گل سوری

آسمان می دود ز خویش برون دیگر او در جهان نمی گنجد آه گوئی که آین همه " آبی " در دل آسمان نمی گنجد

فروغ فرخزاد

مرگ در خانه دل من نشسته است، بی آنکه جانم را تسخیر کند.

ما در طی اقامت بسیار کوتاه‌مان در نقطهٔ بسیار کوچکی از یک سیاره حرص و جوشی می‌خوریم و جولانی می‌دهیم و بعد دیگر خبری از ما نمی‌شود.

انسان خداگونه یووال نوح هراری

با تمام وجود و به روشنی حس کردم که غریبه ای  در میان جمعم و تنها در سراسر جهان. دیدم که تا ابد گیر افتاده ام در تنگنای ذهن خویش و زندانی ام در پیاله سر. لئانید آندره یف تنگنا

✨

این تهی بودن است: وقتی کسی به من نیاز نداشته باشد، وقتی چیزی ندارم به کسی بدهم، وقتی چی زنده باشم، چی بمیرم، فرقی به حالشان نکند. و خون روی دست هایم اما هیچی در جیب هایم. چه جنونی! لعنت به داستایفسکی! کتاب لعنت به داستایفسکی رمانِ نوشته عتیق رحیمی، روایت شخصی به اسم رسول است که همچون راسکلینکوف شخصیت رمان جنایات و مکافات داستایفسکی، پیر زنی را به قتل میرساند. روایت این داستان در کابل جنگ زده در ده ۷۰ هجری شمسی می باشد. رسول بعد از ارتکاب جرم در کوچه های جنگ زده کابل جایی که مرز میان گناه و بی گناهی، عدالت و بی عدالتی، آن قدر کم رنگ شده که دیگر هیچ چیز قطعیت ندارد، به دنبال معنای جنایت که مرتکب شده است میگردد. درست همان گونه که جنایات و مکافات به دلم نشسته بود این کتاب را نیز دوست داشتم.

نور آرامِ صبح از لای پرده می‌لغزد. صدای ساعت، انگار که قطره‌ای آب روی سنگ بیفتد، پشتِ سر هم، پشتِ سر هم. چرا زمان این‌قدر تند می‌گذرد؟ چرا دیشب طولانی‌تر بود؟ ذهنم پر است از صداها، از تصویرهایی که نمی‌گذارند بنویسم، اما اگر ننویسم، چه؟ کلمه‌ها گم می‌شوند مثل پرنده‌ای که از پنجره بیرون می‌پرد…

هزار بار دیگرم سر شگوفه کردن است

قهار عاصی

دنیا پر از رنج است، با این حال درختان گیلاس شگوفه میدهند.

از میان سازها، متاسفانه فقط ساز مخالف را بلد استم.

اگر معیار دوستی برایت تماس و پیام های پی در پی باشد، من بدترین دوستی خواهم بود که تا به حال داشته‌ای.

جزئیات بهاری 🍃