ناصر سبحانی، کانال رسمی

📌معنا و مفهوم «اللَّهُ أَكْبَرُ» ▪️ ﴿وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ١٥﴾ [الأعلى: ١٥]. «و نام پروردگارش را یاد کرد و نماز گزارد».  ▪️ خداوند متعال در این آیه به وضعیت و احوال فردى اشاره مى‏كند كه در مسیر بندگى خدا قرار گرفته و به سوى كمال سیر مى‏كند و این‏چنین به خوشبختى دست یافته است. ▪️ چنین كسى پس از یافتن راه خوشبختى، خدا را یاد مى‏كند و شروع به دعا و درخواست كمک از او - جلّ جلاله - مى‏كند و مى‏گوید: «اللَّهُ أَكْبَرُ»، خدا بزرگ‏تر است. یعنى اگر حاكم و صاحب قدرتى باشد، خداوند از او بزرگ‏تر است. ▪️ بنابراین هر حاكم و صاحب قدرتى غیر از خدا باید از دل و درون انسان بیرون انداخته شود؛ زیرا خدا بزرگ‏تر است و انسان باید توجه خود را معطوف به او كند. ▪️ بنده‏ى خدا با گفتن «اللَّهُ أَكْبَرُ»، متوجه خدا مى‏شود و از هر قدرت و صاحب قدرتى روى بر مى‏گرداند. ✍ کاک ناصر سبحانی 📚 منبع: درسگفتار بندگی 🌐 @Naser_Sobhani

📌اولین چیزی که هنگام بیدارشدن از خواب باید به ذهن تو خطور کند... ▪️فجر طلوع کرده است. زمان، زمان ادای یکی از نمازهای واجب است؛ وقت نماز صبح. انسان از خواب بیدار می‌شود. هنگامی که از خواب بیدار شد، باید به این مهم توجه کند که یکی دیگر از روزهای زندگی او آغاز شده است و او، که بنده‌ی خداست، باید امروز را نیز همانند روزهای دیگر، مشغول بندگی خدا باشد. ▪️شاید هم امروز نخستین روز بندگی او باشد؛ پس بر اوست که بندگی و اطاعت از خدا را آغاز کند. ❗️نخستین چیزی که انسان هنگام بیدار شدن باید به ذهنش خطور کند، همین مطلبی است که بیان شد. ✍ کاک ناصر سبحانی 📚 منبع: درسگفتار بندگی 🌐 @Naser_Sobhani

📌مؤمن، «ابن‌الوقت» است! ▪️مؤمن ابن‌الوقت است؛ یعنی به لحظه‌ای که اکنون در آن قرار دارد توجه می‌کند و می‌اندیشد که در این لحظه چه وظیفه‌ای بر عهده دارد و چه کاری را باید انجام دهد یا انجام ندهد. ▪️او خود را گرفتار گذشته و آینده نمی‌کند؛ زیرا اگر گذشته‌اش نیکو بوده، پاداش آن نزد خداوند محفوظ است، و اگر گذشته‌اش نادرست بوده، با توبهٔ نصوح می‌تواند خود را از پیامد آن برهاند. دربارهٔ آینده نیز تنها چیزی که در اختیار اوست، عزم و تصمیم بر این است که مؤمن و اهل عمل صالح باشد. اگر بر این عزم استوار باشد و آن را در عمل تحقق بخشد، یاری خداوند شامل حال او خواهد شد. ▪️اما این‌که اصلاً آینده‌ای در اختیار او هست یا نه، چیزی است که هیچ‌کس از آن آگاه نیست. بنابراین مؤمن نه خود را در گذشته متوقف می‌کند و نه با آینده‌ای که هنوز نیامده، خویش را مشغول می‌سازد؛ بلکه در همان لحظه‌ای که در اختیار اوست، زندگی می‌کند و وظیفه‌اش را انجام می‌دهد. ✔️مؤمن و «بایدها و نبایدها» از نظر دیگر نیز، مؤمن خود را درگیر این نمی‌کند که چه خواهد شد و چه نخواهد شد؛ زیرا تعیین این امور در اختیار خداوند است. وظیفهٔ او در محدودهٔ «چه باید بکنم؟» و «چه نباید بکنم؟» خلاصه می‌شود. ▪️از این‌رو، مؤمن با آرامش و بدون گرفتارشدن در خوف و حزن، مشغول ادای وظیفه و انجام تکلیف خویش می‌شود. او در مسیر انجام مسئولیت خود، با امکانات و نعمت‌های زندگی ارتباط برقرار می‌کند؛ اما این امکانات و نعمت‌ها برای او هدف و مقصودِ بالذات نیستند، بلکه تنها تا آنجا برایش اهمیت دارند که در انجام وظیفه و مسئولیتش به کار آیند. ▪️پس «چه می‌شود» و «چه نمی‌شود» نیز برای مؤمن تنها در ارتباط با همین مسئولیت معنا پیدا می‌کند. در غیرِ محدودهٔ مسئولیت، انسان مؤمن خود را با آنچه در طول و عرض زندگی‌اش قرار گرفته، درگیر نمی‌کند. ✔️مؤمن؛ مانند غریب و رهگذر همان‌گونه که در حدیث آمده است، مؤمن مانند غریبی یا رهگذری در مسیر است. رهگذر وقتی وارد منطقه‌ای می‌شود که جای اقامت او نیست، از میان همهٔ چیزهایی که در آنجا وجود دارد، فقط با چیزهایی سروکار پیدا می‌کند که برای ادامهٔ مسیر و انجام کارش به آن‌ها نیاز دارد. ▪️یک مسافر، از میان همهٔ نعمت‌هایی که در مسیر می‌بیند، تنها آن مقدار را که به‌عنوان امکاناتِ سفر می‌تواند مورد استفاده قرار دهد، برمی‌گیرد و با بقیه کاری ندارد. اگر بخواهد به همهٔ آن نعمت‌ها دل ببندد و با همهٔ آن‌ها درگیر شود، به آن‌ها تعلق پیدا می‌کند؛ در نتیجه، سفرش به اقامت تبدیل می‌شود و دیگر بازنمی‌گردد. در حالی که او مسافر است، نه مقیم. ✍️ کاک ناصر سبحانی 📚 منبع: درسگفتار شرح اربعین 🌐 @Naser_Sobhani

✔️ چگونگی اکرام همسایه ➕سلام‌دادن بر همسایه، ➕برخوردکردن با گشاده‌رویی و خوش‌رویی، ➕ داشتن روابط حسنه با آن‌ها، ➕ دفع مضرات از آن‌ها، ➕ آگاهی از نیازهای آن‌ها ➕ و تلاش در رفع آن نیازها، ➕ فراهم‌کردن امکانات برای آن‌ها در حدّ وسع و توان، ➕ عدم ایجاد مزاحمت برای آن‌ها و... در مورد همسایه‌ی مؤمن و غیرمؤمن به‌طور یکسان واجب است و اکرام محسوب می‌شود. ✍ کاک ناصر سبحانی 📚 منبع: درسگفتار شرح اربعین 🌐 @Naser_Sobhani

✔️ چگونگی اکرام همسایه ▪️در حدیث  آمده: «وَمَنْ كَانَ يُؤمِنُ بِاللهِ وَاليَومِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ جَارَهُ» یعنی «هر کس که به خدا و روز واپسین، ایمان دارد پس همسایه‌اش را گرامی بدارد». ▪️همسایه حالات مختلفی دارد و بر اساس این حالات مختلف، تکالیف نسبت به همسایه، متنوع خواهد بود؛ مثلاً: همسایه‌ای که علاوه بر همسایه‌بودن، مؤمن و خویشاوند نسبی هم است، اکرامش بیشتر از همسایه‌ای است که تنها همسایه و مؤمن است؛ هم‌چنین همسایه‌ای که علاوه بر همسایه‌بودن، مؤمن نیز است، اکرامش در دو زمینه است، اما همسایه‌ای که غیرمؤمن است، اکرامِ او باید در زمینه‌ی همسایه‌بودن صورت گیرد. ▪️واژه‌ی «أکْرَمَهُ» یعنی «جَعَلَهُ کَریماً»؛ پس اکرام‌داشتنِ یک شخص یعنی جایگاه کریمانه برای او قائل‌بودن و اتخاذ موضع‌گیری در برابر او به‌سان ارتباط با فردی کریم. 📌اکرام در رابطه با انسان، به معنای موضع‌گیری‌کردن در قبال او هم‌چون برخورد و موضع‌گیری در رابطه با یک فرد کریم است؛ به‌عبارت دیگر، اکرام یک شخص یعنی: + او را گرامی و محترم داشتن +  و به‌گونه‌ای در مقابل او موضع‌گیری‌کردن که سبب جلب منافع و دفع مضرات شود؛ این جلب منفعت و دفع ضرر می‌تواند با سخن، عمل و... باشد و شامل مسائل درونی و معنوی و یا مسائل مادی می‌شود. 📌بنابراین نحوه‌ی اکرام مؤمن و اکرام غیرمؤمن متفاوت است، اما سلام‌دادن بر همسایه، برخوردکردن با گشاده‌رویی و خوش‌رویی، داشتن روابط حسنه با آن‌ها، دفع مضرات از آن‌ها، آگاهی از نیازهای آن‌ها و تلاش در رفع آن نیازها، فراهم‌کردن امکانات برای آن‌ها در حدّ وسع و توان، عدم ایجاد مزاحمت برای آن‌ها و...، در مورد همسایه‌ی مؤمن و غیرمؤمن به‌طور یکسان واجب است و اکرام محسوب می‌شود. ✍ کاک ناصر سبحانی 📚 منبع: درسگفتار شرح اربعین 🌐 @Naser_Sobhani

📌 مفهوم ایمان به پیامبران ▪️ فرد مسلمان باید به پیامبران الهی ایمان داشته باشد؛ یعنی کسانی که برنامه‌ی هدایت از طرف خداوند بر آنان وحی شد. ▪️ مُرسلین (رُسُل) کسانی هستند که خداوند آن‌ها را فرستاد تا برنامه‌ی هدایت را به مردم برسانند و راه بندگی را روشن کنند. ▪️ ایمان به پیامبران یعنی اعتقاد به اینکه آنان فرستاده‌ی خدا هستند و آنچه دریافت کرده‌اند، حق و برنامه‌ی هدایت است؛ نه از شیطان و نه زاییده‌ی وهم و خیال خودشان. ▪️ انسان باید یقین داشته باشد که پیامبران در دریافت و ابلاغ آن برنامه، دچار کوچک‌ترین خطا و دستکاری نشده‌اند؛ نه چیزی به آن افزوده و نه چیزی از آن کاسته‌اند. ▪️ مسلمان باید یقین داشته باشد که پیامبران، هم برای مردم زمان خود و هم برای هر بنده‌ای تا روز قیامت، امام، پیشوا و الگو هستند. ▪️ پیامبران پیش از مردم، مکلّف به اجرای آنچه دریافت کرده‌اند بودند و وظیفه داشتند پیشوا و رهبر مردم باشند و روشن کنند که چگونه به کتاب‌های خدا ایمان بیاورند و چه کارهایی انجام دهند و از چه چیزهایی دوری کنند. ▪️ آنان الگو بودن را به بهترین شکل انجام دادند؛ اما چون بشر بودند، گاه دچار اشتباه غیرعمدی می‌شدند. خداوند از طریق وحی آنان را آگاه می‌کرد و آنان فوراً از اشتباه دست برداشته و به دستور خدا عمل می‌کردند. ▪️ اشتباهات پیامبران بسیار کم بود و منافاتی با مقام آنان ندارد؛ زیرا بشرند و خدا نیستند. حکمت الهی چنین اقتضا کرد تا مردم آنان را فریادرس خود نگیرند و دچار شرک نشوند. ▪️ خطر اشتباه پیامبران مردم را تهدید نمی‌کرد؛ زیرا به محض خطا، خداوند از طریق وحی آگاهشان می‌ساخت. مثلاً در غزوه‌ی بدر، پیامبر با مشورت یارانش تصمیم گرفت اسیران را نکشد و فدیه بگیرد؛ سپس آیه‌ای تند نازل شد که این کار درست نبود، اما چون اجتهادی و غیرعمدی بود، خداوند آنان را بخشید و هشدار داد تکرار نکنند. ▪️ حقیقت ایمان به پیامبران تنها دانستن یا دوست داشتن و احترام ظاهری نیست؛ بلکه اعتقاد به اینکه آنان برنامه‌ی هدایت را از خدا دریافت کردند، خود پیش از همه به آن عمل کردند و سپس آن را به مردم رساندند. ▪️ انسان باید تسلیم پیامبران شود، در زندگی پیرو و مطیع آنان باشد و تنها آنان را پیشوا و رهبر خود بداند. اگر عالم و مؤمنی را رهبر خود می‌گیرد، به این سبب باشد که او پیرو پیامبران خداست. ▪️ فردی که به پیامبران ایمان دارد، هرگز نباید مطیع قانون و برنامه‌ی دیگری باشد یا از حاکمانی پیروی کند که بر اساس هوا و هوس نفسانی عمل می‌کنند. اگر کسی مطیع چنین حاکمانی شود، هرگز نمی‌تواند ادعا کند به پیامبران ایمان دارد؛ و اگر آنان را دوست بدارد و بداند پیامبر خدا هستند، این آگاهی هیچ سودی به حال او ندارد و مورد قبول خداوند نیست. ▪️ ایمان به پیامبران تنها در اطاعت از آنان و دستوراتشان در تمام مراحل زندگی خلاصه می‌شود. ✍ کاک ناصر سبحانی 📚 منبع: درسگفتار شرح اربعین 🌐 @Naser_Sobhani

❗️ مرۆڤ هەرگیز ناتوانیت بەڕاستی سەربەرز و گەورە بێت، ئەگەر سەری بۆ شتێکی کەمتر لە پەروەردگاری خۆی نەوی کردبێت. ✍ کاک ناسر سوبحانی 🌐 @Naser_Sobhani

📌ئازادیی ڕاستەقینە... ▪️قورئانی پیرۆز تەنها بۆ ئەوە نەهاتووە بە دەنگێکی خۆش بخوێندرێتەوە یان لە بەرزترین شوێنی ماڵەکانماندا بۆ پیرۆزی دابنرێت! بەڵکو ئەو نەخشەڕێگایەکی کردارییە بۆ بونیادنانی تاک و کۆمەڵگە. ▪️ کاتێک مرۆڤ بەڕاستی لە پەیامی قورئان تێدەگات، هەست بەو بەرپرسیارێتییە قورسە دەکات کە کەوتووەتە سەر شانی. ▪️ئازادیی ڕاستەقینەش لێرەوە دەست پێدەکات؛ ئازادی ئەوە نییە هەرچییەکت ویست بیکەیت، بەڵکو ئازادیی ڕەها ئەوەیە کە جگە لە خودا، خۆت لە کۆیلایەتی هەموو دروستکراوێک، هەموو ئارەزوویەک، و هەموو سیستەمێکی ئەم گەردوونە ڕزگار بکات. ▪️ مرۆڤ هەرگیز ناتوانیت بەڕاستی سەربەرز و گەورە بێت، ئەگەر سەری بۆ شتێکی کەمتر لە پەروەردگاری خۆی نەوی کردبێت. ✍ کاک ناسر سوبحانی 🌐 @Naser_Sobhani #ناسڕ_سوبحانی

📌 تفاوت جوهری روح و نفس از دیدگاه کاک ناصر سبحانی ▪️در اندیشهٔ کاک ناصر سبحانی، «روح» و «نفس» دو مفهوم کاملاً مترادف نیستند؛ بلکه «نفس» در نسبت با روح، مفهومی شکل‌یافته‌تر و متصف به ویژگی‌هایی است که در تعامل با بدن و جهان هستی پدید می‌آیند. ▪️ روح چیست؟ روح در اصل، مبدأ حرکت و حیات در انسان است. استاد، با توجه به معنای لغوی واژه، روح را به جانی تعریف می‌کند که منشأ حرکت است؛ یعنی هنگامی که روح به بدن تعلق می‌گیرد، بدن را به حرکت درمی‌آورد. پس در این معنا، روح را می‌توان اصل حیات و مبدأ حرکت دانست. ▪️ نفس چیست؟ نفس، در اصطلاح استاد، همان روح است؛ اما روحی که در اثر تعلق و تعامل با بدن و جهان هستی، به خصال و ویژگی‌هایی متصف شده است. این خصال می‌توانند در مسیر ایمان و عمل صالح شکل بگیرند یا در مسیر کفر و سیئات. ✔️بنابراین: نفس = روح + خصالی که در تعامل با بدن و جهان هستی پدید آمده‌اند. از همین‌رو «نفس» با وضعیت و صفات انسان ارتباط مستقیم دارد؛ زیرا آنچه انسان در مسیر زندگی کسب می‌کند، در ساختن و شکل‌گیری نفس او اثر می‌گذارد. ▪️ تفاوت در نسبت با بدن روح، مبدأ حرکت و حیات است؛ اما نفس، روحِ متصف به خصالی است که در ارتباط با بدن و زندگی انسانی پدید آمده‌اند. به همین دلیل، استاد در توضیح مرگ نیز میان «روح» و «نفس» تفکیک می‌کند و می‌گوید آنچه از بدن جدا می‌شود، نفس است، نه روح به معنای صرف و مجرد آن. ▪️ رابطه با تزکیه از آنجا که نفس با خصال و ویژگی‌های اکتسابی انسان ارتباط دارد، «تزکیهٔ نفس» معنا پیدا می‌کند؛ یعنی انسان باید استعدادهای خود را در مسیر مطلوب الهی رشد دهد و خصال خود را بر اساس فرمان خداوند اصلاح و پاکیزه کند. در نتیجه، تفاوت این دو را می‌توان چنین خلاصه کرد: روح، مبدأ حیات و حرکت است؛ نفس، روحی است که در تعامل با بدن و جهان هستی، به خصال و ویژگی‌هایی متصف شده است. ▪️این تفکیک، در اندیشهٔ استاد سبحانی، برای فهم موضوعاتی مانند تزکیه، ایمان، عمل صالح، کفر، مرگ و مسئولیت انسان اهمیت اساسی دارد. ✍️ برگرفته از مباحث کاک ناصر سبحانی 📚 نگاهی بر لغات و مفاهیم قرآنی 🌐 @Naser_Sobhani

📌 جدول مقایسه‌ای تفاوت جوهری روح و نفس از دیدگاه کاک ناصر سبحانی در اندیشهٔ کاک ناصر سبحانی، «روح» و «نفس» دو مفهوم کاملاً مترادف نیستند؛ بلکه «نفس» در نسبت با روح، مفهومی شکل‌یافته‌تر و متصف به ویژگی‌هایی است که در تعامل با بدن و جهان هستی پدید می‌آیند. ✍️ برگرفته از مباحث کاک ناصر سبحانی 📚 نگاهی بر لغات و مفاهیم قرآنی 🌐 @Naser_Sobhani

📌مسلمان متواضع و باعزت... «مسلمان نسبت به مؤمنین متواضع است؛ اما نسبت به اهل كفر و به ویژه حاكمان ظالم، در نهایت عزّت به سر مى‏برد و هرگز در برابر آن‏ها سر تسلیم فرود نمى‏آورد.» ✍ کاک ناصر سبحانی 📚 منبع: درسگفتار شرح اربعین 🌐 @Naser_Sobhani

✔️مفهوم ایمان به پیامبر... 🔅 فردى كه به پیامبران ایمان دارد و تسلیم برنامه‌ى آن‌هاست؛ هرگز نباید مطیع و پیرو قانون و برنامه‌ى دیگرى باشد و یا از حاكمانى اطاعت و پیروى كند كه بر اساس آن‌چه هوا و هوس و آرزوهاى نفسانى به آنان دستور مى‌دهد عمل مى‌كنند. 🔅 اگر فردى مطیع چنین حاكمانى شد، هرگز نمى‌تواند ادعا كند كه به پیامبران خدا ایمان دارد و اگر هم پیامبران را دوست داشته باشد و بداند كه آن‌ها پیامبر خدا هستند و چنین هم معتقد باشد كه كتاب آن‌ها كتاب خداست، این آگاهى هیچ سودى به حال او ندارد و وضعیت او هرگز مورد قبول خداوند متعال نیست. 🔅 ایمان به پیامبران تنها در اطاعت از آن‌ها و دستورات آن‌ها در تمامى مراحل زندگى خلاصه مى‌شود. ✍ کاک ناصر سبحانی 📚 منبع: درسگفتار شرح اربعین 🌐 @Naser_Sobhani

✔️چگونگی نیکی به پدر و مادر ▪️ ﴿وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ إِحۡسَٰنًا﴾ [الإسراء: 23]. «و (خداوند فرمان داده‌است) به پدر و مادر نیکی نمایید»؛ به ویژه زمانى كه به او نیازمندند: ▪️ ﴿إِمَّا يَبۡلُغَنَّ عِندَكَ ٱلۡكِبَرَ أَحَدُهُمَآ أَوۡ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَآ أُفّٖ وَلَا تَنۡهَرۡهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوۡلٗا كَرِيمٗا ٢٣ وَٱخۡفِضۡ لَهُمَا جَنَاحَ ٱلذُّلِّ مِنَ ٱلرَّحۡمَةِ وَقُل رَّبِّ ٱرۡحَمۡهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرٗا ٢٤﴾ [الإسراء: 23- 24]. ▪️«و چون یکی از آنها یا هر دوی آنها نزدت به سن پیری رسیدند، پس اُف (کوچک‌ترین سخن ناخوشایندی) به آنان مگو و بر سرشان داد مزن و به آنان سخن نیکی بگو. و از روی مهربانی بالِ فروتنی و تواضعت را برایشان فرود آور و بگو: «ای پروردگارم! همانگونه که در کودکی مرا پرورش دادند، آنان را مشمول رحمت خویش بگردان» ▪️ اگر یكى از آن دو (پدر یا مادر) یا هر دوى آن‌ها پیر شدند و نزد تو زندگى كردند و به مراقبت و محافظت و كمک و توجه تو نیاز داشتند، هر چند مراقبت و توجه به آن‌ها سخت است و مشكلات خاصى دارد. ❗️ اما همیشه مواظب باش كه هرگز نگویى «آه» و هرگز با آنان با لحن تند و كلمات ركیک، كه موجب آزرده شدن آن‌ها شود، سخن نگویى. ❗️ مواظب باش كه با احترام و اكرام خاصى با آنان سخن بگویى و در مقابل آن‌ها با تواضع كامل برخورد كنى و نسبت به آن‌ها هم‌چون پرنده‌اى باشى كه بال‌هاى رحمت خود را باز كرده و آن‌ها را سایبان فرزندانش قرار مى‌دهد. ▪️ تو نیز بال تواضع را بر آن‌ها فرود آور؛ یعنى در نهایت تواضع و فروتنى با آن‌ها برخورد كن. ▪️ علاوه بر این، از خداوند متعال برایشان طلب مغفرت كن و دعا كن كه خدا به آن‌ها رحم كند و بگو: خدایا! به آن‌ها رحم كن همان‌طور كه آنان زمانى كه من بچه بودم مرا پرورش دادند و به من رحم كردند. خدایا! به آن‌ها جزا و پاداش نیكو عطا بفرما. ✍ کاک ناصر سبحانی 📚 منبع: درسگفتار شرح اربعین 🌐 @Naser_Sobhani

🚫 مسخره و تحقیر ممنوع! «مسلمان هنگام راه رفتن و در برخورد با دیگران هرگز آنان را مسخره و تحقیر نمى‌كند و خود را از آنان بزرگ‌تر نمى‌داند.» ✍ کاک ناصر سبحانی 📚 منبع: درسگفتار شرح اربعین 🌐 @Naser_Sobhani

📌 ویژگی‌های اخلاقی و ایمانی زنان پیامبر  در پرتو آیات سوره احزاب ﴿يَٰنِسَآءَ ٱلنَّبِيِّ لَسۡتُنَّ كَأَحَدٖ مِّنَ ٱلنِّسَآءِ إِنِ ٱتَّقَيۡتُنَّ﴾  [الأحزاب: ۳۲] «ای زنان پیامبر! شما مانند هیچ‌یک از زنان دیگر نیستید؛ اگر تقوا پیشه کنید.» ای زنان پیامبر! شما مانند زنان دیگر نیستید؛ زیرا الگوی دیگران هستید. اگر می‌خواهید از خدا بترسید و تقوای الهی داشته باشید، خود را به صفات و ویژگی‌های زیر بیارایید: ۱. متانت در گفتار ﴿فَلَا تَخۡضَعۡنَ بِٱلۡقَوۡلِ فَيَطۡمَعَ ٱلَّذِي فِي قَلۡبِهِۦ مَرَضٞ وَقُلۡنَ قَوۡلٗا مَّعۡرُوفٗا﴾ [الأحزاب: ۳۲] «پس در گفتار، نرمی و ناز به خرج ندهید تا کسی که در دلش بیماری است، طمع ورزد؛ و سخنی شایسته بگویید.» هنگام سخن گفتن، با ناز و نرمی سخن نگویید؛ زیرا بیماردلان و کسانی که از نظر اخلاقی سالم نیستند، ممکن است در شما طمع کنند. بنابراین، با متانت سخن بگویید و مقصود خود را روشن و صریح بیان کنید. ۲. ماندن در خانه و بیرون نرفتن بدون ضرورت ﴿وَقَرۡنَ فِي بُيُوتِكُنَّ﴾ [الأحزاب: ۳۳] «و در خانه‌هایتان بمانید و باوقار باشید.» جای اصلی فعالیت، کوشش و تلاش شما باید خانه و خانواده باشد و بیرون رفتن از خانه تنها هنگام ضرورت صورت گیرد؛ بنابراین، با وقار و سنگینی در خانه‌های خود بمانید. ۳. خودآرایی نکردن هنگام بیرون رفتن ﴿وَلَا تَبَرَّجۡنَ تَبَرُّجَ ٱلۡجَٰهِلِيَّةِ ٱلۡأُولَىٰ﴾ [الأحزاب: ۳۳] «و همچون خودآراییِ دوران جاهلیت پیشین، خودآرایی نکنید.» اگر بنا بر ضرورت از خانه بیرون رفتید، خود را مانند قصر، آراسته و زینت نکنید؛ زیرا قصر به سبب زیبایی و زینتی که دارد، توجه همگان را به خود جلب می‌کند. به‌گونه‌ای خود را نیارایید که مردم به شما توجه کنند. همچون زنان جاهلیت گذشته در میان مردم ظاهر نشوید و خودنمایی نکنید. زنان جاهلیت پیشین، یعنی کسانی که از مسیر بندگی خدا دور، غافل و منحرف بودند، هنگام بیرون رفتن خود را می‌آراستند؛ شما مانند آنان رفتار نکنید. پس از بیان این مطالب، به چگونگی رفتار و کردار زن مؤمن و مسلمان در خانه و بیرون از خانه اشاره می‌کند و می‌فرماید: ۴. برپا داشتن نماز ﴿وَأَقِمۡنَ ٱلصَّلَوٰةَ﴾ [الأحزاب: ۳۳] «و نماز را برپا دارید.» دعاها و درخواست‌های خود را به‌درستی و به‌طور منظم با خداوند در میان بگذارید تا خداوند متعال شما را در برداشتن گام‌های استوارتر در مسیر بندگی او ـ جلّ جلاله ـ یاری دهد. ۵. پرداخت زکات ﴿وَءَاتِينَ ٱلزَّكَوٰةَ﴾  [الأحزاب: ۳۳] «و زکات بدهید.» از ثروت و دارایی خود، آنچه را که افزون بر نیازتان است، در راه خدا ببخشید تا مایه رشد شما به سوی کمال باشد. ۶. اطاعت از خدا و پیامبر ﴿وَأَطِعۡنَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓ﴾ [الأحزاب: ۳۳] «و از خدا و پیامبرش اطاعت کنید.» از راه و روش خدا و پیامبرش اطاعت و فرمانبرداری کنید. 📌 هدف از این دستورها ای زنان پیامبر! چنین تصور نکنید که از انجام این دستورها سود و منفعتی نصیب ما می‌شود. هدف این است که: ﴿إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُذۡهِبَ عَنكُمُ ٱلرِّجۡسَ أَهۡلَ ٱلۡبَيۡتِ وَيُطَهِّرَكُمۡ تَطۡهِيرٗا﴾ [الأحزاب: ۳۳] ❗️«ای خاندان پیامبر! خداوند فقط می‌خواهد پلیدی را از شما دور کند و شما را چنان‌که باید پاکیزه سازد.» ❗️ای زنان پیامبر خدا! خداوند می‌خواهد شما را از هر روش و رفتار جاهلی پاک گرداند؛ رفتارهایی مانند با نامحرم با ناز و نرمی سخن گفتن، نداشتن وقار و سنگینی، در خانه نماندن و پیوسته این‌سو و آن‌سو رفتن، و هنگام بیرون رفتن خود را آراستن و مانند آن. ۷. به یاد داشتن آیات خدا و حکمت ﴿وَٱذۡكُرۡنَ مَا يُتۡلَىٰ فِي بُيُوتِكُنَّ مِنۡ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ وَٱلۡحِكۡمَةِ﴾ [الأحزاب: ۳۴] «و آنچه را از آیات خدا و حکمت در خانه‌هایتان تلاوت می‌شود، به یاد آورید.» همیشه آیات، نشانه‌ها و دلایلی را که در خانه‌هایتان تلاوت می‌شود، به یاد آورید و از آنها متذکر شوید؛ آیاتی که مسیر بندگی را روشن می‌کنند و بیان می‌دارند که تنها فرمانروا و فریادرس خداست، آخرت وجود دارد و انسان در آن مورد محاسبه و محاکمه قرار می‌گیرد. ❗️این آیات انسان را متوجه این حقیقت نیز می‌کنند که مسئولیت دارد و بنده خداست و باید راه و روشی را که خداوند برای بندگی او فرستاده است، بدون هیچ‌گونه افراط و تفریطی رعایت کند. ❗️ای زنان پیامبر! این را نیز بدانید: ﴿إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ لَطِيفًا خَبِيرًا﴾ [الأحزاب: ۳۴] «بی‌گمان خداوند لطیف و آگاه است.» ❗️در آنچه بیان شد، هیچ شک و گمانی نیست. یقیناً خداوند متعال «لطیف» است؛ یعنی نازک‌بین است و آنچه بسیار پوشیده و پنهان است، می‌داند و از آن آگاه است. و «خبیر» است؛ یعنی از هر آنچه روی می‌دهد و هر عملی که انجام می‌شود، آگاهی دارد. ✍️ کاک ناصر سبحانی 📚 منبع: درسگفتار شرح اربعین 🌐 @Naser_Sobhani