CROWNIX

ادیت ویدیو و ساخت فن‌آرت کاراکترا و متن تلگراف(بجز خط اول و آخرش) از خودمه

مونولوگی که نوشتم از زاویه دید کای‌ آزر کاراکتر کتاب ناتوان هست، میدونید خودمو جای کاراکترا میزارم و مینویسم دیگه؟

اگه نظری داشتید خوشحال میشم بهم بگید، و ریکتاتون خوشحال میکنه

Powerless

من هرروز چنلاتونو چک میکنم و پستا و پیاماتونو سین میزنم، هرچند فور نکنم یا نظر ندم راستش شرایط و تایمشو ندارم که بخوام این تعامل رو حفظ کنم حتی نمیتونم دیگه درست و حسابی فعالیت کنم بخاطر شروع دانشگاه و کار و بار تایمم قراره خیلی شلوغ تر هم بشه کلوزد نمیزنم، شاید گاهی یهو یه پست گذاشتم، انتظار حمایت خاصی هم ندارم همین که ببینید و یه ریکت بزنید ارزشمنده اما بدونید چنلاتونو هستم و همیشه هم چک میکنم و اگه بخاطر فور خوردن پستاتون و تعاملای اینجوری اینجا هستید لطفا لفت بدید چون شرایطشو ندارم

همه فکر میکردن من برای اینجا ساخته نشدم. دختری با استخوان‌های شکننده و دست‌هایی که بیشتر برای ورق زدن کتاب‌ها تربیت شده بودن تا گرفتنِ لبهٔ مرگ. شاید راست میگفتن. اما هیچکس نگفت آدما میتونن خودشونو دوباره بسازن. هر روز که از خواب بیدار میشم، میدونم ممکنه این آخرین روزم باشه. هر پله، هر پرواز، هر نگاه اشتباه؛ اینجا مرگ نزدیکتر از نفس بعدی وایساده. و میون تمام این ترس‌ها، بدترین بخش، اژدهایان نیستن. بدترین بخش، اینه که قلبم کسی رو انتخاب کرده که باید از اون فاصله بگیرم.. کسی که باید کابوسم میشد نه دلیل بال بال زدن پروانه‌های تو دلم. ولی شاید شجاعت همین باشه؛ این‌ که با وجود ترس، با وجود درد، باز هم انتخاب کنی بمونی و به خودت و انتخاب‌‌هات ایمان داشته باشی. #به_جای_او Fourth wing

People like to invent monsters and monstrosities. Then they seem less monstrous themselves. Geralt of Rivia;

Vesemir;

این تویـی که شـب‌ها، بار تمام آنچـه گذشـته را بر دوش میکِشی.

شاید روزی..کسی مرا نه از میان حرف‌هایم، بلکه از میان سکوت‌هایم بشناسد.

قدرت چیز عجیبیه. همه فکر میکنن قدرت یعنی بتونی آدم‌ها رو وادار به اطاعت کنی. اینطور نیست. قدرت واقعی، اینه که هر روز دلیلی برای فرو ریختن داشته باشی و باز هم نذاری کسی ترک‌هات رو ببینه. من سال‌ها یاد گرفتم چطور خشمم رو حمل کنم؛مثل خنجری زیر دنده‌هام. همیشه حاضر، همیشه تیز. اما بعد تو اومدی و همه چیزو به هم ریختی. با اون نگاه‌های سرسخت و بدنی که انگار دنیا بارها شکستتش، ولی هنوز ایستاده. تو خطرناکی..نه فقط چون زیبایی، نه چون شجاعی.. چون باعث میشی آینده‌ای رو تصور کنم که نباید بخوامش... و برای آدمی مثل من، امیدوار شدن همیشه ترسناک‌تر از جنگ بوده. پس تو بگو، وایولنس باید چیکار کنم؟ امیدوار باشم به اینکه تو این دنیای کثافت تورو برای خودم نگه دارم؟ چون یه چیزی رو خوب فهمیدم، تو عاشق منی، و من هم خودمو متعلق به تو میدونم. #به_جای_او Fourth wing