Light Workers🔆

پشت: نظام پشتیبانی ما را نشان می دهد.ناراحتی‌های مربوط به پشت معمولا نمایانگر آن است که احساس می‌کنیم مورد پشتیبانی نیستیم.اغلب می اندیشیم که تنها پشتیبان ما شغل، خانواده یا همسر ماست.حال آنکه کائنات و خود زندگی ما را پشتیبانی می‌کند. ناراحتی در بخش فوقانی پشت، نمایانگر احساس عدم پشتیبانی عاطفی است؛ ناشی از اعتقاداتی از این دست که همسر یا همدم یا رییس یا دوستم مرا نمی‌فهمد و از من پشتیبانی نمی‌کند. ناراحتی در وسط پشت مربوط به احساس گناه و همه چیزهایی است که پشت سر است. آیا از دیدن آنچه پشت سر است، می ترسید؟ آیا چیزی را پشت خود پنهان می‌کنید؟ آیا احساس می‌کنید که از پشت چاقو خورده‌اید؟ آیا احساس می‌کنید سوخته‌اید؟ وضع مالیتان خراب است؟ آیا خیلی نگران امور مالی خود هستید؟ در این صورت چه بسا ناحیه‌ی تحتانی پشت ناراحتتان کند. ریه ها: نمایانگر گنجایش ما برای گرفتن و بیرون دادن زندگی است.ناراحتی ریه‌ها معمولا به این معناست که می‌ترسیم زندگی را فرو دهیم یا شاید این احساس که حق کامل زیستن را نداریم. آمفیزم (بزرگ شدن ریه‌ها) و سیگار کشیدن، راه‌هایی برای نفی زندگی است.آنها خود را مستحق زیستن نمی دانند... پایان @lightworkers

پستانها: نمایانگر اصل مادرشدن هستند. ناراحتی پستانها نمایانگر آن است که برای شخصی یا جایی یا چیزی یا تجربه ای « زیادی_مادری» می‌کنیم. جزیی از فرآیند مادری این است که بگذاریم کودک« رشد» کند.باید بدانیم چه هنگام دست خود را پس بکشیم و چه هنگام عنان را رها کنیم.حمایت مفرط باعث می‌شود که آن شخص نتواند،اداره تجربه خود را به عهده بگیرد.گاه گرایش های«حمایت مفرط»ما موجب قطع کامل رسیدن خوراک در اوضاع و شرایطی می شود. اگر ناراحتی پستان سرطان باشد، نفرت و انزجاری ژرف نیز دخالت داشته است. ترس را رها کنید و بدانید که خرد کائنات در یکایک ما مأوا دارد. قلب: نمایانگر محبت است و خون نمایانگر شادمانی قلب ما با محبت شادمانی را به سراسر تن ما تلمبه میزند.هرگاه خود را از شادمانی و محبت محروم کنیم،قلب ما چروک و خشک و سرد می شود؛در نتیجه،جریان خون کند و آهسته می‌شود و ما به سوی کم‌خونی، آنژین و حمله_قلبی راه می‌سپریم. قلب به ما حمله نمی‌کند،ما در مصیبت و فاجعه‌ای که خود می‌آفرینیم فرو می رویم و فراموش می‌کنیم،شادمانی‌های کوچک پیرامون خود را دریابیم.سالیان سال چنان قلب خود را می‌فشاریم و شادمانی آن را خالی می‌کنیم که سرانجام از درد می‌ایستد.آنهایی که حمله قلبی دارند هرگز انسانهایی شاد نیستند.اگر این فرصت را به خود ندهید که قدر شادی های زندگی را بدانید،چیزی نخواهد گذشت که دچار حمله قلبی دیگری خواهید شد.... ادامه دارد..... @lightworkers

شبهای آرام، آسمان پر ستاره همراه با روزهای خوب و طلوع عشق و امید، هدیه به هموطنان عزيز مسيحى و مسيحيان جهان در آغاز سال نو میلادی؛ فرا رسيدن سال ۲۰۲۱ فرخنده باد. شادمانی، سلامت و دل‌آرامی تمامی ساکنان این کره کوچک خاکی را در آستانه سال نو ميلادى آرزومندیم. @lightworkers

خشکی_بدن: نشانه خشکی_ذهن است. ترس ما را وا میدارد که به راه‌های کهنه بچسبیم و نرمش و انعطاف پذیری خود را از دست بدهیم. اگر معتقد باشیم که برای انجام کاری «تنها یک راه است.» اغلب پی می‌بریم که سفت و سخت شده ایم. همواره می‌توانیم برای انجام کارها، راه‌هایی دیگر بیابیم.... تورم_بدن: نشانه مسدود بودن و ایستایی_اندیشه_عاطفی است. ما اوضاعی می‌آفرینیم که آزارمان میدهد و آنگاه به این خاطره‌ها می‌چسبیم.تورم اغلب نمایانگر اشکهای_فرونریخته و احساس گیرکردن و در تله افتادن، یا سرزنش دیگران برای محدودیت‌های خودمان است. گذشته را رها کنید و بگذارید که از ذهن تان پاک شود. اقتدار خود را بازیابید. از اندیشیدن به آنچه نمی‌خواهید،باز ایستید. از ذهن خود برای آفرینش آنچه «می‌خواهید» استفاده کنید‌.بگذارید در جریان زندگی شناور باشید. تومورها رشدهای کاذب هستند. صدف برای حمایت از خود، یک دانه شن ریز را بر میدارد و پوسته‌ای ضخیم دور آن می کشد.ما آن را مروارید می‌خوانیم و زیبا می‌پنداریم. ما نیز آزادی کهنه را بر می‌داریم و می پرورانیم. پوستش را می‌کنیم و به وقتش یک تومور خواهیم داشت. ما در مقابل تجربه‌های خود مسئول هستیم .کدام اعتقادات را لازم است در مورد خود عوض کنیم تا رفتارهای بهتری را سوی خود جلب کنیم؟ ادامه دارد.... @lightworkers

#بریده_کتاب هرگز نه از دزدان بترسیم، نه از آدمکشان! آنها خطرات بیرونی‌اند، خطرات کوچکند. از خودمان بترسیم! دزدان واقعی، پیش داوری‌های ما هستند. آدمکش‌های واقعی، نادرستی‌های ما هستند. چه اهمیتی دارد آنچه سرهای ما را، یا کیسه‌های پولمان را تهدید می‌کند. نیاندیشیم جز در آنچه که روحمان را تهدید می‌کند! #ویکتور_هوگو بینوایان @lightworkers

آدم‌های خوش‌بین این توانایی رادارند که مشکلات را درجعبه‌ای بگذارند و سراغ کار و زندگی‌شان بروند. این کاربه معنای حذف مشکل نیست، بلکه به معنای حذف نکردن بقیه زندگی است! @lightworkers

سکته: نشانه تراکم_لخته_خون در جریان خون مغز است ، که نمیگذارد خون به مغز برسد. مغز کامپیوتر بدن است وخون ،شادمانی رگها و شریان‌ها ،راه‌های عبور شادمانی هستند. در لوای قانون و عمل محبت ،همه چیز درست کار می‌کند. هر ذره خرد عالم، از عشق سرشار است. بدون تجربه محبت و شادمانی ، نمی‌توان درست کار یا انجام وظیفه کرد. اندیشه منفی ، مغز را می بندد و برای جریان گشوده و آزادانه محبت جایی نمی‌گذارد. اگر نگذاریم خنده آزاد و بیخیال باشد، نمی‌تواند جریان یابد.محبت و شادمانی نیز همین گونه است، اگر ما با تیرگی به زندگی نگاه نکنیم، زندگی تیره نیست. می‌توانیم در کوچکترین ناراحتی عظیمترین_فاجعه را ببینیم و می‌توانیم در بزرگترین مصیبت اندکی_شادمانی پیدا کنیم. این بسته به ماست. گاه می کوشیم زندگی خود را به راهی بکشانیم که به خیر و صلاح ما نیست.گاه سکته می‌آفرینیم تا خود را واداریم که به مسیری کاملا متفاوت برویم و از این راه ،شیوه زندگی خویش را از نو ارزیابی کنیم.... ادامه دارد.... @lightworkers

#بریده_کتاب کارل گوستاو یونگ گفت: ترجیح می‌دهم کامل باشم تا اینکه خوب باشم. برای اینکه انسان کاملی باشیم باید تمام جنبه‌های وجودمان، خواه خوب یا بد، را در بر بگیریم. برای آنکه انسان کاملی باشیم باید خوشحال و شاد و راضی و همچنین خودخواه و خشمگین و غمگین باشیم. اگر خود را فقط مالک نیمی از وجودمان یعنی آن نیمه‌ی خوب بدانیم و نیمه‌ی دیگر را انکار کنیم، کامل بودن را به اندازه‌ی کافی احساس نخواهیم کرد. آن‌گاه یک نوع احساس آزاردهنده را تجربه می‌کنیم که گویی همیشه خطایی در ما وجود دارد. جدایی معنوی #دبی_فورد @lightworkers

جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند عالَم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت فتنه انگیز جهان غمزهٔ جادوی تو بود #حافظ @lightworkers

هيچگاه انسان سالم، دیگری را شکنجه نمی‌کند. این انسانِ آزار دیده است که آزار می‌رساند. زخم خورده‌ها علاقه عجیبی به زخم زدن به دیگران دارند، آنها که از عزت نفس پایینی برخوردارند میل عجیبی به تحقیر کردن و گرفتن اعتماد به نفس و عزت نفس دیگران دارند. تو هیچ‌ گاه کنار آن‌ها بزرگ نمی‌شوی، فقط تحقیر می‌شوی؛ چون، یک فرد ناسالم، هرچیز در اطرافش را بیمار می‌کند. #کارل_گوستاو_یونگ @lightworkers

#بریده_کتاب وقتي كسي جوان، زيبا، ثروتمند و مورد احترام است، ميپرسيم كه: "آیا شاد هم هست؟" تا بدانيم كه خوشبخت است يا نه. ولي اگر شاد باشد، ديگر فرقي نمي‌كند كه جوان است يا پير، راست قامت يا گوژپشت، ثروتمند يا فقير؛ چنين كسي شادكام است، و اين اورا بس. روزي در آغاز جواني كتابي كهن را باز كردم كه در آن نوشته بود: "كسي كه بسيار مي‌خندد، سعادتمند و كسي كه بسيار مي‌گريد شوربخت است." گفته‌اي بسيار ساده لوحانه، كه با اين همه به علت حقيقت ساده‌اي كه بيان مي‌كند، نتوانسته‌ام فراموشش كنم، اگر چه بسيار بديهي ست. پس بهتر است هرگاه شادي دق الباب مي‌كند، به جاي اينكه مكرر شك كنيم، كه آيا ورودش جايز است يا نه، همه‌ي درها را به سويش بگشاييم، زيرا شادي هيچگاه بي‌موقع نمي‌آيد. زيرا فقط شادي است که زمان حال را پر سعادت مي‌كند و اين امر براي موجوداتي چون ما كه هستي‌مان لحظه‌ي كوتاهي ميان دو ابديت است، بزرگترين موهبت است. در باب حكمت زندگي #آرتور_شوپنهاور @lightworkers

سرطان: ناشی از نفرتی_درازمدت است که آنقدر آن را در خود نگاه می‌داریم تا سرانجام تن را بخورد. گاه رویدادی در کودکی حس اعتماد را از بین می‌برد،این تجربه هرگز فراموش نمی شود و شخص با حس دلسوزی به حال خود زندگی میکند و ایجاد روابط دراز مدت پر معنا را دشوار می‌یابد.به علت نظام اعتقادی خودش،زندگی به نظرش رشته‌ای از نومیدی‌ها می‌آید.احساس درماندگی و بیچارگی و فقدان در اندیشه اش نفوذ می‌کند و سرزنش دیگران برای مشکلاتش آسان می‌شود.مبتلایان به سرطان از خود بسیار انتقاد می‌کنند.... اضافه وزن: نمایانگر نیاز به حمایت است.می‌خواهیم خود را در برابر آزارها،تحقیرها، انتقاد و سوء استفاده ،جنسیت و مسائل جنسی، ترس از زندگی بصورت عام و خاص و هرچیز دیگر، که خود برمی گزینیم،حمایت کنیم. پیکار با چربی و چاقی اتلاف وقت و نیروست.رژیم‌های غذایی موثر نیستند. به محض اینکه از رژیم خود دست بکشیم اضافه وزن باز می‌گردد. دوست داشتن و تایید خود، اعتماد به فرآیند زندگی و احساس ایمنی به علت باخبر بودن از قدرت ذهنی خویش، بهترین رژیم‌های غذایی هستند. از اندیشه‌های منفی بپرهیزید و رژیم_اندیشه_مثبت بگیرید تا ببینید که اضافه وزن؛ خود به خود از بین می‌رود. هر گونه درد، نشانه احساس گناه است، گناه همیشه جویای مجازات است و مجازات درد می‌آفریند.درد مزمن ، ناشی از احساس گناه مزمن است که اغلب چنان عمیق مدفون شده که دیگر حتی از وجودش خبر نداریم.... ادامه دارد..... @lightworkers

بی‌اشتهایی و اشتهای مفرط: نشانه نفی_زندگی خود و صورت شدید از انزجار خویشتن است. خوراک اصلی‌ترین و اساسی‌ترین سطح تغذیه است. نفرت از خود تنها اندیشه‌ای است که از خود دارید.اما اندیشه‌ها را می‌توان عوض کرد،مشکل از بیرون حل نمی‌شود. تایید خود و پذیرش خود، کلید کار است... آرتروز(ورم مفاصل): مرضی ناشی از الگوی_انتقاد_بی_وقفه است.نخست انتقاد از خود و بعد انتقاد از دیگران.معمولا از مبتلایان به آرتروز انتقاد زیادی می‌شود،چون الگوی انتقاد در خود آنها وجود دارد و خودشان نیز بسیار انتقاد می‌کنند.آنها نفرین شده « کمالگرایی» هستند،نیاز به اینکه در همه وقت و هر شرایطی کامل باشند. آسم که ما اغلب آن را «محبت_محبوس_در_دل »می‌خوانیم ناشی از این احساس است که حق ندارید برای خود نفس بکشید.کودکان مبتلا به تنگی نفس معمولا«وجدانی_شدیدٱ_بیدار» دارند و از هر چه در محیط زندگیشان نادرست به نظر برسد،احساس گناه می‌کنند. نخست احساس بی‌ارزشی و سپس احساس گناه و آنگاه نیاز به مجازات.... ادامه دارد..... @lightworkers

يه زمانى فكر می‌كردم بدترين چيز تو اين دنيا، تنها موندنه.... اما اينطور نيست. بدترين چيز اينه كه با آدمهايى باشى كه بهت احساس تنها بودن ميدن!! #رابین_ویلیامز @lightworkers

شمس تبریزی می گوید: پیش ما کسی یک بار مسلمان نتواند شد، مسلمان می‌شود و کافر می‌شود و باز مسلمان می‌شود و هر باری از او چیزی بیرون می‌آید، تا آن وقت که کامل شود..... @ligtworkers

هنگامی که کسی را قضاوت می‌کنی، الگو و تصویر ذهنی‌ات را با وجود حقیقی آن شخص اشتباه می‌گیری، انجام این کار خود، الگویی عمیقا ناآگاه و شرطی‌ست، تو به آن فرد هویتی ذهنی می‌دهی و آن هویت کاذب نه تنها برای آن شخص، بلکه برای تو هم تبدیل به زندان می‌شود. یگانگی را با دیدن خود در همه چیز در آغوش بکش .... بجای افکاری که پیوسته در حال قضاوت است ، دیگران را مانند «امتدادهای» خود بدانید. خود‌خواهی وتنفر وقضاوت را رها کنید وخودتان را در همه ببینید. از آنچه صاحبش هستید لذت ببرید .بدون اینکه به آن وابسته باشید. تبدیل به شاهدی شوید که از همه چیز جدا شده. به این ترتیب خواهید توانست شادی وسرور حقیقی را بچشید. در این فرآیندِ رها شدن است که آزادی حیات را کسب می‌کنید. @lightworkers

#بریده_کتاب ‌- می‌تونم ازت درخواست کنم با من برقصی، لنکا؟ حالا، صدایش پر از شادی و بازیگوشی بود. گفتم: «بله!»‌ نمی‌توانستم میل به خندیدن را سرکوب کنم. او خندید و در خنده‌اش، شادمانی را حس کردم؛ صدای پاهایی را که می‌رقصند، صدای چرخش تند دامن‌ها، صدای بچه‌ها. آیا این اولین نشانه‌ی عشق است؟ این‌که در کسی که مُقدّر است عاشقش بشوی، صدای کسانی را که هنوز به دنیا نیامده‌اند، بشنوی؟!‌ ‌ همسر گمشده #آلیسون_ریچمن @lightwirkers

-من دیگر معنای کلمه‌ی تنهایی را در نمی‌یابم؛ در نظر من «تنها بودن» یعنی کس دیگری نبودن. من پر از دیگرانم… مائده‌های زمینی #آندره_ژید @lightworkers

اندامهای تناسلی: زنانه‌ترین عضو زن و مردانه‌ترین عضو مرد و نمایانگر زنانگی و مردانگی است. هرگاه از زن بودن یا مرد بودن خود احساس آسودگی نکنیم و جنسیت خود را طرد کنیم و تن خود را ناپاک و مأمن گناه بدانیم،معمولا در این ناحیه دچار مشکل می‌شویم.... ناراحتی‌های مثانه، مقعد، پروستات و اندامهای تناسلی،جملگی به این ناحیه ارتباط دارند و از اعتقادهای تحریف شده درباره بدن و صحت وظایف آنها ناشی می‌شوند. هر یک از اندام‌های تن و وظایف خاصی که انجام می‌دهد، تجلی شکوهمند زندگی است. ما کبد یا چشم خود را کثیف و گناهکار نمی‌دانیم،پس چرا چنین اندیشه‌ای را برای اندامهای تناسلی خود بر می گزینیم؟! هر یک از اندامهای تن و هر وظیفه‌ای که انجام می‌دهند،عالی و بهنجار و طبیعی و زیباست. ناراحتی‌های اندام تناسلی در زنان معمولا به زخم خوردن از یک رابطه عاشقانه مربوط می‌شود و ناراحتی‌های پروستات در مردان به خود را بی‌ارزش دانستن و این اعتقاد که چون پا به سن گذارند از مردانگی آنها کاسته می‌شود،ناتوانی بر ترس می‌افزاید و گاه به بغض و کینه نسبت به همبستر پیشین ارتباط می‌یابد. سرد مزاجی: ناشی از ترس یا این اعتقاد است که لذت بردن از تن درست نیست.همچنین از انزجار از خود سرچشمه می‌گیرد که می تواند با رابطه با همبستری که حساس نیست،شدت بگیرد. بیماریهای آمیزشی تقریبا همیشه از احساس گناه جنسی ناشی می شوند،معمولا از این احساس نیمه هوشیار بر می‌خیزد که درست نیست احساس جنسی خود را نشان بدهیم.تنها کسانی مبتلا به بیماریهای آمیزشی می‌شوند که مقاومت و مصونیت ذهنی و جسمانی آنها ضعیف باشد... ادامه دارد..... @lightworkers