fa/news/1564681 شاهنامه از دیروز تا امروز یادداشت روزنامه جام جم/ به قلم محمدجعفر محمدزاده @mjmohammadzadeh

شصت و هشتمین شب شاهنامه(۶۸) @mjmohammadzadeh

به گفتار پیغامبرت راه جوی* *با تبریک میلاد پیامبر گرامی اسلام و امام جعفرصادق علیهم السلام. برشی از گفت‌وگوی تلویزیونی در برنامه چاووش با موضوع جایگاه پیامبر اسلام (ص) در شاهنامه فردوسی .* #محمدجعفر_محمدزاده #شاهنامه_فردوسی @mjmohammadzadeh

[💎صورت و معنا در کلام سعدی ](ble.ir/join/F6qBNE6Zgz) *📔گلستان سعدی* 🔺جلسه دوم #سعدی_خوانی #دکترمحمدزاده *«روابط عمومی کانون رسالت»* 📡@resalatccc

✅ شصت و هفتمین شب شاهنامه(۶۷) سیاوش؛ آغاز بدبینی‌ها دوشنبه‌شب: ساعت ۲۰:۳۰ تالار اجتماعات مجتمع ستارخان 📡 *پخش به صورت زنده از کانال ایران فرهنگی در پیام‌رسان ایتا و صفحه اینستاگرام:* 👇👇👇 https://eitaa.com/mjmohammadzadeh 👇👇👇 https://www.instagram.com/m.j.mohamadzadeh @mjmohammadzadeh

*مژده به علاقه‌مندان تاریخ مطبوعات ایران * * "فرهنگ روزنامه‌نگاران ایران*" کتاب مرجعی است که بیش از ده سال تألیف و پژوهش آن زمان برده است. اینک مراحل بازبینی را سپری می‌کند و بزودی در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌گیرد. فرهنگ روزنامه‌نگاران ایران از مجموعه پژوهش‌های موسسه انتشارات دانشنامه مطبوعات ایران است که در ( ۷۰۰ صفحه) به قطع وزیری منتشر خواهد شد. این فرهنگ شامل شرحی بر زندگی و روزگار حدود شش‌هزار نفر از روزنامه‌نگاران ایران از آغاز تاریخ مطبوعات ایران است که به کوشش *محمدجعفر محمدزاده* فراهم شده است. @mjmohammadzadeh

رنج انسان بودن https://jamejamonline.ir/fa/news/1563112/%D8%B1%D9%86%D8%AC-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86 @mjmohammadzadeh

روزنامه جام جم |  رنج انسان بودن https://share.google/I545P2dtKje9TSp aH @mjmohammadzadeh

✅ *شصت و ششمین شب شاهنامه(۶۶)* 👇👇👇 https://eitaa.com/mjmohammadzadeh 👇👇👇 https://www.instagram.com/m.j.mohamadzadeh @mjmohammadzadeh

👇👇 https://www.aparat.com/v/erwp8ch انقلاب مشروطه و ریشه‌های آن در سنت ایرانی. شبکه چهار، برنامه چاووش، گاه ادبیات، میز کهن‌خوانی @mjmohammadzadeh

👇👇 https://www.aparat.com/v/iswxya9 هویت ایرانی، بحران هویت شبکه چهار، برنامه چاووش، گاه ادبیات، میز کهن‌خوانی. @mjmohammadzadeh