اینجادیوانه‌ای‌می‌نویسد!

5

سال پیش برای اولین بار به این فکر افتادم که یه جایی رو برای گذاشتن عکسام و آهنگام درست کنم. خلاصه برای اولین بار اون موقع چنل زدم، چون دوستم داشت و منم دلم می‌خواست. خلاصه رفت جلو، یادمه اولین بار اسم چنلم رو گذاشته بودم: کلاغ سیاه کلیسای نوتردام، بعد پاکش کردم، 14 سالگیم یه چنل زدم، اسمشو گذاشتم قهوه‌ی سرد خانم نویسنده، بعد شد منِ او بعد شد Namira، تا 16 سالگیم اون شد و ار دو سال پیش شد اینجا دیوانه‌ای می‌نویسد، تا اینکه ماه پیش چنلم رو ازم گرفتن و این چنل رو بخاطر دلتنگیم نسبت به اون چنل زدم. اما خب تا ابد بخشی از وجودم تو چنل قبلیم جا می‌مونه.



اگه دوست داشتید می‌ذارم، دوست نداشتید نه.

چیز نوشتم برایتان، بذارم؟

دلتون برام تنگ شده؟🧘🏻‍♀

می‌دونید داستان چیه؟ می‌دونم آدم نباید از کسی نا امید شه چون هیچ‌چیز از هیچ‌کس بعید نیست اما یه سری وقتا تو از کسایی نا امید می‌شی که انتظار نداری، و این هیچ‌وقت عادی نمی‌شه.

علی‌کریمی نا امیدم کردی.

برید بخوابید، چیزی مهم تر از خوابتون نیست. هر کس هم گفت وا چرا خوابیدی چرا فلان نمی‌کنی؟ بزنیدش، هر کس گفت چرا زدی؟ حتی اونم بزنید.

خلاصه که شب بخیر.🌱

برید بخوابید، چیزی مهم تر از خوابتون نیست. هر کس هم گفت وا چرا خوابیدی چرا فلان نمی‌کنی؟ بزنیدش.

خاورمیانه❌ اتاق فرار، هزارتو، جهنم✅

گفتید پرایوتمون رو ندارید؟

متشکرم بسیاررر، نظر لطفتونه.💚

خیلی ممنونم.💚

ممنونم از شما.💚 باعث افتخاره.

جدی هیچ نقد و نظری ندارین؟

نقدی نظری؟

ها کن! چرا متعجب نگاهم می‌کنی؟! ها کن. آری، من هم به تو مشکوکم؛ نه برای سکوتت، برای رفتارت. این رفتار و این خاموشی، آن هم در چنین وضعیتی، تنها از دو قشر برمی‌آید؛ یا روان‌گردان‌ها، یا مُردگان! ها کن، نزدیک‌تر... می‌خواهم بفهمم بوی الکل می‌دهی یا بوی خاک؛ مستی، یا آن‌قدر از زندگی فاصله گرفته‌ای که مرگ را به دوش می‌کشی؟ عجیب است... نه بوی الکل می‌آید، نه بخاری روی آینه می‌نشیند. پس شاید اشتباه می‌کنم. شاید مشکل از تو نیست؛ شاید ما سال‌هاست به مُرده‌هایی «زنده» می‌گوییم که فقط بلدند نفسِ دیگران را حبس کنند. ها کن. این بار برای خودت. بگذار ببینیم هنوز نفسی مانده، یا فقط بوی الکل است که روی جنازه‌ی این شهر، راه می‌رود.

.‌صاد‌.

ها کن! چرا متعجب نگاهم می‌کنی؟! ها کن. آری، من هم به تو مشکوکم؛ نه برای سکوتت، برای رفتارت. این رفتار و این خاموشی، آن هم در چنین وضعیتی، تنها از دو قشر برمی‌آید؛ یا روان‌گردان‌ها، یا مُردگان! ها کن، نزدیک‌تر... می‌خواهم بفهمم بوی الکل می‌دهی یا بوی خاک؛ مستی، یا آن‌قدر از زندگی فاصله گرفته‌ای که مرگ را به دوش می‌کشی؟ عجیب است... نه بوی الکل می‌آید، نه بخاری روی آینه می‌نشیند. پس شاید اشتباه می‌کنم. شاید مشکل از تو نیست؛ شاید ما سال‌هاست به مُرده‌هایی «زنده» می‌گوییم که فقط بلدند نفسِ دیگران را حبس کنند. ها کن. این بار برای خودت. بگذار ببینیم هنوز نفسی مانده، یا فقط بوی الکل است که روی جنازه‌ی این شهر، راه می‌رود.

.‌صاد‌.

من که می‌دونم موشک‌بازی اینا تهش یه کار جدی دستمون می‌ده، اما نمی‌تونم ثابت کنم.

یه‌جوری جنگ برام مهم نیست انگار امنیتم تو خاورمیانه تامینه.