نـسـکـافــہ و نـفـحــاتــــღ

انقدر امام حسین اهل رفاقته که رفیقش حبیب بن مظاهر رو عزتی بهش داده که وقتی میری زیارت حضرت سیدالشهداء اول حبیب رو زیارت می کنی، آخر هم میخوای بیای بیرون باز حبیب رو زیارت میکنی =)

همه همیشه می پرسن امروز چیکار کردی؟ ولی هیچکس نمیپرسه امروز با تو چیکار کرد😂😭💔

حالا که روز دختر است پدری کن به ما یک نجف بده:))))

همه از صبح که بیدار میشن هزارتا کار دارن؛ ورزش میکنن، سرکار میرن، جلسه میرن، هزار و یک اعصاب خوردی و مشکل دارن! هیچکس واقعا بیکار نیست. مهم اینه که کی بین همه فکر مشغولی ها و کارهاش بهت احساس مهم بودن میده، اهمیت میده و توجه میکنه. چون توجه از روی فراغت نیست از رو اولویته..🤍

وضعیت من روزای کارورزی:

‏رسول الله(ص)‏ الْمُؤْمِنُ غَضُّ الطَّرْفِ سَخِيُّ الْكَفِّ لَا يَرُدُّ سَائِلاً از صفات مؤمن این است که دیدگانش پائین است و دستش بخشنده، او هیچ سائلی را رد نمی‌کند. #حدیث_روز

روز دختره مگه؟

قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلى‏ رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ بگو: «فرشته مرگ که بر شما مأمور شده، (روح) شما را می‌گیرد؛ سپس شما را بسوی پروردگارتان بازمی‌گردانند.» سجده - ۱۱ #نور_شبانه

زندگی انقدر جدی شده که دیگه حتی دلم چیپس هم نمیخواد.

قسمت دوم آیت الکرسی، سوره بقره، آیه ۲۵۵✨️ «لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوم» یعنی چی؟ خدا نه چرت میزنه نه خوابش میبره؛ شاید ساده به نظر بیاد ولی پشت این جمله یه حقیقت خیلی بزرگه. خدا حتی برای یک لحظه هم از جهان غافل نمیشه. ما وقتی خسته میشیم، میخوابیم. وقتی خوابیم دیگه خیلی چیزها رو نمیبینیم و نمیشنویم اما خدا این طور نیست. همون لحظه ای که تو خوابی، همون لحظه ای که هیچ کس حواسش بهت نیست، خدا از تو و جهان غافل نیست. بعد آیه میگه: «لَهُ ما فی السَّماوات و ما في الأرض» هرچی در آسمان ها و زمینِ از آن اوست. یعنی جهان بی صاحب نیست؛ پشت این همه اتفاق یک مالک و تدبیر کننده وجود داره. تو ممکنه چشمات رو ببندی؛ اما خدا هیچ وقت چشم از جهان برنمیداره. موقعی که خودتم حواست به خودت نیست ولی خدا حواسش هست و هواتو داره🫂 #نجوای_قرآن

خاطرات منو کجا شیر می زنیییدددد😂

در پی خدا بودمو درگیر علی(ع) شدم (؛

کلا متنفرم از آدمایی که فکر می کنند بداخلاقی یعنی قدرت... و به نظرم ضعیف ترین آدمان؛ چون چیز دیگه ای برای قوی بودن ندارن.

تو خوابگاه تولد یکی از بچه های اتاقمون بود و من بین شوخی و خنده هامون یهو یادم افتاد که شب تولد خودم چقد مضخرف گذشت و از گریه زیاد خوابم برد و خلاصه احساس تنهایی و غم همه وجودمو گرفت:) خلاصه تو حال خودم بودم که یهو از بلندگوهای خوابگاه گفتن امشب خادم های حرم اومدن و پرچم امام حسین رو آوردن =)))))))) منم نفهمیدم چطوری در سریع ترین حالت ممکن خودمو رسوندم به پرچم و اون لحظه همه حرفا و غمام یادم رفت و فقط این شعر یادم اومد که: حرف بسیار بود و وقت کم؛ بوسیدمت:)))) در نتیجه فقط با چشمای اشکی پرچم رو بوسیدم:)✨️ بعدشم هرکسی که می خواست اسمش رو پشت کاشی هایی که قرار بود داخل صحن جدیدی که می خوان بسازن تو کربلا می نوشتن و منم اسمم رو نوشتم خلاصه الان از خوشحالی رو ابرام =))))) مرسی که بازم تو بدترین شرایط به دادم رسیدی آقای اباعبدالله... خیلی مدیونتم❤️‍🩹

نمی خواهم برنجانم دلت را بی سبب اما چگونه مرگ یک مادر چهل تن متهم دارد:)

من و رفیقم تو حیاط دانشگاه:

نه توانایی متوقف کردن افکارم رو دارم، نه توانایی حرف زدن دربارشون رو، فقط تو سرم میچرخن و حتی نمیتونم اشک بریزم؛ انگار فکر کردن و زجر کشیدن تنها کاریه که میتونم انجام بدم.

به گیسوان سپیدم نگاه کن مادر ببین گرفته دعایت، ببین که پیر شدم...

قسم به نغمه اذان ات، که مرا وصل میکنی به این دنیای فانی..