ایرانگرایی

‏حسین یکتا یکی از ده‌ها فرمانده میانی سپاه پاسداران است که مسئولیت پروپاگاندا و تبلیغات روانی سپاه را برای جمهوری اسلامی بر عهده دارد. از مردم می‌خواهد نان و پیاز بخورند، از زنان می‌خواهد النگوهایشان را به جبهه مقاومت هدیه کنند و ورزشکاران را به لبنان می‌برد تا ویرانه‌های حزب‌الله را ببینند و مردم ایران را به کمک مالی برای بازسازی لبنان ترغیب کند. اما خود چه می‌کند؟ این تصاویر جشن فرزند حاج حسین یکتا با حضور او در شرکت اقتصادی‌اش است. پسر حسین یکتا یکی از چند ده مزرعه‌دار بیت‌کوین «قانونی» ایران است. واردات لاستیک خودرو و موتور از چین در انحصار اوست. شکی نیست این شرکت متعلق به حسین یکتا و به نام فرزندش است. آیا وقتی از ملت ایران می‌خواهد فرش زیر پایشان را بفروشند و گوشواره و النگوهایشان را به حزب‌الله بدهند، از فرزندش هم می‌خواهد سرمایه شرکتش را به حزب‌الله ببخشد؟ 🌐 irbr.news 📡 @irbriefing

ترس جمهوری اسلامی از پهلوی👆👆 @drmasoudzamani2

تاملات چه‌گوارا؛ جلادی در لباس قهرمان انقلاب به مناسبت سالروز مرگ ارنستو چه‌گوارا، ۹ اکتبر ۱۹۶۷ روز نهم اکتبر ۱۹۶۷، ارنستو «چه» گوارا در مدرسه‌ای کوچک در روستای لا ایگرا در بولیوی، به دست نظامیان این کشور تیرباران شد. سی‌ونه سال داشت. مرگ او سرآغاز زندگی دیگری بود؛ زندگی در افسانه‌ها. تصویرش بر پرچم‌ها، دیوارها، پوسترها و میلیون‌ها پیراهن نقش بست و به یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای شورش و آزادی‌خواهی در جهان بدل شد. اما پشت این چهرهٔ رمانتیک، واقعیتی تاریخی پنهان مانده است: مردی که شخصاً در اعدام انسان‌ها مشارکت داشت، بر زندانی فرمان می‌راند که مخالفان حکومت انقلابی در آن تیرباران می‌شدند و خشونت را ابزاری مشروع برای دگرگون‌ساختن جامعه می‌دانست. داستان از سال‌ها پیش از مرگ او در بولیوی آغاز می‌شود. چه‌گوارا در جریان جنگ‌های چریکی کوبا، اوتیمیو گوئرا، دهقانی را که به خبرچینی برای نیروهای فیدل کاسترو متهم شده بود، شخصاً اعدام کرد. او در خاطرات خود بی‌پرده شرح می‌دهد که چگونه با شلیک گلوله‌ای به سر این مرد، به زندگی‌اش پایان داد. این روایت از آن جهت اهمیت دارد که دریچه‌ای به جهان اخلاقی چه‌گوارا می‌گشاید: جهانی که در آن، تشخیص خیانت از سوی فرماندهٔ انقلابی می‌توانست برای گرفتن جان یک انسان کافی باشد. با پیروزی انقلاب کوبا در ژانویهٔ ۱۹۵۹، چه‌گوارا فرماندهی قلعهٔ لا کابانیا در هاوانا را بر عهده گرفت؛ زندانی که به یکی از مهم‌ترین مراکز محاکمه و اعدام وابستگان حکومت سرنگون‌شدهٔ باتیستا تبدیل شد. دادگاه‌های انقلابی، متهمان را با شتاب و در شرایطی محاکمه می‌کردند که استقلال قضایی و تضمین‌های بنیادین دادرسی عادلانه با تردیدهای جدی روبه‌رو بود. جان لی اندرسون، زندگی‌نامه‌نویس چه‌گوارا، از حدود ۵۵ اعدام در دوران فرماندهی مستقیم او در لا کابانیا یاد می‌کند. پژوهشگران دیگر آمارهای بالاتری ارائه کرده‌اند. دربارهٔ شمار دقیق قربانیان و میزان مسئولیت مستقیم چه‌گوارا اختلاف‌نظر وجود دارد؛ اما مشارکت او در دستگاه اعدام انقلابی، واقعیتی مستند در تاریخ انقلاب کوباست. برای درک رفتار چه‌گوارا باید به جهان‌بینی او نیز نگریست. در اندیشهٔ او، خشونت صرفاً ضرورتی ناخواسته در میدان جنگ نبود؛ وسیله‌ای برای آفرینش جامعه‌ای تازه به شمار می‌رفت. انسان انقلابی می‌بایست در راه آرمان خود از ملاحظات معمول اخلاقی فراتر رود و دشمن طبقاتی و سیاسی را مانعی در مسیر رهایی جامعه بداند. این ذهنیت در سیاست خارجی او نیز آشکار شد. پس از بحران موشکی کوبا در سال ۱۹۶۲، چه‌گوارا اعلام کرد که اگر کنترل موشک‌های هسته‌ای شوروی در اختیار انقلابیون کوبایی بود، آنان از این سلاح‌ها علیه ایالات متحده استفاده می‌کردند. چنین موضعی نشان می‌دهد که چگونه یقین ایدئولوژیک می‌تواند حتی بقای میلیون‌ها انسان را در برابر پیروزی آرمان سیاسی کم‌اهمیت جلوه دهد. اما شگفت‌انگیزترین بخش داستان چه‌گوارا، سرنوشت تصویر او در حافظهٔ عمومی جهان است. مردی که در استقرار یک دیکتاتوری انقلابی مشارکت کرد، به نماد آزادی تبدیل شد. فرمانده‌ای که نامش با جوخه‌های اعدام پیوند خورده بود، بر دیوار اتاق جوانانی نقش بست که خود را مدافع حقوق بشر می‌دانستند. دشمن سرسخت سرمایه‌داری نیز سرانجام به یکی از پرفروش‌ترین تصاویر فرهنگ مصرفی جهان سرمایه‌داری بدل شد. این تناقض تنها حاصل ناآگاهی تاریخی نیست. مسئله‌ای عمیق‌تر در میان است: تمایل انسان به داوری دربارهٔ جنبش‌های سیاسی بر اساس وعده‌ها و آرمان‌هایشان، به‌جای سنجش کردارها و پیامدهای واقعی آن‌ها. تصویر جسد چه‌گوارا یادآور پایان زندگی یک انقلابی است؛ اما برای فهم میراث تاریخی او باید چهره‌های دیگری را نیز به خاطر آورد: کسانی که در زندان‌های انقلاب کوبا اعدام شدند، کسانی که از محاکمهٔ عادلانه محروم ماندند و کسانی که نامشان زیر سایهٔ افسانهٔ فرماندهٔ انقلابی به فراموشی سپرده شد. @drmasoudzamani2

تاملات پنج نسل برای یک رشته آب سپاه آنتیوخوس سوم از بیابان‌های پارت می‌گذشت. بر سطح زمین رودخانه‌ای دیده نمی‌شد، اما چاه‌هایی که در فاصله‌های منظم دهان گشوده بودند از وجود شبکه‌ای پنهان خبر می‌دادند. آب از دامنهٔ کوه، در تونل‌هایی کم‌شیب، کیلومترها زیر خاک حرکت می‌کرد و سرانجام به کشتزار و آبادی می‌رسید. آنچه از بالا بیابان می‌نمود، در زیر زمین محصول محاسبه، سرمایه و کار چندین نسل بود. پولیبیوس، مورخ یونانی سدهٔ دوم پیش از میلاد، هنگام شرح این لشکرکشی روایتی درخور توجه ثبت کرده است. به گفتهٔ او، در روزگاری که پارسیان بر آسیا فرمان می‌راندند، هرکس آب را به زمینی پیش‌تر بی‌آب می‌رساند، حق کشت و بهره‌برداری از آن زمین را برای پنج نسل به دست می‌آورد. همین پاداش سبب شده بود مردم هزینه و دشواری حفر کاریزهای طولانی را بپذیرند. کاریز با کندن یک چاه ساده پدید نمی‌آمد. مقنی باید سفرهٔ آب را در ارتفاعات پیدا می‌کرد، چاه مادر را تا ژرفای مناسب پایین می‌برد و تونلی با شیب دقیق می‌ساخت. شیب زیاد خاک را می‌شست و سازه را ویران می‌کرد؛ شیب اندک حرکت آب را متوقف می‌ساخت. چاه‌های عمودی در مسیر، راه خروج خاک و دسترسی برای تعمیر بودند. این فناوری که خاستگاهش را عموماً در فلات ایران می‌جویند، آب را بدون مصرف دائمی سوخت و با نیروی جاذبه انتقال می‌داد. دستور شاهان ایران از یک اصل اقتصادی روشن حکایت داشت: کسی که برای آبادانی خطر می‌کند، باید فرصت کافی برای بهره‌مندی از حاصل کارش داشته باشد. متن پولیبیوس فقط از حق کشت برای پنج نسل سخن می‌گوید. بااین‌حال، جوهر سیاست ابهامی ندارد: پادشاهی ایران ایجاد منبع آب را با پاداشی پایدار و قابل‌انتقال به فرزندان پیوند زده بود. این روایت، تصویر کهنهٔ «استبداد شرقی» را نیز به پرسش می‌کشد. در آن تصویر، شاه مالک همه‌چیز است و مردم جز فرمان‌برداری نقشی ندارند. شواهد اقتصادی دورهٔ هخامنشی از نظمی متنوع‌تر خبر می‌دهند: املاک شاهی، زمین‌های دولتی، دارایی‌های بزرگ و قطعات کوچک کشاورزان در کنار یکدیگر وجود داشتند. دولت شاهنشاهی راه، امنیت و قاعده فراهم می‌کرد؛ خانواده‌ها و اجتماعات محلی سرمایه می‌گذاشتند، زمین را آباد می‌کردند و سهم آب خود را به ارث می‌بردند. کاریز پس از احداث نیز به نظم حقوقی نیاز داشت. آب باید بر پایهٔ زمان یا حجم تقسیم می‌شد. مالکان سهم آب موظف بودند در لای‌روبی، تعمیر میله‌ها و نگهداری تونل مشارکت کنند. مدیریت سنتی کاریز نوعی شرکت مدنیِ زنده بود: حق بهره‌برداری با تکلیف نگهداری همراه می‌شد. یونسکو این سازوکارهای جمعی را یکی از عوامل تقسیم نسبتاً منصفانه و پایدار آب در سامانه‌های تاریخی کاریز ایران می‌داند. این میراث هنوز زنده است. یونسکو در گزارش فوریهٔ ۲۰۲۵، از حدود ۳۷ هزار کاریز فعال در ایران سخن می‌گوید که نزدیک به یازده درصد آب کشور را تأمین می‌کنند. کاریز، نهادی اقتصادی است که بیش از دو هزار سال دوام آورده، زیرا میان حق، مسئولیت و محدودیت طبیعی تعادل برقرار کرده است. درس کاریز برای ایران امروز، تداوم ارتباط گذشته، حال و آینده است . شهرها و کشاورزی معاصر به فناوری‌های تازه نیاز دارند. مسئله، منطق پشت آن فرمان کهن است: حقوق روشن آب، امنیت سرمایه، مشارکت مالکان محلی، قیمت‌گذاری مناسب و احترام به ظرفیت تجدید طبیعت. بحران آب را نمی‌توان با فرمان اداری و تخصیص‌های سیاسی درمان کرد. وقتی بهره‌بردار از آیندهٔ حق خود مطمئن نباشد، انگیزه‌ای برای مرمت منبع ندارد. هنگامی که هزینهٔ برداشت از زیان واقعی آن جدا شود، مصرف بی‌محابا رفتاری قابل‌انتظار خواهد بود. در یک پادشاهی مشروطه، تاج می‌تواند نگاهبان چنین تعهدهای بلندمدتی باشد؛ دولت‌ها می‌آیند و می‌روند، اما قواعد مالکیت و منافع ملی نباید همراه کابینه‌ها دگرگون شوند. شاهان ایران در روایت پولیبیوس خودشان کلنگ بر کوه نزدند. کاری مهم‌تر کردند: قانونی ساختند که مردم را برمی‌انگیخت آب را از دل سنگ بیرون آورند و میراث آبادانی را به پنج نسل پس از خود بسپارند.

ملیکا دستیاب تنها ۲۱ سال داشت؛ دانشجوی اقتصاد، نوازنده تنبور و تکیه‌گاه خواهر کوچکش. او در ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ با شلیک مستقیم در کرمانشاه جان سپرد. نامش فراموش‌شدنی نیست. #جاویدنام @iraneazadvaabad

🌍 گروه اطلاعاتی نکسارا گزارش زنده اطلاعاتی | ۹ اکتبر ۲۰۲۶ جدیدترین اطلاعات متن‌باز در حوزه ژئوپلیتیک، انرژی و بازارها www.nexaraintelligencegroup.com 🇸🇦 خلیج فارس حملات به فرودگاه ریاض ۳ کشته بر جای گذاشت؛ تهدیدها علیه حریم هوایی عربستان سعودی افزایش یافته است. 🔴 دریای سرخ حملات حوثی‌ها شدت گرفته و خطر اختلال در انتقال انرژی و محموله‌های تجاری از مسیر باب‌المندب افزایش یافته است. 🇹🇼 تایوان آمریکا اقدامات دریایی چین در سواحل شرقی این کشور را به‌شدت بی‌ثبات‌کننده توصیف کرد. 🇺🇦 اروپای شرقی حملات روسیه ۳ کشته بر جای گذاشت؛ شمار جان‌باختگان در اوکراین از ۵۰ نفر فراتر رفته است. 🛢️ انرژی اجرای توافق آمریکا و روسیه در زمینه گازوئیل با محموله اولیه ۳۰۰ هزار تنی آغاز شد. 🚫 تحریم‌ها آمریکا ۱۷ کشتی مرتبط با ناوگان سایه نفتی ایران را هدف تحریم‌های جدید قرار داد. 🇸🇩 سودان حمله پهپادی نیروهای پشتیبانی سریع (RSF) به آوارگان غیرنظامی، ۳۰ کشته بر جای گذاشت. گروه اطلاعاتی نکسارا اطلاعات زنده | ژئوپلیتیک | انرژی | بازارها @drmasoudzamani2

🔸بسنت: ایالات متحده قصد دارد یک میلیارد دلار رمزارز جمهوری اسلامی را توقیف کند 🔻اسکات بسنت اعلام کرد که دولت ترامپ قصد دارد تا پایان هفته حدود یک میلیارد دلار دارایی رمزارزی مرتبط با جمهوری اسلامی را مصادره کند. 🔻وزیر خزانه‌داری آمریکا روز جمعه ۱۷ مهر در گفت‌وگو با نیوزمکس گفت که راهبرد دولت آمریکا با هدف قرنطینه کامل حکومت جمهوری اسلامی طراحی شده است تا دسترسی آن به بازارهای بین‌المللی، مسیرهای حمل‌ونقل و منابع مالی قطع شود. 📌ادامه خبر را در وب‌سایت اپک‌تایمز فارسی بخوانید. Website|Instagram|Facebook|X|Linkedin|YouTube|GanjingWorld

تاملات دوازده ستون برای خرد در میانهٔ میدان بوعلی همدان، برجی باریک از میان بنایی سنگی بالا می‌رود. دوازده ستون بتنی گرداگرد فضایی خالی ایستاده‌اند و در ارتفاع به کلاهکی مخروطی می‌رسند. بنا نه مسجد است، نه کاخ و نه تقلیدی از مقبره‌های اروپایی. معماری آن می‌خواهد یک اندیشه را به سنگ و هندسه تبدیل کند: ایران، سرزمین تداوم دانش است. در زیر این برج، ابوعلی حسین بن عبدالله بن‌سینا آرمیده است؛ پزشکی که قانون او تا سدهٔ هفدهم در آموزش پزشکی اروپا حضور داشت و فیلسوفی که دستگاه فکری‌اش چندین سده بر فلسفه، الهیات و عرفان اثر گذاشت. دانشنامهٔ استنفورد او را پس از ارسطو یکی از اثرگذارترین چهره‌های تاریخ فلسفه می‌خواند. ابن‌سینا میراث یونانی را بازسازی کرد، ناسازگاری‌هایش را زدود و نظامی پدید آورد که از منطق و طبیعت تا روان، اخلاق و مابعدالطبیعه امتداد داشت. او در نزدیکی بخارا، در قلمرو سامانیان، رشد کرد. سامانیان زبان فارسی را زنده کردند و در همان حال دانش عربیِ جهان اسلام را گرامی داشتند. ابن‌سینای نوجوان پس از درمان امیر سامانی اجازه یافت وارد کتابخانهٔ دربار شود؛ کتاب‌هایی در آن دید که به گفتهٔ خودش پیش‌تر ندیده بود و پس از آن نیز ندید. بعدها به ری، همدان و اصفهان رفت و در مقام پزشک، فیلسوف، وزیر و مشاور سیاسی در خدمت فرمانروایان ایرانی قرار گرفت. نزدیک به هزار سال بعد، پادشاهی پهلوی بار دیگر در همدان برای او خانه‌ای شایسته ساخت. آرامگاه قاجاری پیشین کوچک بود و با منزلت جهانی ابن‌سینا تناسب نداشت. انجمن آثار ملی، با فرمان محمدرضاشاه پهلوی، طرح بنای تازه را پیش برد و آن را در ۱۹۵۴، هم‌زمان با بزرگداشت هزارهٔ تولد حکیم، گشود. این اقدام بخشی از طرح بزرگ‌تری بود که آرامگاه فردوسی، سعدی، خیام و نادرشاه را به نشانه‌های آشکار حافظهٔ ملی تبدیل کرد. دولت ایران اعلام می‌کرد که بزرگان فرهنگ، ستون‌های هویت ایران‌اند. معمار آرامگاه، هوشنگ سیحون، از برجسته‌ترین سازندگان معماری معاصر ایران بود. او در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران نزد آندره گدار و ماکسیم سیرو آموزش دید و تحصیلات خود را در مدرسهٔ هنرهای زیبای پاریس ادامه داد. رسالهٔ پایانی او نیز طرح آرامگاه ابن‌سینا در همدان بود. الهام اصلی برج از گنبد قابوس گرفته شده است؛ بنایی متعلق به سال ۱۰۰۶ میلادی و تقریباً هم‌روزگار ابن‌سینا. سیحون آن برج آجریِ بسته و سنگین را نسخه‌برداری نکرد. صورت هندسی‌اش را گشود، مصالح نو به کار برد و جرم دیوار را به ستون‌های بلند تبدیل کرد. نتیجه، بنایی مدرن است که تبار ایرانی خود را پنهان نمی‌کند. در روایت رسمی بنا، دوازده ستون نشانهٔ دوازده شاخهٔ دانشی است که ابن‌سینا در آنها تبحر داشت. این معنا با شخصیت جامع‌نگر او سازگار است: پزشکی، منطق، فلسفه، ریاضیات، طبیعیات، نجوم و موسیقی در جهان فکری‌اش از یکدیگر گسیخته نبودند. ستون‌ها جدا از یکدیگر بالا می‌روند، اما در رأس بنا به نظمی واحد می‌رسند؛ تصویری معماری از دانشی که کثرت موضوعات را در وحدت عقل گرد می‌آورد. بخش نخست این تعبیر، توضیح ثبت‌شدهٔ طراحان و متولیان بناست؛ خواندن پیوند ستون‌ها به‌عنوان وحدت علوم، تفسیری از ترکیب معماری آن است. سنگ نمای بیرونی از کوه الوند آمده و بنا را به جغرافیای همدان متصل می‌کند. باغ پیرامون از سنت باغ ایرانی الهام می‌گیرد. آب‌نما یادآور حوض‌خانه‌های کهن است. تالار جنوبی به موزه اختصاص یافته و تالار شمالی کتابخانه است. مقبره، مکانی برای دیدن، خواندن و ادامه‌دادن کار حکیم است. بر دیوارهای داخلی نیز ابیاتی از قصیدهٔ عینیهٔ ابن‌سینا دربارهٔ روح انسان حک شده است. جمهوری اسلامی برای مشروعیت خود ناچار است تاریخ ایران را از صافی عقیده عبور دهد. ابن‌سینا در چنین دستگاهی معمولاً «دانشمند مسلمان» معرفی می‌شود؛ وصفی درست، اما ناکافی. او زادهٔ محیط فرهنگی ایران سامانی، نویسندهٔ دانشنامهٔ علائی به فارسی و وارث سنتی بود که دانش یونانی، تجربهٔ ایرانی و زبان علمی عربی را در تمدنی تازه ترکیب کرد. ایرانیت او در برابر جهان اسلام قرار نداشت؛ یکی از نیروهای آفرینندهٔ آن بود. پادشاهی پهلوی با ساخت این آرامگاه، ابن‌سینا را از کتاب‌های تخصصی به فضای عمومی شهر آورد. این کار، خود پیوندی ارزشمند میان کهنه و نو بود. بتن مدرن، مهندسی تازه و طرحی رو به آسمان. پیامش روشن بود؛ ملتی که گذشتهٔ خود را می‌شناسد، می‌تواند مدرن شود بی‌آنکه با هویت خود بیگانه شود‌‌ سیحون برای حکیم فضایی بسته نساخت. دوازده ستون را چنان بالا برد که آسمان از میانشان دیده شود. شاید زیباترین معنای بنا همین باشد: دانش ایرانی سقفی برای بستن افق نیست؛ راهی برای دیدن آن است. @drmasoudzamani2

‌ آخرین تماس علیرضا رئیسی از زندان و خداحافظی با پدرش قبل از اجرای حکم اعدام. آخرین دوستت دارم گفتن‌های پدر و پسری ... علیرضا رئیسی ز بازداشت شدگان اعتراضات دی‌ماه میدان علیخانی ملک‌شهر اصفهان بود. علیرضا رئیسی و علیرضا سپاهی همراه با ۱۰ نفر دیگر در ارتباط با پرونده میدان علیخانی ملک شهر اصفهان به اعدام محکوم شده بودند. پرونده "میدان علیخانی" به درگیری‌های شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در محدوده میدان علیخانی، میان ملک‌شهر و کاوه اصفهان بازمی‌گردد. قوه قضائیه جمهوری اسلامی اعلام کرده‌است که در جریان این درگیری‌ها چهار نیروی انتظامی کشته شده‌اند. پس از این واقعه، پرونده‌ای گسترده علیه ده‌ها نفر تشکیل شد و سرانجام ۱۴ نفر از متهمان به اعدام محکوم شدند که تاکنون هفت نفر از آنها اعدام شده‌اند. از صفحه سمانه قذرخان #علیرضا_رئیسی #نه_به_اعدام @Tavaana_TavaanaTech

⭕️اوپن ای‌آی: عوامل جمهوری اسلامی با استفاده از چت‌جی‌پی‌تی، محتوای جعلی را در چند رسانه آمریکایی منتشر کردند 📌در کنار تولید مقالات، عوامل جمهوری اسلامی از چت‌جی‌پی‌تی می‌خواستند دیدگاه‌هایی را به انگلیسی یا فارسی تولید کند و مشخص می‌کردند که پاسخ‌ها باید آمریکا را در جایگاه متجاوز، اسرائیل را متحدی غیرقابل‌اعتماد برای آمریکا و ایران را قربانی سرسخت نشان دهند ♦️شرکت اوپن‌ای‌آی روز پنج‌شنبه اعلام کرد که عوامل فعال جمهوری اسلامی با استفاده از مدل‌های هوش مصنوعی این شرکت و هویت‌های جعل شده به عنوان روزنامه‌نگار، در چندین رسانه آمریکایی مطالبی علیه جنگ ایران منتشر کرده‌اند. اوپن‌ای‌آی در بیانیه‌ای نوشت که حدود ۱۲ رسانه در نقاط مختلف جهان، نزدیک به ۱۰۰ مقاله نوشته‌شده به قلم هفت روزنامه‌نگار جعلی را منتشر کرده‌اند. این شرکت اعلام کرد حساب‌های کاربری چت‌جی‌پی‌تی را که برای ویرایش مقالات و پیشنهادهای تحریریه و همچنین تولید دیدگاه‌های شبکه‌های اجتماعی از این ابزار به زبان فارسی استفاده می‌کردند، مسدود کرده است. برخی از مقالاتی که با کمک هوش مصنوعی تهیه شده بودند، عنوان‌های تحریک‌آمیزی داشتند؛ از جمله «آیا سیاست آمریکا در قبال ایران به بخش خصوصی واگذار شده است؟ پرسش جرد کوشنر» و «جنگ ایران و فروپاشی اعتبار اخلاقی غرب». بیشتر بخوانید... @indypersian

موساد در تهران: بانک اهداف در حال تکمیل و ما داریم سازماندهی میکنیم. @drmasoudzamani2

موسسه مطالعات جنگ گزارش انتقال ۲۰۰ میلیون دلار از ایران به حزب‌الله لبنان دو منبع که هویت آنها مشخص نشده است، در ۷ اکتبر به رویترز گفته‌اند ایران در سپتامبر ۲۰۲۶ مبلغ ۲۰۰ میلیون دلار به حزب‌الله لبنان منتقل کرده است. این منابع توضیح نداده‌اند که انتقال احتمالی پول از چه طریقی انجام شده است. آنها مدعی شده‌اند حزب‌الله قصد دارد ۱۵۰ میلیون دلار از این مبلغ را برای پرداخت کمک‌های سه‌هزار دلاری به ۵۰ هزار خانواده لبنانی آسیب‌دیده از جنگ اسرائیل و حزب‌الله اختصاص دهد. @drmasoudzamani2

نیروهای همسو با دولت به‌رسمیت‌شناخته‌شده بین‌المللی یمن در ۸ اکتبر موفق شدند مناطقی کوهستانی مشرف به دشت ساحلی دریای سرخ را تصرف کنند. این پیشروی می‌تواند شرایط مساعدتری برای ادامه ضدحمله نیروهای دولتی و حرکت آنها به سوی شمال فراهم کند. نیروهای سپر وطن، یک تشکیلات نظامی یمنی تحت حمایت عربستان، اعلام کردند که کنترل کامل جبهه جبل کَهبوب را به دست گرفته‌اند. جبل کَهبوب در رشته‌کوهی نسبتاً کم‌ارتفاع در حاشیه جنوب‌شرقی دشت ساحلی دریای سرخ قرار دارد. نیروهای حوثی و نیروهای دولت یمن از اوایل سپتامبر، زمانی که حوثی‌ها بخش‌های قابل توجهی از ساحل دریای سرخ و مناطق نزدیک باب‌المندب را تصرف کردند، بر سر کنترل این منطقه جنگیده‌اند. @drmasoudzamani2

🔴 پزشکیان در دیدار با ارباب جمهوری اسلامی، ولادیمیر پوتین: «ما از شما و دولت روسیه به‌دلیل موضع‌تان در مورد وضعیت منطقه تشکر می‌کنیم.» پوتین هم به پزشکیان گفت اگر موشقوا را دیدی سلام ما را بهش برسون 🤣 پنجشنبه ۱۶ مهرماه ۲۵۸۵ #شبنامه @Rppress0

تاملات سرگذشت شیر و خورشید سرخ ایران بیست‌وهفتم ژوئیهٔ ۱۹۲۹، نمایندگان دولت‌ها در ژنو متنی را تصویب کردند که نام ایران را وارد حقوق بین‌المللی بشردوستانه ساخت. مادهٔ ۱۹ کنوانسیون تازه اعلام می‌کرد کشورهایی که پیش‌تر از هلال سرخ یا «شیر و خورشید سرخ بر زمینهٔ سفید» استفاده کرده‌اند، حق دارند آن نشان را به جای صلیب سرخ به کار برند. از آن پس، شیر و خورشید ایران در میدان جنگ همان اعتبار حمایتی صلیب و هلال را داشت. تیراندازی به درمانگاهی که این نشان را برافراشته بود، تعرض به نهادی ایرانی و نقض قانون بین‌المللی به شمار می‌رفت. علامت حفاظتی در جنگ، به پزشک و پرستار، مجروح، آمبولانس و واحد درمانی مصونیت می‌بخشد. قدرت آن از اعتماد طرف‌های درگیر می‌آید؛ به همین سبب استفادهٔ نادرست از آن ممنوع است. ایران توانسته بود نماد تاریخی خویش را به زبان مشترک حقوق بشر‌دوستانه وارد کند، بی‌آنکه برای عضویت در نظمی جهانی هویت خود را کنار بگذارد. ریشه ی شیر و خورشید را بایستی در سمبل های آیین مهرپرستی آریایی ها جست و جو کرد.  در روزگار شاه‌عباس، این نقش به نشان شناخته‌شدهٔ ایران تبدیل شده بود. ایران در دسامبر ۱۸۷۴ به پیمان ژنو پیوسته بود. در ۱۹۰۶ ممتازالسلطنه، نمایندهٔ ایران، موافقت کنگرهٔ بین‌المللی صلیب سرخ را برای استفاده از شیر و خورشید گرفت. سه سال بعد، امیر اعلم و گروهی از پزشکان دارالفنون نخستین هستهٔ جمعیت شیر و خورشید سرخ را پدید آوردند. آنان پرچمی سفید ساختند که شیر و خورشید بر آن به رنگ سرخ نقش بسته بود. در جنگ جهانی اول نیز جمعیتی با همین نام به یاری مجروحان برخاست. امیر اعلم کار را رها نکرد. او در ۱۹۲۲ مقررات جمعیت‌های ملی امدادی را به فارسی برگرداند و برای احمدشاه فرستاد. اساسنامه در ژانویهٔ ۱۹۲۳ به امضای محمدحسن‌میرزا، ولیعهد، رسید. سپس دولت رضاشاه به این نهاد اعتبار، انضباط و پشتیبانی ملی بخشید. ایران، سازمانی می‌ساخت که آن علامت را با بیمارستان، پزشک، امدادگر و خدمت عمومی معنا کند. سرانجام کنفرانس ۱۹۲۹ ژنو شیر و خورشید سرخ را در کنار صلیب و هلال، با جایگاهی برابر، به رسمیت شناخت. جمعیت در دورهٔ پهلوی به یکی از پایه‌های بهداشت و امداد ایران تبدیل شد. پشتیبانی دربار و مدیریت حسن خطیبی دامنهٔ فعالیتش را گسترش داد. هنگام زلزله‌ها، واحدهای امدادی آن به منطقه می‌رفتند. جمعیت شیر و خورشید سرخ ایران، بیمارستان ساخت، نیروی داوطلب پرورش داد و خدمات درمانی را به شهرهای گوناگون رساند. در ۱۹۷۱ نزدیک به پنج هزار تخت بیمارستانی زیر نظر جمعیت بود؛ این رقم تا ۱۹۷۸ به پانزده هزار تخت رسید. تاج در اینجا نقشی روشن داشت: اعتبار ملی را پشت نهادی گذاشت که می‌بایست فارغ از طبقه و عقیده، جان ایرانیان را نجات دهد. انقلاب ۱۳۵۷ با چنین نهادی نیز مانند میراثی مجرمانه رفتار کرد. دولت موقت در ۱۵ آوریل ۱۹۷۹ بیمارستان‌ها، مراکز درمانی و مؤسسات آموزش پزشکی جمعیت را به وزارت بهداری منتقل کرد؛ تصمیمی که خدمات پزشکی مستقیم آن را متوقف ساخت. مدیر باسابقهٔ جمعیت زندانی شد. سابقهٔ ریاست شمس پهلوی و پیوند نشان با پادشاهی برای حکومت تازه کافی بود تا سرمایه‌ای ملی را از منظر تسویه‌حساب ایدئولوژیک ببیند. در یادداشت رسمی ۴ سپتامبر ۱۹۸۰، جمهوری اسلامی اعلام کرد از آن پس هلال سرخ را به کار می‌برد. کمتر از سه هفته بعد، ارتش عراق به ایران حمله کرد. کشوری که وارد جنگی طولانی می‌شد، نشانی را کنار گذاشته بود که نیم‌قرن پیش برای حفاظت از امدادگران ایرانی در میدان نبرد به رسمیت شناخته شده بود. بااین‌حال، حتی جمهوری اسلامی نتوانست حق ایران را کاملاً دفن کند. در همان اعلام رسمی، بازگشت به شیر و خورشید سرخ در صورت پذیرش نشان‌های تازه محفوظ ماند. در ۲۰۰۵ دولت‌ها «بلور سرخ» را به عنوان نشان جدید تصویب کردند. اسناد کمیتهٔ بین‌المللی صلیب سرخ هنوز شیر و خورشید را از نشان‌های شناخته‌شدهٔ کنوانسیون‌های ژنو می‌دانند، گرچه اکنون در عمل به کار نمی‌رود. این سرگذشت معنای درست ملی‌گرایی را نیز روشن می‌کند. ملی‌گرایی، توان تبدیل یک نماد ملی به نهاد، بیمارستان، قانون و مسئولیت عمومی است. شیر و خورشید سرخ زمانی زنده بود که پشت آن هزاران تخت بیمارستانی و شبکه‌ای از امدادگران قرار داشت. روزی که ایران آزاد شود، بازگشت این نشان موضوعی فراتر از زیبایی پرچم خواهد بود. آن روز باید تصمیم گرفت که آیا ایران می‌خواهد رشتهٔ حقوقی و تاریخی خود را دوباره به دست گیرد. ژنو هنوز شیر ایران را می‌شناسد. این ما هستیم که باید آن را دوباره بشناسیم. @drmasoudzamani2

تصویری از این زیباتر میشه؟ سایه ی دماوند بر کوه های البرز @drmasoudzamani2

ترامپ از پنتاگون خواست گزینه‌های حمله به ایران پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای را آماده کند مجله آتلانتیک بر اساس گزارش آتلانتیک، کاخ سفید از وزارت دفاع آمریکا خواسته است گزینه‌هایی برای حمله نظامی به ایران پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای ۳ نوامبر تهیه کند. این خبر را مجله آتلانتیک روز چهارشنبه به نقل از دو مقام دولت آمریکا منتشر کرده است. با این حال، هنوز تصمیم نهایی برای آغاز حمله اتخاذ نشده است. فرماندهی مرکزی آمریکا در حال تدوین گزینه‌های حمله است یک مقام آمریکایی به آتلانتیک گفته است که فرماندهی مرکزی ایالات متحده، سنتکام، در حال تدوین گزینه‌های عملیاتی علیه ایران است. سه موضوع همچنان در دست بررسی قرار دارند: اهداف احتمالی حملات، دامنه عملیات نظامی و اینکه آیا دونالد ترامپ در نهایت مجوز استفاده از نیروی نظامی را صادر خواهد کرد یا خیر @drmasoudzamani2

پیام هم‌میهنان داخل ایران: «نور بر تاریکی پیروز است. پاینده ایران، جاوید شاه!» تصاویری از آمادگی ایرانیان برای برافراشتن پرچم ملی شیروخورشیدنشان ایران در سراسر میهن Message from inside Iran: "Light will prevail over darkness. Long live Iran, long live the Shah!" Footage showing Iranians preparing to raise the national Lion and Sun flag all across the country @RezaPahlaviComms