💌 دلنوت

انسان هیچ‌گاه خشنود نیست! سرتاسر زندگی را به دنبال خشنودی خیالی می‌دود، خشنودی‌ای که به ندرت به دست می‌آید و وقتی هم که به دست آمد همان بیداری از خوابِ خوشحالی است: چون کشتیِ شکسته‌ای که بی‌دکل به بندرگاه وارد می‌شود‌. دست آخر هم تفاوتی نمی‌کند که در طول زندگی خوشبخت بوده یا بدبخت، چون زندگی وی چیزی جز یک اکنونِ گذرا نبوده و اکنون پایان یافته. جهان و تأملات فیلسوف #آرتور_شوپنهاور @delnote

♥️ من از کلماتِ انتزاعی مثل شکوه، افتخار، شهامت، و قربانی بیزارم. تنها چیزی که از جنگ فهمیدم، این بود؛ زخم، درد، و مرگ. #ارنست_همینگوی @delnote

♥️ دلم برای باغچه می‌سوزد کسی به فکر گل‌ها نیست کسی به فکر ماهی‌ها نیست کسی نمی‌خواهد باور کند که باغچه دارد می‌میرد که قلبِ باغچه در زیر آفتاب ورم کرده‌ است که ذهن باغچه دارد آرام آرام از خاطرات سبز تهی می‌شود و حس باغچه انگار چیزی مجردست که در انزوای باغچه پوسیده‌ست. حیاط خانهٔ ما تنهاست حیاط خانهٔ ما در انتظار بارش یک ابرِ ناشناس خمیازه می‌کشد و حوض خانهٔ ما خالی‌ست ستاره‌های کوچک بی‌تجربه از ارتفاع درختان به خاک می‌افتند و از میان پنجره‌های پریده‌رنگ خانهٔ ماهی‌ها شب‌ها صدای سرفه می‌آید حیاط خانهٔ ما تنهاست. «دلم برای باغچه می‌سوزد» #فروغ_فرخزاد از دفتر «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد» @delnote

♥️ چه گریزیست ز من؟ چه شتابیست به راه؟ به چه خواهی بردن در شبی این همه تاریک پناه؟ مرمرین پله آن غرفه عاج ای دریغا که ز ما بس دور است لحظه‌ها را دریاب چشم فردا کور است نه چراغیست در آن پایان هر چه از دور نمایانست شاید آن نقطه نورانی چشم گرگان بیابانست می‌ فرومانده به جام سر به سجاده نهادن تا کی او در اینجاست نهان می‌درخشد در می گر بهم آویزیم ما دو سرگشته تنها، چون موج به پناهی که تو می‌جویی، خواهیم رسید اندر آن لحظه جادویی اوج. ظلمت #فروغ_فرخ‌زاد @delnote

به نام نامی عشق به نام جنون به نام باران و بوی خوش سیب اگر بارها و بارها بِرانی‌ام دوباره به تو برمی‌گردم برمی‌گردم به تو و بیشتر از قبل دوستت خواهم داشت   #سوسن_‌درفش @delnote

♥️ این روزها و سال‌ها معلوم نیست چرا اینقدر تند می‌گذرند و بدتر، تباه و تهی می‌گذرند، حال آنکه در تمام طولشان حس گرفتار کاری‌ بودن داری، بی‌آنکه کاری که کار باشد، داشته باشی. #ابراهیم_گلستان @delnote

♥️ من نقاشی می‌کنم. شعر می‌خوانم و یکتایی می‌بینم و گاه در خانه غذا می‌پزم و ظرف می‌شویم و انگشت خودم را می‌برم. و چند روز از نقاشی باز می‌مانم. غذایی که می‌پزم خوشمزه می‌شود به شرطی که چاشنی آن نمک باشد و یک قاشق اغماض. غذاهای مادرم چه خوب بود. تازه من به او ایراد هم می‌گرفتم که رنگ سبز خورش اسفناج چرا متمایل به کبودی است. آدم چه دیر می‌فهمد... من چه دیر فهمیدم که انسان یعنی عجالتا... ایران مادرهای خوب دارد و غذاهای خوشمزه و روشنفکران بد و دشت‌های دلپذیر. و همین... ‌ از نامه‌ی #سهراب_سپهری به احمدرضا احمدی ‌@delnote

خورشید روزی برای همه ‏به یک اندازه طلوع خواهد کرد ‏شاید ما آن روز را نبینیم، ‏اما زندگی، چیزی جز امیدواری نیست. ‏#ناظم_حکمت @delnote

♥️ مرا به خاطر آنچه که نداشته‌ام عفو کن به خاطر دستی که نداشته‌ام تا دستگیرم شوی. به خاطر چشمی که تو را ببینم و راز وجود را بدانم. پایی برای قدم‌زدن در پارک‌ها و در خرابهُ جنگ‌ها. سرباز شکست‌خورده جز افتخار قلبی خود چه دارد که نثارت کند‌. #شمس_لنگرودی کتاب درون شدم از دری که نیست   @delnote

ظهرِ دم‌کرده‌ی تابستان بود پسر روشن آب، لب پاشویه نشست و عقاب خورشید آمد او را به هوا برد که برد به درک راه نبردیم به اکسیژن آب برق از پولک ما رفت که رفت ولی آن نور درشت عکس آن میخک قرمز در آب که اگر باد می‌آمد دل او پشت چین‌های تغافل می‌زد چشم ما بود روزنی بود به اقرار بهشت #سهراب_سپهری @delnote

صبح است و هوا پر از امید، برخیز، که زندگی دوباره آغاز می‌شود با نور. #فريدون_مشيرى @delnote

اگر ما همه گمشدگانی باشیم که به یکدیگر کمک می‌کنیم که پیدا شویم چه؟ #پونه_مقیمی @delnote