آن سویِ ابرها.

خسته‌ام و می‌دانم دوام خواهم آورد؛ و همین خسته‌ترم می‌کند.

قصه‌های ناگفته‌ی چشمانت

در چشمانت چیزی شبیهِ شب هست؛ شبی که ماه، آرام در آغوشش می‌درخشد و سکوتش، هزاران حرفِ ناگفته را پنهان کرده است. وقتی در آن سیاهیِ آرام نگاه می‌کنم، انگار پشت آن تاریکیِ زیبا، هزاران قصه‌ی نانوشته پنهان شده؛ قصه‌هایی که فقط دل می‌تواند آن‌ها را بخواند. چشمانت، بی‌آنکه حتی کلمه‌ای بر زبان بیاورند، حرف‌هایت را روایت می‌کنند؛ از احساس‌هایی که شاید هیچ‌وقت گفته نشوند، از رازهایی که در سکوتت آرام گرفته‌اند. چشمانت شبیهِ ماه‌اند؛ زیبا، روشن و آرام… مثل نوری که در دلِ تاریکی پیدا می‌شود، مثل آرامشی که آدم دلش می‌خواهد برای همیشه در آن بماند. و من نمی‌دانم چگونه از آن‌ها بگویم؛ از نگاهی که هم شبیهِ آسمان است، هم شبیهِ شب، هم شبیهِ قصه‌ای که هر بار خوانده شود، باز هم تازه و زیباست. شاید بعضی چشم‌ها فقط برای دیدن نیستند؛ برای گم شدن‌اند…

𝖬𝖺𝖾𝖽𝖾ْ𝗁︎

امروز July 20, روز جهانی ماهه.

اسمم رو تایپ کردم «🧚🏻‍♀» اومد، پس فرشته بودم و خودم نمیدونستم

تظاهر می‌کردم که همه‌‌چیز خوب و تحت کنترل است؛ اما هیچ‌چیز خوب نبود و نیست.

اولین میان ترم بدونِ الهه نازم.

درد و بلای زمستون و برف بخوره تو سر تابستون و گرما و تابستون فنا🙎🏻‍♀

بیا که شهرمون؛ شهر جنگ و رگباره..

آیا روزی خواهد رسید که سایه اندوه از آسمان این سرزمین کوچ کند ؟

با تابستون چیکار میکنید ؟ ما که از گرما سوختیم🙎🏻‍♀