اینجادیوانهایمینویسد!
الذهاب إلى القناة على Telegram
من؟ شاید هیچکاره، شاید هم نیمچه نویسنده.
إظهار المزيدلم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
6 237
المشتركون
-2624 ساعات
-1907 أيام
+1 98230 أيام
أرشيف المشاركات
آره، من زندگی بینقصی ندارم، صبح هر وقت دلم میخواد از خواب بیدار میشم، صبحونه خورده نخورده شروع میکنم به تمیز کردن اتاقم چون از فضای شلوغ بدم میاد، پنجرهی اتاق رو باز میکنم، چون تحمل کردن گرما منزجر کنندهتر از تحمل کردن بقیه چیزهاست. لیستی از کارام رو مینویسم اما هیچوقت سراغش نمیرم چون از محدود کردن خودم با یه برنامهی زمانی خوشم نمیاد. تایم ظهر رو همیشه اختصاص میدم به ترکیب کردن مواد جدید باهم چون احساس میکنم غذاهایی که بدون فکر کردن درست میشن، خوشمزهترن. بعد نوبت میرسه به روشن کردن عود و کتابخوندن، شاید فکر کنید این قسمت از روزم خیلی بلاگری طوره، اما مهم نیست. چون ازش لذت میبرم. انجام دادنش باعث میشه حس کنم هنوز زندهم. حرف زدن با آدمای مورد علاقهم هم که دوباره بخشی از قشنگیِ روزه. آره، روزم اینطوری جلو میره و اکثر وقتا ازش راضیام، اما این به معنیِ فکر کردن یا نداشتن دغدغه نیست، من همیشه، حتی لای شلوغ ترین لحظههای زندگیم، وقت برای فکر کردن دارم.
توانِ تحمل کردن زن بودن، خاورمیانهای بودن، و گرما رو به طور همزمان ندارم.
از شهریور که داره زود جلو میره ممنونم، باعث میشه هر روز یه قدم به پادشاه فصلها نزدیک تر شیم.
شرابِ چشمانت را سر میکشم؛ بیدارم، اما چه بیداریِ عجیبیست وقتی در تمامِ هشیاریام، معتادِ توام.
.صاد.
شرابِ چشمانت را سر میکشم؛ بیدارم، اما چه بیداریِ عجیبیست وقتی در تمامِ هشیاریام، معتادِ توأم.
.صاد.
مقاومت به چه دردم میخورد، وقتی چشمهایت انقلابی به پا میکنند و تمامِ من، پیش از آنکه بجنگد، پرچمِ سفید به دست میگیرد؟
.صاد.
Repost from اقیانوسِ چشم هایش.
صاد میاد با قلمش کلمه ها دور و برش....
به قصد کشت با قلمش
آیا بمیرم برای قلمش؟
نمیتونم توصیف کنم کلماتت چقدر به قلبم نفوذ میکنن.
فقط میتونم بگم واقعا عاشق نوشته هاتم:)
