مجله روانشناسی و شعر

بدونِ او، همه چيز چه طولانى است.. 😁 #رولان_بارت

گاهی از دور تو را خوب ببینم کافی ست... @alidarbani

«اگه داری از وسط جهنم می‌گذری ادامه بده، چرا باید تو جهنم بایستی؟»

همین تکرار شیرین وقایع انتظار را ممکن می‌سازد

زندگی اتفاقی نیست...! بلکه پاسخی در برابر بخشش‌ها و داده‌های شماست. زندگی صدا و آهنگ خودتان است! هر بُعدی از زندگیِ‌تان بازتاب نیت و افکار شماست. شما خالق زندگی‌تان هستید! #راندا_برن @alidarbani

هیچ‌کس به واسطهٔ نادیده‌گرفتنِ زخم‌هایش، نتوانسته آن‌ها را بهبود بخشد. نادیده‌انگاری، انکار واقعیت و تلاش برای فراموشیِ آن اتفاق تلخی که افتاده، ممکن است موقتاً نشانه‌ها را پنهان کند، اما مدتی بعد زخم، از جای دیگری باز می‌کند. @alidarbani

ولی آمدن احمدی‌نژاد یک خاصیت بزرگ برای نظام دارد اقشار محروم و حاشیه نشین  را که حالا در وضعیت «خشم معیشتی» هستند را دوباره وارد چرخه صندوق و رای و آشتی با نظام میکند

یجوری آقایان قالیباف، لاریجانی، احمدی نژاد، جلیلی، ظریف و .... با ناز میگن باید فکرامون رو بکنیم بیاییم جلو یا نه انگار گفتیم آخر هفته بی بریم شمال .....

"به یک جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی رنج را نباید امتداد داد باید مثل یک چاقو که چیزها را می برد و از میانشان می گذرد از بعضی آدم ها بگذری و برای همیشه تمامشان کنی!" #ویلیام_فاکنر @alidarbani

آنچه از فنِ تبلیغات می‌آموزیم این است که هر موضوعی را می‌توان به اکثریت مردم قبولاند به‌شرطی که چندین بار به نحوی تکرارش کنیم که در حافظه آنان حک شود. ما غالب چیزها را باور داریم فقط به این علّت که چندین‌بار با لحن تائیدآمیزی درباره‌ی آنها شنیده‌ایم؛ حتی به خاطر نمی‌آوریم که کجا و چرا موردِ تائید واقع شده‌اند. از این روست که نمی‌توانیم به نقدِ آنها بپردازیم، حتّی وقتی که هیچ پشتوانه‌ی منطقی مؤیدِ آنها نبوده و تائیدشان از طرف اشخاص ذی‌نفع ابراز شده باشد. #برتراند_راسل @alidarbani

ساده ای اگر وقتی کسی کنارت مثل آب خوردن به بقیه دروغ میگه، فکر کنی با تو قراره روراست باشه. @alidarbani

در مرحله‌ی خاصی از زندگی و روند بالغ شدن، انسان تنهایی را برمی‌گزیند. چرا که متوجه می‌شود هر حضوری تنها رنجش را مضاعف می‌کند. درک پریشانی درونش برای ناظر بیرونی ناممکن است... سکوت و تنهایی را انتخاب می‌کند به جای تحمل اطرافیانی با نقاب‌های پوشالی و دروغین... #آلبر_کامو @alidarbani

نوشته بود اگر یه کتاب بنویسی راجع به کسی که عاشقش بودی و بهش نرسیدی، صفحه‌ی آخرش چی می‌نویسی؟ نوشته بود خیالِ بودنت به وسعتِ یک کتاب شد؛ اما اندوه نبودنت در یک جمله خلاصه می‌شود "تو متعلق به من نیستی..."

دیگوی عزیز من! من دست‌های تو را به یاد می‌آورم که شبیه‌ترین موجود زنده‌ی دنیا به ابرها بود! من چشم‌های تو را به یاد می‌آورم که وقتی بی‌هوا به من خیره می‌شدی زمان معنی خود را از دست می‌داد، می‌ایستاد به تماشای نگاه کردن تو! و نور از چشم‌هایم شهر می‌کرد به سلول‌های قلبم! امروز بعد از روزها به خانه برگشتم سکوت خانه را نوشیدم، چند بار اسم بلندت را صدا زدم و سکوت مطلق خانه نامت را منعکس کرد! تو تکرار می‌شدی و من سرمست از شنیدن و صدا کردن نامت لبخند می‌زدم! جهان جای غریبی‌ست! کسی چه می‌داند، شاید ما دوباره دست‌های یکدیگر را با یافتیم! و تا آن‌ روز من به یاد دست‌هایت ابرها را عاشقانه نگاه خواهم کرد... کسی که نامت را دیوانه‌وار دوست دارد: نیاز تو #نیاز_خاکی #نامه_های_بی_سر_و_ته #نامه_هایی_به_دیگو @alidarbani

چقدر من دیدنت را دوست دارم؛ در خواب در غروب در همیشه‌یِ هر جا هرجایی که بِتوان تو را دید صدا کرد و از انعکاس نامت کیف کرد! چقدر من دیدن تو را دوست دارم. #افشین_صالحی @alidarbani

فقط دشمن‌ها هستند که همیشه حرف را بی هیچ کم و کاستی می‌فهمند. اغلب هم لبخندی چاشنی گفت و گویشان است. دوستی همیشه با سوءتفاهم همراه است، عشق خیلی بیشتر...!  📒نیمه غایب #حسین_سناپور @alidarbani