کوچه ارغوان🪻

آن نخل ناخلف که تبر شد ز ما نبود ما را زمانه گر شکند، ساز می‌شویم #صائب_تبریزی

🌒🌌

همان اندازه که به تماشا نشستن کار هنرمندانه‌یی است، حرف زدن کار بیخودی است. (البته: «دوستت دارم‌»ها از هر قاعده‌یی مستثنی اند.)

شدیدا منتظر پریودی هستم تا شعرها و نوشته های یادداشت شده و نقاشی‌های خود را کامل کنم. نمیدانم برای همه این اتفاق ممکن است یا فقط من دچارش شده‌ام.

+امید چیز خوبی‌ست! من: بله آدم را «زنده نگاه» میدارد.

از صبح درگیر پوچی تلخی هستم. نه می‌توانم حرف بزنم و نه اندازه گفتن یک صبح بخیر به صورت زنده‌گی حوصله دارم. مینشینم مقابل آیینه و دقایق طولانی به خودم خیره می‌شوم. ن عزیز کوه مزه آماده می‌کند. میخواهد سر حرف را باز کند ولی نمیدانم چطور نگاهش می‌کنم که حرف‌هایش را میخورد. گروه درسی را باز می‌کنم و در کمال تعجب میبینم اسمی از من برده شده است. پی دی افی را که فرستاده‌اند باز می‌کنم. همان اول نوشته شاگرد نخبه، سمیه.. یک دل سیر میخندم. این ترکیب به من دهن کجی می‌کند. انگار مرا در همین لحظه مسخره می‌کند. «ن» یک گیلاس بزرگ کوه مزه میگذارد بر دسترخوان و به من چشم غره می‌رود.

گاهی احساس می‌کنم نگهبان موزه‌ای هستم عظیم و توخالی. کسی پا در آن نمی‌گذارد و من در آنجا، نگهبان هیچ چیز به جز خودم نیستم. #هاروکی_موراکامی

افسانه‌ها میدان عُشاق بزرگند ما عاشقان کوچک بی داستانیم #حسین_منزوی

🌒♥️

با این نامه‌ها امشب یک فکر خوب به سرم زد. بزودی شریک می‌کنم. (البته اگر به نتیجه رسیدم.)

کاش هم‌رنگ افق‌ها می‌شدیم. #فروغ_فرخزاد

دریافتی‌های این کانال برایم ثابت می‌کند چقدر با آدم‌های اهل هنر و کتاب سروکار دارم. و چقدر برخورد با آدم‌های نادر و این چنینی برایم لذت بخش است.

-راستش هیچ تعلق خاطری به دنیا ندارم.