𝗘𝘃𝗶𝗺𝗶𝘇🪞"

+ احتمالا..خودش می‌خواسته بعدا بهتون اطلاع بده! چند لحظه سکوت کردم؛ اسم مرت و یادآوری روزهایی که دیگه برنمی‌گشتن ، ذهنم رو به خودش مشغول کرده بود درست وقتی فکر می‌کردم دیگه چیزی از گذشته نمونده که غافلگیرم کنه ، دوباره با تصمیمی از طرف اون روبه‌رو شده بودم با صدای ایسو به خودم اومدم - خب..پس باید مراحلش رو پیگیری کنیم انگار.. نگاهم رو به سمتش چرخوندم و بعد از مکث کوتاهی گفتم: - ولی..من می‌خواستم استعفا بدم! هر دو نگاهم کردن و بورا ابروهاش رو بالا برد + استعفا؟! چرا؟! شونه‌ای بالا انداختم - خیلی زود قراره ناز بیاد..باید بهش رسیدگی کنم و وقت اومدن به شرکتو ندارم! بورا بین من و ایسو نگاهی ردوبدل کرد و لب زد: + فعلا عجله نکن..بذار اول وضعیت این سند مشخص بشه ، بعد درباره‌ی استعفا هم تصمیم می‌گیریم! ایسو رو به بورا گفت: - خب..اون چهل درصد دیگه‌ی سهام متعلق به کیه؟! بورا خنده‌ای کرد و گفت: + رسیدیم به بخش اصلی سهام که برای نازه..ولی کنترلش رو به من و تو سپرده! ایسو هم ناباورانه به نقطه‌ی نامعلومی خیره شد که منم دیگه چیزی نگفتم و دوباره نگاهم به اسمم روی برگه افتاد مرت حتی بعد از رفتنش هم دست از غافلگیر کردنمون برنمی‌داشت... بعد از صحبت با بورا ، بالاخره از شرکت بیرون اومدیم تمام مسیر تا خونه رو تقریبا ساکت بودم. سرم از اتفاقات امروز سنگین شده بود و ذهنم مدام بین حرف‌های بورا سند سهام و ناز در رفت‌وآمد بود وقتی وارد خونه شدیم ، حتی حوصله‌ی عوض کردن لباسم رو هم نداشتم کیفم رو از دسته‌ی مبل اویزون کردم و خودم رو روش انداختم دو شب میشد که درست نخوابیده‌ بودم و به خاطر همین خیلی خوابم میومد چشمام رو بستم اما ذهنم همچنان دست بردار نبود فردا...شاید فردا ناز رو می‌آوردیم! بارها تصورش کرده بودم؛ اینکه دوباره ببینمش ، دست‌های کوچیکش رو توی دست‌هام بگیرم و بهش بگم دیگه تنها نیست اما حالا که زمانش نزدیک شده بود ترس عجیبی وجودم رو گرفته بود. من واقعا می‌تونستم مادرش باشم؟! مادر بودن فقط دوست داشتن یه بچه و بغل کردنش نبود.. یعنی باید بلد می‌بودم وقتی می‌ترسه چطور آرومش کنم ، وقتی سوال‌هایی می‌پرسه که جوابشون رو نمی‌دونم چی بگم و وقتی دلتنگ می‌شه چطور کنارش بمونم یعنی ممکن بود یه روز ازم بپرسه چرا پدر و مادرش کنارش نیستن و من مجبور بشم با حقیقتی روبه‌رو بشم که حتی خودم هنوز نتونسته بودم باهاش کنار بیام؟! از طرفی..من خودم هم هنوز با خیلی از ترس‌هام کنار نیومده بودم! چطور می‌خواستم به یه بچه احساس امنیت بدم وقتی حتی نمی‌دونستم قراره فردای خودم چه شکلی باشه؟! ناخودآگاه دستم رو روی صورتم گذاشتم و نفس عمیقی کشیدم اما بعد تصویر ناز توی ذهنم نشست؛ نه ، نمی‌خواستم ترس‌هام باعث بشن از داشتنش عقب بکشم.. شاید قرار نبود از همون روز اول مادر کاملی باشم؛ اما یاد میگرفتم.. فقط امیدوار بودم ناز هیچ‌وقت مجبور نشه تاوان نابلدی‌های من و ایسو رو بده.. با همین فکرا ، کم‌کم پلک‌هام سنگین شدن و خوابم برد. با صدای زنگ گوشی از خواب پریدم؛ چند لحظه طول کشید تا چشم‌هام رو باز کنم و متوجه بشم صدا از سمت اتاق ایسو میاد! - الو؟! چند ثانیه ساکت موند. - بله...خودمم. ناخودآگاه از جام کمی بلند شدم و نگاهم رو به سمت اتاقش دوختم - یعنی الان می‌تونیم بیایم؟! قلبم با شنیدن این جمله تندتر زد ایسو بعد از مکث کوتاهی گفت: - باشه ، ممنون.. تا دو ساعت دیگه اونجاییم. صتف روی تخت نشستم که همون لحظه از اتاق بیرون اومد و با دیدنم که نشیته بودم ، چند لحظه نگاهم کرد - زنگ زدن.می‌تونیم بریم ناز رو بیاریم. برای چند ثانیه فقط نگاهش کردم. تمام خواب از سرم پریده بود ، اما هنوز نمی‌تونستم درست واکنش نشون بدم + یعنی...امروز؟! سرش رو تکون داد - آره..آماده شو ، باید بریم! نگاهم رو ازش گرفتم و پاهام رو از مبل آویزون کردم. دست‌هام از شدت هیجانی که نمی‌دونستم چطور باید کنترلش کنم می‌لرزیدن. بالاخره قرار بود دوباره ببینمش و هر چی به لحظه‌ی دیدنش نزدیک میشدم ، بیشتر میفهمیدم چقد دلم براش تنگ شده بود و خودمم نفهمیده‌بودم چطور این مدت رو تنهایی سر کرده بودم. با دیدن کیفم که هنوز از دسته‌ی مبل اویزون بود ، سریع شماره‌ی داداشم رو گرفتم داداشم ، زن‌داداشم و الیف اولین کسایی بودن که باید ذوقم رو باهاشون به اشتراک میزاشتم و چون میدونستم الان الیف خوابه ، اول به داداشم زنگ زدم البته مشکلی نبود ، الیف رو هم بیدار میکردم!

𝖭𝖺𝗆𝖾: #𝖳𝖾𝗍𝗁𝖾𝗋 𝖯𝖺𝗋𝗍: سی‌و‌سوم

از مطب بیرون اومدیم همین‌که هوای تازه به صورتم خورد نفس عمیقی کشیدم ایسو رو بهم کرد و با اشاره به نیمکتی که کمی اون‌طرف تر از مطب بود گفت: - بشین الان میام نفهمیدم کجا رفت ، فقط سری تکون دادم و سمت نیمکت رفتم. بعد از مصاحبه‌ی دیروز که به گمونم به خوبی از پسش براومده بودیم ، برای مصاحبه‌ی روانشناسی به مطب اومده‌ بودیم و بد پیش نرفته بود . البته به خاطر وجود بورا خیلی هم بهمون سخت نمیگرفتن و خب..دمش گرم! با یادآوری جوابایی که دیروز دادیم ، خنده‌ی ریزی کردم "از بچگی عاشق هم بودیم" "این بهترین زمان بود که هم خودمون به عشقمون برسیم و هم به این بچه عشق بدیم" با لحن مسخره‌ای زیر لب گفتم: + آره دیگه.".از بچگی عاشق هم بودیم"! ناخودآگاه دوباره با صدای بلند خندیدم با دیدن ایسو که با کیسه‌ای توی دستش به سمتم میومد ، خودمو جمع کردم کنارم نشست و هم‌زمان که از توی کیسه آبمیوه‌ای رو بیرون میاورد پرسید: - به چی میخندی؟! قبل از اینکه جوابی بدم ، آبمیوه و یه کیک کوچیک رو جلوم گرفت و گفت: - از صبحه هیچی نخوردی! آبمیوه رو از دستش گرفتم و بعد از اینکه یه قلوپ ازش خوردم ، رو بهش با خنده گفتم: + به حرفای دیروزمون.."از بچگی عاشق هم بودیم" آبمیوه‌ای که تا جلوی دهنش بالابرده بود رو پایین اورد و چند لحظه بهم خیره شد نگاهم رو ازش دزدیدم و مشغول خوردن آبمیوه‌ام شدم انگار نمیخواست نگاه خیره‌اش رو از روم برداره که سمتش برگشتم و ابرویی بالا دادم که سرش رو به چپ و راست تکون داد و اونم با خنده گفت: - آره..تازه امروز گفتم عاشق بچه‌ی دخترم و قول دادم بابای خوبی بشم.. - در حالی که هم از بچه‌ها متنفرم و هم هیچی از یه بچه نمیدونم! + اگه هیچی از بچه‌ها نمیدونی چرا ازشون متنفری؟! شونه‌ای بالا انداخت و آبمیو‌ه‌اش رو سر کشید + خب در اصل..منم از مادر بودن میترسم! - به نظر منم پدر بودن هم سخته و هم...ترسناک! جفتمون برای چند لحظه‌ به چشمای هم خیره شدیم و طی همین چندثانیه ، رنگ نگاه جفتمون تغییر کرد . بچه‌هایِ دشمن.. اون پدر نداشت ، من مادر. اون از پدر شدن میترسید و من از مادر شدن و حالا چطور جفتمون تو موقعیتی قرار گرفته بودیم که مجبور بودیم با ترسامون رو به رو بشیم..؟! سریع چشمام رو از چشماش دزدیدم و آبمیوه‌ام رو یک نفس سرکشیدم. ایسو از جاش بلند شد و همین‌طور آشغال ابمیوه‌ و کیکش رو توی پلاستیک مینداخت ، با لحن سردی گفت: - بلند شو بریم! سریع پشت سرش بلند شدم و سمت ماشین رفتیم. با پارک شدن ماشین ، چشمام و باز کردم و جلوتر از ایسو از ماشین پیاده شدم تازه سرم رو بالا اوردم که به‌جای خونه ، با ساختمون شرکت رو به رو شدم منتظر موندم از ماشین پیاده بشه و رو بهش پرسیدم: + چرا اومدیم شرکت؟! - بازم بورا کارمون داره..از طرفی باید برگردیم سر کار! همینطور که از پله‌ها بالا می‌رفتیم و وارد شرکت میشدیم گفتم: + تو میتونی برگردی..من استعفا میدم! نیم‌نگاهی بهم انداخت و با بیخیالی شونه‌ای بالا انداخت - هر جور راحتی! از پله‌ها بالا رفتیم و وارد شرکت شدیم. تقریبا همه‌چیز مثل همیشه بود؛ کارمندهایی که با عجله از این اتاق به اون اتاق می‌رفتن، صدای تلفن‌ها و رفت‌وآمدهایی که هیچ‌وقت تمومی نداشت. با دیدن بورا که جلوی اتاقش ایستاده بود ، قدم‌هامون رو تندتر کردیم. + بالاخره اومدید! ایسو در حالی که دستش رو روی شونه‌ی بورا گذاشته بودگفت: - چی شده باز؟! بورا با اشاره به اتاقش دعوتمون کرد داخل + یه چیزی پیدا کردم که فکر کردم بهتره خودتون ببینید نگاه کنجکاوی بین من و ایسو ردوبدل شد و بعد از ورود به اتاق ، روی صندلی‌های روبه‌روی میزش نشستیم. بورا پوشه‌ای رو از روی میز برداشت و چند برگه از داخلش بیرون آورد + اینا رو توی پرونده‌های قدیمی مرت پیدا کردم. اول فکر کردم مثل بقیه‌ی مدارکه ، ولی وقتی دقیق‌تر بررسیشون کردم متوجه شدم موضوع فرق داره ایسو کمی به جلو خم شد - چه موضوعی؟! بورا برگه‌ای رو روی میز گذاشت و انگشتش رو روی بخشی از اون قرار داد + مرت قبلا درباره‌ی سهام شرکت تصمیمی گرفته بوده .طبق این سند ، سی درصد سهام شرکت به ایسو و سی درصد به فادیمه می‌رسه چند لحظه طول کشید تا حرفش رو هضم کنم - چی؟! نگاهم رو به برگه دوختم و اسم خودم رو چند بار خوندم؛ هر بار که چشمم بهش می‌افتاد ، واقعی‌تر می‌شد.. ایسو برگه رو برداشت و با دقت مشغول خوندنش شد + یعنی مرت اینو قبل از فوتش تنظیم کرده؟! بورا سر تکون داد \+ آره..ولی ربطی به وصیت نامه نداره . قبلا راجبش باهات صحبت نکرده؟! البته باید اصالت و اعتبار سند و مراحل انتقالش بررسی بشه ، ولی فعلا این چیزی بود که تونستم از پرونده‌ها پیدا کنم. ایسو سرشو به نشونه‌ی نه در جواب سوالش بالا انداخت با ناباوری نگاهم رو از برگه گرفتم و رو به بورا گفتم: - من اصلا خبر نداشتم!

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌𝖳𝖾𝗍𝗁𝖾𝗋

یعنی چیشده

آره انگاری

https://t.me/Evimizz1/7167 لباس ایسووو گرد و خاکیه ؟

- 𝖪ı𝗋𝗆ı𝗓ı 𝗉𝗂𝗄𝖺𝖻ı𝗆ı𝗓♥️.

فادیمه پشت فرمونه که

واسه ایسوعه؟

بازم تو پیکاپ قرمزه بودن😭

بهشون گفتی ك من زن ایسوام دیگه؟

خانوادمو ایسفاد فن کردم دوستان ما خب خانوادگی میبینیم بعد بابام لاس های ایسو رو دید و گفت اینارو از عادل یاد میگیره و مامانم گفت نههه ایسو عاشق تره بعد بابام گفت تو هی میگفتی عادل بزرگترین عاشق و فلانه و این چیزا مامانم برگشت گفت نه تاحالا ب رفتارای ایسو دقت نکرده بودم و منم تو کونم عروسی بود اینا انقد خوب فیلمو پسندیدن دیگه یادم رفت یاداوری کنم فقط ی فیلمه 🤣🤣

چس ثانیه سکانس گذاشتن نمیتونم یه شات بگیرم

فراگای امرالله یا خیلی چرت و جورین ك هیچی نمیشه فهمید یا جورین که همه‌چی اسپویل میشه برات

https://t.me/Evimizz1/7154 دقت نکرده بودمااا قشنگ بود اصلا همون خنده هاشونم بهمون میدن تو فراگ خیلیه ولی فراگ کلا منظره بدبختی اوروچ بود😐🤣

اینجا چه‌خبره کنجکاو شدم