AghayedNet

🔺کتاب تازه منتشر شده الأسرار المکنونة فی دعاء المعانی مستخرج من بعض مصنفات الشیخ أحمد بن زین الدین الأحسائی، السید کاظم الحسینی الرشتی، الحاج محمدکریم الکرمانی (اعلی الله مقامهم اجمعین) @AghayedNet

🌙 رجب المرجب @AghayedNet

▪️۲۷ جمادی الثانیة، سال‌روز وفات مرحوم میرزا حسین نوری رضوان الله علیه @AghayedNet

🔺 کتاب تازه منتشر شده شرح الزیارة الجامعة الکبیرة @AghayedNet

🔺 کتاب تازه منتشر شده کتاب مبارک شرح الزیارة الجامعة الکبیرة @AghayedNet

🔺 کتاب تازه منتشر شده چاپ دیگری از کتاب مبارک شرح الزیارة الجامعة الکبیرة @AghayedNet

🔺تازه منتشر شده جستاری درباره «لام‌الف لا» در روایات خاصه و عامه، جایگاه آن در مذهب حروفیه و عرفان اصطلاحی و بیانات بزرگان دین اعلی الله مقامهم درباره آن @AghayedNet

✔️رساله مختصری از عالم ربانی مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی اعلی الله مقامه 🔻درباره ازدواج دومی با دختر حضرت امیر علیه‌السلام و ازدواج عثمان با دختران رسول خدا صلی الله علیه و آله 🔹بسم اللّه الرحمن الرحيم و صلی اللّه علی محمّد و آله الطاهرين. چون بعضی از برادران سؤالی فرموده بودند سؤال ايشان را مصدّر ساخته جوابی در تلو آن عرض می‌‏شود: 🔸سؤال: به شرف عرض عالی می‌رساند به اتفاق جميع فرق طائفه اماميه نكاح مؤمنه از برای غير مسلم درست نيست. چرا حضرت امير صلوات اللّه و سلامه عليه دختر خود را به عمر داده؟ استدعا دارم به احسن وجهی جواب مرقوم بفرماييد. 🔹جواب: به اتفاق جميع فرق اماميه حضرت اميرالمؤمنين عليه صلوات المصلين آنچه بكند صحيح است و مردم بايد از او تعليم بگيرند نه او از مردم. پس هرچه كرده صحيح بوده و هرچه نكرده صحيح بوده، اين است اصل جواب و حق آن كه در ظاهر تزويج مؤمنه به منافق جايز است. از اين جهت حضرت پيغمبر صلی الله علیه و آله دو دختر خود را متعاقب تزويج نمود به ثالث، مقتوله ثانيه را پس از مقتوله اولی. و حضرت امير هم صلوات اللّه عليه بعد از امتناع بسيار و پيغام ثانی به عباس عموی حضرت كه اگر اين كار را نكند دو شاهد را تعيين می‌كنم كه در ملأ عام شهادت دهند كه او دزدی كرده و دست‌های او را به شهادت دو شاهد قطع می‌كنم، چنين كاری را در ظاهر كردند. 🔸و در باطن جنيّه‏‌ای را به صورت ام‌كلثوم فرمودند و به تصرف او دادند و ام‌كلثوم را از نظر كسانی كه بايد پنهان داشت پنهان فرمودند چنان‌كه حضرت پيغمبر صلی الله علیه و آله در باطن چنين كرده بودند. حتی آنكه آن جنيه يك روزی خود را به صورت گاوی به ثانی نمود و شاخ خود را به شكم او گذارد و او را به ديوار فشار داد به طوری كه از جان خود ترسيد و فهميد كه اين صورت يكی از جانّ است و از ترسی كه از او برداشت جرأت ابراز اين امر را نكرد. 🔹و صلی اللّه علی محمّد و آله مظهر العجائب و مظهر الغرائب و لعنة اللّه علی اعدائهم بعدد حروف الكتب بين الكتائب و قد تم فی ليلة الجمعة الحادی و عشرين من شهر ذی القعدة الحرام من شهور سنة ١٢٩۶ حامداً مصلياً مستغفراً. @AghayedNet

✔️🔻 انسان علیینی و انسان سجینی 🔸می فرماید: ثم رددناه اسفل سافلین؛ یعنی سپس او را پست کردیم و به پایین‌ترین درکات تنزل و انحطاط برگردانیدیم که در تفسیر به حسب باطن و تأویل انسان سجینی مراد و مقصود است. 🔹و انسان سجینی مقابل انسان علیینی است و تمام حدود و شخصیت آن، با حدود و شخصیت انسان علیینی، مقابل و کاملاً ضد آن است. 🔸و انسان علیینی چون ماده و صورتی دارد و مظهر کلیِ ماده و صورت آن محمد و علی علیهماالسلام هستند، انسان سجینی هم ماده و صورتی دارد. یک مظهر کلی ماده و یک مظهر کلیِ صورت... . @AghayedNet

🔺از فرمایش‌های مکتبی @AghayedNet

🔺نمونه‌ای از نقدها بر کتاب حصائل الفکر فی احوال الامام المنتظر @AghayedNet

🔺تصویر چپ، چاپ اول کتاب حصائل الفکر و تصویر دیگر چاپ دوم کتاب. مؤلف در چاپ اول مطالبی ضد شیخیه نگاشته بود که در چاپ‌ بعد حذف کرد. @AghayedNet

🔺به‌ترتیب، چاپ اول کتاب حصائل الفکر و چاپ بعد. مؤلف در چاپ اول مطالبی ضد شیخیه نگاشته بود که در چاپ‌ بعد حذف کرد. @AghayedNet

✔️🔻درباره کتاب حصائل الفکر فی احوال الامام المنتظر به‌تازگی بعضی سایت‌ها فایل کتاب حصائل الفکر... را منتشر کرده‌اند. چون این کتاب ماجرای مفصلی دارد که مرتبط با مکتب است در این یادداشت آن را معرفی می‌کنیم. کتاب حصائل الفکر... در سال ۱۹۷۰م در لبنان به‌چاپ رسید. این کتابْ تألیفی از مطالب حوزه مهدویت و غیبت است و در آن از پژوهش‌های تازه خبری نیست. به‌مناسبت بحث مدعیان بابیت، سخن از علی‌محمد شیرازی لعنه‌الله به‌میان آورده و متأسفانه با تکیه بر کتاب خالصی‌زاده، او را زاده شیخیه دانسته و باز هم براساس نوشته‌های وی، مکتب شیخه را نقد کرده است. پس‌از انتشار کتاب، بعضی‌از احسائی‌های بحرین به‌شدت با این نویسنده بحرینی برخورد و او را نقد کردند. حتی شیخ باقر آل‌عصفور، از علماء مشهور بحرین در آن زمان، از این کتاب راضی نبود. درباره نقد وی بر این کتاب، در کتاب العقد الزاهر فی ترجمة الشيخ باقر نگاشتهٔ محمود طرادة، ضمن شمارش مؤلفات شیخ باقر آل‌عصفور آمده است: «و منها الرد على صاحب كتاب حصائل الفكر فی أحوال الامام المنتظر عندما اشكل على بعض العبارات الواردة فيه، حيث لفت انتباهه الى ذلک احد الاحسائيين، فألقى الشيخ باقر ثلاث محاضرات متتاليات عن هذا الكتاب بمسجد مؤمن، و كان الحضور فوق ما يتصور.» همچنین در نقد ابراهیم جمال‌الدین بر این کتاب با عنوان «الی صاحب حصائل الفکر»، در بخش آخر چنین آمده است: «هذا و قد قلت فی صفحة ۷۴ الی صفحة ۸۰ نقلاً عن الکتب المُعادیة للشیخیة ما لایحمد ذکره و نشره مع العلم بانهم من الشیعة الامامیة الصادقین فی الولاء لاهل‌البیت علیهم‌السلام و الأخذ عنهم و ان المرحوم العلامة الشیخ احمد الاحسائی الذی ینتسبون الیه هو من فطاحل علماء الشیعة الامامیة و حکمائهم و ان بینه و بین علمائنا الابرار فی طریق الاجازة له و منه اطراء جلیل و ثناء جمیل و لیس فی مؤلفاته ایّ انحراف و تغییر و تبدیل. فافهم ذلک و اعرف العلم الصحیح الذی یجب التدین به و اعرف حق العلم و اهله و واجب الاخاء لذوی العقیدة و الولاء و اجعلنی لک من الناصحین. ابراهیم جمال‌الدین.» البته نویسنده کتاب معاند نبود، ولی ازروی ساده‌انگاری و چه‌بسا ساده‌لوحی، به شنیده‌ها اکتفا کرده بود و با مطالعه این کتاب مشخص می‌شود که هیچ مراجعه مستقیمی به کتب شیخیه نداشته است و محض قرائت چند سطری از نوشته‌های خالصی‌زاده، آن را سندی معتبر پنداشته است (همان روش شایع میان پژوهندگان قشری و مراجعه‌کننده به منابع دست دوم و سوم). آن‌هم خالصی‌زاده‌ای که به عداوت با بزرگان شهرت داشت و گذشته از فتاوای عجیب، وی کسی است که حسب و نسب مرحوم شیخ احمد احسائی را زیر سؤال برد که معلوم نیست از کجا آمده‌‌اند! وحال‌آن‌که آثار این بزرگوار در احساء موجود است (و الحمدلله). خالصی‌زاده تهمت‌های دیگری نیز وارد کرد که در موضع خود پاسخ داده شده است. نویسنده این کتاب پس‌از آگاهی از اشتباه فاحش خود، آنچه را درباره شیخیه نگاشته بود در چاپ‌های بعد حذف کرد و هرکجا گفت‌وگویی در‌این‌باره داشت، به خطای خود اقرار می‌کرد. در دیوان وی نیز اشعاری ناظر به این موضوع دیده می‌شود. وی در مصاحبه ای با «الوسط»، روزنامه معروف بحرین به این موضوع اشاره کرده است. در این مصاحبه می‌گوید که پس‌از تألیف این کتاب دریافته است که کشفیه همان شیخیه است و نقدهای زیادی از اطراف به او رسیده. بالاخره توضیح داده است که وی شخصی را متهم نکرده؛ بلکه فقط گفتار خالصی‌زاده را نقل کرده است. آنچه اهمیت دارد، منفتح بودن است (و نه تعصب کورکورانه و جرح و تعدیل بی‌پایه) و هم‌‌چنین برخورد منصفانه و قبول حق است؛ اگرچه به دست بردن در کتاب و حذف و تعدیل مطالب گذشته منجر شود. در پایان، بخشی‌از مصاحبه مؤلف کتاب را نقل می‌کنیم: «انا اعتبرت فی هذا الكتاب ان الكشفية غير الشيخية فی قضية سفراء الامام المنتظر، فمن المعروف ان للامام اربعة سفراء، و بعد موت هؤلاء السفراء ادعى عدد كبير من الناس انهم سفراء الامام و منهم السيد‌علی الباب (ايرانی) الذي فتح باب السفارة على مصراعيه و عين عدداً من الوكلاء فی مختلف الاماكن و هؤلاء ينتمون الى الشيخ احمد الاحسائی (مؤسس مذهب الكشفية). و تفاجأت لاحقاً ان الشيخية هم الكشفية، و بعد مرور سنة من توزيع الكتاب فی المكتبات فی محرم العام اللاحق قام بقيادة الحملة ضدی احد خطباء الاحساء الذی قال للمستمعين اننی اتهمتهم بالمغالاة، و بعثنا الكتاب اليهم و كل من اشترى الكتاب قام بسبی و شتمی، و وصلت الرسائل الى البحرين ايضاً بهتاناً و زوراً. و عقدت ندوات لتوضيح الامر فی القرى و المدن و قلت لهم اننی لم‌اتهم احداً، بل نقلت ذلک عن الشيخ الخالصی و ناقل الكفر ليس بكافر.» (العدد ۷۲۱، الجمعة ۲۷ اغسطس ۲۰۰۴م الموافق ۱۱ رجب ۱۴۲۵ه‍) @AghayedNet