کافه‌ مستاجر پلاک ۱۲

سر صبحی پاشدم برم دستشویی، وسط ریدنم برق رفت. آب قطع بود. حدس بزنید چی شد؟ آفرین. هیچکس نبود نجاتم بده.

آقای اینستاگرام ریدم تو قبرت که حتی تا سوراخ کونِ اینکه کی رو فالو دارم و کجا لایک و کامنت می‌کنم رو برای فالوورا و رفیقام ساجست می‌کنی. حریم شخصیت رسماً تو کونِ خره.

رفتم مسواک بزنم، یادم اومد گشنمه. خمیر دندون رو پاک کردم. مسواک‌ رو‌ شستم گذاشتم سرجاش. رفتم یخچال رو باز کردم، دیدم هیچی نداریم. این وسط مقداری از خمیر دندون حروم‌ شد فقط، و شکمِ سیر نشده‌ی من.

چرا انقدر تاکسیک شدن همه؟ نمی‌شه چندتا آدمِ درست حسابی بخوره به مسیرم؟ بخدا من هیچ‌کاره‌ام. نمی‌دونم چرا الگوریتمِ زندگیم مدام آدم‌های تاکسیک رو سر راهم قرار می‌ده.

اگر به شب خواستید تخمه بشکنید و صرفاً یه چیزی ببینید سرگرم بشید، این فیلم جدیده‌ی نتفلیکس رو پیشنهاد می‌کنم. The Last House 2026 شاهکار نبود، بد هم نبود. جالب بود، سرگرمم کرد.

چرا لایک می‌کنی؟ حالا من یه چیزی گفتم. خودت گاو بودی بی‌ادب.

واقعاً گاو بودم تا الان به چایی معتاد نبودم.

این یکی آلبوم، آهنگاش برخلافِ قبلی‌ها هرکدوم داستانِ خودشو داره. تاحالا چهارتا ترک ازش منتشر شده که دارم دونه دونه روی قبلیا ریپلای می‌کنم. Don't miss me Where do I belong? Where do the broken go? The killer تا الان منتشر شدن. با انتشارِ نهاییِ آلبوم، متنِ کامل با ترجمه‌های هر ترک رو باهاتون به اشتراک می‌ذارم. فعلاً یکی یکی لذت ببرید از آهنگا و اگه پشماتون ریخت باهام درمیون بذارید تا انگیزه بگیرم بیشتر بسازم. متشکرم.

Lyrics این آهنگ اثرِ مشترکِ من و امیره. بابتِ لحظاتی که کنارم حضور داشت و باهم نوشتیم ازش ممنونم.

طوفان و‌ گرد و خاک دهن ما رو سرویس کرد. می‌گه: "چه قشنگ." واکنشِ منی که هرچی عن و گُه بود رفت تو چشام و هرچی شاخه و برگ بود افتاد روم.

اینکه در خانواده‌ای مذهبی چشم به جهان گشوده باشی و بی‌دین بشی رو درک می‌کنم ولی اینکه در شهری به دنیا بیای که مذهبی باشه رو کجای دلم بذارم؟ معلوم نیست پدرسگ تو زندگی قبلی چه گُهی خورده که من تو این زندگی دارم تاوان و کارمای کاراشو پس می‌دم. آخ من یه نسخه از زندگی‌ِ قبلیمو یه جا‌ گیر بیارم فقط.

من و دوستام یه گروه داریم به اسمِ طویله، هممون هم توش لقب داریم. به همون قضیه‌ی وایب و اینا مربوط می‌شه؟

یه جوری پروفایل خودم و دوست‌های صمیمیم توی طبیعته که کاملاً می‌فهمم این قضیه‌ی وایب و این‌ها که می‌گن یه مدله یعنی چی.

بعد از این همه عذاب تشریف بیارید چیپس و پنیرِ حامد پَز.

آدم سگ باشه تک فرزند نباشه.

ادم سگ باشه بچه وسط نباشه.

گشتنم توسطِ مامور بابتِ نزدیک شدن به تاسیسات هسته‌ای فوردو به جرمِ جاسوسی رو هیچ‌جای زندگیم پیش بینی نکرده بودم. اگه بدونید با چه بدبختی‌ای قانعشون کردیم بخدا این نشانِ کیرخر خراب شد.

بهم می‌گه بیا بریم یه جای با صفا بیرونِ شهر خیلی قشنگه، گفتم باشه، اومد دنبالم، تو جاده لوکیشن گوشیش خراب شد پدرسگ ما رو آورد سمتِ تاسیسات هسته‌ای فوردو.