تَبار | TABAR🇦🇫

اگر روزی پرسیدند افغانستان چگونه کشوری است بگویید :کشوری است به زیبایی یوسف به غم اندوه پدرش و به خیانتکاری برادرانش.. @tabarafg🇦🇫✨

? @tabarafg

اگر روزی پرسیدند افغانستان چگونه کشوری است بگویید :کشوری است به زیبایی یوسف به غم اندوه پدرش و به خیانتکاری برادرانش.. @tabarafg🇦🇫✨

اگر روزی پرسیدند افغانستان چگونه کشوری است بگویید :کشوری است به زیبایی یوسف به غم اندوه پدرش و به خیانتکاری برادرانش.. @tabarafg🇦🇫✨

با دکمه شفاف بفرست

تَبار | TABAR 🇦🇫 اگر گذشته‌ات را نشناسی، دیگران آن را برایت خواهند نوشت... آیا می‌دانید افغانستان چه تمدن‌ها، شخصیت‌ها و رازهایی را در دل تاریخ خود پنهان کرده است؟ 📜 روایت‌های مستند تاریخ افغانستان 🏛️ تمدن، میراث و هویت فرهنگی 🎭 فرهنگ، هنر، زبان و ادبیات 🗺️ ناگفته‌هایی که کمتر جایی شنیده‌اید... اینجا فقط تاریخ نمی‌خوانیم؛ ریشه‌های هویتمان را دوباره پیدا می‌کنیم. هر پست، دریچه‌ای به بخشی فراموش‌شده از گذشته است. 🇦🇫 اگر به افغانستان، تاریخ و هویتت افتخار می‌کنی، جای تو اینجاست. ⬇️ به خانواده «تَبار» بپیوندید. @tabarafg

داماد به آلمان مهاجرت کرده و فقط تصویرش در مجلس حضور داره. عکس از عباس عطار، کابُل، سال ۱۹۹۲ @tabarafg 🇦🇫✨

او چون خیلی به کابل و هویت شهری‌اش وابسته بود، تخلص “کابلی” را برای خودش انتخاب کرد؛ یعنی اسم شاعرانه‌اش را از عشق به شهرش ساخت. @tabarafg🇦🇫✨

چند بیتی از اشعار استاد محمد کریم کابلی: کفن هم نخواهم گر از دستم آید برهنه از این خاکــدان می گریزم تهی دست بنهـــاده ام پـــــا بدنیا تبه روز از این خاکـدان میگریزم طبعم جــوانی میکنــد، آتــش زبانی میکند عقلم گرانی میکـند، ســاقی بمن ده جام را می ده که تا سازم عیان، بر شیوۀ صاحبدلن انجـــام بی آغــــاز را، آغاز بی انجـــام را ابیات و اشعار حافظ محمد کریم کابلی عموماً به شیوۀ خاص خودش می باشد، بدان شکلی که اشعار صوفی عشقری بود. دیوان کابلی از دنیا و آخرت، تعلیم و تربیت، اخلاقیات، مسائل دینی، عرفان و آداب و معاشرت بحث میکند. اشعارش عموماً زادۀ افکار خود اوست و تقلید قطعاً دیده نمیشود، اکثر ابیات او به معنی هایی گفته شده که باید آنها را به‌زبان ساده به اطرافیان و دوستان میگفت ولی ترجیح داده است که به‌زبان شعر بیان بدارد. #از_تبار_فرهنگ

چند بیتی از اشعار استاد محمد کریم کابلی: کفن هم نخواهم گر از دستم آید برهنه از این خاکــدان می گریزم تهی دست بنهـــاده ام پـــــا بدنیا تبه روز از این خاکـدان میگریزم طبعم جــوانی میکنــد، آتــش زبانی میکند عقلم گرانی میکـند، ســاقی بمن ده جام را می ده که تا سازم عیان، بر شیوۀ صاحبدلن انجـــام بی آغــــاز را، آغاز بی انجـــام را ابیات و اشعار حافظ محمد کریم کابلی عموماً به شیوۀ خاص خودش می باشد، بدان شکلی که اشعار صوفی عشقری بود. دیوان کابلی از دنیا و آخرت، تعلیم و تربیت، اخلاقیات، مسائل دینی، عرفان و آداب و معاشرت بحث میکند. اشعارش عموماً زادۀ افکار خود اوست و تقلید قطعاً دیده نمیشود، اکثر ابیات او به معنی هایی گفته شده که باید آنها را به‌زبان ساده به اطرافیان و دوستان میگفت ولی ترجیح داده است که به‌زبان شعر بیان بدارد.

استاد محمد کریم کابلی یکی از چهره‌های فرهنگی و ادبی افغانستان بود که بیشتر به خاطر شعرها و نگاه عرفانی‌اش شناخته می‌شود. او در کابل به دنیا آمد و در همان فضا بزرگ شد؛ فضایی که پر از کتاب، مذهب و فرهنگ بود. از همان جوانی به درس و مطالعه علاقه داشت و کم‌کم سراغ ادبیات و عرفان رفت.

پیروزی افغانستان در برابر ایران در 2 بازی رفت و برگشت چند ماه بعد از اولین بازی بین افغانستان و ایران، این بار دولت افغانستان از تیم ملی فوتبال ایران دعوت کرد تا برای یک بازی دوستانه به کابل سفر کند و ایران نیز به این دعوت پاسخ مثبت داد و نتیجه این بازی هم یک بر صفر به نفع افغانستان خاتمه پیدا کرد. سفر تیم ملی فوتبال ایران به افغانستان در سوم شهریور سال 1320، اولین سفر خارجی این تیم بود که این به همت مجتمع فوتبال ایران انجام شد. اکثریت اعضای تیم ملی فوتبال که «حسین صدقیانی» مربی آنها بود از اهالی مشهد بودند. بازی تیم ایران در افغانستان همزمان با جنگ دوم جهانی بود و بسیاری از فوتبالیست‌های مشهور ایرانی که نظامی هم بودند، به دلیل درگیری‌های مربوط به جنگ اجازه سفر با تیم ملی را پیدا نکردند. این بازی را یک داور و یک کمک داور از هند قضاوت می کردند و ایران با یک ضربه پنالتی مغلوب افغانستان شد. هر چند که نتیجه این بازی در مطبوعات با تساوی بدون گل ثبت شده است در حالی که گزارش رسمی سفارت ایران در کابل برای مقامات وزارت خارجه ایران نشان می‌دهد تیم ملی ایران در این بازی شکست خورده است #فوتبال @tabarafg

⚽نخستین بازی تیم ملی فوتبال افغانستان و ایران در سال 1319 خورشیدی تیم ملی فوتبال افغانستان به دعوت ایران به تهران رفت و اولین بازی ملی 2 تیم در ورزشگاه تازه تاسیس امجدیه تهران برگزار شد. به گزارش خبرنگار دفتر منطقه‌ای فارس، برای اولین بار، بازی فوتبال در سال 1302 خورشیدی و در زمان «امان الله خان» در مدرسه حبیبیه توسط آموزگاران خارجی در کابل پایتخت افغانستان رایج شد. اولین تیم فوتبال افغانستان که همگی از شاگردان دبیرستان حبیبیه کابل بودند، در قلعه حشمت خان کابل تمرین می‌کردند. بازی ایران-افغانستان، اولین بازی ملی 2 کشور در سال 1319 خورشیدی تیم ملی فوتبال افغانستان به دعوت دولت ایران به تهران رفت و اولین بازی ملی این کشورها در ورزشگاه تازه تاسیس امجدیه تهران بر گزار کرد که نتیجه این بازی دوستانه با نتیجه یک بر صفر به سود افغانستان خاتمه پیدا کرد Join us 🇦🇫⬇️ 🔹@tabarafg

ما یک شانس برای زندگی داشتیم و شدیم زنی در خاورمیانه ... سعادتمندانه نبود، ولی جسورانه بود... @tabarafg🇦🇫✨

Afghan delecious food 😋🥦 #آشپزی 🇦🇫 @tabarafg

در دهه ۱۹۷۰، باستان‌شناسان فرانسوی شواهدی از فسیل‌های دایناسورهای دوره کرتاسه در افغانستان کشف کردن، اما جنگ‌های داخلی باعث شد که تحقیقات ادامه پیدا نکنه. #تاریخ #دایناسور @tabarafg

بله. افغانستان از نظر دیرینه‌شناسی (پالئونتولوژی) یکی از مناطق مهم آسیای مرکزی به شمار می‌رود. در برخی مناطق مرکزی و شمالی کشور، به‌ویژه در لایه‌های سنگی متعلق به دوران ژوراسیک (حدود ۱۴۵ تا ۲۰۱ میلیون سال پیش)، آثار و بقایای جانوران ماقبل تاریخ کشف شده است. 🔹 در دهه‌های گذشته، دانشمندان بین‌المللی در افغانستان ردپاها و فسیل‌هایی را شناسایی کردند که نشان می‌دهد میلیون‌ها سال پیش دایناسورها در این سرزمین زندگی می‌کرده‌اند. 🔹 مشهورترین یافته‌ها، ردپاهای دایناسور در ولایت سمنگان هستند که بر روی صخره‌های سنگی باقی مانده‌اند و از مهم‌ترین آثار ماقبل تاریخ افغانستان به شمار می‌روند. 🔹 این ردپاها متعلق به دایناسورهای عظیم‌الجثه گیاه‌خوار و گوشت‌خوار بوده‌اند که در دوران ژوراسیک در منطقه زندگی می‌کردند. 🔹 افغانستان علاوه بر تاریخ چند هزار ساله انسانی، گنجینه‌ای از اسرار میلیون‌ها سال پیش زمین را نیز در دل خود پنهان کرده است. 📜 کمتر کسی می‌داند که پیش از ظهور تمدن‌ها، سرزمین افغانستان محل زندگی موجوداتی بوده که امروز تنها فسیل و ردپایشان باقی مانده است. 🔹 @tabarafg

🦖 آیا در افغانستان فسیل دایناسورها کشف شده است؟