مُتَصارِعْ

عرض سلام و درود با دلی گرفته و روحی خسته... متأسفانه کانالم صرف و نحو|سینا وظیفه‌شناس بخاطر اعتماد اشتباهم پاک شده و با اون حجم مطالب و نکات علمی از بین رفته، اما خوشبختانه مطالب ذخیره شده‌ست و دوباره بارگزاری میشن اما خب طی یک روند طولانی...! لب کلام اینکه از شما دوستان و همراهانی که در این نزدیک ۳ سال بنده رو می‌شناسن و همراه من و کانالم بودن برادرانه تقاضا دارم که عضو کانال جدیدمون بشن و دوباره مثل سابق کانالی که متعلق به خودشونه رو احیاء کنن.❤️❤️ بفرمایید👇: @sarfonahvsina 🍃🌸برادر و دوست شما سینا وظیفه‌شناس

همه توان و فرصت حضور در خط مقدم را ندارند، اما این به معنای بیرون ماندن از دایرهٔ خیر نیست. می‌توان با فراهم‌کردن زمینهٔ تلاش دیگران، در کارشان سهیم شد؛ چنان‌که در منطق دین، فراهم‌کردن زمینهٔ حرکت دیگری، عین حرکت است. اگر توان رفتن نداری، پای رفتن دیگری باش، اگر علمی برای نشر نداری، به دیده‌شدن عالم کمک کن و... لازم نیست نامت دیده شود تا سهمی داشته باشی! در حساب خداوند، سهم دست‌های پشت‌صحنه هم محفوظ است.

«تو جزو کدام دسته‌ای؟» انسان نباید فقط برای خودش زندگی کند، بلکه باید دغدغه و مسئولیتِ همهٔ امت را بر دوش بکشد. کسی که فقط برای خودش زندگی می‌کند، کوچک زندگی می‌کند و کوچک هم از دنیا می‌رود؛ تمام سهم او از دنیا شاید همان یک ربع متری باشد که روی آن می‌نشیند. اما کسی که برای امت زندگی می‌کند و از وقت، توان و مال خودش در راه آن صرف می‌کند، تأثیر و اثرش گسترده خواهد بود. البته هر کسی به اندازه‌ای که خداوند متعال به او توان و نعمت عطا کرده است، اثرگذار خواهد بود. بعضی‌ها مانند خورشید می‌درخشند، بعضی مانند ستاره‌اند، بعضی مانند چراغی هستند، بعضی در حد یک شمع نور می‌دهند، و بعضی هم هیچ اثر و تأثیری از خود بر جای نمی‌گذارند.

🎙️ شرح کتاب «حِصنُ المسلم» | شیخ خالد السبت 📖 قسمت دوم: «فضیلت‌های ذکر» ﴿وَلَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا﴾ «و خدا را جز اندکی یاد نمی‌کنند.» [نساء: ۱۴۲] منافقان را با «کمیِ ذکر» توصیف کرده‌اند... سهم ما از ذکر خدا چقدر است؟ آیا ذکر خدا سهمی واقعی از شبانه‌روز ما دارد، یا تنها گاهی بر زبانمان جاری می‌شود؟ ذکر، گوهری گران‌بهاست که می‌توان با آن بر دیگر اعمالِ نیک سبقت گرفت. باشد که خداوند ما را نیز از مردان و زنانی قرار دهد که او را بسیار یاد می‌کنند.🍃 @motasaree

🎙️ شرح کتاب «حِصنُ المسلم» | شیخ خالد السبت 📖 قسمت اول: «مجالس ما و ذکر خدا» در این سلسله، به‌صورت قسمت‌به‌قسمت، شرح صوتی کتاب «حِصنُ المسلم» را با زیرنویس فارسی تقدیم شما می‌کنیم. در این قسمت، شیخ خالد السبت درباره اهمیت ذکر خداوند در مجالسی که در آن‌ها شرکت می‌کنیم و جایگاه ذکر در زندگی مسلمان سخن می‌گوید. 🌱 باشد که این مطالب برای ما یادآور و موجب عمل باشد.

چه آرامشی 😍

تا وقتی اینجا بودم، از رفتن به کلاس‌ها فراری بودم؛ خیلی وقت‌ها هم نمی‌رفتم، یا دیر می‌رسیدم و زود برمی‌گشتم. حالا که همه‌چیز تموم شده، دلم نمی‌خواد از روی این صندلی بلند شم؛ صندلی‌ای که احتمالاً آخرین باره روش نشستم. دلم برای این خونه‌ای که یه زمانی ازش فراری بودم، خیلی تنگ می‌شه. امان از این تناقض‌ها...

«مشکل از دشمنان نیست، بلکه از ضعف امت و ضعف درونی و تسلیم در برابر این امواج و هیمنه است. مشکل در کوچک شمردن نفس‌ها و بی‌اعتنایی به آن‌هاست، مشکل در این است که دغدغهٔ امت را در دل‌هایمان نداریم.»

شیخ أحمد السید

✓ @addorossamin ▎الدرالثمین

📖 ترجمه و تنظیم فارسی سخنرانی شیخ خالد بن عثمان السبت حفظه‌الله هرکس سهمی دارد... شاید گاهی فکر کنیم برای خدمت به دین، باید کاملاً بی‌نقص، بسیار عالم یا صاحب جایگاهی خاص باشیم؛ و چون خودمان را در آن سطح نمی‌بینیم، آرام‌آرام از میدان کنار بکشیم. در میان ما انسان‌هایی هستند که شاید ضعف‌هایی داشته باشند، اما دلشان برای دین می‌تپد و سرنوشت امت برایشان اهمیت دارد. هرکس می‌تواند به شیوه‌ای خدمت کند؛ با علم، قلم، مال، مهارت و تجربه، یا حتی با انجام کاری ساده و کوچک. قرار نیست همه یک کار انجام دهند؛ بلکه هرکس باید آنچه را خداوند در وجودش نهاده، در مسیر خیر به کار بگیرد. پس به جای سرزنش کسانی که از این مسیر فاصله گرفته‌اند، باید در را به رویشان باز کنیم. به جای اینکه بگوییم: «چرا کاری نمی‌کنی؟» بپرسیم: «تو چه کاری می‌توانی انجام دهی؟» شاید کسی که امروز از او ناامید شده‌ایم، فردا یکی از مؤثرترین افراد این مسیر باشد. با آنچه خداوند به من داده، چه خدمتی می‌توانم انجام دهم؟ شاید سهم تو کوچک به نظر برسد؛ اما هیچ بنای بزرگی بدون همین سهم‌های کوچک ساخته نشده است. امت به تو نیاز دارد. @motasaree

تقسیم کارها، مانند تقسیم روزی‌هاست. به این نامه ارزشمند توجه کنید. مردی به نام عبدالله عُمَری نامه‌ای به امام مالک ـ رحمه‌الله ـ نوشت و از ایشان خواست همان مسیری را در پیش بگیرد که خودش در پیش گرفته بود. عُمَری بیشتر همت خود را صرف عبادت و زهد کرده بود و به نماز، رکوع و سجود فراوان، روزه، شب‌زنده‌داری، ذکر و اوراد می‌پرداخت. اما امام مالک عالمی بود که به مردم آموزش می‌داد، با آنان می‌نشست و بخش زیادی از وقت خود را صرف تعلیم آنان می‌کرد؛ و این نیز کاری ضروری بود که مردم به آن نیاز داشتند. وقتی عُمَری به امام مالک نامه نوشت و از او خواست خود را وقف عبادت کند و از مردم کناره بگیرد و به زهد، ذکر و اوراد بپردازد، امام مالک در پاسخ، سخنی بسیار زیبا نوشت: «إنَّ اللهَ قَسَمَ الأعمالَ كما قَسَمَ الأرزاقَ، فَرُبَّ رجلٍ فُتِحَ له في الصلاةِ، ولم يُفتَحْ له في الصومِ، وآخرُ فُتِحَ له في الصدقةِ، ولم يُفتَحْ له في الصومِ، وآخرُ فُتِحَ له في الجهادِ، فنشرُ العلمِ من أفضلِ أعمالِ البرِّ، وقد رضيتُ بما فُتِحَ لي فيه، وما أظنُّ ما أنا فيه دونَ ما أنتَ فيه، وأرجو أن يكونَ كلانا على خيرٍ.» «خداوند، کارها را همان‌گونه که روزی‌ها را تقسیم کرده، میان بندگان تقسیم کرده است. چه‌بسا خداوند راه نماز را برای کسی بگشاید، اما در روزه توفیق چندانی به او ندهد؛ دیگری را در راه صدقه موفق کند، اما در روزه چنین توفیقی نصیبش نکند؛ و شخص دیگری را در راه جهاد موفق گرداند. گسترش و آموزش دانش نیز از برترین کارهای نیک است. من به کاری که خداوند راهش را به روی من گشوده، خشنودم و گمان نمی‌کنم کاری که من انجام می‌دهم از کاری که تو انجام می‌دهی کم‌ارزش‌تر باشد. امیدوارم هر دوی ما در مسیر خیر باشیم.»

شیخ خالد بن عثمان السبت (بخشی از سخنرانی توظیف الطاقات)

@motasaree

برادر کوچکم، که البته الان داره آدم‌بزرگ می‌شه، تا همین یک ماه پیش، می‌دونم خیلی براش مهم بودم. فقط کافی بود یه لحظه کنارش بشینم؛ دیگه رهام نمی‌کرد. می‌گفت: «بمون آبجی، بیشتر حرف بزنیم. آبجی بیا بازی کنیم، بیا فوتبال، بیا شمشیر‌بازی!» و من؟ همیشه سرم شلوغ بود. همیشه دنبال یه بهونه بودم که بازی زودتر تموم بشه و برم توی لاک خودم. حالا بعد از یه ماه، هر روز دارم تأثیر رفتارهای خودم رو توی وجودش می‌بینم. همین امشب که مشغول اینستاگرام‌گردی بود، رفتم پیشش. یه کم که گذشت، گفتم: «من دیگه می‌رم.» گفت: «باشه.» گفتم: «نمی‌خوای بمونم؟» گفت: «میل خودته.» و این رو نه از روی ادا و ناراحتی گفت، نه برای اینکه منو ناراحت کنه. واقعاً عوض شده... کسی که یه روزی طاقت دوری منو نداشت، حالا دیگه شاید حتی خوشحال باشه که من می‌رم. نمی‌دونم... شاید هم اقتضای سن و بلوغشه. اما من فقط خودم رو مقصر می‌دونم و هر روز هزار بار افسوس می‌خورم که چرا وقت کمی براش گذاشتم. باید زودتر می‌فهمیدم آدم‌ها برای همیشه کوچک نمی‌مونن؛ یک روز بزرگ می‌شن و اون دستی که همیشه دنبالش بودن، دیگه براشون آن‌قدرها هم ضروری نیست. خیلی وقت‌ها نمی‌فهمیم «آخرین بار» کیه؛ آخرین محبتی که به کسی کردی، آخرین باری که کنار عزیزانت نشستی و واقعاً اولویتشون قرار دادی. یه‌دفعه به خودت میای و می‌بینی خیلی چیزها تغییر کرده؛ آدم‌ها بزرگ شدن، فاصله‌ها بیشتر شده و فرصت‌هایی که فکر می‌کردی همیشه هستن، دیگه نیستن.

📖 ترجمه و تنظیم فارسی سخنرانی شیخ خالد بن عثمان السبت حفظه‌الله تصور کن یک قرن پیش، پنج قرن پیش، یا ده قرن پیش، انسانی در نماز و روزه‌اش ریا می‌کرد و به مردم می‌گفت: «من صدقه دادم» و مانند اینها. اکنون این کارها چه سودی برای او دارد؟ چه چیزی برایش باقی مانده است؟ آن روزهایی که روزه گرفته بود، آن ختم قرآنی که انجام داده بود و برای ریا آن را نزد دیگران بازگو می‌کرد، اکنون چه چیزی از آن برایش باقی مانده است؟ اگر هشتصد سال پیش، یا پانصد سال پیش، یا صد سال پیش از دنیا رفته باشد، چه چیزی برایش باقی مانده است؟ هیچ چیز. اگر انسان در زندگی گذشته‌اش در قصد و نیت خود دچار خلل بوده باشد، آن عمل چه سودی برای او خواهد داشت؟ دنیا در حقیقت ناچیز و بی‌ارزش است؛ چنان‌که پیامبر ﷺ فرمود: «اگر دنیا نزد خدا به اندازهٔ بال پشه‌ای ارزش داشت، خداوند حتی یک جرعه آب نیز به کافر نمی‌نوشاند.» بخشی از ترجمه (ما ذئبان جائعان) @motasaree

البته این سخن شاعر، سخن درستی نیست؛ اما او چنین گفته است. زیرا آنچه در ارتباط با این بیت مورد نظر است، این است که مردم برای به دست آوردن بزرگی و سروری، جاه و مقام، رفعت و ریاست و ستایش در دل‌های مردم، اموال خود را هزینه می‌کنند. گاهی انسان صدها میلیون هزینه می‌کند تا در مقابل، به چیزی معنوی دست یابد. مال در نزد انسان محبوب است؛ اما هنگامی که نفس انسان از مال خود می‌گذرد و آن را می‌بخشد، ممکن است وسوسه ها از راه‌های پنهانی، دوباره خود را نشان دهد تا آنچه را از مال از دست داده است، با ستایشی که با صرف هزینه و خرج کردن مال به دست می‌آورد، جبران کند. همین مطلب را می‌توان درباره تلاش‌هایی که انسان با بدن خود انجام می‌دهد، یا سخنانی که بر زبان می‌آورد، یا نوشته‌هایی که می‌نویسد و دیگر فعالیت‌های او نیز در نظر گرفت. شیخ خالد بن عثمان السبت ( برشی از سخنرانی ما ذئبان جائعان) @motasaree

ستاره‌ای بدرخشید و ماهِ مجلس شد دل رمیدهٔ ما را رفیق و مونس شد نگارِ من که به مکتب نرفت و خط ننوشت به غمزه مسأله‌آموزِ صد مُدَرِّس شد

شما در این فضایی که کسانی دور هم جمع شده‌اند که حال هم را می‌فهمند و ارزش‌هایی مشترک آن‌ها را کنار هم آورده، نقشی شبیه یک پدر دارید. حس می‌کنم شما به این جمع‌شدن و کنار هم ماندن بیشتر کمک می‌کنید و حامی بودن را خوب بلدید. دعا می‌کنم خداوند برایتان گشایش حاصل کند و خیر دنیا و آخرت را نصیبتان کند. واقعاً بزرگوارید. والله، من اصلاً اهل تملق و تعریف بی‌جا از آدم‌ها نیستم؛ اما این حرف‌ها و این حسِ پدرانه بودن را عمیقاً از شما دریافت کردم و این حس، خیلی برایم با ارزش است. حیفم آمد که آن را بیان نکنم.

آمین