| Distorted Human |

و در نهایت خدا ساکت‌تر از آن بود که انتظارش را داشتم.. #ادواردو_گالیانو @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

الهی دشمنت را خسته بینم به سینه‌اش خنجری تا دسته بینم سر شو آیم احوالش بپرسم سحر آیم مزارش بسته بینم #بابا_طاهر @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

در اوراقِ غبارآلود و ننگ اندود ِ خود،تاریخ از آن پنهان شهیدان، هیچ هرگز یاد خواهد کرد؟ و آیا هیچ‌کس هرگز، نهان یا آشکار آن داغداران را کز ایشان گم شدند آنان که دیگر برنمی‌گردند، به برگِ زردِ پیغامِ تسلّی شاد خواهد کرد؟ و بر دل‌های خون آغشته و داغ آجینشان، آن دشت پر لاله، نوازش را نثار ابر اگر نتوان، گذارِ باد خواهد کرد؟ #مهدی_اخوان‌ثالث @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

درک غروب از حوصله دیواری که تیرباران شده خارج است حال سرکرده یاغیان را دارم علی مراد وقتی برای عبرت جسد هم قطارانش را از دروازه شهر آویزان کردند. #جواد_گنجعلی #موهبت‌غریب‌وال‌بودن @Javadganjali1

امیدوارم حال همهٔ دوستانم خوب باشه💔

‌‌ حالم چون دلیری است که از بخت بد خویش در لشکر دشمن پسری داشته باشد... #حسین_جنتی @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

پيش آ که بخوانی رقمِ سينۀ ريشم من نامۀ افتاده به خاک از کفِ خويشم #بیدل @Daar_wag #هنررا‌به‌دست‌اهلش‌برسانید ✅داروگ‌ مجلهء شعر و سینمای شاعرانه✅

نه کاری از من برمی‌آید و نه از تو... زخم چه می‌تواند بکند با چاقویی که در آن می‌چرخد؟ #نزار_قبانی @Daar_wag #هنررا‌به‌دست‌اهلش‌برسانید ✅داروگ‌ مجلهء شعر و سینمای شاعرانه✅

«ای مبتلا به درد و غمِ بی‌دوا، وطن ‏بی‌کس وطن، غریب وطن، بینوا وطن.» ‏#نسیم_شمال @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

اگر چشم فرو بستم خاک را بگویید پیکر کُرد دیگری را در خود جای ندهد آب را بگویید سیل اشک به سوی کردستان روانه نکند باد را بگویید تازیانه اش را بر دل مادران کُرد نکوبد خورشید را بگویید آتش غضبناکش را از سرِ کردستان بردارد شب را بگویید .پنجره ی امید را بر روی هیچ پدر کُردی نبندد و خدا را بگویید فرود آید و برای چند لحظه هم که شده کُرد باشد. #شیرکو_بیکس @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

«حال گیتا خوب نیست. ازبس خسته است. انگار حال هیچکس خوب نیست. لااقل کسانی را که ما می‌شناسیم و می‌بینیم. همۀ ایرانی‌ها. همه منتظرند و همه از انتظار خسته شده اند. مثل آدم هایی هستیم که بیرون قفس ایستاده ایم. یک قفس عظیم...» ۱۹۸۱/۲/۱۱؛ شاهرخ مسکوب؛ روزها در راه(یادداشت‌ها) @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

ما فرزندان انقلاب نبودیم، ما نان بودیم. نان داغی که لقمه‌ی چپ سران حکومت شدیم. تکه‌پاره‌مان کردند و خوردند و پاشیدند.نه، چه می‌گویم؟ انگار که در این خلقت اضافه بودیم. ما را مصرف جامعه‌مان نکردند، ما را اسراف کردند، پخش‌مان کردند که بر سفره‌ی خودمان ننشسته باشیم، که هیچ‌کدام‌مان در ساختن آن مملکت نقش نداشته باشیم. شخصیت و هویت‌مان را به لجن کشیدند که حتی در اروپای مترقی هم نتوانیم مثل بقیه‌ی مردم زندگی کنیم. دلم می‌خواست موهام سیاه نبود، سبیلم سیاه نبود، آرواره‌های بزرگ می‌داشتم، با موهای بور، از یک نژاد برتر که احساس غریبی نکنم، خارجی نباشم و فکر کنم که اینجا هم سرزمین من است چرا همیشه یک جای زندگی گندیده است، و کاری هم نمی‌شود کرد؟ #عباس_معروفی @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

خون می‌چکد از دیده در این کنج صبوری این صبر که من می‌کنم افشردن جان است #هوشنگ_ابتهاج @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

«تنها راه شناخت یک نفر، دوست داشتن او بدون هیچ امیدی است.» #والتر_بنیامین خیابان یک طرفه @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

#بهرام_بيضايى ١٣١٧-١٤٠٤ @Distortedhuman 🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷