اینجادیوانه‌ای‌می‌نویسد!

برای این چنل: 📖 «نامه‌های عاشقانه یک دیوانه» — نیکولای گوگول چون وایبش شبیه یه دفتر خاطرات شخصیه؛ پر از فکرهای ریز، احساسات نگفته و لحظه‌هایی که آدم فقط برای خودش ثبتشون می‌کنه؛ صمیمی، کمی آشفته و خیلی انسانی. https://t.me/yacsdiary

برای این چنل: 📖 «انسان در جست‌وجوی معنا» — ویکتور فرانکل چون وایبش خیلی شخصی و درون‌گرائه؛ انگار نویسنده بیشتر از اینکه بخواد دنیا رو تعریف کنه، داره خودش رو وسطِ این همه آشوب پیدا می‌کنه؛ پر از تنهایی، فکر، درد و تلاش برای پیدا کردن یه دلیل برای ادامه دادن. https://t.me/nothing_only_me

برای این چنل: 📖 «پیرمرد و دریا» — ارنست همینگوی چون وایبش آروم و ساده به نظر میاد، ولی زیر این سادگی یه جهانِ سنگین از تنهایی، دوام آوردن و جنگیدن با چیزهاییه که شاید از توان آدم بزرگ‌تر باشن. https://t.me/Shiba_Writes_123

برای این چنل: 📖 «جزء از کل» — استیو تولتز چون وایبش شبیه ذهنی پر از فکرهای عجیب، طغیان علیه کلیشه‌ها و نگاه متفاوت به آدم‌ها و دنیاست؛ از اون کتاب‌هایی که هم می‌خندونت، هم یه‌جایی بی‌هوا می‌زنه وسطِ فکرت. https://t.me/writerhadia

برای این چنل: 📖 «صد سال تنهایی» — گابریل گارسیا مارکز چون وایبش شبیه یه دنیای شخصی و دور از هیاهوئه؛ جایی که تنهایی فقط نبودنِ آدم‌ها نیست، بلکه یه جور زندگی کردنه؛ آروم، عجیب، خیال‌انگیز و پر از چیزهایی که فقط خودت معنیشون رو می‌فهمی. https://t.me/Me_on_Lumen

برای این چنل: 📖 «یادداشت‌های زیرزمینی» — فئودور داستایفسکی چون وایبش ساکت و تاریکه؛ از اون سکوت‌هایی که خالی نیستن، بلکه پرن از فکر، خشم، تنهایی و حرف‌هایی که آدم جرئت گفتنشون رو نداره. https://t.me/oSILENCEo_0

برای این چنل: 📖 «چشم‌هایش» — بزرگ علوی چون وایبش یه جور عشقِ پنهان، راز، سکوت و حسِ نوستالژیک داره؛ انگار پشت هر چیزی که نوشته می‌شه، یه داستان ناگفته وجود داره که باید کم‌کم کشفش کرد. https://t.me/zhovan_gah

برای این چنل: 📖 «کافکا در کرانه» — هاروکی موراکامی چون وایبش یه جور جهانِ شخصی، عجیب و رویاگونه داره؛ انگار پشت نوشته‌هاش همیشه یه دنیای دیگه جریان داره که فقط صاحب چنل راه ورود بهش رو بلده. https://t.me/Aydalland

برای این چنل: 📖 «ملت عشق» — الیف شافاک چون وایبش یه جور لطافتِ عمیق و در عین حال غمگین داره؛ انگار پشت هر نوشته، یه آدم نشسته که هم عاشق شده، هم از عشق چیزی رو از دست داده.

برای این چنل: 📖 «مردی به نام اُوِه» — فردریک بکمن چون وایبش شبیه دنیاییه که آدم از بیرون ساکت و سرد می‌بینه، ولی پشت اون سکوت، کلی دلتنگی، زخم و حرف نگفته پنهان شده؛ یه جهان شخصی که فقط صاحبش می‌دونه چقدر شلوغه. https://t.me/A_MyWorld_45

برای این چنل: 📖 «شب‌های روشن» — فئودور داستایفسکی چون وایبش شبیه یادداشت‌هایی‌ـه که برای هیچ‌کس نوشته نشدن؛ پر از تنهایی، حرف‌های نگفته و آدمی که با تمام وجودش چیزی برای گفتن داره، اما مخاطبی براش پیدا نمی‌شه. https://t.me/my_unknown_notes

برای این چنل: 📖 «نامه به کودکی که هرگز زاده نشد» — اوریانا فالاچی چون وایبش پر از حرف‌های نگفته، احساسات عمیق و یه تلخیِ آرومه؛ انگار هر نوشته، بخشی از نامه‌ایه که هیچ‌وقت قرار نبوده به مقصد برسه. https://t.me/textfa_17

St.

چنل هاتون یکی از یکی خوشگل‌تر.

سه تا.

این پیامو فور کنید، طبق وایب چنلتون براتون یه کتاب معرفی کنم. ظرفیت: ده چنل.

چالش بگذارم برایتان؟

بیدارید؟

چه همه بیدارن.

به خیابان رفتم، فضای اتاق برای پرواز مناسب نبود.