اینجادیوانه‌ای‌می‌نویسد!

فقط میدونم کاش شهریار بودم.

کاش گربه بودم. بی تفاوت؛ و نسبت به همه چی "میو".

کاش گربه بودم. بی تفاوت؛ و نسبت به همه چی "میو".

کاش سهراب سپهری بودم. شاعر، عمیق و مرده‌‌.

کاش ویرجینیا وولف بودم. نویسنده، پیچیده و جاودانه.

کاش شکسپیر بودم کارگردان، نمایشنامه نویس و مرده.

کاش مُرده بودم، سرد ، بی روح، آرام.

کاش نزارقبانی بودم. عاشق، شاعر، متواضع.

کاش کلاوس بودم؛ عاشق، هنرمند، مرده.

کاش علی بودم، همانی که زمانی بودم!

کاش عباس معروفی بودم. روزنامه‌نگار، شاعر، نمایش نامه نویس و مرده.

کاش صادق هدایت بودم؛ عمیق، خسته و مرده.

کاش هایده بودم، زیبا ، خوش صدا و ماندگار .

کاش صادق هدایت بودم؛ عمیق، خسته و مرده.

کاش گل حسرت بودم رها و آزاد در جنگل های هیرکانی.

کاش دایناسور بودم فقط غرررر ، گنده و منقرض شده

کاش فریدریش نیچه بودم. زیبا، شجاع و مرده.

کاش پروین بودم. زیبا، مهربان، خوش‌آواز و مرده❤️

ای‌وای. :)

کاش صاد بودم، زیبا، با کلاس، نویسنده.