اَز تو چه‌‌پِنهون؛

باشه نمیام ولی یادت بمونه،کربلات انگار مال از ما بهترونه.

گاهی سنگین‌ترین چیزی که انسان حمل میکنه فکرهای تو سرشه.

کسی که زیاد عاشق میشه،یعنی تا به حال عاشق نشده.

حال را می‌شَود با درد گذراند؛اما تصور دردآلود بودن آینده و دوام بدون دگرگونی حال،انسان را از پا در می آورد.

نشسته پشت دو پلکم هزار اقیانوس، رها کنید مرا تا وسیع گریه کنم.

بعضی وقتا با خودم میگم کاش کمتر زندگی رو به شوخی بگیرم،بعدش که بیشتر فکر میکنم میگم بابا دنیا همش شوخیه،دیگه چرا میخوای جدیش بگیری؟

اینقدر به چیز های که میخواستم نرسیدم که حالا دلم نازک تر از پوست سیر شده و اشکم،سر کوچیک ترین دلگیری های زندگی جاری میشه،کاش به جای اشک،قانون بس کنم رو تو زندگیم جاری کنم.

بعضی وقتا که با خودم فکر میکنم،تو فکر به خودم میگم آیا با این بار گناه سنگین،میتونم بمیرم؟شهادت که پیشکشم.

هرچی سنم میره بالاتر، تازه میفهمم چرا گربه ها وسط مکالمه ول میکنن میرن.

«وَمَا النَّصرُ إِلّا مِن عِندِ اللَّهِ العَزيزِ الحَكيمِ.»

غم اندکی تخفیف،ما که مشتریِ همیشگیت هستیم.

رفتی؟!باشه فقط از تو جوب برو در جریان باشی.

داشتم با خودم فکر میکردم،کاش بعضی از کارمو بس کنم،اینجوری زندگیم خیلی بهتر میشه.

خستگی از حد گذشته چای ليوانی بريز موی خود را باز کن بر روی پيشانی بريز.

تو این گرما فقط جمله«اینگده هاتم‌ بهم میگن حاتم»صادقه واقعا.