یاس بنفش

بچه‌ها من یه چند وقتیه برای حمایت از کودکان مبتلا به سرطان، تو محک یه کمپین راه انداختم. تمام کمک‌ها مستقیم به حساب محک واریز میشه و من هیچ دسترسی‌ای به واریزی‌ها ندارم. بعد از مشارکت هم محک فایل یکی از نقاشی‌های بچه‌های سرطانی رو به عنوان یادگاری بهتون میده. مهم نیست مبلغ کمک چقدر باشه؛ حتی کمترین مبالغ هم کنار هم می‌تونن به تأمین دارو و درمان یه کودک کمک کنن. اگه دوست داشتید همراهم بشید: https://m.mahak-charity.ir/projects/chemotherapy-sp-1405/campaigns/campaign-216207

سَرِ خودتو شلوغ کن؛ فکر و خیال نمی‌تونه از شلوغیا خودشو رد کنه و بهت برسه.

رنگ بنفش، لبخند، آسمون.

خستگی خودت خسته نشدی؟ دست از سر من بردار. خسته شدم اینقدر که کنارم نشستی و حتی یک ذره هم اونور تر نمیری‌، بلکه ببینم انرژی داشتن و خسته نبودن چه شکلیه.

‏نیاز دارم گاهی از دوستام «نه» بشنوم که مطمئن بشم «آره» هاشون واقعیه. این خوشگله؟! نه. کارم درست بود؟! نه. این کارو کنم؟! نه. : رِفه

مزه‌ی جالب و جدیدی داشت. همیشه عاشق تجربه کردن چیزهای جدید هستم، مخصوصا مزه‌ و غذا‌های جدید.

با دستور پخت هیلان.

خیلی کم بلاتکلیف بودم، هر روز بلاتکلیف تر هم میشم.

در تمام نقاط زندگیم بلاتکلیفم، هیچ کجا از زندگیم نیست که فقط یه ذره هم که شده تکلیفم روشن باشه.

شب‌ها همون لحظه‌هایی که به سقف خیره شدم و همه جا ساکت و آرومه، خیلی جمله های قشنگی به ذهنم میرسه ولی چون گوشی دستم نیست، یادم میره و حیف میشن.

خوبه که چنل‌ها is typing رو وقتی دارم مینویسم، نشون نمیده اگرنه می‌دیدید که مدام دارم مینویسم ولی نصفش رو نمیفرستم.

تغییر خیلی ترسناکه. ترسناک تر از همه، تغییر احساسات.

یه‌جور بدی خسته و ناراحتم، انگار دلم شکسته، انگار هزار تیکه شده و من نمیتونم تیکه‌هاشو دوباره بهم بچسبونم.

زندگیم درد میکنه.

تمام چیزهایی که باعث میشد خوب بمونم این روزها داره جواب نمیده و نمیدونم چیکار کنم.

امروز هم روز جالبی نیست. مثل اینکه این هفته قراره هر روزش برام شبیه جهنم باشه. مدام میخوام با چیزهای کوچیک هم که شده خوب بمونم اما نمیشه، نمیدونم‌ چیشده که نمیشه.

از زمین و زمان و زندگی و استرس و کار و اینده و همچی خستم. کاش می‌تونستم تموم شم.

عاشق به اشتراک گذاشتن ذوقم با دوست صمیمیم هستم.