𝖤𝖽𝗐𝖺𝗋𝖽'𝗌 𝖻𝖺𝗋 🍻

خیلی پر حرفی کردم دیشب_؟

چشمام رو باز کردم و با دیدن اینکه کمتر شدیم قلبم به درد اومد💔

𝑹𝒊𝒔𝒆 𝒂𝒏𝒅 𝒔𝒉𝒊𝒏𝒆, 𝒍𝒂𝒅𝒊𝒆𝒔 𝒂𝒏𝒅 𝒈𝒆𝒏𝒕𝒍𝒆𝒎𝒆𝒏...🍂🐰

خب داستان فردی عزیزم هم اینجا به پایان رسید. امیدوارم تونسته باشم اونطوری که شایسته‌ و لایقش بود درباره‌ش حرف بزنم و داستانشو براتون تعریف کنم. و اگه تا الان اسمش به گوشتون نخورده بود با پست امشب حداقل کنجکاو شده باشین برای شنیدن آهنگای این افسانه‌ی بی‌تکرار :)) مثل همیشه منتظر کامنت‌ها و ری‌اکشن‌‌هاتون هستم نیلوفرای آبی :)🤩

این اهنگ رو میپرستم به معنای واقعی کلمه :)) و هربار گوشش میدم بغض میکنم :)) فکر کنم از کپشنی که براش نوشتم هم مشخص باشه :))

شاید برای خیلی‌ها این فقط یه جمله باشه، اما برای فردی انگار تبدیل شده بود به یه تصمیم؛ اینکه تا جایی که می‌تونه ادامه بده، موسیقی بسازه و اجازه نده سختی‌ها آخرین چیزی باشن که ازش به یاد می‌مونه. و شاید بهترین راه برای تموم کردن داستان فردی هم همین باشه: اون از دنیا رفت، اما صداش موند. و تا وقتی آهنگ‌هاش پخش می‌شن، نمایش هنوز ادامه داره...

و برای آخر، رسیدیم به The Show Must Go On. فکر نمی‌کنم آهنگ دیگه‌ای بهتر از این می‌تونست داستان فردی رو تموم کنه. این ترک توی سال‌های آخر زندگی فردی ضبط شد؛ زمانی که وضعیت جسمیش خیلی سخت‌تر شده بود، اما هنوز کار رو کنار نگذاشته بود و همراه اعضای Queen توی استودیو موسیقی ضبط می‌کرد. همونطور که گفتم خود آهنگ مستقیما به عنوان خداحافظی فردی نوشته نشده، ولی وقتی داستان زندگی اون رو می‌دونین، هر جمله‌اش یه معنی تازه پیدا می‌کنه. -«نمایش باید ادامه پیدا کنه.» شاید برای خیلی‌ها این فقط یه جمله باشه، اما برای فردی انگار تبدیل شده بود به یه تصمیم؛ اینکه تا جایی که می‌تونه ادامه بده، موسیقی بسازه و اجازه نده سختی‌ها آخرین چیزی باشن که ازش به یاد می‌مونه. و شاید بهترین راه برای تموم کردن داستان فردی هم همین باشه: اون از دنیا رفت، اما صداش موند. و تا وقتی آهنگ‌هاش پخش می‌شن، نمایش هنوز ادامه داره...

خدایا مرسی که تایپ صوتی وجود داره میتونم تند تند توضیحات آهنگا رو بنویسم🎀

اگه فن کویین باشین شاید Radio Ga Ga رو بیشتر از هر چیز با اجرای Live Aid به یاد بیارین. همون لحظه‌ای که فردی جلوی جمعیت عظیم ورزشگاه ومبلی ایستاده بود و هزاران نفر با حرکت دست‌هاش همراهش می‌شدن. اون تصویر انقدر ماندگار شد که حتی اگه کسی اجرای کامل Queen رو ندیده باشه، احتمالا یه جایی اون صحنه رو دیده. این آهنگ رو انتخاب کردم چون ما رو مستقیم برمی‌گردونه به یکی از بزرگ‌ترین لحظه‌های زندگی هنری فردی؛ جایی که فقط با چند حرکت ساده، یه استادیوم کامل رو با خودش همراه کرد. البته یه نکته جالب هم اینه که این آهنگ رو خود فردی ننوشته بود؛ ترانه‌سراش راجر تیلور، درامر گروه، بود. ولی اجرای فردی باعث شد این ترک برای همیشه با تصویر اون روی صحنه گره بخوره...

این آهنگ شاید در نگاه اول فقط درباره پیدا کردن عشق باشه، اما وقتی بیشتر بهش گوش می‌دین، حس تنهایی و خستگی‌ای که توی کلماتش هست هم کاملا به چشم میاد. انگار یه نفر وسط همه شلوغی‌ها و موفقیت‌ها، هنوز دنبال یه آدمه که واقعا دوستش داشته باشه و کنارش بمونه. این ترک رو انتخاب کردم چون هم یکی از بهترین نمونه‌ها از قدرت و احساس صدای فردیه و هم یه بخش انسانی‌تر و آسیب‌پذیرتر از اون رو نشون می‌ده. شاید به همین دلیله که با وجود گذشت این همه سال، هنوز خیلی‌ها باهاش ارتباط می‌گیرن. پی نویس: و بله دیشب هم براتون گذاشتمش ولی خب نمیشد از این لیست حذفش کنم چون عاشقشم🎀

این آهنگ شاید در نگاه اول فقط دربارهٔ پیدا کردن عشق باشه، اما وقتی بیشتر بهش گوش می‌دین، حس تنهایی و خستگی‌ای که توی کلماتش هست هم کاملاً به چشم میاد. انگار یه نفر وسط همهٔ شلوغی‌ها و موفقیت‌ها، هنوز دنبال یه آدمه که واقعاً دوستش داشته باشه و کنارش بمونه. این ترک رو انتخاب کردم چون هم یکی از بهترین نمونه‌ها از قدرت و احساس صدای فردیه و هم یه بخش انسانی‌تر و آسیب‌پذیرتر از اون رو نشون می‌ده. شاید به همین دلیله که با وجود گذشت این همه سال، هنوز خیلی‌ها باهاش ارتباط می‌گیرن. پی نویس: و بله دیشب هم براتون گذاشتمش ولی خب نمیشد از این لیست حذفش کنم چون عاشقشم🎀