اینجادیوانه‌ای‌می‌نویسد!

من نمی‌گم برام مهمی، اما توی آغوشم می‌گیرمت، به قصه‌هام دعوتت می‌کنم و بهت شخصیت می‌بخشم، می‌گم که قسمتی از منی، دورت بگردم، دردت به‌جونم.

من نمی‌گم واسم مهمی؛ می‌گم صبح بیا، برات چای نبات میریزم، با گلاب..

خب... من اگه کسی برام مهم باشه: نمی‌گم واسم مهمی برات می‌نویسم تو رو با تمام تاریکی ها و روشنایی های درونت دوست دارم و کاری می‌کنم کیهان وجودت رو کشف کنی و به زندگی زیباتر نگاه کنی✨ نمی‌خوام بگم نجاتت می‌دم ولی اگه خودتو گم کنی، نور درونت رو روشن می‌کنم که به زندگی برگردی

من نمی‌گم واسم مهمی، بغلت می‌کنم، با ذوق به همه حرفات گوش می‌دم، برای همه غر زدنات، خوشحالیات، غمات، حتی بی‌حوصلگیات حوصله دارم، در برابرت صبورم، آهنگایی که به هیچ‌کس نمی‌دم رو برات می‌فرستم، آدم امنت می‌شم، یه ورژن از خودم رو نشون می‌دم که آدمای زیادی نمی‌بیننش.

من نمیگم واسم مهمی ولی وقتی نیستی کلافه ام، نمیگم واسم مهمی ولی وقتی ی چیزی میگیرم بهت نشون میدم، نمیگم واسم مهمی ولی تلفنی باهات حرف میزنم، نمیگم واسم مهمی ولی واسه همه چیزت ذوق میکنم، نمیگم واسم مهمی ولی وقتی ابرا رو میبینم یادت میوفتم، نمیگم واسم مهمی ولی ویدیوهامونو هزار بار نگاه کردم انقدر که حفظم همشونو:)

من نمیگم واسم مهمی؛ بجاش تو تلگرام میوتت نمیکنم، قضاوتت نمیکنم، درکت میکنم، از روزم برات میگم و خوشحالی و ناراحتی هامو باهات درمیون میزارم، تو خوشی و ناراحتیت کنارتم، برات ویدیو مسیج میفرستم و میزارم خود واقعیمو ببینی و پیشت راحتم

من نمیگم برای من مهمی، من انقدر اذیتت میکنم و شوخی های عجیب تحویلت میدم که خودت، خودت رو بستری کنی.

من نمی‌گم واسم مهمی؛ ولی واست آهنگِ «عزیزترین» اِبی رو می‌فرستم، واست از ریسک می‌گم، واست نامه می‌نویسم، واست از ستاره‌ها می‌گم و حتی اگه هر اتفاقی بیفته، کنارت می‌مونم و رهات نمی‌کنم. من بلد نیستم همیشه با کلمه‌ها بگم چه حسی دارم؛ برای همین گاهی آهنگ می‌فرستم، گاهی نامه می‌نویسم، گاهی از آسمون و ستاره‌ها حرف می‌زنم، گاهی از چیزایی می‌گم که برای خودم ترسناکن، فقط چون می‌خوام تو بدونی چه‌قدر برام واقعی‌ای. اگه یه روز همه‌چیز شلوغ بشه، من یادم می‌مونه توی اون شلوغی یه کاری کنم که لبخندت رو ببینم؛ حتی اگه خودم خسته باشم، حتی اگه آسمونم تیره هم باشه، باز یه جایی از خودم رو جمع می‌کنم که کنارت بمونم. شاید اسمش اهمیت دادن نباشه؛ شاید اسمش این باشه که بعضی آدم‌ها اون‌قدر عمیق توی قلبت جا می‌گیرن که دیگه نمی‌تونی ساده از کنارشون رد بشی.

نوشته آبی.

من نمیگم واسم مهمی، ولی همیشه نگرانت میمونم، هرکاری میکنم که بخندی و اتفاقات روزمره‌م رو برات تعریف میکنم.

من نمی‌گم واسم مهمی، گاردمو میارم پایین و بهت خود واقعیمو نشون میدم. لحظه های تنهاییمو باهات شریک میشم. نوشته هام بوی تورو میگیرن. کاری میکنم معنی دوست داشتنِ واقعی و بفهمی.

من نمی‌گم واسم مهمی، با اینکه خیلی ازت شکسته‌ام، باز بدتو نمی‌گم و نمی‌زارم بگن. با این‌که می‌دونم دیگه هیچی درست نمی‌شه ولی باز چشم به راه دیدن و شنیدن صداتم. با این‌که همه‌چی‌ بین‌مون از بین رفت، ولی بازم اگه حس کردی جایی بهم احتیاج داری، روم حساب کن. دوستت داشتم و همیشه خواهم داشت.

من نمی‌گم واسم مهمی، اما مکالمه رو کش می‌دم تا بیشتر صداتو بشنوم.

دوست‌داشتین فور کنین ادامه بدین، فور کنم دور هم ببینیم.

من نمی‌گم واسم مهمی، واست آهنگ می‌فرستم، ویس می‌گیرم، واست می‌نویسم، بهت گوش می‌دم، بغلت می‌کنم و دوستت دارم‌.

معلومه که وقتی برام آهنگ می‌فرستین گوش می‌دم، ناشناس‌هارو کامل می‌خونم، وقتی برا کتاب بهم پیام می‌دین سریع سین می‌کنم، قیمت رو تو خودِ پست می‌نویسم و سریع‌تر مرسوله رو تحویل اداره پست می‌دم، معلومه وقتی حالتون بده باهاتون حرف می‌زنم، معلومه بدون منت کنارتونم، معلومه حواسم بهتون هست. کدوم ادمین و آنلاین‌شاپی بهتون تروما داده؟

واقعا از آدم‌هایی که تو جمع سعی می‌کنن خودشون رو تخریب کنن خوشم نمی‌آد. وای خیلی زشتم، وای چاقم، وای فلانم، وای بیسارم، تا چهارنفر بگن وای عزیزم نه فلان نیستی. چرا دنبال تایید گرفتنی قربونت؟ مگه با رضایت دلی چیزی رو منتشر نکردی؟ این حرفا چیه؟ دوست نداری خب منتشر نکن، چرا رو خودت عیب می‌ذاری؟ چرا سعی می‌کنی بقیه بگن نه فلان نیست؟ ای‌بابا. :))

دیگه به‌هر‌حال گاهی لازمه از این چیز‌ها.

آخ آخ بد زدی https://t.me/TheCrrazyWritter/11054